Maandelijks archief: februari 2014

Ziek

Ik ben ziek. Ik ben geslagen door een doodordinaire verkoudheid, maar ik ben zo zelden ziek dat ik mij het recht voorbehoud om, als het een keer gebeurt, er een drama van te maken op het niveau van La Bohème: hoesten, proesten, snotteren, en vooral heel intensief klagen. Toen ik wakker werd voelde ik me al beroerd, maar de campagne wacht op niemand, dus ik stond al om 7.30 in mijn onflatteuze jas in de snijdende poolwind forensen te spammen op het station – en dat was eigenlijk best gezellig, want mensen namen geïnteresseerd onze folders aan en er was een flinke groep enthousiaste D66’ers.

IMG_3717

Maar toen de landelijke campagnebus wegreed en het warme gevoel van succesvol spitsflyeren wegebde, bleek dat de verkoudheid niet bepaald geweken was en dat naar Amsterdam afreizen voor een hard-core yogales geen goed idee zou zijn. Sterker nog, ik kon mijn karkas nog net via de Jumbo (voor een net perssinaasappels) naar huis slepen. Gelukkig was M bereid een sapje voor me te maken en kon ik de rest van de dag met een grote trui en Uggs aan (ja, sorry) achter de laptop en de televisie doorbrengen.

Voordeel van dit alles was wel dat ik thuis was om allerlei pakketten in ontvangst te nemen: mijn verkiezingsflyers (die gisteren al bezorgd hadden moeten worden, maar dat was niet gelukt, omdat ze ‘fysiek niet waren aangetroffen in het depot’ – geen idee wat dat betekent, maar de mevrouw van DHL zei het zo stellig dat ik niet in discussie ben gegaan), een grote doos met heilzame superfoods (een dag te laat, als ik mijn conditie zo overzie) en tot slot, volledig onverwacht, een prachtige KeepCup van de firma Wellicious, bij wie ik al mijn uiterst verantwoorde yogakleding koop, met een kaartje om mij te bedanken voor mijn ‘loyalty’ (een mooi eufemisme voor ‘idioot veel geld in 2 jaar’).

IMG_8789

Ik hou er helemaal niet van om ziek te zijn – los van het feit dat niemand geniet als er 200 liter snot per uur uit zijn neus loopt, merk ik dat ik erg rusteloos word van geen energie hebben. Maar als er sapjes voor me geperst worden en mensen allerlei leuke pakketjes langs brengen kan ik me er best even naar schikken. Een dagje pas op de plaats is misschien niet zo heel erg. Maar dan moet het wel klaar zijn!

Utopia

Toen de Utopia-tentoonstelling in de Lakenhal net van start ging, stonden er laaiend enthousiaste recensies in de kranten. Ik heb ze gelezen en dacht “daar moet ik heen”, en datzelfde dacht ik elke keer dat ik door de stad fietste en een affiche van de tentoonstelling zag en ook toen Utopia in zo’n beetje alle overzichten van de culturele hoogtepunten van 2013 werd genoemd. Maar ik ben al die tijd niet gegaan; kennelijk is het makkelijker in een andere stad met de museumjaarkaart te wapperen dan een museum dat op fietsafstand van mijn huis ligt te bezoeken. Drie dagen voor het einde van de tentoonstelling (3 januari) wist ik mezelf er eindelijk heen te krijgen.

utopia

De tentoonstelling bestaat uit de combinatie van allerlei werk (schilderijen, foto’s, kleding, maquettes en meubels) uit twee stromingen uit het begin van de 20ste eeuw: het Expressionisme en het Constructivisme, en door die twee naast elkaar te zetten wordt betoogd dat ze, hoewel ze sterk van elkaar verschillen, overeenkomen in hun streven naar een betere wereld.

Ik heb erg mooie dingen gezien. De ‘Maskenfiguren’, tamelijk bizarre kostuums van het dansduo Lavinia Schulz & Walter Holdt, waren al apart, maar de combinatie met een stukje film waarin een reconstructie van een van hun balletten werd getoond maakte het pas echt bijzonder. ‘Twee mensen in een landschap’ van Malevich had voor mij iets te veel exposure gekregen doordat het op de alomtegenwoordige affiche van de tentoonstelling stond, maar live vond ik het eigenlijk wel weer heel fraai. Het allermooiste vond ik ‘Betriebsorganisation’ van Augustin Tschinkel.

tschinkel

Voor meubels en maquettes loop ik zelden warm in musea, maar op deze tentoonstelling hadden ze wel behoorlijk stoere. Het schaakmeubel van Rodchenko was mooi, maar onderstaand ontwerp van Wijdeweld voor een theater in het Vondelpark vond ik ronduit fascinerend. Zodra ik de zaal binnenliep en recht in de maquette keek, kon ik maar aan een ding denken, en het was uitermate geruststellend om via de bordjes te vernemen dat de associatie met de vagijn niet alleen bij mij was opgekomen. Jammer dat het gebouw nooit gerealiseerd is…

vondelpark

Ik vond de gedachte dat de beide stromingen ondanks de verschillen toch dezelfde achterliggende idealen hadden best overtuigend, in elk geval voor de duur van de tentoonstelling, maar toen ik weer buiten stond, bekroop mij toch het vermoeden dat een andere keuze van werk met een andere toelichting (of misschien zelfs wel hetzelfde werk met een andere toelichting) ook iets heel anders had kunnen betogen. Een ander bezwaar voor mij was dat het Expressionisme op de begane grond en het Constructivisme op de eerste verdieping was tentoongesteld, waardoor ik eerder het gevoel had op twee tentoonstellingen over ongeveer hetzelfde onderwerp te zijn geweest dan dat ik echt heel veel samenhang zag.

Al met al heb ik zeker geen spijt dat ik naar Utopia geweest ben. Ik ben doorgaans geen fan van kunst uit het begin van de 20ste eeuw, maar ik heb me prima vermaakt – al zal ik eerlijk zijn en zeggen dat ik blij was dat ik geen uren in de trein heb gezeten voor deze tentoonstelling. En ik denk dat een middag kijken naar werk van idealistische kunstenaars alleen maar goed is voor de geest. Een betere wereld streven we tenslotte allemaal na, lijkt me, en een beetje utopie-denken aan het begin van het jaar is best inspirerend.

Deze blog heb ik een tijdje terug al geschreven, ruim voordat ik met flauwekulletjes live ben gegaan. De tentoonstelling is al afgelopen, maar mijn mening erover nog niet. Dus ik plaats hem alsnog.

Zondag zindag

Even de week evalueren – en omdat ik van categoriseren houd, doe ik het nu op basis van zintuigen!

Proeven: de Blood & Sand-cocktail die ik zaterdag gedronken heb. Als ik ooit een serieuze alcoholiste word die de hele dag in een zijden peignoir op een sofa ligt te zuipen, drink ik dit. En havermout met fruit – ik ben aan het voedselzandloperen, dat gaat prima, maar mijn darmen waren al een tijdje niet meer gewend aan zoveel vezels.

Horen: de playlist ‘Your favorite coffeehouse’ op Spotify, het nieuwe liedje van Elbow (‘New York Morning’) dat ik al een week op repeat heb. Ik hoop dat die cd een beetje opschiet.

Ruiken: het laatste restje van de Rituals-scrub die ik van de KerstM heb gekregen, Chanel #5.

Zien: het uitzicht over Rotterdam vanuit de lounge op de 7de verdieping van de Rotterdam, La Grande Bellezza in de bioscoop, seizoen 6 van The Big Bang Theory (12 afleveringen in 2 dagen), de Merenwijk (canvassen met D66).

Voelen: zin in de vakantie. Ik ga veel doen. Voor mezelf.

De zindag is geïnspireerd op de Friday Roundups op de blog van Rosie Molinary, die die weer geïnspireerd heeft op die van Teacher Goes Back to School, die die ook weer op iemand geïnspireerd heeft. Maar op het internet is uiteindelijk niemand origineel.

La Grande Bellezza

Al maanden hoor en lees ik alleen maar gierend enthousiaste verhalen over La Grande Bellezza, een film van Paolo Sorrentino, over Jep Gambardella, een prachtige Romein die allerlei dingen beleeft in een toch al zo mooie stad. Iedereen die ik over de film sprak was zo blij met de film dat ik de indruk kreeg dat de gehele filmindustrie wel zo’n beetje kon inpakken, omdat de ultieme film nu wel gemaakt was. Het Rome-team, met wie M en ik jaarlijks 5V naar de eeuwige stad begeleiden, heeft maanden geleden al bij wijze van teambuilding de film gezamenlijk gekeken, maar ik kon toen niet mee. Gelukkig wilden vrind B en vriendin N er ook heen, en we konden zowaar een bioscoop vinden waar de film nog draaide. En dan moet je wel.

Bellezza2

Het was inderdaad een spectaculaire film met heel mooie beelden. Alles zit er in: flamboyante feesten, een stripdanseres van 42, een begrafenis, performance art, een non zonder tanden, een giraffe, jeugdliefdes, een liliputster en de Capitolijnse musea. Wat wil een mens nog meer? Nou, ik eigenlijk wel wat. Ik zal wel dood zijn van binnen, maar ik was niet zo heel enthousiast over deze film. Mooie plaatjes, zeker. En de bespiegelingen over de leegheid van het bestaan, prachtig. Rome is een mooie stad. Kledingwinkels waar de schoenen ondersteboven aan het plafond hangen, daar ben ik altijd voor te porren. Maar het verhaal? Dat deed me weinig. Als La Grande Bellezza in Assen had gespeeld, was het een redelijke film met een niet heel goed uitgewerkt verhaal geweest (en ik snap heus wel dat je zo’n film niet in Assen kunt laten spelen, maar het gaat me er nu even om dat een goed verhaal een goed verhaal is, onafhankelijk van de achtergrondbeelden). Maar ja, Rome hè. Blijft de mooiste stad ter wereld. En dat park met die aquaducten, daar wil ik nu wel heel graag heen. Zo zie je maar, zelfs van een onbevredigende film neem je altijd iets mee.

bellezza1

De 10, oh nee, 38 van woensdag

Zaterdag was ik jarig. Ik ben namelijk 38 en zeven maanden geworden, en dat is een mooi moment om een echte lijst te bespreken. In de traditie van Rosie Molinary heb ik een lijst gemaakt van 38 dingen die ik wil doen voordat ik 39 word. Eens even kijken hoe ik vorder:

38 dingen:

  1. Naar de Efteling – gedaan
  2. 38 boeken lezen – ik heb er inmiddels 31 gelezen, dus ik lig ruim op schema
  3. 10 films zien – 14!
  4. Naar 10 musea – 7, dus dat gaat goed
  5. Handstand leren – ik heb het geleerd, maar ik kan het niet, althans, het is laatst weer 2 keer achter elkaar gelukt, maar sindsdien niet meer
  6. Naar IJsland – reeds in de zomervakantie voltooid
  7. Blog maken – you’re looking at it!
  8. Macarons maken – nog niet
  9. Pedicure – nog niet, hard nodig
  10. Gezichtsbehandeling – nog niet, nog harder nodig
  11. Sauna – gedaan, maar nog steeds hard nodig
  12. Hot stone massage – gedaan, en je raadt het al, nog steeds nodig
  13. Prezi beheersen – moeilijk punt. Ik vind Prezi stom. Net als Powerpoint, maar dat beheers ik al. Ik heb spijt van dit plan
  14. Brood bakken – nog niet
  15. Schuur spooons klaar maken – nog lang niet
  16. Alle recepten spooons for 1 af – nog 11 weken
  17. IDFA – gedaan, was prachtig, ik heb meer dan 20 docs gezien
  18. Op lijst voor gemeenteraad – gelukt #lijst1nummer13
  19. Sjaal afmaken – dit is een eeuwigdurend project, ik ben geloof ik nu al 2 jaar met dezelfde sjaal bezig, en hij moet echt een keer af, vind ik. Hij is nu lang genoeg, maar ik wil hem nog langer. Doorzetten dus
  20. Bloed geven – nog niet gedaan, maar dat gaat gebeuren!
  21. Game of Thrones seizoen 2 kijken – gedaan. Prachtig. Om het te vieren gelijk seizoen 3 besteld
  22. Mad Men seizoen 2 kijken – nog niet
  23. How I met Your Mother afkijken – dit is een onderdeel van een oud project, het 101 dingenlijstje (daar komen nog wel meer items van deze lijst vandaan), en toen ik het lijstje maakte ging het om seizoen 1 t/m 5. Inmiddels zijn ze bij seizoen 8 en heb ik seizoen 1 t/m 6 gezien, dus ik ga het vinkje op het 101 dingenlijstje zetten
  24. Een boek in het Frans lezen – nog niet
  25. Een boek in het Duits lezen – nog niet
  26. 6 onbekende restaurants proberen – de teller staat op 2. Ik ga heel graag uit eten, maar ben een beetje eenkennig: als ik een restaurant goed vind, zie ik geen reden om ergens anders heen te gaan. Maar dat moet veranderen, kennelijk nog 4 keer de komende 6 maanden. Leuk. Denk ik.
  27. Wijnproeverij – gedaan, met dank aan vriend J., die een wijnproeverij organiseerde ter gelegenheid van zijn verjaardag
  28. Een naaicursus volgen – nog niet
  29. Een blogcursus volgen – ben ik mee bezig
  30. Als inbetweenie geplaatst worden op StyleHasNoSize – nog niet gedaan. Camera-angst weerhoudt me.
  31. LinkedIn goed invullen – nog niet gedaan. Ik vind LinkedIn ook stom. Maar misschien vergis ik me.
  32. Zelf groente verbouwen – ook nog niet gedaan. Maar het is ook winter.
  33. Vrijwilligerswerk doen – gedaan: ik heb het verkiezingsprogramma van D66 Leiden geredigeerd en ik ben moderator geweest op de IDFA
  34. Wandeling maken – nog niet
  35. Mijn ogen laten testen – gedaan. Nou mijn bril gewoon een keer dragen, en dan zou ik ook daadwerkelijk iets zien
  36. Een dag voor mezelf plannen en doen – gedaan, op 29 augustus al, sauna, massage, noem maar op. Inmiddels zijn de effecten overigens wel uitgewerkt.
  37. Naar de tandarts – nope. Niet best inderdaad.
  38. Eerste jaar yoga-opleiding halen – daar ben ik druk mee bezig.

Gaat goed, toch? En het schijnt niet eens verplicht te zijn om het lijstje helemaal af te werken. Komt goed uit, want die handstand wordt een gebed zonder end. Al met al ben ik best tevreden.