Maandelijks archief: september 2015

De 10 van woensdag

Op het lijstje van 40 dingen die ik wil doen voordat ik 41 word staat als item nummer 19 ‘Een playlist maken met mijn 101 favoriete liedjes’. Dat zou ik natuurlijk kunnen doen door gewoon 101 liedjes in een playlist te pleuren, maar dat is veel te gemakkelijk voor mij – ik moet daar natuurlijk allerlei regels aan koppelen. Hierbij dus de 10 voorwaarden waaraan de liedjes in mijn top 101 moeten voldoen.

  1. Niet meer dan 3 nummers per artiest/band.
  2. Voor 5 artiesten/bands mag ik een uitzondering op regel 1 claimen en 5 nummers kiezen.
  3. Er moeten minimaal 20 nummers van vrouwelijke artiesten in de lijst staan. Voor iemand die het liefst luistert naar oude mannen wordt dat best een uitdaging.
  4. Mijn voorkeur wordt per tiental uitgedrukt, maar binnen een tiental is geen hiërarchie. Ik vind de nummers 1-10 dus beter dan de nummers 11-20, maar nummer 3 is niet per se beter dan nummer 8.
  5. Uit ieder decennium waarin ik geleefd heb moeten minimaal 10 nummers opgenomen worden. Dus ook uit de jaren ’00 en 10. Ik wens mezelf sterkte.
  6. Er moeten minimaal 10 Nederlandstalige nummers in de lijst staan.
  7. Ik mag 10 guilty pleasures in de lijst opnemen, maar die moeten als zodanig gemarkeerd zijn, zodat mensen niet denken dat ik slechte smaak heb. ‘Tell Laura I love her’ is gewoon van een ander kaliber dan ‘It’s not me, babe’. Ik laat even in het midden welk van beide de guilty pleasure is.
  8. Er moeten minimaal 5 nummers in de lijst die in een andere taal dan Nederlands of Engels zijn opgenomen.
  9. Samenwerkingsprojecten van artiesten die vallen onder regel 1 of 2 tellen niet voor het totaal van de nummers per artiest/band.
  10. Het is MIJN lijst. Dus als ik ‘Hotel California’ niet in de lijst opneem, dan mag dat. Want het is mijn lijst. En ‘Hotel California’ is overschat.

Principes

Ik vind mezelf niet per se een extreem geprincipieerd mens. Ik heb wel heel veel regels, die ik voor mezelf opstel, een tijdje fanatiek toepas, laat versloffen en vervolgens gebruik als stok om mezelf mee te slaan: zo had ik een tijdje het systeem dat ik elke dag 20 minuten zou besteden aan het opruimen en/of schoonmaken van mijn huis, iets wat ik precies 8 dagen heb volgehouden, totdat ik het niet meer op kon brengen en niet alleen in de troep zat waarin ik eerder ook al gezeten had, maar dat in de nieuwe situatie deed terwijl ik mezelf erom haatte. Dat soort regels, opgesteld door mijn inner-nazi, draagt zelden bij aan mijn geestelijk welzijn, dus daar kan ik er maar beter zo weinig mogelijk van hebben. Het enige principe dat ik zo zou kunnen noemen is dat ik tussen 1 april en 3 oktober geen panty’s of maillots draag, tenzij ik in de kerk, op een begrafenis of in het Academiegebouw ben – en zelfs daar hou ik me niet altijd aan, want ik ben laatst met blote benen op een begrafenis geweest, maar het was 25 graden en ik kende de overledene niet zo heel goed, dus ik ga me daar niet schuldig om voelen. Ik doe niet aan illegaal downloaden van films en muziek, en ik mijd What’s App waar mogelijk (dus als ik met een iPhonegebruiker contact zoek), maar het enige andere grote principe dat ik heb is dat ik niet wil trouwen. Dat betekent geenszins dat ik niets te maken wil hebben met de bruiloften van anderen. Sterker nog, ik vind het altijd wel gezellig als anderen trouwen, want dan is er een feest dat doorgaans 100% vrolijk is, er zijn mooie jurken en er komt vaak een uitnodiging per post (en ik hou van post).

