Eindejaarsdip

Als je docent bent, en dat ben ik, dan is eind juni/begin juli het eind van het jaar. Althans, een van beide eindes, want die in december vieren we natuurlijk ook, maar het eind van het schooljaar is een belangrijk moment in het leven van juffen en meesters. We hebben namelijk die schunnig lange zomervakantie die iedereen ons altijd lijkt te misgunnen voor de boeg en het enige wat we er nog voor hoeven te doen is ons een weg worstelen door een gigantische berg nakijkwerk, een imposante hoeveelheid rapportvergaderingen en andere vormen van van hogerhand opgelegde opdrachten en taken die zich het hele schooljaar niet hebben aangediend maar nu ineens urgent zijn en binnen 48 uur afgerond, ingeleverd of aangepast moeten worden. Doe daar nog bij dat het voor mij ook buiten school een nogal vol jaar geweest is (ik noem de gemeenteraadsverkiezingen, de yoga-opleiding, de hernia, en verwoede pogingen om nog wat van de beide bedrijven te maken) en dan is het misschien wel te verklaren dat ik een eindjaarsdip van jewelste heb.

In mijn geval uit een dergelijke dip zich doordat ik enerzijds allerlei plannen probeer te maken en anderzijds geen energie heb om die plannen daadwerkelijk uit te voeren. Ik schreef gisteren al dat ik mijn werktafel moet opruimen – ik zit nog in dezelfde troep. Mijn bureau op school ziet eruit alsof er een bom is gevallen op een stapel proefwerken (wel nagekeken overigens, ik ben helemaal bij) en schoolboeken, maar sorteren, ho maar. Ik wil heel graag gaan zwemmen, omdat ik denk dat dat goed is voor mijn hernia (of tegen mijn hernia, weet ik veel), maar alle pogingen om het dan ook echt te gaan doen stagneren in het feit dat ik online geen badpak kan vinden waarin ik me in het openbaar durf te vertonen. For the record: ik heb een badpak. Een heel mooi en ook best duur badpak, waar mijn obsceen grote hooters prima in passen en dat me, geloof ik, ook nog wel redelijk staat. Maar daar gaat het dus niet om. Kennelijk wil ik zwelgen, omringd door troep van buiten en reuzel van binnen, puur en alleen omdat ik hem mentaal en fysiek gewoon niet omhoog kan krijgen om verandering in de situatie te brengen. En het misschien ook wel gewoon lekker vind om erover te gaan zitten zeuren.

En ik weet heus wel dat het allemaal wel meevalt; de werktafel is in 2 uur opgeruimd, als ik een beetje mijn best doe, maandag halen de leerlingen hun toetsen op, dus dat scheelt al 75% van de zooi en niemand in de Leidse zwembaden is geïnteresseerd in mijn lichaam, laat staan mijn badpak. Ik zit niet in de gevangenis omdat mijn ex-vriendin me erbij heeft gelapt in haar drugsfraude-zaak en mijn familie is niet in een enorm ingewikkelde strijd om het koningschap verwikkeld (‘Orange is the new black’ kijken en ‘Game of Thrones’ lezen gaat in deze eindejaarsdip namelijk wel heel goed), dus dat scheelt alweer. Ik slaap de laatste tijd meer dan 6 uur per nacht, ik ben volgende week jarig en het is bijna vakantie. Kortom: misschien moet ik mezelf gewoon aan mijn eigen haren het moeras uit slepen en aan de slag gaan. Dat is in elk geval wat de motivational pinguin mij aanraadt, en die zal het wel weten, toch?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *