Maandelijks archief: juni 2015

Zondag zindag

Even de week evalueren – en omdat ik van categoriseren houd, doe ik het nu op basis van zintuigen!

Proeven: net als vorige week is een culinair plan niet doorgegaan. M en ik zouden gisteren naar Mossel & Gin gaan, na het bezoek aan een galerie, maar dat bezoek ging niet door, en daarmee de mossels en de gin ook niet. Dus die heb ik niet geproefd – jammer, maar helaas. Vanavond is de barbecue voor actieve leden van D66 Leiden; ik voorzie veel vlees en weinig groenten. Mag ook weleens.

Horen: ik streef ernaar om 1 keer per week naar school te fietsen, en dan luister ik graag naar een volledige cd, want zo lang duurt ongeveer de fietstocht. Ik heb deze week gefietst op Maaike Ouboter, over wie iedereen heel enthousiast is, maar mij doet het eerlijk gezegd niet zo veel.

Ruiken: donderdag was ik in Maastricht en toen heb ik mezelf getrakteerd op een nieuw luchtje, White Musk van Von Eusersdorff, die ruikt naar White Musk van The Body Shop, maar dan voor volwassenen. Dus ik ruik nu zoals ik in de jaren ’80 rook, maar dan minder kinds.

Zien: deze week werden in Leiden twee nieuwe tentoonstellingen geopend: Global Imaginations van de Lakenhal in de Meelfabriek, en Grrr… in Museum Volkenkunde. Twee heel verschillende tentoonstellingen, maar allebei heel leuk om heen te gaan. En de Meelfabriek verkennen is altijd een feest.

Voelen: gisteren was de laatste dag van de yoga-opleiding. Ik ben over naar het derde jaar, en daar ben ik zo trots op dat ik heb besloten twee jaar over het laatste jaar te doen. Dat scheelt een heleboel druk, en dat lijkt me wel zo prettig.

De zindag is geïnspireerd op de Friday Roundups op de blog van Rosie Molinary, die die weer geïnspireerd heeft op die van Teacher Goes Back to School, die die ook weer op iemand geïnspireerd heeft. Maar op het internet is uiteindelijk niemand origineel.

Bezuinigen

Ik neem me regelmatig voor om minder geld uit te gaan geven. Dat zou dan niet zijn omdat ik te weinig geld heb, want ik heb op zich genoeg (als je samenwoont en allebei een baan hebt, maar geen kinderen en geen auto, gaat het financieel doorgaans prima), maar wel omdat het me regelmatig overkomt dat ik eerder uit gewoonte of uit emotie geld uitgeef dan uit behoefte. Nou ben ik niet van mening dat ik alleen maar geld uit zou moeten geven als ik echt iets nodig heb, want zo sober ga ik toch niet leven, en bovendien: wie bepaalt wat echt nodig is? Dat ik meer dan 20 paar schoenen heb is zeker waar (en met meer dan 20 bedoel ik echt veel meer dan 20), maar er zijn specifieke schoenen die ik niet heb. Ik heb bijvoorbeeld nog geen schoenen voor bij mijn verjaardagsjurk, en ik heb laatst iemand zien lopen in platte schoenen die ik voor mezelf ook best leuk vind – dat ik niet bepaald blootsvoets door het leven zou moeten als ik ze niet koop betekent niet per se dat ik ze niet nodig heb. Maar dat ik, als ik een mail krijg dat mijn favoriete jurkjesmerk uitverkoop heeft, onmiddellijk de creditcard trek, zonder me af te vragen of ik eigenlijk wel een nieuwe jurk wil, dat zou best anders kunnen. En als ik moe, chagrijnig, boos of verdrietig ben, en denk dat ik daar het beste een tas als een pleister op zou kunnen plakken, dan is dat geld dat ik beter in de zak zou kunnen houden.