annetoineDe uitnodiging voor de bruiloft van T en A leverde een uitdaging voor mijn principes op, want ik ben een zeer overtuigd atheïst (niet in de polemische zin, ik geloof gewoon niet in God) en de inzegening van de bruiloft, althans het deel waar het bruidspaar mensen bij wilde hebben, was in de kerk. En dan blijk ik een stuk minder principieel dan M, want die weigert naar de kerk te gaan – ik ben tussen de katholieken opgegroeid en mocht als enig atheïstisch kind in het dorp vaak de voorbeden doen, omdat ik zo mooi kan voorlezen, dus ik zit daar niet zo mee: ik ben aanwezig, maar ik participeer niet. Dus geen gebeden, geen gezang (dat is voor iedereen beter), en geen hostie. Nou was dat laatste niet aan de orde in de remonstrantse dienst die we bijwoonden, en de dominee was een stoere dame die mooi allerlei twijfels aan de orde stelde, dus uiteindelijk was het allemaal heel goed te doen. T en A zijn heel gelukkig met elkaar en dat werd mooi gevierd in deze dienst – al vond ik het vieren tijdens het feest een stuk gezelliger. Daar was M dan weer wel bij, want hij mag dan wel principieel tegen de kerk en tegen het huwelijk zijn, tegen bier maakt hij geen bezwaar. Ik heb dan weer de eerste kerkselfie van mijn leven gemaakt, dus dat is ook wel wat waard, en ik heb, omdat ik toch bezig was, een ander principe laten varen: ik had geen panty aan in de kerk. We zullen zien of ik daar in het hiernamaals problemen mee krijg.

annetoine2

Zondag zindag

Even de week evalueren – en omdat ik van categoriseren houd, doe ik het nu op basis van zintuigen!

Proeven: vanavond heb ik kabeljauw gepocheerd, en ik vond het erg lekker. In 20 minuten een bouillon getrokken van ui, selderij, wortel, peperbolletjes, zout en laurier en dan de vis in 7 minuten garen in de bouillon. Daar hoef je niet eens voor te kunnen koken.

Horen: ik heb gisteren de CD ‘Perfect day’ van Lou Reed geluisterd. Het is gewoon een CD met zijn grootste hits, maar het was wel weer eens leuk. En er was een liedje bij waar ik keihard om moest lachen, maar ik heb geen idee welke. Anders zou ik het even citeren.

Ruiken: ik ben overgegaan op de herfstluchtjes, die ik stiekem toch het lekkerst vind, waarbij mijn absolute voorkeur uitgaat naar Musc Ravageur. Dat is echt een prachtgeur.

Zien: toch weer wel Heel Holland Bakt. Maar ik ga er nu bewust mee stoppen want ik vind er geen reet aan. Gisteren heb ik met M een avond random geNetflixt; we keken Luther, een superspannende detective, die volgens M ‘een soort Derrick’ is (‘aus der Reihe: Luther’), maar eigenlijk zit het superslim in elkaar.

Voelen: ik weet niet wat ik gedaan heb, maar ik heb spierpijn over mijn hele rug. Ik voel me een jaar of 90, dus ik hoop dat het helpt als ik even in bad ga zo. En anders ben ik in elk geval in bad geweest.

De zindag is geïnspireerd op de Friday Roundups op de blog van Rosie Molinary, die die weer geïnspireerd heeft op die van Teacher Goes Back to School, die die ook weer op iemand geïnspireerd heeft. Maar op het internet is uiteindelijk niemand origineel.

Oestour

Het volgen van een Oestour is voor mij een lang gekoesterde wens. Ik weet eigenlijk niet waarom, want hoewel ik graag oesters eet, vind ik de tocht naar de Leidse markt vaak al hachelijk genoeg, dus de gedachte dat ik naar Wilhelminadorp zou rijden (ik weet geeneens waar dat ligt) is op zich al tamelijk extreem, laat staan dat ik met mijn blote handen nietsvermoedende oesters uit de zee zou trekken. Maar toen M in de krant las dat de Zeeuwse oesters bedreigd worden door een vieze parasiet* die een gaatje in ze boort en ze om zeep helpt, maar dat dat nog niet van toepassing was op de oesters die nu leven, was dat voor mij reden genoeg om snel een stukje van mijn vakantiegeld te investeren. Want er hebben wel meer dingen op de awesome-lijst gestaan die ik niet meer kan doen (ja, Blijdorp, ik heb het tegen jullie, met dat schrappen van een dagje pinguïn-verzorger zijn), en dat wilde ik niet al te vaak meemaken. Ik leende een auto en reed met M naar een buitenwijk van Goes, want daar blijkt Wilhelminadorp te liggen, alwaar we ons mochten melden bij Sonja, de koningin van de Oestour. Op onze meeneemlijst stonden kaplaarzen, emmers, regenjassen, droge kleren, oestermessen, werkhandschoenen en schroevendraaiers, dus we hadden het vermoeden dat het hard werken zou worden. We kregen van Sonja een boel uitleg over oesters en een emmertje, en toen mochten we naar de oesterbank.

oestour1Totaal onverwachts bleken er 2 mensen die we kenden mee te doen aan de Oestour: oud-collega R en zijn zoon Nick**, dus dat was een mooie bonus. Op de oesterbank bleken ontzettend veel oesters te liggen, of eigenlijk bestond de oesterbank volledig uit oesters, dus het was een kwestie van de goeie exemplaren pakken en met de schroevendraaier bruut van hun familie aftikken (oesters groeien op hun voorouders, en dat gaat goed tot de familieband door hongerige mensen of meeuwen wordt verstoord). Het uitzoeken van welke oesters ik wilde meenemen en welke niet was nog wel het lastigste: te kleine oesters zijn, je raadt het al, te klein (al is het wel heel lekker als je er een beetje zeewierjenever bijdoet en ze dan opeet – maar ik moest rijden, dus die grap was er tamelijk snel af), en te grote oesters blijken met geen mogelijkheid open te willen. Die hebben dan ook jaren gehad om te wennen aan de gedachte dat ze lekker dicht liggen te chillen op de oesterbank, maar daar heb ik natuurlijk geen boodschap aan – al moet ik bekennen dat ik meermalen de strijd tegen zo’n grote jongen heb moeten opgeven. Het is volledig legaal, dat oesters rapen op de oesterbank: je mag per persoon 10 kilo per dag rapen. Dat heb ik lang niet gehaald, al zat mijn emmertje behoorlijk vol.

oestour2Toen we teruggekeerd waren op het verzamelpunt begon de schranspartij echt: met onze oestermessen (zelf meegenomen, zoals mijn kekke Opinel, een verjaardagscadeau, of de Russische bajonet die R in zijn auto heeft, of die van Sonja) staken we de zelf gevangen oesters open en aten ze, al dan niet met gebruik van de verschillende dressings of gratineermogelijkheden, op. We mochten per persoon 4 oesters inleveren voor de oestersoep, maar die vond ik dan weer niet zo smakelijk (ik proefde meer aardappel dan oester), en Sonja had nog heerlijk zeewierzout, dat ook heel goed bij de oesters paste. Er waren ook twee heel mooie salades bij – in een salade zat lamsoor, wat qua smaak mooi aansloot bij onze vangst, maar an sich was het ook gewoon heel lekker. Ik kan me niet herinneren wanneer ik ooit zoveel oesters heb gegeten en iets zegt mij dat ik voorlopig ook niet meer zoveel oesters zal eten; wat een luxe-probleem, als je genoeg oesters hebt gegeten, je genoodzaakt ziet om bij terugkomst in Leiden een deel van je oesters bij vrienden langs te brengen en dan nog steeds 3 forse bakken met oesters in de koelkast hebt staan… M en ik hebben een prachtige dag gehad, met mooi weer (de regenjas had ik dus niet nodig gehad), heerlijk eten en goed gezelschap – ik zet met heel veel plezier een vinkje op de awesome-lijst!

oestour3

*M heeft aan Sonja gevraagd hoe het zit met die vieze parasiet, maar die blijkt vooral een probleem voor kweekoesters. Dus onze oesterbank is veilig.

**Ja, ik schrijf namen van vrienden niet voluit, en die van minderjarigen wel. Geen idee waarom – maar zo giet dat hier. Ook Sonja heur naam geef ik volledig, maar zij was aan het werk, dus dat is anders.

De 10 van woensdag

Ik besteed mijn pauzes op school het liefst aan online shoppen. Natuurlijk praat ik graag met collega’s en ik vind het contact met mijn leerlingen ook heel belangrijk, maar soms vind ik 25 minuten voor mezelf wel prettig, en dan ga ik graag dingen voor mezelf uitzoeken. Of Kerstcadeaus voor familie en vrienden, maar daar is het nog iets te vroeg voor. Ik reken overigens niet altijd af – soms richt ik een winkelmandje in en dan klik ik de pagina dicht, want ik hou vooral van mooie dingen zien, zonder dat ik ze daadwerkelijk hoef te bezitten. Op het moment zitten er 10 dingen in mijn winkelwagentje bij Bol, die ik ongetwijfeld binnenkort definitief ga bestellen, maar eerst ga ik ze hier even delen.

  1. Yes Please van Amy Poehler. Lijkt me een leuk boek om te lezen, en ik vind haar ook een grappig mens. Prima voor op de ereader voor in bed, bad of bus.
  2. Yoga Girl van Rachel Brathen. Deze kan dan weer niet op de ereader, want er staan plaatjes in, en het zou ook zomaar kunnen dat het vies tegenvalt, want ik vind boeken over yoga in theorie altijd leuker dan in de praktijk, maar ergens lijkt het me wel wat.
  3. De stilte van het licht van Joost Zwagerman. Ik heb dit in het mandje gedaan op de avond dat ik hoorde dat hij gestorven was, maar ik ben nog niet tot een definitieve bestelling overgegaan; deels omdat ik zijn stukjes over kunst eigenlijk niet zo leuk vond en deels omdat ik het aasgiergedrag van mezelf vind – toen hij leefde dacht ik er ook niet aan om het boek te bestellen, dus waarom zou ik er nu ineens wel zin in hebben?
  4. Big Magic van Elizabeth Gilbert. Zij heeft ook ‘Eat, Pray, Love’ geschreven, het boek dat me in gelijke (hoge) mate geïrriteerd en vermaakt heeft, en alles wat ze sindsdien heeft geschreven vond ik matig, maar ik volg haar op Instagram en ik vind haar gewoon heel sympathiek. Dus ik ga het gewoon proberen.
  5. The Good Girl van Mary Kubica. Schijnt een superspannend boek te zijn – geen idee hoe ik eraan kom, maar dat wil ik wel op mijn ereader hebben. Thrillers lezen is mijn favoriete vorm van ontspanning, naast al mijn andere favoriete vormen van ontspanning, dus ik heb er wel zin in.
  6. The Girl on the Train van Paula Hawkins. Ook al een thriller, maar dit is er zo een die bijna iedereen gelezen heeft inmiddels, dus ik wil me wel een keer aansluiten bij de menigte. Ik ben wel benieuwd.
  7. Mindset van Carol Dweck. Een tip van een jongen die bij ons op school een lezing gaf over motivatie. De subtitel is ‘How you can fulfil your potential’ – laat ik dat nou altijd al graag hebben willen weten.
  8. The Life You Can Save van Peter Singer heeft ook al een fascinerende subtitel: ‘How to play your part in ending world poverty’. Het is een tip van Lisa Bloom, wier ‘Think’ ik met veel plezier heb gelezen. Het lijkt me een interessant boek, en als ik daarmee een bijdrage kan leveren, hoe klein ook, is het mooi meegenomen.
  9. The Truth about the Harry Quebert Affair van Joel Dicker. Fascinerende titel voor een roman. Daar wil ik dus meer van weten.
  10. Hell-Bent van Benjamin Lorr. Over allerlei misstanden in de wereld van Bikram Yoga, een vorm van yoga die ik ooit heb bedreven, maar dat beviel niet zo, dus ik ben wel benieuwd naar wat vuile verhalen.

Nacht van kunst en kennis

Vorig jaar hebben M en ik zo genoten van de Nacht van Kunst en Kennis in Leiden, dat het onvermijdelijk was dat we dit jaar weer zouden gaan. De combinatie cultuur en wetenschap is voor ons gewoon net zo aantrekkelijk als de combinatie gin en tonic, al laat ik even in het midden welk van beide gin is en welk van beide tonic – en dan laat ik me maar helemaal niet uit over de verhouding van het een ten opzichte van het ander. Ik vind zowel kunst als kennis fijn, en de gelegenheid om een avond uitgaan in te vullen met een cultureel programma is een kans die met beide handen aangegrepen moet worden. Voor ons werd het programma dit jaar in eerste instantie bepaald door het feit dat Anton Corbijn een keynote gaf in de Leidse schouwburg, want daar wilden we sowieso heen. M en ik zijn allebei fan van zijn werk (niet zulke grote fans dat we erin geslaagd zijn de tentoonstellingen van zijn oeuvre in Den Haag te zien overigens, maar dat het andere oorzaken), dus we wilden hem graag horen spreken. Dat wilden meer mensen, want het was een drukte van belang voor de schouwburg, maar wij stonden relatief ver vooraan en zijn gelijk naar boven gegaan, zodat we midden op de eerste rij op het balkon zaten en onbelemmerd zicht op het toneel en de spreker hadden.

NKK1De lezing was (afgezien van een klein excurs naar een beschrijving van zijn lenzen en fotopapier) meer kunst dan kennis, maar we hebben mooie foto’s gezien van veel van onze helden (zoals bijvoorbeeld Elvis Costello, Nick Cave en Tom Waits) en ik vond Corbijn een aangenaam bescheiden man, die mooi kon vertellen over hoe zijn foto’s tot stand zijn gekomen. Na Corbijn lag ons programma een beetje open; er was veel mogelijk en we hadden weinig echte voorkeuren. Uiteindelijk besloten we naar Museum Volkenkunde te gaan, voor een ‘filosofisch intermezzo’ met Bas Haring en Herman Brusselmans. Dat viel erg tegen – ik weet niet precies wat ik me ervan had voorgesteld, maar wat we kregen, een semantische discussie over de betekenis ‘contra-intuïtief’, kon me in elk geval niet boeien, dus we hebben het pand verlaten en konden zo nog een paar liedjes van Janne Schra meepikken. Haar optreden zou een uur duren, maar ze hield er alweer tamelijk snel mee op (ik denk vanwege ziekte, maar dat werd mij niet geheel duidelijk). Ik vond het in elk geval een mooi klein optreden; ik ken haar muziek eigenlijk niet, want ik luister graag naar zure oude mannen, dus ik was aangenaam verrast.

NKK2

Bij het verlaten van Volkenkunde, kwamen we B en M (ouders van een leerling van mij) tegen, die op weg waren naar de schouwburg. Wij wilden naar Scheltema voor de laatste 2 activiteiten die we op het programma hadden staan, dus we liepen samen op, en B en M liepen zelfs met ons mee naar binnen bij Scheltema, want bij de Schouwburg was het gigantisch druk. Ik kon nog even praten met de directeur van B Plus C, die een ‘praat mee over de toekomst van de bieb’-sessie had, en toen was het tijd voor wat uiteindelijk voor mij het absolute hoogtepunt van de Nacht van Kunst en Kennis zou zijn: Bas Heijne, die sprak over de volmaakte mens. Doordat ik zo beperkt televisie kijk (wel veel, maar meestal of Netflix, of voetbal, of nieuws, of Pauw) was de serie die hij over dit onderwerp gemaakt heeft mij volledig ontgaan, dus ik kan niet inschatten of er in de lezing veel dubbelingen zaten, maar ik vond het verhaal van Heijne over de maakbaarheid van de mens en de grenzen van de wenselijkheid van dergelijke maakbaarheid in elk geval erg interessant, en dat nog los van de geweldige presentatie: volledig uit zijn hoofd en prettig ontspannen.

NKK3

Een bijkomend voordeel van het volgen van de lezing van Heijne was dat we daarmee al binnen waren bij Scheltema. Het laatste beoogde programmaonderdeel voor ons was namelijk het optreden van Maaike Ouboter, waar nog wel meer mensen heen wilden. Sterker nog, op een gegeven moment bleek dat er 250 man in de steeg stonden die naar binnen wilden, maar daar was dus geen plaats voor, dus wij hebben optimaal geprofiteerd van onze tactische move. Als ik heel eerlijk ben hebben die mensen overigens niet echt iets gemist: bijna alle liedjes die ze zong klonken ongeveer hetzelfde, met uitzondering van ‘Dat ik je mis’, ‘Maarten’ en een liedje van Kommil Foo, en dat resulteerde in dat zowel B als mijn M hier en daar een dutje deden, en dat andere M en ik ons ook wel een beetje verveeld hebben. Ik ben geen expert, maar ik denk dat het zomaar zou kunnen blijken dat mevrouw Ouboter uiteindelijk 1 heel mooi liedje zal blijken te hebben geschreven en dat de rest van haar oeuvre vergetelijk zal blijken te zijn. Hoe dat zij, deze Nacht van Kunst en Kennis vond ik als geheel weer heel leuk, en volgend jaar ben ik er zeker bij!

NKK4

Zondag zindag

Even de week evalueren – en omdat ik van categoriseren houd, doe ik het nu op basis van zintuigen!

Proeven: vandaag ben ik met M op Oestour geweest, waarover volgende week meer, maar ik heb in elk geval nu al meer oesters gegeten in een dag dan in mijn leven tot nu toe. En we hebben er nog heel veel; M staat nu oesters te eten omdat ze niet in de koelkast passen. Wat een luxeprobleem.

Horen: een nieuw liedje van Guy Garvey, en op weg naar de Oestoer en weer naar huis Sky Radio, wat ik altijd graag luister in de auto, maar waar ik op den duur toch een beetje lijp van word, blijkt.

