Maandelijks archief: augustus 2014

Zondag zindag

Even de week evalueren – en omdat ik van categoriseren houd, doe ik het nu op basis van zintuigen!

Proeven: gisteren ging ik met M naar Rrrollend Leiden, het foodtruck festival waar ik al eerder over schreef. Dit keer at ik een cubano (een Cubaans broodje waar echt alles op zit), een Flammkuchen, een foie gras-burger, allemaal lekkere pinchos, en een half serrano-hamkroketje (soms moet je delen). Heerlijk weer!

Horen: op het Noorderliefde-festival hoorde ik Spinvis en Typhoon. Van Spinvis had ik weleens iets gehoord, en dat vond ik live eigenlijk ontzettend leuk, Typhoon kende ik niet, en ik moet bekennen, hoewel ik me ervan bewust ben dat ze de sfeer echt enorm wisten te verhogen, dat het niet mijn muziek is. De zon ging er wel van schijnen, en dat is ook wat waard.

Ruiken: niet zoveel bijzonders, deze week. Ik heb een nieuw zeepje in de douche gelegd, uit mijn megacollectie (ik heb een excel-bestand waarin ik mijn bad- en doucheproducten bijhoud, het is echt heel erg), en het ruikt naar sinaasappel en kaneel. Dus nu ruik ik daar ook naar. Althans, de eerste vijf minuten nadat ik onder de douche vandaan kom – het is niet echt een heel goed zeepje.

Zien: na de foodtrucks ben ik met M naar de film gegaan. Dat gebeurt niet heel vaak, want M gaat nooit naar de film, behalve als het een film van Woody Allen is. En dat was het: Magic in the Moonlight, niet zijn beste film, maar zeker ook niet zijn slechtste.

Voelen: ik vind het heel spannend om weer naar school te gaan. Ik heb vooralsnog best een redelijk rooster gekregen, dus dat is fijn, en om er rustig in te komen hoef ik de hele eerste week geen les te geven, dus dat is nog fijner. Yoga-workshops geven en opdrachten begeleiden in de binnenstad van Den Haag is een prima opstart-methode.

De zindag is geïnspireerd op de Friday Roundups op de blog van Rosie Molinary, die die weer geïnspireerd heeft op die van Teacher Goes Back to School, die die ook weer op iemand geïnspireerd heeft. Maar op het internet is uiteindelijk niemand origineel.

Vakantie

Omdat ik alleen les geef op dinsdag en woensdag, is mijn vakantie nu officieel al afgelopen. Dit jaar hadden docenten voor het eerst niet zeven, maar zes weken vakantie: dat had te maken met een ingewikkelde constructie die er formeel op neerkwam dat we minder hard moesten werken omdat alle ellende een week langer uitgespreid kon worden, maar waar ik weinig voordeel van heb gemerkt. Naar mijn perceptie moest ik gewoon een week extra werken, en je kan het verpakken hoe je het wilt, maar een week extra werken is een week extra werken, en daar zit voor mijn gevoel gewoon geen werkdrukverlichting in. Maar er ligt natuurlijk iets anders achter, en dat is dat je als docent sowieso de hele tijd aan mensen moet uitleggen waarom je überhaupt zo lang vakantie nodig hebt in de zomer. Je hebt tenslotte ook al vakantie met kerst, en de krokusvakantie, en de meivakantie, en al die vrije dagen, en alle weekends zijn vrij en bovendien ben je elke dag om 15.15 klaar. Als je het afrondt, werken we helemaal niet, dus wat is nou eigenlijk precies het probleem?

school3Volgens mij ligt het toch anders. Een volledige baan van een docent is net zoals een volledige ‘echte’ baan 36 uur, en dat is gemiddeld genomen per week, dus inclusief al die vakantiedagen waarop de maatschappij denkt dat wij gewoon van hun belastingcenten thuis liggen te chillen. Dat betekent dat er kennelijk vanuit wordt gegaan dat wij in de lesperiodes structureel overwerken, en dat klopt ook: als we namelijk om 15.15 klaar zijn met lesgeven (en dat is overigens meestal 16.15, maar goed), mogen we nog toetsen nakijken, lessen voorbereiden en met collega’s overleggen, en als we er in slagen om de school te verlaten voor het donker is, worden we thuis nog geacht mails van leerlingen en ouders te beantwoorden, en als we echt geluk hebben, worden we ook nog gebeld. Dat vinden we allemaal prima, want daar kiezen we voor, en, met uitzondering van om 22.00 thuis gebeld worden door een ouder die de nieuwe plek in de klas van zijn dochter niet zo gezellig vindt, vinden we het allemaal nog best leuk ook.

school1Maar als ik dan vakantie heb, breng ik sowieso de eerste week voor een deel in bed, en voor een deel jankend op de bank door. Niet uit verdriet of depressie, maar uit pure vermoeidheid. In de tweede week kom ik eraan toe om mijn schooltas op te ruimen en alle papieren die ik nog moest wegwerken uit het zicht te verwijderen, en dan begint de vakantie pas. Het is dan vol hoogseizoen, dus het vakantiegeld dat ik in mei nog genereus vond verdampt waar ik bij sta, maar dat mag de pret niet drukken. Als je een zesde klas hebt, mag je je vakantie vaak ook nog gebruiken voor het voorbereiden van het wisselende examenonderwerp. Dat is hartstikke leuk, ik zou echt niet mijn hele carrière dezelfde teksten willen behandelen, maar dat kost ook allemaal tijd. Al met al is zes à zeven weken een heel redelijke hoeveelheid tijd om docenten te geven om zich in de zomer voor te bereiden op iets dat toch best belangrijk is: pubers zijn behoorlijk explosief materiaal, en daar moet je uitgerust mee werken. Gelukkig besteed ik altijd de laatste week van de vakantie aan enorm veel zin hebben om weer naar school te gaan. Ik ben er klaar voor!

school2

Dansend boompje

In Guardians Of The Galaxy zit een personage, Groot geheten, die eigenlijk gewoon een grote boom is. Een dommekracht die maar 3 woorden lijkt te kennen (aan het eind blijken het er 5) en die – spoiler alert – zijn regeneratieve krachten hard nodig heeft. Vlak voor de aftiteling deed Groot een dansje (het volledige clipje is hier te zien), maar onderstaand gifje maakt mij intens blij. Ik deel het met jullie, voor de moeilijke momenten. En de makkelijke. Want ook dan wil je intens blij zijn.

groot

De 10 van woensdag

Volgende week mag ik, nou ok, moet ik weer naar school, en omdat ik mezelf altijd het best kan oppeppen door een of meerdere rondjes virtueel shoppen, heb ik hier de 10 items die ik absoluut nodig heb om er een geslaagd schooljaar van te maken. Een deel van de spullen (de eerste 5 op dit lijstje) heb ik al, voor een deel is het een kwestie van tijd.

