Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid

Het is de week van de rapportvergaderingen. Los van het feit dat dat betekent dat ik de week van de schunnige hoeveelheid nakijkwerk achter me heb, en dat de zes weken door de maatschappij misgunde zomervakantie voor me liggen, betekent dat ook dat we van allerlei leerlingen gaan bekijken of ze wel het goeie profiel hebben gekozen. Natuurlijk alleen van leerlingen die dreigen te blijven zitten (wat op zich jammer is – alsof je cijfers de enige indicatoren zijn van de juiste keuze), want dan wil het nog weleens helpen om een vak te laten vallen of van een exact profiel naar een maatschappijprofiel over te stappen. Dat laatste vind ik vaak jammer. Om te beginnen krijgen maatschappijprofielen op deze manier het imago makkelijker te zijn dan exacte profielen, iets wat volgens mij per persoon heel anders ervaren kan worden, en bovendien: je kiest je profiel toch niet voor niets? Leerlingen die aan het eind van klas 3 Natuur en Gezondheid kiezen omdat ze al hun hele leven dromen van een carrière als arts, blijken een jaar later geen zin te hebben om een extra jaar te investeren om die droom uit te laten komen. Ik zou, als mij iets in de medische sfeer zou overkomen, zo iemand overigens ook niet als specialist aan mijn bed hoeven, maar dat is iets anders: alsof je ineens wel een gemotiveerd econoom of bestuurskundige wordt. Nee hoor, geen doorzettingsvermogen is geen doorzettingsvermogen, en dat uit zich nog wel een keer.

Hoewel ik me zelf inmiddels nogal sterk naar de talige kant heb ontwikkeld, had ik als leerling op school ook natuurkunde en wiskunde B in mijn pakket. Deels was dat ingegeven door het feit dat ik me weigerde aan te passen aan traditionele vakkencombinaties, deels doordat ik te lui was om woordjes te leren maar slim genoeg om formules in te vullen, zodat ik onvoldoende stond voor de talen en ruim voldoende voor de exacte vakken, maar ik vrees ook wel dat ik een beetje beïnvloed was door de campagnes om meisjes naar de bèta-hoek te lokken. De slogan in mijn tijd was ‘een slimme meid is op haar toekomst voorbereid’, hetgeen kennelijk betekende dat ze een bètameisje was, en kennelijk ook dat ik de enige op haar toekomst voorbereide slimme meid was, want ik zat als enige dame bij natuurkunde (er zaten er nog drie in de parallelklas overigens). Later was de slogan overigens ‘Thea studeert techniek’ – in een tijd waarin alleen je oma nog Thea heette echt de stomste reclamezin aller tijden. Ik ben blij voor alles wat ik aan exacte vakken heb geleerd hoor, maar achteraf was Duits in het pakket ook niet overbodig geweest. Al die campagnes die impliceren dat een goede profielkeuze een exacte profielkeuze is: ik heb er niet zoveel mee. Ik denk dat een slimme meid, en ook een slimme gast, de vakken zou moeten kiezen die hij of zij wil kiezen, op grond van de vraag ‘wat wil ik leren?’. Als je weet wat je wilt leren, kom je er vanzelf wel achter wat je ermee wilt doen, en dan heb je minder kans op motivatieproblemen. En laten we stoppen met doen alsof alfa- en gammastudies het putje van het intellectuele aanbod zijn: een gezonde maatschappij heeft ook mensen met dergelijke opleidingen nodig.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *