Koken

Dinner for three

Afgelopen zondag kwam G eten. We hebben elkaar ontmoet op een D66-bijeenkomst en we hadden onmiddellijk een klik – al moet ik bekennen dat deze bonding experience eerder ingegeven was door een gedeelde passie voor eten en drinken dan voor onze liefde voor het sociaal-liberale gedachtegoed (hoewel die natuurlijk ook heel groot is). Na wat heen en weer gemail kwamen we zelfs tot een afspraak, en dat kwam me wel goed uit: ik had twee afschuwelijk drukke weken achter de rug en nog een paar weken waarvan ik nu al kan zeggen dat die niet ontspannen zullen zijn voor de boeg, en dan is er, althans als je mij bent, eigenlijk niets leuker dan een middagje met eten spelen en de culinaire skills een beetje aanscherpen. Op mijn vraag of er iets is dat G juist wel of juist niet wilde eten was het antwoord dat hij alles lustte en dat hij het liefst een van mijn signature dishes wilde eten. Nou heb ik die niet echt, maar op basis van geen enkele restrictie een menu samenstellen is het mooiste wat er is.

IMG_1378-0.JPGHet voorgerecht was een terrine van kippenlever met single malt whisky en ‘Leidse brioche’. De terrine is een familierecept, tenminste, mijn moeder maakt er ook weleens een, maar die is met cognac en veel minder boter dan de mijne, en het brood was door nood ingegeven – ik wilde brioche kopen, maar dat kon ik in het assortiment van de winkels die op zondag open waren niet vinden, en zelf bakken leek me ietwat overmoedig, want dat had ik nog nooit gedaan, dus ik heb melkbroodjes van de Hoogvliet in plakken gesneden, gegrild en met boter ingesmeerd. Een beetje zout eroverheen en het leek net of het de bedoeling was. Daarna aten we een doperwtensoepje met stukjes prosciutto erin en een paar stukjes gebakken zwezerik (want dat vindt G heel erg lekker, en M en ik offerden ons zonder enig bezwaar op). Het hoofdgerecht was gemarineerde lamsbout van de Big Green Egg, met uiensaus en muntolie, want ik blijf natuurlijk eigenlijk Engels, bloemkoolpuree en gestoofde groene kool.

jellyAl met al was ik best tevreden met de eerste drie gangen, maar het meest gelukkig was ik met het dessert. Naast eten, koken en de politiek, houden G, M en ik namelijk ook ontzettend veel van gin and tonics, en het leek me een mooi plan om een toetje op basis van deze combinatie te maken. En als ik dan toch bezig was, leek het me nog een veel mooier plan om drie toetjes op basis van deze combinatie te maken: ik maakte gin and tonic-taartjes met Bombay Sapphire, gin and tonic-granita op basis van Sylvius-gin en gin and tonic-jelly met Tanqueray. Ik vind van mezelf dat ik niet zo goed ben in desserts, maar deze waren best geslaagd. Misschien komt het doordat ik de recepten bijna allemaal gewoon op de letter gevolgd heb (alleen de hoeveelheid gelatine in de jelly heb ik aangepast aan de instructies op mijn pakjes gelatine), in plaats van als een culinaire guerrilla lekker mijn eigen gang gaan en dan constateren dat je een boel rokende troep achter je hebt liggen en geen toetjes, maar het maakt eigenlijk niet uit – ik was blij, G was blij en zelfs M (‘niet zo’n toetjesman’) heeft alles opgegeten. Dat de granita eerder slush puppy was geworden was helemaal niet erg, want dat is ook lekker (maar volgende keer doe ik hem eerder in de diepvries), en dat ik nog een jelly over had was geweldig; ik heb ontdekt dat dat het fijnste is wat je kunt eten als je op maandagavond laat uit een vergadering komt. Tenminste, als je mij bent dus. En dat ben ik.