  1. Een knalroze Lamy vulpen. Ik heb er al een boel, maar deze had ik nog niet. Nu wel.
  2. Bij de knalroze Lamy vulpen behorende knalroze inkt. Niet voor in de vulpen, want daar gaat voorlopig zwart in, maar voor in een van mijn andere vulpennen. Ik denk dat ik er een knalgele voor ga opofferen. De inkt heb ik in elk geval binnen, en dan kan ik naar hartelust markeren en nakijken.
  3. Een nieuwe agenda. Naast mijn digitale agenda houd ik ook een papieren agenda bij, zodat ik naast de afspraken ook mijn to do-lists kan zetten. Ik heb gekozen voor een Moleskine (doe ik altijd), maar voor de verandering geen zwarte of rode, maar een Petit Prince-versie. Ik heb de afgelopen week als een enthousiaste brugklasser al mijn afspraken erin gezet, en nu ben ik uitgeput.
  4. Een nieuwe bril. Omdat ik me steeds voorneem dat ik mijn bril ook op ga zetten in de klas, zodat ik niet helemaal afgeleefd thuis kom na een dag lesgeven. Dat kom ik toch wel, maar misschien is het fijn als dat niet komt doordat ik mijn best moet doen om de leerlingen te zien. Ik heb hem al besteld!
  5. Een superhandig lesplanboek. Ik heb natuurlijk de roze gekocht. Ik hoop altijd dat ik in het nieuwe schooljaar een superefficiënte docent word, die alle lessen netjes plant en alles bijhoudt. Misschien lukt het dit jaar met dit boek.
  6. Potloden waarop staat ‘What would Joan Holloway do?’. Ik ben enorm fan van Joan Holloway uit Mad Men, vooral omdat ik er graag zo uit zou zien, of in elk geval al haar kleren wil, maar ze is ook gewoon heel grappig en stijlvol en beheerst, en dat laatste heb ik weleens nodig. Dus misschien is het goed als ik mezelf eens in de zoveel tijd die vraag stel.
  7. Een Good Grammar Is Sexy-tas. Sorry mensen, ik ben een taaldocent, ik hou van tassen, ik heb dit nodig. Geen idee waarvoor, ik heb meerdere prachtige schooltassen, maar zoiets kan ik toch niet laten lopen?
  8. Een zilveren armband die je ook kunt gebruiken om drank in te doen. Lijkt me bloedstollend praktisch voor een docent.
  9. Een mooie etui voor al die pennen van me. Ik denk aan deze, of deze. Maar ik wil denk ik het liefst een van deze. Of deze. Ja die. Of ik denk er nog heel even over na.
  10. Een vestje. Gewoon omdat ik vind dat ik als juf een vestje moet hebben. En een pencil skirt erbij, voor het totaalplaatje. Want waarom zou je er niet uitzien als een juf uit een soft-erotische b-film?

Weekendje weg

We zijn deze zomer niet op vakantie gegaan. In eerste instantie was dat ook geen ramp, het was hartstikke lekker weer in juli, dus we konden zonder een stampvol Schiphol te trotseren prima in de zon zitten en barbecue-en, en daar kwam nog bij dat er eigenlijk geen plaats was waar we heen wilden op vakantie. Maar inmiddels heb ik het vooral koud de hele tijd, waardoor ik op zich best 2 uur in de rij zou willen staan met ordinaire proleten, als ik daarna maar, desnoods voor een half uur, van dat eeuwige kippenvel af zou zijn. Helaas, het mag niet zo zijn: we kunnen niet meer weg, alle recessen eindigen volgende week, dus we moeten gewoon aan de slag. M bereidt zijn colleges voor, ik schaf nieuwe pennen aan, en zo raken we beiden op ons eigen manier klaar voor het academische en politieke jaar.

IMG_0980Gelukkig hadden we onszelf wel nog een weekend Maastricht gegund. Dat was voor een deel noodzakelijk, want wij gaan daar allebei naar de kapper (in Leiden is natuurlijk veel te praktisch) en bovendien had M nog geen kennis gemaakt met Louis, en voor een deel gewoon leuk, want het is altijd fijn om in Maastricht te zijn: ik kan daar uitstekend geld uitgeven, we hebben daar een stamcafé (Falstaff op het Amorsplein), er is meestal wel een mooi nieuw hotel om te testen, iedereen is er aardig, het is daar meestal een of twee graden warmer dan in Leiden en het eten en drinken gaat in Maastricht vaak heel goed. Dit keer had ik een kamer gereserveerd in hotel Trash Deluxe, we gingen, geïnspireerd door een laaiend enthousiaste recensie in de Volkskrant, eten bij Marres Kitchen, en we hadden op zaterdag een date met Louis (zijn ouders mochten ook mee) en op zondag met mijn moeder, want die schijnt haar dochter ook weleens te willen zien. Bovendien had ik een snackbar, oh nee, in Limburg heet dat een frituur, gevonden waar ze bijzondere kroketten hadden, dus dat moet haast wel een geslaagd verblijf worden.

