39 dingen,  Big Green Egg,  Eten,  Koken

Pizza

Toen ik net mijn Big Green Egg had gekocht, heb ik een man (en vrouw) of 16 uitgenodigd om ter gelegenheid van mijn verjaardag te komen eten. Die avond heb ik allerlei dingen bereid, zonder van tevoren te oefenen, want dat is mijn standaardtactiek als er mensen komen eten: zonder te oefenen of me heel goed in een recept te verdiepen kook ik een nieuw gerecht, en dan zie ik wel of het lukt of niet. We hebben een heel goede snackbar op loopafstand, dus als het mis gaat is er nog altijd patat. En drank. Tijdens die eerste BGE-sessie heb ik ook pizza’s gebakken, en die vond ik zelf best geslaagd, dus dat leek me voor herhaling vatbaar. Bij het voornemen het nog eens te proberen is het helaas ruim een jaar gebleven – deels omdat ik het makkelijker vond om iets anders te maken, deels omdat ik zelf geen koolhydraten eet, dus zelfs als ik een pizza zou bakken, dan mocht ik hem zelf niet eten, en deels omdat ik erg weinig ervaring heb met brood en dingen met gist (de pizza’s van de eerste keer waren ook niet heel goed gerezen, maar daarover waren destijds geen klachten). Ik heb om mezelf te dwingen ‘pizza’s maken op de Big Green Egg’ als een van de items op mijn verjaardagslijst gezet, en toen ik vrijdag boodschappen gedaan had kon ik aan de slag, met B en M als gewillige slachtoffers.

pizza1Ik heb het recept voor pizza-deeg uit The Big Green Egg Book (want dat leek me wel toepasselijk) gebruikt, en het leek me dat per persoon 200 gr bloem ruim genoeg zou zijn. Ik eet niet zo veel pizza, want op dieet, en B is een heel tevreden pizza-eter, dus dat zou zichzelf wel middelen. Dus ik loste 3 zakjes gist met 4 theelepels suiker op in 390 ml lauwwarm water en voegde daar 8 theelepels olijfolie aan toe. Toen zeefde ik 600 gr bloem met 1,3 theelepel zout, deed het in de schitterende rode typisch Engelse mengkom die ik ter gelegenheid van the Royal Wedding heb gekocht, mengde daar het water met het gist doorheen, en toen kon ik gaan kneden. Ik heb het keurig gedaan, ook al vond ik het enorm boring (ik vermoed dat dat de reden was dat de vorige keer het deeg niet rees, want ik weet zeker dat ik toen veel korter gekneed heb), en de mooie bal deeg onder een vochtige theedoek laten rijzen. De Big Green Egg ging aan, met alle tools erin die er zijn om het tot een oven te maken (plate setter ondersteboven erin, rooster erop en daar weer een pizzasteen op), en ik maakte een tomatensaus als glijmiddel tussen de bodem en de vulling.

bge2Er waren 3 pizza’s: een met 4 kazen (gorgonzola, taleggio, mozzarella en parmezaan), een met parmaham, mozzarella en rucola, en een met oesterzwammen, taleggio en truffel. Voor een eerste echte poging was ik best tevreden: de tomatensaus had best een sterkere smaak kunnen hebben, de truffel voegde, hoewel ik hem pas helemaal aan het eind over de pizza heen raspte) weinig toe aan de smaak van de pizza, en ik had zoveel kaas op de quattro formaggi gedaan dat een deel in de BGE was gesmolten, maar dat kan de volgende keer makkelijk aangepast worden. Het grootste probleem was nog wel dat de bodems aan het aanrecht en aan mijn nieuwe kekke pizzaschep plakten, ook al deed ik er nog zo veel bloem op. Een beetje grasduinen op het internet wijst uit dat je een pizza op bakpapier kan opmaken, en dan haal je hem na een paar minuten in het ei van het papier af en leg je hem alsnog op de steen. De consumenten vonden het overigens heel lekker, dus ik heb in elk geval publiek als ik dat de volgende keer probeer. En ik heb weer aan mijn culi-skills gewerkt!