Maandelijks archief: april 2015

De 10 van woensdag

Op het moment dat deze post gepubliceerd wordt, ben ik nog in Rome, maar zodra ik terug ben, begint de mei-vakantie, en dit jaar heeft het de schoolleiding zowaar behaagd ons twee weken vrij te geven. Het lijkt me dat ik in 2 weken best 10 dingen kan doen, dus hier mijn lijstje van wat ik in de meivakantie absoluut wel wil doen.

  1. Een massage bij Spring Wellness. Gewoon weer een deep tissue van een uur, want dat is gewoon het mooiste wat er is.
  2. De diepvries uitmesten. Dat wordt barbecuen met mystery meat, want ik vergeet altijd te labelen.
  3. Een dagje naar Maastricht, voor quality time met de familie en om een nieuwe tanteselfie te maken met Louis.
  4. Naar 2 films. Want ik heb die Cinevillepas niet voor niets.
  5. Laden kopen bij Ikea en mijn gehele klerenkast KonMari-style verbouwen. En nog meer kleren weg doen.
  6. De kleding die ik via Te Lui Voor Marktplaats aan mensen heb toegezegd daadwerkelijk bij die mensen krijgen en de rest gewoon wegdoen. Leuk project, Te Lui Voor Marktplaats, en ik hou de site ook nog even aan, maar ik ben ook te lui om kleren op te sturen, blijkt nu. Of te druk.
  7. Schrijven aan de recepten voor de app. Het allerliefst zou ik dat kloteding afmaken, maar ik weet niet of ik dat voor elkaar ga krijgen. Een end opschieten zou ook mooi zijn.
  8. Naar Micha Wertheim in de Leidse Schouwburg en naar Nick Cave in het World Forum Theatre. In beide activiteiten heb ik heel veel zin.
  9. Ik ben uitgenodigd voor een verjaardagsfeest van iemand die op dat feest ook een kraam van Karel’s Biofriet heeft besteld. Dus ik denk dat ik wel een kroket ga eten.
  10. Beginnen met sporten. Mijn Personal Body Plan begint op 4 mei, dus ik ga me daar de eerste 2 weken intensief in storten, om zo gewoontes voor de rest van de tijd te genereren.

#selfiemuseum

Ik heb weer 5 bijdragen aan het project ‘Museumselfie’ – dus we richten een nieuwe vleugel in met kunst, of in elk geval dingen die museumwaardig worden geacht, met mijn gezicht ervoor. Omdat ik het leuk vind om te doen.

Zaal 26: ‘Herman de Vries. All’, Stedelijk Museum Schiedam

museumselfie26Ik kende Herman de Vries helemaal niet, maar bij Zomergasten werd even over hem gesproken, en er werd ook wat werk van hem getoond. Dat leek me wel wat: een kunstenaar die graag orde aanbrengt in de wereld door dingen op volgorde en in rijtjes te rangschikken, is mijn type kunstenaar. Maar die hele vloer vol gedroogde rozenknopjes was eigenlijk nog het meest indrukwekkend – net als de pindakaasvloer van Wim T. Schippers rook je hem al van grote afstand, maar anders dan die pindakaasvloer was het een uiterst aangename geur. Het Stedelijk Museum Schiedam vond ik overigens een prachtmuseum.

Zaal 27: ‘Mark Rothko’, Gemeentemuseum Den Haag

museumselfie27

Als ik in een museum ben en er hangt een schilderij van Mark Rothko, ben ik altijd een beetje blij. Ik ga er dan recht voor staan en eens even rustig naar kijken – ik word dan vanzelf rustig, van de kleuren en de omvang van de doeken. Bij deze tentoonstelling werd ik zeker niet rustig; het was zo ontzettend druk dat ik vooral opgefokt was. In de pers was nogal wat aandacht besteed aan de combinatie Rothko – Mondriaan, maar daar had ik niet zoveel mee, want de overeenkomsten vond ik vergezocht. Veel Rothko’s zien is natuurlijk geen straf, dus ik vond het al met al wel een fijne tentoonstelling.

Zaal 28: ‘Blikvangers’, Nationaal Archief, Den Haag

museumselfie28

In de voorjaarsvakantie heb ik met B, die helemaal niet zo museum-minded is, maar liefst 2 musea bezocht. Het Nationaal Archief was zelfs zijn keuze, want hij is een fotofan. Ik ging vrolijk mee, en vond voor ongeveer de helft van het bezoek aan de tentoonstelling ook erg leuk, maar naar 200 foto’s had ik wel voldoende visuele input binnen, en de 200 die ik toen nog moest bekijken gingen me eerlijk gezegd wat ver. Aan de andere kant, het thematisch ingerichte hokje over de watersnoodramp vond ik prachtig, zeker de notities van telefoongesprekken waarin voor de burgemeester van Oude Tonge allerlei nieuwe kleren werden besteld en in Middelharnis wordt geklaagd over ‘ijselijke bureaucratie’.

Zaal 29: Louwman Museum, Wassenaar

museumselfie29

Toen ik opgroeide in Limburg was het Autotron (in Drunen en later in Rosmalen) een populair uitje, dus toen een automuseum in Wassenaar geopend werd, zat het er dik in dat ik daar een bezoek aan zou willen brengen. M is niet zo van de auto’s, maar B wilde wel mee, dus we hebben een middag lang een grote hoeveelheid auto’s gezien: van heel oude modellen, die nog net niet door paarden hoefden worden voortgetrokken, via snoezige kleine autootjes met drie wielen, Formule 1-auto’s, de auto van Elvis en een van de auto’s van prins Bernhard, tot een enorme safari-limousine, met zebrabekleding en ivoren accenten. Indrukwekkende privé-collectie, mag ik wel zeggen, en ik heb mijn auto-kick voor de komende 10 jaar weer binnen.

Zaal 30: ‘De late Rembrandt’, Rijksmuseum Amsterdam

museumselfie30Volgens de reclame van het Rijksmuseum mochten we deze tentoonstelling niet missen, want het was een ‘opportunity of a lifetime’, dus toen M en ik op een maandag allebei vrij bleken te zijn, hebben we meteen kaartjes geregeld. Dat hadden ontzettend veel andere mensen ook gedaan, en hoewel het net niet zo druk was als Rothko, was het toch bijna niet te doen. En ik zal wel blasé zijn, maar zo bijzonder vond ik het nou ook al weer niet – ja, het was veel Rembrandt, maar niet alles was even indrukwekkend, al vond ik deze Juno wel imposant. Het grote schilderij van Julius Civilis, dat in bijna alle lesmethoden Latijn wel een keer voorbij komt, had ik ook nog nooit live gezien, en dat vond ik dus wel een opportunity. Maar die selfies van Rembrandt, die geloof ik inmiddels wel.

Het museumselfie-project is nog lang niet afgerond en ik zal van alles wat ik bezoek verslag uitbrengen door een foto van mijn harses voor een kunstwerk van onschatbare waarde te plakken. Waarvoor bij voorbaat excuses.

Zondag zindag

Even de week evalueren – en omdat ik van categoriseren houd, doe ik het nu op basis van zintuigen!

Ik ben in Rome, dus deze zindag is op voorraad geschreven – vandaar de speculatieve toon.

Proeven: ik ben in Rome, dus ik proef van alles. Vooral vlees en groente, want ik eet dus geen pizza en pasta, maar ook dat is heel lekker. En ik heb eten bij me: havermout, sojamelk, repen die ik op het yoga-festival heb gekocht en groentesap. Mij maak je niks.

Horen: vermoedelijk 20 keer per dag de vraag of ik weet waar de wc is. Nee, mensen, ik ben niet op de hoogte van alle toiletten in Rome, en dat zou ik overigens graag zo houden.

Ruiken: speciaal voor de Rome-reis heb ik een nieuwe Rituals deo en douchegel, dus ik ruik naar witte lotus en Yi Yi Ren (wat dat ook zijn moge). Kan haast niet anders dan geweldig zijn, of niet?

Zien: een hele hoop stenen, een boel Italianen, pubers in de zon, waarschijnlijk nog wat iets te korte broekjes, verse blaren, pubers ’s nachts op de gang, collega’s. Standard visuals dus.

Voelen: ik hoop dat ik me ontspannen en vrolijk voel, maar ik vermoed dat ondanks het slaapgebrek nog een beetje kunnen lachen het best haalbare is. Maar wie weet. Ontspannen en vrolijk is het streven.

De zindag is geïnspireerd op de Friday Roundups op de blog van Rosie Molinary, die die weer geïnspireerd heeft op die van Teacher Goes Back to School, die die ook weer op iemand geïnspireerd heeft. Maar op het internet is uiteindelijk niemand origineel.

Hipsterfood

Het onderzoek naar eten dat ineens om onduidelijke redenen op de markt komt, maar vooral met het oog op hipsters, gaat onvermoeid voort. Er is overigens geen definitie van hipsterfood – in deze editie gebruik ik het alleen maar om drankjes te omschrijven, maar ja, mijn blog, mijn regels. Ik grijp iedere gelegenheid aan om rare dingen te proeven, en dan in de stijl van de SelfHelpHipster eens in de zoveel tijd een ‘face review’ bieden van mijn avonturen in Hipsterfoodland.

11. Amandelmelk, zelfgemaakt door N

hipsterfood9

N is echt een bikkel in sommige opzichten, en het belangrijkste opzicht is dat ze een hele kudde amandelen op haar balkon heeft staan, die ze regelmatig melkt. En dat is best een boel gedoe, want amandelen hebben hele kleine uiers, dus er komt nogal wat gepriegel bij kijken. Dus je kan je voorstellen dat ze, als ze eenmaal een glaasje amandelmelk bij elkaar heeft georganiseerd, daar zuinig op is. Ik was dus extra vereerd dat ik een heel glas kreeg om te drinken – maar ik vond het eigenlijk niet zo lekker. En al het gedoe niet waard. Maar een mens moet hobby’s hebben, toch?

12. BOS Lime & Ginger Ice-Tea

hipsterfood12

Over dit spul kan ik lang of kort praten, maar ik zie eigenlijk geen reden om een heel verhaal op te hangen, want ondanks de superfancy verpakking, en ondanks dat het vooral verkocht wordt in zaken waar hele mooie mensen en extreme hipsters komen, en ondanks dat de zaak waar ik het gekocht heb werd gerund door twee heel aardige jongens die heel vrolijk waren, is het gewoon ijsthee. Zonder prik en ook zonder al te veel smaak. Niets bijzonders. Dus als je geld over hebt en je wilt aardige mensen steunen door te dure ijsthee te kopen, dan is deze aan te raden. Maar je kan ook zelf ijsthee maken. Of iets anders drinken.

13. Fentiman’s Dandelion & Burdock

hipsterfood13

Toen ik een klein meisje was en regelmatig in Engeland kwam, want toen had ik daar nog levende opa’s en oma’s, dronk ik graag Dandelion & Burdock. Ik heb eigenlijk nooit meer nagedacht over wat dat precies was. Het is frisdrank, zeker, en dandelion is paardebloem, en burdock is een soort wortel, maar ik dronk het alleen als ik daar was, en in Nederland heb ik daar verder geen gedachten over ontwikkeld. Het blijkt een drankje met een middeleeuwse oorsprong te zijn, en nu maakt Fentiman’s het ook, en die maken allerlei hipsterdrankjes (de rose lemonade kan ik aanraden, zeker met gin), dus het kwalificeerde. En het smaakte als vanouds, wat dus betekent dat er in Nederland een zeer beperkte markt voor is: hipsterexpats with cravings.

14. Spinazie-avocadoshake van Shakies

hipsterfood14

Ik kocht deze shake op Amsterdam CS na een yoga-opleidingsdag en ik vond hem heerlijk. Na mijn ervaring met de spinazie-selderijsap van Albert Heijn (met als belangrijkste ingrediënt appel) was ik een beetje huiverig voor de charmes van de groentesap, maar ik ben weer helemaal terug, want zo zou ik het ook wel volhouden. Hij was een beetje zoetig, door de sinaasappelsap die erdoorheen zat, maar hij had genoeg groentesmaak om me toch het gevoel te geven dat ik supergoed bezig was met mijn gepureerde avocado en spinazie. En daar gaat het tenslotte uiteindelijk allemaal om. Vind ik.

15. Fritz Kola zuckerfrei

hipsterfood15

Bij Van de Leur, mijn huidige favoriete werkplek in Leiden, hebben ze drie soorten cola, en ze zijn geen van alle de traditionele soorten. Er is Fentiman’s Curiosity Cola en Fritz-Kola, in zowel de gewone als de light versie. Ik drink alleen maar cola light, dus ik had minder te kiezen, maar ik was benieuwd naar deze, want die schijn je bijna nergens te kunnen krijgen. Volgens N smaakt hij naar kinder-cola, maar dat heb ik al 30 jaar niet meer gedronken, dus daar kan ik geen uitspraak over doen – ik vond hem gewoon lekker. Hij bruiste wel heel hard, de bubbels spetterden over de rand van het glas, maar als dat nou het ergste is wat een hipster kan overkomen valt het allemaal heel erg mee. Ik ga het vaker drinken.

Dit project gaat nog wel even verder, denk ik, want ik vind het veel te leuk om nieuwe dingen te eten en te doen alsof het voor een heel belangrijk blogproject is. Oh wacht, dat is het ook. 

Lente

Lammetje

Het is pas lente als ik een lammetje heb gezien. Meestal betekent dat dat ik er een op het vizier krijg vanuit de trein, maar dit jaar had ik de jackpot, want bij de halte waar ik in Voorburg uit de bus stap, waren 2 lammetjes te zien. En te aaien zelfs. Deze vond ik zo lief dat ik geeneens grappen ga maken over verse shoarma.

De 10 van woensdag

Morgen vertrek ik weer voor 8 dagen naar Rome, en waar ik altijd graag klaag over hoe zwaar het eigenlijk is, is het natuurlijk ook ontzettend leuk. Ik heb voor mezelf, en voor jullie, even 10 dingen die ik ongetwijfeld geweldig ga vinden aan de Rome-reis op een rijtje gezet.

  1. De Galleria Borghese. Prachtig museum.
  2. Wandelen en naar alle oude stenen kijken. Ik ben geen archeoloog, maar als het ergens leuk is, is het wel in Rome.
  3. Het eten. Als je geen koolhydraten eet, is het soms uitdagend, maar er is heel lekkere wilde spinazie, palmkool en andere onduidelijke groene bladgroente te eten. En het vlees is ook niet mis. Oh, en de kaas.
  4. De leerlingen. Ik vind hun enthousiasme en energie erg aanstekelijk, en hun humor supergrappig.
  5. Het weer. Het is er altijd net iets warmer dan in Nederland, dus de eerste serieuze zon-uren kunnen we vast klokken.
  6. Het feit dat ik eindelijk de goede schoenen heb. Als ik ze had ingelopen waren ze nog beter geweest, maar ik heb goede hoop dat ik deze reis blaarvrij doorkom.
  7. Dat ene ijsje dat ik van mezelf mag. Leuk hoor, lijnen, maar het is wel Rome, en er is mint-chocoladeijs. Dus ja, dan moet het.
  8. Dat geldt ook voor de ene gin-tonic; ik sla volgaarne de wijn over bij het diner, want er moet minstens een docent de Bob zijn, maar er komt een gintonix-moment, en dat ga ik pakken.
  9. De collega’s. We zijn dit jaar met zijn tienen, en het is een goed team. Gezellig en met een boel inhoud.
  10. Rome. Want dat is gewoon een van de mooiste steden ter wereld.

Yoga-festival

Gisteren was het eerste Leidse yoga-festival, in de toplocatie Scheltema. Nou zou je denken dat ik al genoeg yoga doen, dat denk ik zelf vaak ook, maar het leek me ook wel gezellig om een dagje een beetje rond te hangen, een paar lesjes volgen en allerlei gezonde theetjes te drinken – en ik was niet de enige, want L, met wie ik ooit een week lang een kamer heb gedeeld op een yoga-retreat op Kreta, en die ongeveer dezelfde zweverigheidsgraad als ik heeft (dat wil zeggen: wel de yoga, deels de lifestyle, maar wel vlees eten en alcohol drinken en geen onzin), wilde ook wel mee. Dus voor €49,95 kochten we een dagkaart, waarmee we onbeperkt toegang hadden tot lessen en lezingen, en we zorgden er ook voor dat we voldoende tijd hadden om naast de yoga serieus te kunnen chillen. De eerste les die we volgden was Sivananda Yoga, een vorm van yoga die we geen van beide kenden, maar die samen te vatten valt als ‘een houding doen, dan op de grond liggen; nog een houding doen, weer op de grond liggen’ en dat herhalen tot het tijd is. Vooral het op de grond liggen vond ik wel ontspannen, maar ik heb geen moment het gevoel gehad dat ik echt aan het werken was. Wel een aardige docente, al was ik niet heel onder de indruk van haar hele ‘go on a journey in your body’-verhaal – als iemand het woord ‘chakra’ laat vallen haak ik tamelijk snel af. Maar dat mocht de pret niet drukken.

yogafestival1

Na de eerste les gingen we het marktje verkennen. Er was veel te koop: mooie yoga-kleding van Spiritual Gangster en een yogabroek met pauwenprint, maar geen van dat alles in mijn maat (ik heb de indruk dat de yoga-industrie denkt dat we allemaal graatmager zijn – maar dat viel op dit festival alleszins mee), kaarsen, ecologische schoonmaakproducten, thee van Yogi Tea (niet mijn merk, maar L zweert erbij), een supermooie meditatiestoel die helemaal op maat gemaakt wordt voor je, tassen voor je yoga-mat en sieraden. We konden ijsthee van Little Miracles proeven (kende ik al) en kokoswater, waar ik ooit heel lelijk over gedaan heb, maar wat ik inmiddels eigenlijk best lekker vind. Ik raakte in gesprek met een meneer van Frecious, die sappen verkoopt die met een heel fancy slowjuicer gemaakt worden, en die ontzettend lelijk deed over mijn lieve Versapers, dus ik ga met hem geen zaken doen; inderdaad, zo kinderachtig ben ik, al waren zijn sappen wel lekker, dus wellicht dat de pragmaticus in mij het wint van de principes. Bij het standje van Raw Heaven, waar twee heel aardige mensen de spullen verkochten, haalde ik mijn lunch, en gelijk ook allerlei hipsterrepen voor in Rome: raw, vegan, dadels, noten, weet ik het allemaal. Het hart dat ik daar kocht, van kokos, mango en incabessen was echt zalig. Het weer was ook heel goed geregeld: we hebben buiten geluncht, waar Karel’s Biofriet bleek te staan, maar omdat hij geen kroketten bij zich had, heb ik geen zaken met hem gedaan.

yogafestival2

Na het marktje had ik me ingeschreven voor een lezing over anatomie – leek me in het kader van de opleiding wel handig, want ik doe regelmatig opdrachten voor anatomie, maar de informatie blijft slecht hangen. Dus ik heb het nog een keer van een ander gehoord, misschien werkt het. L was niet mee, die is er uiteindelijk in geslaagd een Do In les te gatecrashen, en ook het vervolgprogramma was gescheiden, want zij ging naar Upside Down, waar ik me ook voor had aangemeld, maar wat in het licht van de armblessure niet raadzaam leek. Ik had mijn inschrijving dus aangepast en ging naar Yin Yang Yoga, onder leiding van yoga-ster Skadi van Paasschen. Met Yin Yoga had ik al wat ervaring, dat vind ik best lekker en ontspannend, maar doordat het werd gevolgd door een Yang-deel, was het al met al nog heel actief ook. Het was dan ook wel weer iets te zwaar op mijn arm, maar goed, dan weet ik waar de grens ligt. En toen was het festival alweer afgelopen – althans, voor degenen die geen behoefte hadden aan het mantra-zingconcert (inderdaad, L en ik), dus na het ophalen van de goodiebag had ik nog net genoeg tijd om even een flink stuk vlees voor het diner in huis te halen. Maar dan wel op uiterst ontspannen wijze.

yogafestival3

Zondag zindag

Even de week evalueren – en omdat ik van categoriseren houd, doe ik het nu op basis van zintuigen!

Proeven: vrijdag bezocht ik met B de Foodhallen in Amsterdam, zodat ik hem de ultieme tosti kon laten proeven. Zelf hield ik het bij de heerlijke quinoa-sushi van Friska, want die blijft zalig.

Horen: bij het landelijk congres van D66 gisteren heel veel speeches. En heel veel applaus. Niet mijn type bijeenkomst, maar het was wel gezellig.

Ruiken: ik heb mijn flesje Molecule 01 tot mijn nieuwe lenteluchtje gebombardeerd, dus die ruik ik al de hele week. Ik krijg er ook complimenten voor, dus het is een goede keuze geweest.

Zien: ik ben deze week twee keer in de bioscoop geweest: naar I Origins, interessante film over wetenschap, religie en ogen, en naar La Famille Bélier, gezellige feelgood movie over een Frans meisje dat heel mooi kan zingen, hoewel verder iedereen in haar omgeving hartstikke doof is.

Voelen: mijn linkerarm is al een stuk beter, maar hij doet nog steeds pijn. Van die vervelend steken als ik even een verkeerde beweging maak. Ik heb wel yoga gedaan, vrijdag een les, en vandaag op het yogafestival (waarover morgen meer), en dat deed minder pijn dan gewoon door de stad lopen en bewegen.

De zindag is geïnspireerd op de Friday Roundups op de blog van Rosie Molinary, die die weer geïnspireerd heeft op die van Teacher Goes Back to School, die die ook weer op iemand geïnspireerd heeft. Maar op het internet is uiteindelijk niemand origineel.

