Observaties,  Onderwijs,  Vakantie

De herfstvakantie gehaald

In een eerdere incarnatie van de school waar ik nu werk (het is een fusieschool, maar zo mogen we het niet noemen, want dan hadden ze een sociaal plan moeten maken, en dat hebben ze niet, dus als het anders heet is dat niet erg) was er nog een rookhok. Dat was een klein kamertje dat naast de echte docentenkamer zat, met een smal raampje waardoor we in contact konden blijven met de niet-rokers. Nou was ik indertijd helemaal geen roker, maar ik had al snel door dat de mensen met wie je echt kon lachen in het rookhok zaten. Niet omdat rokers nou per se de meest hilarische soort zijn, maar ze kunnen wel pauzeren. En de rokers van het Huygenslyceum hadden ook mijn type humor: we konden lachen om de meest ernstige zaken, en om de meest onbelangrijke. Een van de standaardonderdelen van het schooljaar, naast de Do they know it’s Christmas-karaoke bij de Kerstlunch, was het onderdeel ‘Wie haalt de herfstvakantie niet?’. We begonnen met voorspellen bij de ADV (die school had nog een Algemene DocentenVergadering, de nieuwe school heeft een Algemene PersoneelsVergadering, says it all eigenlijk) en meestal kregen we gelijk – degenen die gestresst uit de zomervakantie kwamen kregen het doorgaans zwaar.

Autumn-Leaves-Images

Ik kwam eigenlijk dit jaar tamelijk ontspannen uit de zomervakantie, dus in dat opzicht zat ik helemaal niet in de gevarenzone, maar ik heb wel de neiging om mezelf te overbelasten. En met een leven dat bestaat uit 2 dagen school, raadslidmaatschap, een opleiding tot yoga-docent, een cateringbedrijf dat niet bepaald floreert maar zeker niet dood is, en een app die nog steeds af moet, in combinatie met oudercursussen (elke dinsdagavond tot 21.45), een verhuizing (niet van mij, maar van B, maar die sta ik daarin bij, want zo zijn vrienden), een blog (echt heel leuk, maar het kost wel tijd), een obsessie met cultuur en een relatie, ga je je soms afvragen of er nog mogelijkheden zijn om jezelf te splitsen. Als dat kon, zou ik een Susannah nemen die permanent sliep, zodat de andere Susannah ontzettend veel energie zou hebben voor al die andere dingen. Maar zo werkt het niet. En daarom is het fijn dat ik de herfstvakantie gehaald heb. Nu kan ik mezelf weer een beetje opladen voor de volgende schunnig drukke periode. Want laten we eerlijk zijn: rustig aan doen is niet mijn stijl.