Eten,  Kroketten,  Lijstjes

De 10 van woensdag

Mijn verslaving aan interessante kroketten gaat onverminderd verder. Toen ik een tijdje terug de 10 van woensdag aan deze prachtige gefrituurde waar besteedde, had ik niet durven vermoeden dat ik zo snel alweer een nieuw lijstje zou genereren, maar wat blijkt: als je wilt, kan je alles met paneermeel omhullen en in heel hete olie doen. En dat is maar mooi ook, want ik eet alles. Daarom bij dezen de volgende 10 kroketten.

  1. De witlof-kaaskroket van Karel’s Biofriet: ik proefde vooral kaas, en weinig witlof, maar het was best een prima kroket, hoor. Geen klachten – en ik ben toch iemand die bij vegetarische producten vaak het gevoel heeft iets te missen.
  2. Een generieke kaaskroket bij La Porte in Antwerpen en een Orval-kaaskroket bij De Groote Witte Arend in Antwerpen. Die van La Porte smaakte gewoon naar kaas, wel lekker, het was een beetje oude kaas, en die van De Arend had een iets bijzonderdere smaak. En bij beide zat gefrituurde peterselie, dat vind ik lekker en een mooie hommage aan de jaren ’70.
  3. De bakkeljauwkroket bij 149 Bites and Drinks. Samen met een garnalen- en krabkroketje in een trio van kroketten. Deze stond op de kaart als tonijnkroket, maar die bleken er niet te zijn – maar een bakkeljauwkroket is ook heel bijzonder, en ik vond deze ook erg lekker. De tonijnkroket is dan voor een andere keer.
  4. De Black Angus-bitterballen, ook bij 149 Bites and Drinks. Ik had de kroketjes, N bestelde de bitterballen, en ik mocht er 2 testen. Mooie stevige rundersmaak, klein beetje kruidnagel erin. Lekker!
  5. Maar niet zo lekker als de halve Wagyu-bitterbal die ik M ontfutselde (in ruil voor een deel van mijn heerlijke steak tartare) bij Bavette. De beste rundvlees bitterbal ooit, wat mij betreft. Ik moet nog zien dat iemand dit nog overtreft. Ik wil graag terug naar Bavette voor een portie bitterballen. Maar die staan niet op de kaart.
  6. De kalfszwezerikkroket bij Tuutsje vaan Teunsje in Maastricht. Als je de ragout proefde zonder de stukjes zwezerik, was het niet zo bijzonder, maar de stukjes zwezerik zelf waren toch wel heel erg lekker. En het is sowieso een mooi gegeven, dat je bij een snackbar een kroket van zwezerik kan eten.
  7. De zes-kazenkroket, ook van Tuutsje vaan Teunsje. Ik kan niet zeggen dat ik ze alle zes heb kunnen onderscheiden, maar het was een mooie kaaskroket, met een goede kaassmaak, en er was duidelijk niet veel meer dan kaas ingegaan. Prima.
  8. De Popeye-bitterbal bij Café Thijssen in Amsterdam. Het was een spinazie en kaasbitterbal, uit een mix van vegabitterballen, en deze was best lekker: hij smaakte meer dan spinazie dan naar kaas, maar dat is helemaal niet erg.
  9. De Coco Thai-bitterbal, ook bij Thijssen. Dit was een Thaise curry-bitterbal, en die vond ik echt zalig, want hij was een beetje pittig (dat zijn bitterballen/kroketten eigenlijk nooit, terwijl ik daar wel heel erg van houd) en smaakte echt naar curry. Ik had niet gedacht dat je van curry een bitterbal kon maken, maar degene die dit verzonnen heeft mag trots op zichzelf zijn.
  10. De Torri Yappi-bitterbal, eveneens bij Thijssen (het was een bordje met 3 soorten bitterballen, vandaar). Met mango en gember. En als de vorige bitterbal een bewijs was dat je ontzettend lekkere dingen kan maken door ze te frituren, toont deze bitterbal aan dat je daarin ook te ver kan gaan. Deze vond ik echt niet lekker. Ik hou van mango, ik hou van gember, zelfs bij elkaar, maar kennelijk niet in een bitterbal.