Arm

Kennelijk ben ik gedoemd om tegen het eind van het schooljaar een blessure op te lopen, maar dit jaar ben ik iets eerder dan vorig jaar, want de hernia dateert van begin juni, en nu heb ik het voor elkaar gekregen om al in april met een fysiek probleem te komen. Ik ben namelijk vorige week vrijdag gevallen tijdens een yoga-workshop. Het was een vierdaagse intensieve workshop, die om meerdere redenen uiterst leerzaam was voor me. Ten eerste weet ik nu dat ik, hoewel ik best ver gekomen ben, fysiek helemaal niet in staat ben om een vierdaagse intensieve yogaworkshop te doen. Ik ben gewoon niet fit genoeg, en ook niet sterk genoeg, en dan kom je er al snel achter dat je, als je je buikspieren niet kan inzetten omdat ze slap zijn, in je onderrug gaat hangen, en dat doet op den duur pijn. De tweede leerervaring is mijn progressie, want waar ik sinds ik met de opleiding begonnen ben veel vooruitgang heb geboekt, heb ik nog een lange weg te gaan, en van sommige houdingen die ik vorige week door anderen heb zien uitvoeren vermoed ik dat ik die in dit leven, met dit lichaam en met deze fysieke kracht nooit zal kunnen. Maar goed, dat soort ervaringen zijn humbling, en dat schijnt goed voor een mens te zijn. Want er gingen ook dingen goed: op dag 4 kwam ik bijvoorbeeld voor het eerst dit kalenderjaar helemaal zelfstandig in handstand, en daar was ik behoorlijk trots op. Zo trots, dat ik dacht dat ik best de vervolghouding kon proberen.

yogaworkshop1

Het was de bedoeling dat we verder van de muur af in handstand gingen staan en dan via de muur naar beneden zouden lopen. Nou heb ik een tamelijk flexibele onderrug, dus die achteroverbuigingen zijn voor mij geen probleem, maar ik heb weinig kracht in mijn armen, dus ik doe een band om mijn bovenarmen, zodat mijn ellebogen niet kunnen buigen. En daar ging het dus mis, want ik werd geholpen door een uiterst ervaren docente (dus for the record: het lag niet aan haar), die mijn onderrug vasthield zodat ik niet om kon klappen. Maar zij is sterk, en het was druk, en toen ik zei dat ik niet meer op mijn handen stond hoorde zij dat niet, en toen viel ik. En als je je ellebogen niet kan buigen, draai je zo’n  beetje over je hele arm heen, en dat doet heel erg veel pijn. Ik schijn lijkbleek geweest te zijn, en ik moest flink zweten, en ik heb een tijdje gedacht dat ik ging overgeven. Maar dat viel mee, en na een halfuur ijs op mijn onderarm en met een bandage om mijn bovenarm kon ik zelfs lunchen als een normaal mens, maar dan wel een normaal mens met een geïmproviseerde mitella. Het was natuurlijk mijn linkerarm, en met rechts kan ik helemaal niets, dus ik heb de arm gelijk in moeten zetten om soep in mijn mond te kunnen krijgen, want dat leek me een belangrijke activiteit.

yogaworkshop 2Omdat ik mijn vingers gewoon kon bewegen, leek het me dat ik mijn arm niet gebroken had, en ik was erg blij met de manier waarop de opperdocente van het yoga-instituut mij geholpen had, dus ik ben ’s middags zelfs teruggegaan voor de rest van de workshop, al was het natuurlijk wel gedaan met de stunts; ik heb vooral op de grond gelegen met een kussen onder mijn arm – geen straf natuurlijk en ik vond het ook wel prettig om in de buurt te zijn van iemand die begreep wat er gebeurd was (leg dat maar eens uit aan de huisarts). Sinds vrijdag gaat het vooruit, helaas niet lineair maar met horten en stoten: ik heb een soort steunsok, die ik soms alleen om mijn bovenarm doe en soms om mijn hele arm, en de ene dag doet het meer pijn dan de andere. Ik kan alweer bijna alles, inclusief hele pagina’s flauwekulletjes genereren, maar mijn arm strekken is lastig. En ik ben nog niet naar een yoga-les geweest, want een beetje rust leek me verstandig. Morgen ga ik het weer proberen, onder begeleiding van de opperdocente, want die heeft er verstand van, en zondag ga ik naar het yoga-festival in Leiden, al heb ik mijn inschrijving voor de upside down-workshop maar even aangepast. Want ik vermoed dat ik voorlopig niet in handstand sta. Ik denk dat ik eerst even een behoorlijke tijd aan mijn armkracht moet werken – want ook uit deze blessure valt natuurlijk een les te trekken. Schade en schande.