Cultuur,  Film,  Filmpjes,  Leiden,  LISFE

I like it short

Op 1, 2 en 3 mei was in Leiden het Leiden International Short Film Experience. Dat is een lange naam voor iets dat zich bij uitstek bezig houdt met korte films. Ik heb eigenlijk niet zo heel veel (zeg maar gerust helemaal geen) ervaring met dit genre – naar mijn perceptie worden films steeds langer, dus het leek me wel een mooie nieuwe ervaring. Bovendien gebruik ik het feit dat ik als raadslid de portefeuille Cultuur en Recreatie mag beheren als excuus om zo veel mogelijk van het Leidse aanbod aan den lijve te ondervinden. Ik kocht dus een passe-partout voor het festival, maar ik kon er pas op de laatste dag in de middag naartoe. Dat is jammer, voor mij vooral, want zo heb ik stiekem ook nog wat subsidie aan een mooi initiatief kunnen verstrekken.

LISFE

Ik heb op zaterdagmiddag twee sessies bijgewoond. Ik begon met Propaganda. In de introductie bleek dat dat geen normale sessie was (maar ik wist van niks), want er was een  inleiding van Theodoor Steen, een expert op het gebied van politieke propaganda, die ons vertelde dat propaganda voor hem betekende dat er een eenduidige boodschap moest zijn, die zonder aandacht te besteden aan andere perspectieven aan een bepaald publiek werd gepresenteerd. Toen kregen we, buiten het programma om, een paar mooie voorbeelden te zien, zoals ‘The House I Live In’, uit 1945, met Frank Sinatra, waarin in een mooi coachend verhaal aan een paar stoute jochies over waarom ze niet moeten pesten en vredig met elkaar moeten omgaan ineens werd uitgelegd dat de Amerikanen in Pearl Harbor de Jap volledig terecht naar de tering gebombardeerd heeft. En toen zong Frank een liedje en iedereen ging als vrienden naar huis. Zeer illustratief voor het genre, mag ik wel zeggen.

In het officiële Propaganda-programma zag ik Butoyi, over een meisje in Burundi, American Capitalism, A Self-Portrait, een uit oud propaganda-materiaal in elkaar gezette film over hoe mooi het is om geld te hebben in de VS, Model Village, een rondleiding door de maquette van een verlaten propaganda-dorp in Noord-Korea (deze snapte ik geloof ik niet echt) en tot slot Tornistan, een animatiefilm met geluidsopnamen uit de Turkse opstanden – indrukwekkend, vooral met het citaat van Camus aan het einde (‘A free press can, of course, be good or bad, but, most certainly without freedom, the press will never be anything but bad.’). We mochten ook stemmen, en hoewel ik dat meestal leuk vind, vond ik het nu lastig, want ik vond Butoyi het mooist, maar die voldeed eigenlijk niet aan de definitie van propaganda (de centrale boodschap ontging me volledig – als ik het zou moeten samenvatten is het ‘Ga naar school, anders word je verkracht’), en toen wist ik niet of ik moest stemmen op de beste film of de beste propaganda-film.

clickDe beste film van de tweede sessie, Animatie, was voor mij duidelijk: dat was Click, waarvan de trailer hier te vinden is (een trailer van een korte film, het moet niet gekker worden). Prachtig filmpje over een workaholic en een visje dat uit zijn badkamervloer ontsnapt en door alles heen zwemt. Ik vond Nerds, waarin drie Italiaanse kindjes met elkaar strijden om de titel ‘beste van de klas’ heel leuk (en ik weet nu dat ‘secchi’ nerds in het Italiaans is), en Sivert, een filmpje over een jongetje met een disproportioneel groot hoofd ook best geinig. Ziegenort vond ik vreselijk, en waar ik dacht dat het voordeel van een korte-filmfestival was dat een vervelende film in elk geval snel zou zijn afgelopen, duurde deze naar mijn perceptie een week. Natascha was een interessante animatie over allerlei dieren uit het oostblok die willen integreren en Cargo Cult deed mij erg denken aan The Gods Must Be Crazy, en het is nooit jammer om daaraan te denken.

cis_secchi

Volgend jaar ga ik weer. En dan koop ik weer een passe-partout, maar dat ga ik dan aanzienlijk intensiever gebruiken dan dit jaar – en ik kan het iedereen aanraden; als je een korte concentratieboog hebt is het ideaal, want de films zijn kort, als je een ruime interesse hebt ook, want er komt van alles voorbij, en als je van moeilijke onderwerpen houdt, zijn die er zat. En voor de liefhebber was er dit jaar ook een onderdeel Erotiek. Kortom, voor elk wat wils!

Op het moment ben ik in Rome, waar ik een heleboel nieuwe flauwekulletjes meemaak. Voor deze post put ik even uit het rijke assortiment aan dingen die ik op 2 en 3 mei heb meegemaakt. Inderdaad, niet zo heel actueel, maar best de moeite waard. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *