Het Zeeuwse goud

Vrijdag ging ik met B op provincie-safari. Het begon met onze jaarlijkse roadtrip naar Ouddorp om asperges te halen bij Hof. In 2011 zijn we daarmee begonnen, en toen heb ik er al over geblogd, en bij het herlezen van die blog kan ik met veel tevredenheid vaststellen dat het een ware traditie is geworden waar B en ik ons op bijna autistische wijze aan vasthouden, want we hebben het programma ook dit jaar onveranderd uitgevoerd. We zijn weer naar de Zuidhollandse eilanden gereden (want Ouddorp is NIET Zeeland), kochten flink in, reden wederom via de visafslag van Stellendam (voor kibbeling) terug naar Leiden en aten ons chez nous gedrieën, want ook M wil de lichtzilte smaak van deze asperges toch niet missen, zoals te doen gebruikelijk volledig ongans. Zo gaat het elk jaar, inclusief dat we elk jaar vergeten dat we niet kunnen pinnen bij groentekraam ‘Het stalletje’ en dat de medewerkster van dienst ons dan uitlegt hoe we aan cash kunnen komen. Op zich fijne informatie om op dat moment te krijgen, maar ik versta er nooit ene moer van. En ik ben in Limburg opgegroeid, dus ik kan heus wel omgaan met accenten en dialecten.

20140504-220521.jpgDit jaar was de zalm van Schmidt Zeevis een nieuw element op het programma. Ik ben een groot fan van Schmidt, en ik ben dan ook bereid om de grote hoeveelheid proleten die daar heel dure kibbeling staat te eten te trotseren als ik trek heb in echt goeie vis, ook al weet ik dat ik flink ga dokken. Ook nu weer was ik hard de Sjaak: ik heb in mijn leven nog nooit €27 betaald voor een stuk zalm van 6 ons, maar dat heb ik dus mogen meemaken. Het was zalm van de Shetland-eilanden, en de visboerin noemde hem ‘organisch’, ik vermoed dat ze biologisch bedoelde, maar voor die prijs hoop ik eigenlijk dat deze vis een heel mooi, liefdevol leven heeft geleid en door 6 strakke roeiers in een eigen boot naar Nederlands is gevaren. Maar goed, we kunnen het betalen. Er was witte wijn en een emmer Hollandaise-saus, en daarmee hadden we 3 heel tevreden mensen. 20140504-220640.jpgVoor wie het wil weten: mijn altijd-goed-recept voor asperges is schillen, in zo’n fancy aspergepan zetten met water tot 1/3 van de asperges, aan de kook brengen, 10 minuten koken en dan 10 minuten laten staan. Ik heb het dus vrijdag geserveerd met verse zalm. Ik had natuurlijk wel zo ruim ingekocht dat M en ik zondag nog een keer asperges konden eten, met voor M ham en voor mij zalm. Er gaat bij mij standaard gekookt ei, Hollandaise-saus, en een gesnipperd sjalotje bij, omdat het anders allemaal zo zacht is, en voor de man(nen) een gekookt aardappeltje. Zo gaat dat altijd. Want soms is het helemaal niet erg om je eens even lekker te wentelen in het keurslijf van hoe je het altijd doet, tenminste, niet als dat gewoon heel erg bevalt. Volgend jaar weer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *