Maandelijks archief: december 2014

De 10 van woensdag

Voordat flauwekulletjes live ging, maakte ik natuurlijk al lijstjes. En een van die lijstjes was het lijstje van mijn goede voornemens van 2014, en omdat we nu ruim over de helft van het jaar zijn, wordt het tijd om ze even te evalueren. Meestal maak ik op 1 augustus ook goede voornemens, maar ik heb ook al de verjaardagslijst, dus ik ga eerst eens even de huidige lijstjes afwerken.

  1. 9 kilo afvallen – de laatste meting voordat ik op vakantie ging (na een uitgebreid diner bij FG) was +2,5. Dikke vette FAAL dus.
  2. 52 boeken lezen – gelukt. Ik ga er zelfs overheen!
  3. Minder rotzooi maken – best goed gelukt. Althans, ik ruim vaker op. Ik heb ontdekt dat ik me eigenlijk heel onprettig voel in een rommelige omgeving, dus ik zal wel moeten. Misschien nog een beetje schoonmaken, dan ben ik helemaal goed bezig.
  4. Meer interessante gin drinken – dit is zeker gelukt. Mijn nieren danken mijn goede voornemens.
  5. 2 keer per week thuis yoga doen – niet gelukt. En ik moet hier echt een gewoonte van maken, dus dat wordt nog een mooie uitdaging.
  6. Zonder hulp in een handstand leren komen – 6 keer gelukt dit jaar, maar ongeveer 600 keer niet, dus nee. Niet gelukt. In 2015. Hoop ik.
  7. Mijn bril dragen als ik lesgeef – niet gelukt. Ik heb zelfs een nieuwe bril, maar die blijft ook strak in mijn tas. En dan klagen over hoofdpijn, want zo ben ik ook wel weer.
  8. Naar 10 musea – gelukt.
  9. Elke dag iets weggooien of weggeven – niet gelukt. Maar ik ga een variatie hierop opnemen in de voornemens voor 2015. Watch this space.
  10. Weer gaan bloggen – gelukt.

Het animatieprogramma

Ik zit hier dus in een prachtig huisje in de bergen, en ik moet constateren dat ik gewoon heel erg slecht ben in niets doen. Nou is dat op zich niet zo erg, want zo ben ik al best wel wat jaren, maar meestal dient de gelegenheid om niets te doen zich niet zo vaak aan, omdat er altijd wel iets is dat ik van mezelf of van iemand anders moet doen: werken, vergaderingen voorbereiden, volledige series kijken, toetsen nakijken, opruimen, plannen maken, dwangmatige lijstjes in Excel maken van belangrijke dingen als al mijn cosmetica, highscores maken in spelletjes op mijn telefoon. Dat soort dingen. Ik wil niet beweren dat alles wat ik doe belangrijk is, maar wel dat het nogal veel energie kost. Dus ik heb ook voor deze vakantie ontzettend veel spullen bij me, die ik heb gebundeld in een grote boodschappentas met een Engelse vlag erop (die specifieke tas is niet relevant natuurlijk, maar ik wilde even de sfeer schetsen). Zo kan ik ook hier, dat was het plan, aan mijn verschillende projectjes werken. Dat is het soort animatie waar ik blij van word: gewoon lekker friemelen en plannen maken. En daar dan natuurlijk over schrijven.

tasIk heb in die tas namelijk om te beginnen een opblaasbare yoga-bolster, twee groene yoga-blokken en een licht yoga-matje; allemaal superhandig als je Iyengar yoga doet en reist, wat op het moment in theorie voor mij opgaat, maar de yoga is een beetje in de versukkeling geraakt – het plan is om dat hier even een boost te geven. Bovendien heb ik op mijn iPad 12 ongelezen boeken en op mijn prachtige glanzende nieuwe Kobo H2O ereader die ik ook in bad kan laten vallen nog 6 andere boeken, en ik heb zelfs nog 2 boeken in hard-copy bij me. Op mijn iPad staat ook nog een mooi boek van de Self Help Hipster (een blog-crush van mij), met daarin allerlei opdrachten van dingen die ik nog in 2014 kan doen. Ik heb ook wat spullen bij me om aan mijn verschrikkelijk lelijke voeten te kunnen klussen (teenstretchers, die volgens mij tijdens de Spaanse Inquisitie voor het eerst gebruikt zijn, maar toen even een paar eeuwen niet omdat ze onmenselijk zijn, en een soort schuurmachine om de consequenties van mijn schoeisel weg te werken). Verder heb ik nog wat leuke werk-aan-jezelfwerkbladen mee, een opschrijfboekje, 3 vulpennen, allerlei maskertjes en crèmetjes en nagelvijlen. Ter ondersteuning van al die activiteiten zijn er nog buiten het gezamenlijke budget om gekochte vanille Nespresso-cupjes en twee soorten extreme hippie-thee. En mijn laptop. Wat ik niet bij me blijk te hebben is de oplader van mijn laptop, en met nog 47% batterij op dag 3 belooft het voor het schrijfdeel van deze vakantie niet veel goeds. Aan de andere kant: projectjes zat. Ik vermaak me wel.

Zondag zindag

Even de week evalueren – en omdat ik van categoriseren houd, doe ik het nu op basis van zintuigen!

Proeven: op Eerste Kerstdag at ik met M bij FG in Rotterdam, en dat was natuurlijk een enorme smaaksensatie. Ik heb voor het eerst in mijn leven kaviaar gegeten, en nog veel meer prachtige smaken. Op Tweede Kerstdag zette ik een jaren ’80 diner op tafel: cocktail van Hollandse garnalen, kaasfondue en advocaat met slagroom toe. Maar dan wel hele goeie advocaat, van Filliers, en de kaasfondue heb ik gemaakt in mijn nieuwe Crock-Pot. Leuk speeltje, gaan we meer van horen.

Horen: de Roadtrippin’ playlist van B in de auto naar Frankrijk. Sommige liedjes heel mooi, andere minder, andere niet. Maar dan moet je ook geen persoonlijke playlists van andere mensen luisteren – dan heb je ook de persoonlijke voorkeuren van andere mensen te accepteren.

Ruiken: ik heb French Leather toch maar gekocht. De eindejaarsbonus was iets ruimer dan ik gedacht had. En dan ga ik vanaf nu geen luchtjes meer kopen. Maar wel even systematisch met de luchtjes die ik heb aan de slag.

Zien: het uitzicht vanuit het huisje is prachtig, dus vooralsnog staar ik intensief uit het raam. Dat verveelt nog even niet.

Voelen: van al dat reizen is mijn slaappatroon ernstig verstoord, en daar ben ik dus echt heel erg moe van. Dus ik heb even een paar nachten slaap nodig.

De zindag is geïnspireerd op de Friday Roundups op de blog van Rosie Molinary, die die weer geïnspireerd heeft op die van Teacher Goes Back to School, die die ook weer op iemand geïnspireerd heeft. Maar op het internet is uiteindelijk niemand origineel.

Heenreis

Eens in de twee jaar gaan M en ik met vrienden in een huisje in de sneeuw zitten. Dit jaar is het de derde keer, dus nu is het officieel een traditie, en hoewel de groep wisselende elementen kent, is er wel een harde kern: M en ik dus, J en D en B. Dit jaar zullen ook J en P erbij zijn, waardoor deze lichting sneeuwvakantie op mij na uitsluitend uit mannen bestaat (nu ik erover nadenk is dat elke keer zo), en op M en B na uitsluitend uit mensen die op mannen vallen. De What’s App groep waarin we over de organisatie van de vakantie overlegden heette dan ook ‘Sterren in de sneeuw’, en het overleg ontspoorde meestal tamelijk snel in gerel over wie wat aan zou doen en wie wie al dan niet in de billen zou knijpen. Gezellig dus. Ook toen er helemaal geen sneeuw leek te liggen in St. François Longchamp, de plaats van bestemming, bleef de sfeer optimaal, want behalve skiën doen we allerlei andere dingen, zoals vooral heel veel spelletjes, lekker eten en drinken, lezen, praten en puzzelen. M en ik skiën sowieso niet, M niet omdat hij geen thrillseeker is, en ik niet omdat ik vorige keer hoogteziekte had waardoor ik vooral tijdens het skiën extreme hoofdpijn had, en dat was nogal traumatisch. M gaat liever niet in de auto zitten, dus hij reisde met het vliegtuig en dan met de Trans-Neige, en de rest van de club ging met in totaal drie auto’s. En sneeuw of geen sneeuw, we hadden er zin in.

sneeuwselfieHet werd sneeuw. Veel sneeuw. Heel veel enge sneeuw, met wind erbij. Het gevolg van al die sneeuw was om te beginnen een hachelijke rit van Leiden naar Rotterdam, waar ik B zou ophalen, maar het was pas echt bal toen we voor Luxemburg in een file terecht kwamen, omdat er een zoutwagen op de weg bezig was, zodat we 45 minuten totaal stil stonden. Toen we gingen rijden reden we langs een sneeuwpop die was gemaakt door iemand die zijn verveling in creativiteit had weten om te zetten. Maar die file was niet de laatste, en ook zeker niet de ergste – we hebben meerdere keren lang stil gestaan of heel langzaam moeten rijden. De sneeuw werd erger, er gebeurden ongelukken, waardoor er nog meer files waren, en uiteindelijk bleek het verkeer in de Savoie, waar wij de vakantie geboekt hadden, zo hachelijk dat we in de auto leken te moeten slapen (net als de passagiers van 14997 andere autos). Nou is dat al ongezellig, maar geen reden om geen fileselfie te maken natuurlijk. Het feit dat ik bij de laatste stop vergeten was naar het toilet te gaan maakte het bijna rampzalig, want ik ga dus echt niet bij -2 graden op een snelweg vol geparkeerde auto’s in de berm zitten piesen. Zo truttig ben ik kennelijk wel. Gelukkig ging het verkeer net op tijd toch weer een beetje rijden, zodat we na 22,5 uur in de auto om 2 uur ’s nachts door de ontzettende aardige beheerder van het terrein verwelkomd werden in ons chalet, een schitterend huisje met prachtig uitzicht. De groep was bijna compleet, omdat M de nacht op de grond in een salle polyvalente moest doorbrengen (dus toch een soort thrillseeken), want de Trans-Neige vond het al met al toch teveel neige. Gelukkig is nu de groep compleet en kan het grote vertier beginnen. En over de terugreis wil ik niet eens nadenken.

uitzicht

Christmas

Het is Kerstmis mensen! Vandaar het allerlaatste liedje in de Christmas countdown. Geniet ervan, eet vandaag en morgen niet te veel, maar zeker ook niet te weinig, en maak alleen ruzie met je familie als je al van tevoren weet dat je gaat winnen. Scheelt in het nare gevoel.

Dit is wat mij betreft het ultieme Kerstliedje. In 1984 was ik 9 en toen heeft het kennelijk zo’n diepe indruk op me gemaakt dat ik er sindsdien elke keer dat ik het hoor blij van word. Vroeger ging ik met mijn vader weleens in België naar een café waar een jukebox stond, en daar mocht ik dan 20 franc in doen (ja, zo lang geleden inderdaad), en dan koos ik altijd dit nummer. Ook al was het juli. Prachtig. ‘The bitter sting of tears’ en dan door Sting gezongen. Het rookhol van het Huygenslyceum playbackte dit elk jaar. Omdat het dan pas Kerstmis was.

De 10 van woensdag

Binnenkort ga ik op vakantie. Met M, B en nog 4 vrolijke vrinden heb ik een huisje gehuurd in Frankrijk, waar de mannen (zonder M) als de sneeuwgoden meewerken zullen gaan skiën, en ik niet. Maar ik ga wel andere dingen doen – in elk geval de volgende 10:

  1. Een sneeuwpop bouwen
  2. Koken voor de mannen
  3. Spelletjes (in elk geval Kolonisten van Catan en Ticket to ride)
  4. Heel veel lezen
  5. Yoga (als de mannen weg zijn)
  6. Aan de slag met het formuleren van al mijn plannen voor 2015
  7. Een beetje tutten met crèmes en andere spullen die ik daartoe meeneem
  8. Schrijven
  9. Uitrusten
  10. Heel veel en heel hard lachen

Heerlijk. Ik heb er nu al zin in!

Kerstvakantie

En ja hoor, ik heb er weer een gehaald. Dit keer de kerstvakantie. En dat betekent dat ik nog een week heb om alles te doen wat ik had willen doen, of om onder ogen te zien dat ik een aantal dingen niet meer gedaan krijg. De kerstvakantie duurt twee weken, maar een van die weken zal ik doorbrengen in een huisje in Frankrijk met een groep vrienden, waarbij het de bedoeling is dat zij gaan skiën en dat M en ik in huis blijven om te koken, intensief boeken te lezen, te ontspannen en idiote lijstjes te maken voor 2015 (althans, dat laatste zal M niet doen, vermoed ik, dat is mijn hobby), maar wie net als wij dwangmatig de hele dag het sneeuwnieuws checkt weet al dat er een heel dikke kans is dat we met zijn zevenen de hele dag in huis blijven om elkaar stelselmatig gek te maken, spelletjes te spelen en mistroostig uit het raam te staren. Maar ik ga hoe dan ook idiote lijstjes maken. En lezen, want ik heb een stapel echte boeken, een bescheiden stapel nog te lezen boeken op mijn iPad en vooralsnog 1 boek op de e-reader die ik volkomen onverwacht van mijn moeder ga krijgen voor de Kerst. Tenminste, als ik hem inpak kan ik hem op 25 december weer uitpakken – vooralsnog ligt hij voor me op tafel. Maar er liggen genoeg pakjes onder de boom, alle in hetzelfde papier ingepakt (vind ik een handig systeem, iedereen gebruikt 1 soort cadeaupapier en dan weet je gelijk van wie je cadeautje is), dus dat ziet er keurig uit.

pakjesDe Kerst zelf wordt sowieso prachtig, vooral omdat ik het weer voor elkaar heb gekregen om hem zo lang mogelijk te rekken. Op 11 december heb ik met mijn moeder afgesproken in Rotterdam om in de Markthal een eerste fase van het kerstfeest te vieren, de ontsteking van de kerstboomlampjes met de daaropvolgende glühweinorgie was fase 2, fase 3 was het bezoek aan de kerstmarkt met N, morgen gaan we uit eten met vrienden in Rotterdam, Kerstavond breng ik met M thuis door, nadat ik met een kerstlegging aan een yogales heb gegeven (de juiste outfit is doorslaggevend, vind ik zelf), op eerste kerstdag ga ik in bad met mijn vers aangeschafte bruisunit van Lush, waarna M en ik heel erg fancy gaan eten, wederom in Rotterdam, maar dan met 2 sterren, en op tweede kerstdag komen nog wat lieve mannen kaasfonduen. De familie speelt hier bijna geen rol, maar dat komt dus door de op handen zijnde vakantie. Voordeel daarvan is dat ik dus misschien in januari of zelfs februari nog een semi-kerstetentje voor de boeg heb, dus mij hoor je niet klagen. Sowieso niet hoor: eten, drinken, cadeautjes, uitslapen, vrienden, misschien een kaartje op de mat. Ik bof maar. Misschien dat ik een lijstje kan maken van dingen waar ik ontzettend blij mee ben.

Zondag zindag

Even de week evalueren – en omdat ik van categoriseren houd, doe ik het nu op basis van zintuigen!

Proeven: vanmiddag ben ik met N naar de kerstmarkt gegaan. Het plan was om morgen te gaan en dan gezellig kerstcadeaus uit te wisselen, maar vandaag was de laatste dag dat er kerstmarkt was (want natuurlijk, waarom zou je in de kerstvakantie, als iedereen kan, een kerstmarkt hebben?), dus we moesten met spoed. In echt traditionele stijl was er vooral heel veel te eten op de kerstmarkt: in mijn geval een hamburger en een hotdog met zuurkool. En ik dronk Dutch Coffee (koud en omslachtig te bereiden) en glühwein. Ik heb ook al 2 van de 3 kerstdrankjes van Starbucks getest trouwens. Veel te zoet, maar wel lekker.

Horen: nog steeds veel kerstliedjes. Ik klaag nog steeds niet.

Ruiken: bij een winkel waar ik was voor een cadeau voor M rook ik French Leather, een nieuwe geur van Memo. Ik vond het eerst niet lekker, maar later wel. Het ruikt naar een volwassen versie van het luchtje van Oilily. Ik heb een monstertje meegekregen, maar ik zal pas in 2016 naar de full-size kunnen gaan, want in 2015 mag ik geen cosmetica van mezelf kopen. Maar daar horen jullie nog wel meer van.

Zien: ik ben als een bezetene naar seizoen 3 van Suits aan het kijken, want ik wil het afhebben voordat ik op vakantie ga. Leuk en spannend. Nog 4 afleveringen te gaan. En ik wil ook zo snel mogelijk een boek dat me al 3 maanden niet kan boeien uitlezen, zodat ik aan het laatste boek van het jaar kan beginnen. Ik weet al welk boek het wordt, maar eerst dus dat rotboek. Hmm.

Voelen: woensdag heb ik mezelf op een luxe gintonix getrakteerd omdat het vakantie was. Donderdag moest ik nog even een boel boodschappen doen en naar een raadsvergadering, en vrijdag gaf ik een yogales en caterde ik een borrel, maar de vakantie is nu echt begonnen – gisteren hoefde ik alleen maar een beetje door de stad te lopen en vandaag heb ik nog minder gegaan. Heerlijk. Nu nog even mentaal ontspannen en ik ben er.

De zindag is geïnspireerd op de Friday Roundups op de blog van Rosie Molinary, die die weer geïnspireerd heeft op die van Teacher Goes Back to School, die die ook weer op iemand geïnspireerd heeft. Maar op het internet is uiteindelijk niemand origineel.

Christmas Countdown

Ik ben een enorme Kerst-junkie. Met de Sint heb ik niks, maar rond half november begint voor mij het aftellen tot de Kerst. Daarom elke donderdag een Kerstfilmpje.

Hier moet ik dus elke keer heel erg hard om lachen. Het is best oud, ik geloof uit 2006 of 2007, maar ik vind het geniaal. En het is een Kerstliedje!

De 10 van woensdag

Ik streef er al jaren naar om gemiddeld 1 boek per week te lezen, en tenzij ik nu een ontsteking aan beide ogen krijg en niet kan lezen, gaat het dit jaar voor het eerst lukken, want ik ben nu bijna klaar met boek 51 en ik heb volgende week gelukkig weinig te doen (weinig voor mijn doen is voor sommige mensen misschien een heel drukke week, maar die missen ook van alles). Hier in willekeurige volgorde de 10 boeken waaraan ik in 2014 het meest plezier heb beleefd.

  1. The Guts – Roddy Doyle (deze vond ik echt het mooist)
  2. Big Brother – Lionel Shriver
  3. The Cuckoo’s Calling – Robert Galbraith
  4. Number 9 Dream – David Mitchell
  5. The Goldfinch – Donna Tartt
  6. Gone Girl – Gillian Flynn
  7. Where She Went – Gayle Forman
  8. The Shock of The Fall – Nathan Filer
  9. In zijn nabijheid – Nico Dijkshoorn
  10. Caesarion – Tommy Wieringa