genoeg schoenen

Ik heb een heel handige Excel, ooit voor mij ontworpen door B (althans, die heeft het basisontwerp gemaakt; vervolgens heb ik het gepimpt met allerlei kleurtjes en een ingenieus systeem waarbij ik de creditcarduitgaven over de maand spreid), waarin ik per maand begin met alle vaste lasten van het maandinkomen aftrekken en het overgebleven geld over 4 weken spreid. Dan weet ik hoeveel ik nog heb en dan kan ik niet verrast worden door een onverwachte uitgave – die heb ik ofwel begroot, of ik heb er ruimte voor. Ik heb sinds ik ben begonnen met dit systeem al flink wat geld opzij gezet voor bijzondere uitgaven, die ik dan zonder moeite ook kan doen. Dus als ik een nieuwe winterjas wil, heb ik daar een potje voor, en als mijn vinger per ongeluk is uitgegleden op de ‘nu betalen’-knop op de site van de Bijenkorf, dan weet ik of ik dat meteen kan betalen, of ik het als extra uitgave moet inboeken, om het zo snel mogelijk af te lossen, of of ik er een reservefondsje voor moet aanspreken. Handig. Op het moment is het heel verleidelijk om veel geld uit te geven aan kleren, want het is uitverkoop en ik ben flink afgevallen, maar ik wil dus een beetje bezuinigen. Ik koop dus voorlopig niks extra, zodat ik de extra uitgaven in mijn Excel kan aflossen, en wat kan sparen voor als ik echt tevreden ben over het afvallen. Maar als ik de ideale schoenen voor bij mijn verjaardagsjurk tegenkom, dan garandeer ik niks.

Toetsweek

onder bureau

Het schooljaar nadert zijn einde, en de grote klussen daarmee ook. Het enige wat ik nog moet doen is rapportvergaderingen uitzitten, en daarvoor moet ik toetsen nakijken. Die worden vandaag en morgen afgenomen, dus ik voorzie dat ik de komende dagen in elk geval in mijn hoofd zo onder mijn bureau zit.

De 10 van woensdag

Ik lust zo goed als alles. Orgaanvlees, obscure dieren, vergeten groenten, het maakt me allemaal niet uit. Als het lang genoeg stil staat, stop ik het in mijn mond. Maar er zijn wel wat dingen waar ik minder enthousiast over ben – volgens mij zijn dit ze allemaal.

  1. ROZIJNEN. Ik haat ze.
  2. Gebakken banaan. Vies, niet zozeer qua smaak, als qua mondgevoel. En als ze in mijn maag zijn, word ik misselijk.
  3. Sandwich spread. Mensen, het ziet eruit als kots, het ruikt als kots, het smaakt als kots. Trek de voor de hand liggende conclusie.
  4. Balsamico-azijn. Ik vind het zoete stroperige troep en het domineert alles waar je het overheen doet.
  5. Port. Ook zoete stroperige troep. En ja, ik heb ook weleens goeie port gedronken. Dat is dure zoete stroperige troep.
  6. Meelwormen. Ik vind dit dus geen eten, maar je kan ze bij de Sligro kopen, en sinds kort ook bij Albert Heijn, en de Jumbo verkoopt meelworm-burgers. Als dit het vlees van de toekomst is, ben ik de vegetariër van de toekomst.
  7. Tutti frutti. Dat zijn natuurlijk een soort rozijnen van ander fruit, dus als zodanig evil, maar gewelde tutti frutti vind ik een aparte categorie vies, van die gore sponzen met fruitsmaak. Jakkes.
  8. Gruyère. Ik dacht dat ik van alle kazen hield, maar dat is niet zo – dit is goor spul. Alleen al de gedachte aan de geur vind ik al smerig.
  9. Warme ananas. Misschien moet fruit wel gewoon koud gegeten worden. In desserts. Dus haal die vrucht van je pizza. Daar is die niet voor bedoeld.
  10. Gordon’s Gin. Het kan niet vaak genoeg gezegd worden: een blamage. Giving gin a bad name.

Een handige tip

Zaterdagavond was ik thee aan het zetten en toen zag ik het ineens allemaal niet meer zitten. Niet dat ik suïcidaal werd of zo, dat gaat me wat ver, maar ik vond alles vervelend of naar en ik had nergens meer zin in. Dit soort stemmingen komt bij mij min of meer uit het niets (althans, er is doorgaans wel een aanleiding, maar dingen uit die categorie overkomen me vaker dan dat ik de blues krijg, dus het zal voor een deel wel gewoon aan mij liggen) en het duurt doorgaans een paar dagen. Dit keer was het denk ik de combinatie van het werk dat ik nog moet doen en het werk dat me nog te wachten staat met het feit dat mijn agenda zo gruwelijk vol is met dingen die ik moet doen dat de enige manier om ruimte te creëren is het schrappen van dingen die ik wil doen, zodat ik per saldo niets leuks overhoud. Voeg daaraan toe een paar onaangename gesprekken en wat algemene spanningen, en mevrouw zit even een beetje in de kreukels. Ik had nog de hoop dat een nacht goed slapen zou helpen, maar dat was niet zo, want zondag werd ik wakker met dezelfde rottige stemming, en pijn aan mijn buik (al kwam dat laatste volgens mij door de eiwit-shakes die ik tegenwoordig elke dag drink, maar dat is een ander verhaal). Op zulke momenten heb ik het meest zin om de hele dag niets te doen en depressieve foto’s van mijn katten* op Instagram te zetten, maar dit keer heb ik het anders aangepakt.

Maus

Want ik weet ook wel dat het over gaat, dat rotgevoel, en als ik er nu aan toegeef, dan heb ik, zodra ik me beter voel, een heleboel werk waar ik geen zak zin in heb om mijn stemming te verpesten. Terwijl ik nu mijn dag toch al als vervelend inschat, en dan kan ik net zo goed iets vergelijkbaars doen als ‘surfing the wave’ (dus als je je goed voelt daar het maximale uithalen), maar dan voor een dal, dus misschien meer ‘skateboarding the half-pipe’ of zoiets. Dus ik ben gisteren aan de slag gegaan: 1 proefvertaling, 2 grammatica-SO’s, de bedrijfsadministratie, een aantal kleine dingetjes uit de agenda en wat voedselarcheologie in de groentela. Allemaal dingen waar ik normaal huizenhoog tegenop zie, en nu ook, maar ik was nu toch niet in de stemming voor iets leuks. Volgens mij zit hier een belangrijke levensles in en daarmee een handige tip voor de kijkers thuis: als je je rot voelt, kun je beter zo veel mogelijk vervelende dingen uit de weg werken, want je stemming is toch al verziekt, en dan heb je, als het beter gaat, geen nare dingen die je nog had moeten doen. En nu maar hopen dat ik me snel weer beter voel, want ik heb nu een paar nakijkvrije dagen voor de boeg, en daar wil ik wel nog graag even van genieten.

* Nou ja, ik heb er dus wel twee gemaakt, maar niet als belangrijkste dagbesteding. We noemen het vooruitgang, ok?

Zondag zindag

Even de week evalueren – en omdat ik van categoriseren houd, doe ik het nu op basis van zintuigen!

Proeven: vandaag is de Big Green Egg Member Day, een enorme manifestatie op een landgoed, waar alle Big Green Egg vrienden bij elkaar komen om indruk op elkaar te maken met hun skills. Ik ga daar graag heen, maar dit jaar niet, want ik heb een te grote achterstand met werken. Dus ik heb niet allerlei lekkere hapjes geproefd vandaag. Dan moet ik maar extra lekker koken straks.

Horen: gisteren heb ik samen met M zitten Wiki-surfen over het lied ‘Je veux de l’amour’ van Raymond van het Groenewoud, zodat ik nu weet dat het een cover is van een lied van de Canadese zanger Robert Charlebois, dat ook ‘Je veux de l’amour’ heet, maar dan integraal in het Frans is. We hebben allerlei versies geluisterd, en ik vond ze allemaal leuk.

Ruiken: soms sla ik op zondag de douche weleens over (niet oordelen, mensen, alleen als ik echt geen programma heb), maar vanavond moet ik de deur uit, dus ik kom net onder de douche vandaan, alwaar ik me met mijn nieuwe Kneipp lavendel schuim heb gewassen. Dus nu ruik ik naar oma’s.

Zien: vorige week is het nieuwe seizoen van Orange is the new black op Netflix uitgekomen, maar ik loop 2 seizoenen achter, dus ik ben nu seizoen 1 aan het kijken. En ik probeer nog wat films voor mijn lijstje te scoren. Allemaal door middel van onze toffe nieuwe televisie.

Voelen: dit zijn geen fijne tijden voor een docent – alleen maar nakijken en toetsen maken, die je vervolgens weer moet nakijken. En dan moet je erover vergaderen. Het is aftellen tot 10 juli wat mij betreft – en dan heb ik er ook nog een paar monstervergaderingen van de raad opzitten, dus de vakantie heb ik dan wel verdiend. Vind ik. En wie daar anders over denkt, mag hier langs komen. Voor een schop voor zijn reet.

De zindag is geïnspireerd op de Friday Roundups op de blog van Rosie Molinary, die die weer geïnspireerd heeft op die van Teacher Goes Back to School, die die ook weer op iemand geïnspireerd heeft. Maar op het internet is uiteindelijk niemand origineel.

Slaapgebrek

Uit mijn constante mededeling dat ik moe ben op deze blog (ik ben niet iemand om van die aanstellerige woordwolkjes te maken, maar als ik er een zou maken, zou ‘moe’ waarschijnlijk flink groot verschijnen) zou een mens kunnen afleiden dat ik te weinig slaap, en daar zou die mens dan behoorlijk gelijk in hebben. Want hoewel ik in een ideale wereld 8 uur per nacht zou slapen, streef ik in de brute realiteit naar 7, maar in de praktijk is het vaak 6, en nog iets vaker 5. Dat komt doordat ofwel ik, ofwel M zo goed als elke dag om 6 uur moeten opstaan, en als je dan terugtelt zou ik om het streefgetal te halen direct na Nieuwsuur naar boven moeten gaan, en daar vind ik mezelf gewoon te gaaf voor – ik kijk altijd graag naar Pauw (net iets minder graag naar Jinek, but she’ll do, als ik maar niet naar die Umberto-crap hoef te kijken), maar zelfs als ik dat niet zou doen, is er nog het probleem van de mediterrane etenstijden die M en ik hanteren, want we eten nooit voor 9 uur, omdat we gewoon altijd laat thuis komen, en dan moet je nog kletsen over de dag, en koken, want het eten kookt zichzelf helaas niet. Dus eigenlijk heb ik het gewoon te druk om te slapen. En dat terwijl ik een uitzonderlijk mooie slaapkamer heb.

slaapkamerIk heb een keer een artikeltje gelezen over powernaps volgens de NASA-methode. Kennelijk hebben astronauten het ook weleens te druk om op regelmatige tijden naar bed te gaan (geen idee waarmee – op een gegeven moment ben je ook wel klaar met met gewichtloosheid spelen, lijkt me), en dan is dus de gedachte dat je voor elk uur dat je minder dan 8 uur slaapt een tukje van 90 minuten moet doen. Dit lijkt een beetje op de ooit door mij ingevoerde spijbelregel op mijn school (1 uur spijbelen is 2 uur zitten), maar dan onuitvoerbaar. Want als ik 90 minuten had om te slapen, had ik ook wel een uur gehad om te slapen. Daar hoef je echt geen rocket scientist voor te zijn, NASA. En volgens de ruimtebreinen zou ik ook nog het best tussen 2 en 4 uur in de middag kunnen gaan slapen. Tuurlijk. Want dan heb ik namelijk niets te doen. Ik kan dit artikel sowieso het best negeren, want slaapgebrek is ook nog cumulatief, dus ik zou op grond van het tekort dat ik deze week heb opgelopen een hele dag moeten powernappen. Ik doe het anders: in het weekend ga ik gewoon een beetje vroeg naar bed en ik blijf ook nog even liggen als ik wakker word. En het is binnenkort vakantie, dan ga ik pas echt een stevig robbertje slapen. Ik heb er nu al zin in.

De 10 van woensdag

Soms word ik gek van mijn eigen to do lists. Ik heb voor vandaag bijvoorbeeld alleen al een lijst waar 10 dingen op staan, en dat is dus een deel-lijst van de lijst van de hele week.  En dat is weer een deel-lijst van de lijst van de maand, die loopt tot en met 10 juli, want dan begint de vakantie. En daar heb ik een aparte lijst voor. Maar dit is de lijst van vandaag.

  1. De enorme doos met gemaakte toetsen sorteren op klas en de leerlingen de gelegenheid bieden hun gemaakte werk mee naar huis te nemen.
  2. De toetsen ter voorbereiding op de Rome-reis, die op 15 april zijn afgenomen, nakijken.
  3. So’s afnemen in 4V en 5V, want het is de laatste les. Eigenlijk ook die SO’s nakijken, maar:
  4. Proefvertaling van 5V nakijken, doorgaans een rotklus die me zeker 3 uur gaat kosten.
  5. Al het werk van iedereen die gisteren en vandaag ineens nog een SO bleek te moeten inhalen nakijken.
  6. Beginnen aan de toetsen voor de toetsweek, die volgende week begint. Gelukkig zijn mijn toetsen op donderdag en vrijdag, dus ik heb nog even.
  7. Beginnen aan de oudercursus Klassieke Cultuur die ik aanstaande dinsdag moet geven.
  8. Mijn bureau opruimen zodat ik daadwerkelijk dingen kan vinden.
  9. De op zich leuke opdracht die ik net nog even van de fractievoorzitter kreeg om uit te voeren voor de gigantische vergadering van de gemeenteraad uitvoeren.
  10. Naar yoga-les. Dat is denk ik voor iedereen het beste.

Onverjaardag

Vanochtend stond M om 06.12 op (dat is de wekker om 06.00, en mij dan 2 keer op snooze laten drukken), om 06.45 ben ik ook naar beneden gegaan, ik heb om 06.52 koffie voor hem gezet, en om 07.05 verliet hij het pand. We wensten elkaar een mooie dag, het benodigde succes bij de verschillende werkzaamheden en veel plezier bij het sociale deel van de dag. M komt later thuis dan ik vanavond, dus ik zei dat ik misschien wel naar bed zou gaan, maar dat hij niet eerder naar huis moest komen voor mij, we zwaaiden nog naar elkaar, en toen was hij weg. Zo gaat het bijna elke maandag overigens, dus tot zover was er niets bijzonders aan de hand. Een uur later kreeg ik een sms van B, die mij vroeg of hij M nog steeds niet mocht feliciteren. Ik moest echt even nadenken waarmee, want ik had werkelijk geen idee, tot ik de datum zag en besefte ik dat M vandaag jarig is. Maar dat betekent op zich niets, want M viert zijn verjaardag niet. In het begin van onze relatie had ik hier nog wat moeite mee, maar inmiddels doe ik er ook helemaal niks mee – ik ben me er kennelijk geeneens van bewust dat er in theorie iets te vieren valt. Dat vindt M ook niet, want hij zegt dat hij niets gepresteerd heeft (zijn promotieverjaardag viert hij bijvoorbeeld wel), en hij heeft ook een trauma opgelopen door verplichte familieverjaardagen toen hij jong was, maar daar was ik niet bij, dus daar weet ik niks van – en mijn familie woont in Engeland, dus ik ken dat gedoe gelukkig niet.

birthdayEn dat terwijl ik zelf, althans, voor mezelf, een enorme verjaardagsslet ben: ik vind mijn verjaardag altijd een hoogtepunt van het jaar, en ik snap werkelijk niet waarom iemand zijn eigen verjaardag niet feestelijk zou vinden. Maar dat is natuurlijk iedereens individuele goede zure recht, en ik leef ook bij voorbaat mee met al die mensen die M zo goedbedoeld hebben gefeliciteerd op Facebook, want hij gaat niet reageren, en hij gaat het zelfs niet leuken. Hij zou zijn verjaardag ook van Facebook kunnen verwijderen, maar dat doet hij niet, want Facebook vroeg hem wanneer hij geboren is, en die vraag wil hij best beantwoorden; was de vraag geweest ‘wil je door allerlei mensen die je in de loop van het jaar niet spreekt gefeliciteerd worden met de verjaardag die je niet viert?’, dan had hij dat vakje vermoedelijk open gelaten. Hoe dat alles zij, vandaag is er bij ons geen feest. Geen gebak, geen etentjes, geen nieuwe jurk (voor mij dus), geen speciaal dagprogramma. Het is met klem een dag zoals iedere andere. Maar de onverjaardag van M is in een bepaald opzicht voor mij handig, want het is vanaf vandaag nog precies een maand tot de enige verjaardag die bij ons thuis gevierd wordt. Het aftellen is dus begonnen!

birthday2