De werkelijkheid

Gisterenmiddag had ik geen idee waar ik vandaag over wilde schrijven. Ik heb voor mijn gevoel inmiddels wel genoeg gezeurd over mijn rugpijn en dat ik wel zo’n beetje klaar ben met het schooljaar, mijn verjaardag is gevierd, en ik maak verder niet heel veel mee op het moment. Ik schrijf niet over politiek, althans, wel over lokale politiek, maar alleen voorzover hij mij betreft. Want zo’n soort blog is dit: het gaat vooral over mij, wat ik vind, zie en doe, en dat andere mensen mijn wederwaardigheden willen lezen ervaar ik als een enorm compliment. Maar soms dringt de werkelijkheid, dat er dingen zijn die groter, belangrijker en ingrijpender zijn dan mijn persoonlijke beslommerinkjes, zich op.

Op Facebook zag ik een bericht van een jongen die ik via D66 ken. Er stond alleen: ‘Ik heb even geen woorden, anders dan godverdomme, Pim’, en de naam van Pim was daarin getagd. Ik ken Pim niet, maar ik heb toch even geklikt. In de meest recente update op de persoonlijke pagina van Pim kondigt hij aan dat hij op vakantie gaat. Inderdaad, naar Maleisië. De reacties op zijn post lezen als een roman, of misschien eerder als een tragedie: eerst zijn zijn vrienden enthousiast en wensen ze hem veel plezier, dan, als het nieuws binnenkomt dat er een vliegtuig op weg naar Kuala Lumpur is neergestort, volgen er veel bezorgde berichten, waarin mensen vragen of hij op die vlucht zat en hun hoop uitspreken dat het niet zo is, en tenslotte, als zijn broer bevestigt dat Pim inderdaad een passagier van vlucht MH17 was, enorme verslagenheid. Pim was een D66-er, en in zijn vriendenlijst staan dan ook mensen die ik ken, onder wie N, die mij liet weten dat ‘Pim zo’n mooie vent was, jij had hem gemogen, een wereldverbeteraar met een flinke dosis humor’. Jammer dat ik hem nooit heb kunnen ontmoeten. En jammer dat de mensen die hem wel hebben mogen kennen hem nu moeten missen.

En het is ook ontzettend jammer dat er waarschijnlijk nog 297 vergelijkbare verliezen gelezen zijn. Mensen die gisteren vol enthousiasme op vakantie vertrokken zijn, of mensen die terug naar huis gingen, of familie gingen bezoeken. De eigenaren van restaurant Asian Glories in Rotterdam zaten op die vlucht. Ik ken nog iemand die gisterenavond de hele avond in spanning heeft gezeten omdat een vriendin van haar ook naar Maleisië ging. Dan mag ik in mijn directe omgeving geen verlies hebben geleden, maar mensen uit mijn directe omgeving hebben dat wel. En met zoveel slachtoffers vermoed ik dat dat voor veel mensen geldt. Over het hoe en waarom van het neerstorten van het vliegtuig weet ik te weinig, maar dat er heel veel levens van mensen die nog lang niet klaar waren met wat ze allemaal wilden doen veel te vroeg zijn geëindigd, dat weet ik wel.