Cultuur,  Cultuurweken,  Film,  Leiden,  LIFF

Summer special

Het einde van de Signatures, Cultuurweken (ik snap die naam echt niet, maar dat zal wel aan mij liggen) werd groots gevierd, door de Leiden International Film Festival Summer Special. Het ‘echte’ LIFF is dit jaar van 31 oktober tot 9 november in de Leidse bioscopen, maar om te vieren dat het zomer is werden aan de bewoners van de stad maar liefst 3 films in de open lucht aangeboden. Dit is geloof ik al het zesde jaar dat ze het doen, maar ik was nog nooit geweest. Een uitnodiging voor de partnerborrel, de programmering (ik had 2 van de 3 films nog nooit gezien, waarvan in elk geval 1 tot mijn eigen schande) en mijn drang naar volledigheid zorgde ervoor dat ik me er dit jaar voor ingespannen heb om het complete zomerfestival bij te wonen.

20140609-172022-62422291.jpg

Dat ga ik volgend jaar zeker weer doen, want alle ingrediënten voor een zeer geslaagd festival waren aanwezig: een prachtige locatie (het Pieterskerkplein), een geweldig scherm met voortreffelijke geluidsvoorzieningen, een knappe popcornmaker, lekkere wijn en mede dankzij het goede weer veel mensen met een uitstekend humeur op de door de organisatie neergezette stoelen of zelf meegenomen Fatboys. Ik bevond me ook in goed gezelschap: 2 dagen met N, en op vrijdag had ik B meegenomen naar de partnerborrel, alwaar we ook L en A (D66-vrienden) hebben opgepikt. Heel gezellig. En natuurlijk gewoon een fantastisch programma: op donderdag de klassieker Breakfast at Tiffany’s, op vrijdag The Lunchbox en op zaterdag The Way, Way Back. 20140609-172022-62422486.jpgBreakfast at Tiffany’s (die trailer moet iedereen sowieso kijken) had ik nog nooit gezien, en dat is voor iemand die beweert veel films te kennen een beetje een blamage. Maar ik heb heel goed opgelet, en ik vond het prachtig. Grappig en verdrietig, en eigenlijk best wel een heftige film. Toen Holly Golightly en Paul elkaar eindelijk zoenden (dat ging in 1961 iets langzamer dan nu – als deze film nu werd opgenomen lagen ze waarschijnlijk al na 5 minuten te ketsen, maar dit heeft eigenlijk wel iets) ging er een luid gejuich op over het Pieterskerkplein, iets wat toch niet zo vaak gebeurt in de bioscoop. The Lunchbox was een groot succes op LIFF 2013, en ik begrijp wel waarom: het is een mooi verhaal, over gewone mensen in Mumbai, een wereld die ik verder niet ken, met een eenvoudig doch zeer effectief dramatisch gegeven: wat er kan gebeuren als het lunchpakket dat je liefdevol maakt om je ongeïnteresseerde echtgenoot weer aan te trekken bij de verkeerde, of misschien wel de goeie, man terecht komt. Tot slot zag ik The Way, Way Back, die ik op het festival ook al gezien had, en toen veel minder leuk vond dan deze keer. Dat is kennelijk het nadeel van 5 films op een dag – dan ben je bij film 4 een beetje murw. Als je deze film op een mooie zomeravond in de open lucht kan kijken is hij zo goed als perfect. Het einde van de Cultuurweken viel op deze manier prima samen met het begin van de vakantie, en gaf me gelijk iets om naar uit te kijken in de herfst. Want ik zal ook het Film Festival weer enthousiast bezoeken!

De bovenste foto (zeg maar de mooie) is van Coen Bastiaanssen. Met complimenten voor de foto en dank voor de toestemming om hem te gebruiken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *