Mensen,  Observaties

De mens in zijn natuurlijke habitat

Terwijl wij ons in de lobby van het hotel in Rome druk aan het maken waren over de gebruikelijke puberproblemen (broek te kort, programma te lang, een vierpersoonskamer terwijl er een hechte meidengang van 5 was), viel mijn oog op een man in een kilt bij de receptie. Of eigenlijk vooral op de kilt zelf, en dan in het bijzonder omdat de man hem even losmaakte, herschikte en weer vastgespte. Ik kon gelukkig niet zien of hij zich aan het voorschrift ‘nothing worn under the kilt’ hield, maar het viel me op dat hij twee verschillende schoenen aan had. Toen de kilt naar tevredenheid hing, vertelde hij de receptioniste in voortreffelijk Italiaans dat hij een massage-afspraak had en liep naar buiten.

Later bleek zijn kamer vlak bij de onze te zijn. Hij vroeg ons, in onmiskenbaar Schots Engels, of we Deens waren (dat krijg je als je een grote hoeveelheid blondines bij je hebt). Dit leek me een mooie kans om hem wat wedervragen te stellen. Hij zei dat hij Italiaans was, maar een Schotse moeder had. Vandaar de kilt. En toen ik zei ‘I can’t help but notice you’re wearing two different shoes’, deelde hij me mee dat hij tijdelijk in het hotel woonde omdat zijn huis geschilderd werd en dat alles in zijn kamer een troep was. Hij hield ter ondersteuning van die laatste bewering de deur nog even voor me open. Daar kwam nog bij, zei hij, dat zijn secretaresse met vakantie was, en dat hij nu helemaal het overzicht kwijt was. Ik was ineens heel blij dat ik geen baan had waarbij de schoenen van mijn leidinggevende mijn probleem waren en wenste hem een prettige avond.

Op de laatste avond in Rome kwam ik hem weer tegen. Nu in een reguliere broek. Hij wilde graag dat onze leerlingen stil waren (join the club, wilde ik zeggen), want hij had een zware dag gehad: twee lange, intensieve vergaderingen op het Vaticaan, waarvan een met een kardinaal. Dat had ik niet verwacht van een Romeinse Schot met een kilt en mismatching schoenen – ik verkeerde namelijk in de veronderstelling die iemand die eruit ziet als een volslagen dwaas, dat waarschijnlijk ook is. Zo leerde ik op de valreep van de Romereis toch nog een belangrijke les.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.