IMG_0981In de praktijk ging het niet allemaal even goed. Om te beginnen had het de Nederlandse spoorwegen behaagd werkzaamheden aan het spoor uit te voeren (dus moesten we met de bus van Sittard naar Maastricht) en was het ook in Maastricht hartstikke koud, maar dat mocht de pret niet drukken: we aten allebei een kalfszwezerikkroket, ik nog een zes-kazenkroket en M een friet met ‘zure’ mayonaise. Allemaal erg lekker. We hadden een prachtige kamer in het hotel, maar daar bleken we de volgende dag om 10.30 te moeten uitchecken, iets wat ’s avonds natuurlijk geen probleem is, maar de hele ochtend staat in het teken van die idioot vroege tijd. Het restaurant was op zich wel ok, maar niet meer dan dat. Daar staat tegenover dat het ontzettend gezellig was, M en ik vermaken ons samen meestal prima, zondagochtend zaten we zalig op een terras te lezen, en de sessie in de kroeg met Louis was ook heel leuk. Ons beider haar zit weer voortreffelijk, M heeft een nieuw overhemd en ik een nieuwe mascara. En dit weekendje weg voldeed volledig aan de belangrijkste eis die je aan een vakantie kunt stellen: dat je er even helemaal uit bent. Heerlijk!

 

 

Zondag zindag

Even de week evalueren – en omdat ik van categoriseren houd, doe ik het nu op basis van zintuigen!

Proeven: nog 2 nieuwe kroketten voor de collectie, in Maastricht. Je bent pas echt een junkie als je bij wijze van voorbereiding van een bezoek aan een andere stad op zoek gaat naar de kroket-mogelijkheden aldaar.

Horen: vanochtend werd ik in het hotel gewekt door een aan alle vooroordelen beantwoordend Amerikaans wijf dat naar haar man stond te schreeuwen in het trappenhuis. Want stel je voor, dat je een gesprek moet voeren met iemand die in dezelfde kamer is als jij. Dat zou toch veel te sociaal zijn?

Ruiken: nu ik zoveel plezier aan Coco Noir van Chanel (en eerder nummer 5 al) beleef, heb ik nog wat andere geurtjes van het huis getest: nummer 19 en nummer 19 poudre, waarbij ik een voorkeur heb voor de eerste. Nog niets gekocht, maar wie weet. Eerst nog wat meer opties testen. Of een van de 25 andere parfums die ik in huis heb opmaken.

Zien: ik heb vandaag, in Maastricht en in Leiden, 6, ja, inderdaad, 6, zegge: ZES, mannen met zalmoranje lamswollen v-halstruien zien lopen. En dat is een trend waar ik niet op zat te wachten, kan ik nu op basis van deze exposure aan het fenomeen zeggen. Wat een lelijkheid.

Voelen: ik heb het KOUD. Gisteren ben ik in bad gegaan om op te warmen, en ik heb het dekbed in de overtrek gedaan omdat ik niet kon slapen van de kou. Het zou toch zomer moeten zijn? Kan iemand dit voor mij remediëren?

De zindag is geïnspireerd op de Friday Roundups op de blog van Rosie Molinary, die die weer geïnspireerd heeft op die van Teacher Goes Back to School, die die ook weer op iemand geïnspireerd heeft. Maar op het internet is uiteindelijk niemand origineel.

In memoriam

Gisteren is B.K.S. Iyengar op 95-jarige leeftijd overleden. Hij was de grondlegger van Iyengar Yoga, en dat is de yoga die ik bedrijf en waar ik de lerarenopleiding voor doe. Bij Iyengar Yoga gaat het om de kwaliteit van de houding (en niet bijvoorbeeld om het uitvoeren van bepaalde reeksen, of om flow, of om ontspanning), en dat betekent in de praktijk dat er allerlei hulpmiddelen, zoals blokken, riemen, touwen aan de muur en stoelen, gebruikt worden om de ideale alignment te bereiken. Voor mensen die voor het eerst naar zo’n les gaan komt het allemaal een beetje vreemd over, al die spullen, maar het went, en dan bevalt het heel erg. Ik ervaar het als een heel serieuze vorm van yoga en de mensen die het doen als verfrissend niet-zweverig – en dat is voor iemand als ik, die heel weinig geduld heeft voor vaag gedoe, erg prettig. Als ik vertel dat ik een weekend naar de yoga-opleiding ga, denken mensen vaak dat ik gewoon twee dagen lig te chillen, maar dat valt tegen: het is keihard werken. In een interview uit 2001 zei Iyengar: ‘Relaxation doesn’t mean yoga is a soft option. It’s a disciplined subject – a casual attempt only gains casual results’ en dat is precies hoe ik het ook ervaar.

iyengarHoewel ik nooit zelf les van Iyengar gehad heb, heb ik wel les van mensen die les van hem gehad hebben. Er is ontzettend veel beeldmateriaal van hem beschikbaar en in de yogastudio’s hangen foto’s waarin hij zich in allerlei bochten wringt, meestal gehuld in niet veel meer dan een heel klein broekje, zodat zijn lichaam, dat er misschien niet per se heel atletisch uitziet maar verrassend flexibel blijkt te zijn, in volle glorie zichtbaar is; de tepels van meneer Iyengar zijn alomtegenwoordig, niet alleen op die foto’s, maar ook in al zijn boeken, want hij geeft altijd het voorbeeld van hoe je een houding moet uitoefenen. De boeken die hij geschreven heeft staan op de literatuurlijst voor de lerarenopleiding, dus met zijn theoretische gedachtengoed heb ik inmiddels uitgebreid kennis gemaakt, en na 6 jaar 2 lessen per week in deze specifieke vorm van yoga mag ik ook wel zeggen dat ik een beetje praktijkervaring heb. Iyengar heeft een belangrijke rol gespeeld in het verspreiden van yoga over de westerse wereld en is dus als zodanig ontzettend invloedrijk geweest. Ik geloof dat hij tot het laatst nog dagelijks yoga heeft gedaan, natuurlijk met aanpassingen (zelfs een yoga-held is op 95-jarige leeftijd niet zo flexibel meer), maar zo heeft hij zijn yoga ook opgezet: je moet doen wat gaat, en hard werken, en als het dan niet gaat, dan moet je het aanpassen – op allerlei aspecten van het leven toepasbaar, lijkt me. In het fragment hieronder laat Iyengar zien hoe je moet ademhalen – bijna het hele filmpje bestaat uit ‘just one breath’. Het is het kijken waard. En Iyengar Yoga zou iedereen minstens een keer moeten doen.

De 10 van woensdag

Ik eet al heel lang een koolhydraatarm dieet. Deels uit ijdelheid, maar ook omdat ik, als ik eenmaal begin met koolhydraten eten, dan houd ik gewoon niet op. En als ik brood eet, word ik slaperig. Maar er zijn toch wel dingen op de verboden lijst die ik soms mis – en dit is de top 10, in willekeurige volgorde.

  1. Croissants. Van die hele vette, waar zoveel boter in zit dat je het er bijna niet meer op hoeft te doen.
  2. Zuurdesembrood. Er is gewoon geen vervanger voor een perfecte boterham.
  3. Tosti’s. Niet van die vieze café-tosti’s, maar een mooie croque monsieur.
  4. Lasagne. Er zijn recepten voor low-carb lasagnes, met courgette of kool in plaats van pasta, maar dat is dus gewoon stom.
  5. Brioche. Vooral bij paté.
  6. Nacho’s met allerlei kaas en guacamole. De kaas mag, de guacamole mag, maar zonder vehikel wordt het toch lastig.
  7. Risotto. Dat heb ik denk ik al 4 jaar niet meer gegeten, en ik mis het. Vooral in theorie, geloof ik, maar toch.
  8. Witte boterhammen met zoute boter en pure hagelslag. Het meeste beleg kan je prima zonder brood eten, maar om nou hagelslag rechtstreeks in mijn keel te gieten gaat zelfs mij wat ver.
  9. Pizza. Gewoon hier en daar een punt als ik trek heb, ik hoef echt niet zo’n hele unit.
  10. Zoete dingen. Ik hou het meest van cheesecake, maar chocoladetaart vind ik ook heel lekker. En kersenbonbons met een steeltje. En After Eight-ijs. En colaflesjes.

Een bijzonder gewone zaterdag

Er waren tijden dat M en ik elke zaterdag precies dezelfde dag meemaakten. Dat was heerlijk: we zetten de wekker niet, maakten als we wakker werden pro forma nog een beetje ruzie over wie er thee ging zetten, lazen de krant in bed, lunchten met minstens een ei, en dan zorgden we dat we om uiterlijk half vijf in de stad waren om vissen te kopen op de markt en dan via de supermarkt naar de kroeg te gaan. Alles stond van tevoren vast: de krant is altijd De Volkskrant, het ei is altijd kort gekookt voor mij en lang voor M, of gebakken met alles wat er nog in de koelkast te vinden was, de visboer is altijd Klaas Hartevelt, de supermarkt tot mijn spijt altijd de Hoogvliet en de kroeg is als de zon schijnt altijd Proeverij De Dames, ook tot mijn spijt want ze hebben Gordon’s Gin, en als de zon niet schijnt altijd Burgerzaken. Dat klinkt saai, maar dat is het helemaal niet – als de randvoorwaarden altijd hetzelfde zijn, kan ik erg genieten van de invulling daarvan. En bovendien, soms sprongen we uit de band en bestelden we bitterballen in plaats van een kaasplankje bij de borrel. Tegenwoordig zijn onze zaterdagen niet meer zo. Ik ben veel te rusteloos, dus ben meestal al op de laptop bezig als M de thee komt halen en in bed de krant gaat lezen. Vaak moeten we allebei nog even werken, soms hebben we geen eieren in huis en het komt ook voor dat we de markt overslaan en boodschappen doen bij de Jumbo. En dan heb ik het niet eens over al die zaterdagen dat ik naar de yoga-opleiding moet, of dat we andere plannen maken met vrienden die ook alleen maar op zaterdag kunnen. We hebben een leuk en afwisselend leven, maar soms verlang je toch ergens wel een beetje naar die zalige zaterdag-sleur.

zaterdag1Ook deze zaterdag moest M werken, althans, hij moest naar Rotterdam (en dat is voor hem altijd afzien), dus ik had de dag helemaal aan mijzelf. Dat leek me een mooie reden om de mensen van D66 Leiden tot wat cultuur op te porren en een tentoonstelling in het Sieboldhuis, over Japanse stripfiguren, te bezoeken. Ik wist zowaar 3 dames te mobiliseren, naast good old N, ook J en A, en we hebben ons erg vermaakt met Monchichi, de pokémonpakken en een enorme Hello Kitty. Daarna lag de hele dag nog voor ons open, en die hebben we (N en ik, en in de eerste fase ook nog A) besteed met op een laag tempo door de stad lopen, en vooral veel pauzeren om dingen te eten en te drinken. We begonnen bij Van de Leur, een nieuwe koffiezaak op de Breestraat, die voortreffelijke koffie en nog veel betere cheesecake bleek te serveren. Daarna aten we een kipkroket bij Karel’s Biofriet en bezocht ik Dille & Kamille. Dat is de lievelingswinkel van N, maar ik heb er een hekel aan: als ik daar ben koop ik altijd dingen die me heel handig lijken, en die doe ik dan in een la, en dan heb ik ze per jaar 364 dagen niet nodig, en die ene dag dat ik er behoefte aan heb kan ik ze niet vinden en blijkt een aardappelschilmesje ook te volstaan. Maar nu had ik haken nodig voor in mijn schuur, dus ik moest wel. Daarna kocht ik artisjokken en theefilters, en toen moesten we natuurlijk weer pauzeren, nu bij Borgman & Borgman, met thee en koffie. In een laatste krachtsinspanning schafte ik nog zalm en roomboter aan, en op weg naar mijn fiets nog een knalroze vulpen. We hadden bijna afscheid genomen, maar toen bleek er nog 1 horeca-instelling die we moesten checken: 149 bites and drinks, en die had voortreffelijke gin & tonics. Ik kwam gelijk met M thuis, zodat we gezellig met zijn tweeën hebben gegeten. Dat was een zaterdag die zowel traditioneel als bijzonder verlopen is – een prima vorm van modernisering!

zaterdag2