Ruiken: handcrème. De hele middag met je handen onder water om oesters te pakken blijkt funest voor je nagellak en het vochtgehalte van je handen. Gelukkig heb ik fancy handcrème voor dit soort situaties.

Zien: eigenlijk niet zien: Heel Holland Bakt. Ik had me voorgenomen het te volgen, maar vanavond vond ik het gezelliger om even bij J en D langs te gaan en ze oesters te geven, en ik ga dit niet op Uitzending Gemist kijken. Vorig jaar was het echt veel leuker – ik vind de deelnemers nu eigenlijk gewoon heel suf. Einde verhaal dus; nu ga ik op zondagavond weer lekker in bad.

Voelen: ik heb vandaag bijna 300 km gereden en dat is voor iemand met geen auto best wel intensief, want dat doe ik dus niet zo vaak. Ik ben dus kapot – kan ook zomaar aan de hele week als zodanig liggen, hoor, maar hoe dan ook: het is bedtijd.

De zindag is geïnspireerd op de Friday Roundups op de blog van Rosie Molinary, die die weer geïnspireerd heeft op die van Teacher Goes Back to School, die die ook weer op iemand geïnspireerd heeft. Maar op het internet is uiteindelijk niemand origineel.

Een topdag

Ik heb dagen zat dat alles wat ik aanraak in poep verandert, maar vandaag lijkt alles ineens mee te zitten. Nou ja, alles: alles behalve die rare pukkel op mijn rug, maar daar hebben we het niet over. Is vanzelf gekomen, gaat vanzelf weer weg. Oh, en datzelfde geldt voor de dooie muis die ik vanochtend even in de tuin dacht te zien liggen: de lieve kleine Maus heeft hem geloof ik definitief afgevoerd, dus dat probleem heeft zichzelf opgelost. Als je het naar boven afrondt, is alles dus geweldig. Om te beginnen regent het niet vandaag, dus mijn haar gedraagt zich enigszins goed, en daar word ik vrolijk van. De regenjas die ik besteld heb voor de Oestour is gekomen, ruim op tijd en het is niet de verkeerde kleur of de verkeerde maat, dus dat draagt ook bij aan mijn stemming; al had het geregend, dan had het niet uitgemaakt, want mijn nieuwe regenjas houdt alles tegen. Vanochtend gaf ik yoga-les (een inval-les) en ik was heel tevreden over hoe het ging – ongeveer 15 dames en een heer hebben zich op de juiste momenten ingespannen en op de juiste momenten ontspannen. De dingen die ik gisteren tijdens een bizarre les in Amsterdam heb geleerd heb ik, zwaar afgezwakt, toegepast, wat volgens mij een leuke les opleverde voor mensen van allerlei niveaus, dus daar was ik ook blij mee.

topdag1

Daarna heb ik een tijdje thuis gezeten. Ik heb afspraken gemaakt met J en D voor een lunch, met mijn moeder voor haar verjaardag, met de divisie Maastricht voor de preKerstzondag en met het hotel waar ik met M tijdens het bezoek aan Maastricht voor de preKerstzondag wil slapen. Dat is dus allemaal geregeld. Wat ik vandaag niet zelf kon regelen waren kaartjes voor het concert van Guy Garvey (de zanger van Elbow) in Paradiso, want die gingen tijdens mijn yoga-les in de verkoop, maar C, een nieuwe ster op mijn firmament, wilde me daarmee helpen, dus dat is ook gelukt. Toen ben ik naar de gym gegaan, alwaar ik op de squatmachine meer dan mijn lichaamsgewicht heb getild. Dat is natuurlijk ook een behoorlijke overwinning, lijkt me. Het Personal Body Plan gaat heel goed, ik zal daar binnenkort eens een update over schrijven, maar bij wijze van spoiler kan ik zeggen dat ik bijna alle beloningen die ik in mijn systeem had opgenomen heb uitgekeerd. Tot slot heb ik uitgebreid gedoucht en mijn feestjurk aangetrokken. Vanavond ga ik namelijk naar een bruiloft, waar ik samen met T en A zal vieren dat het natuurlijk helemaal niet mijn dag is, maar de hunne – al wil dat niet zeggen dat ik niet stiekem even  het glas zal heffen op mijzelf en mijn topdag. Want zo ben ik.

topdag2

Trainwreck

Ik ben hier eindelijk heen geweest. Ik wilde al een tijdje, maar het kwam er niet van, en ik heb er echt van begin tot eind van genoten. Misschien dat het einde een beetje corny was, en dat hij misschien iets te lang duurde, maar dit is dus een echt leuke film. Ik ga hem denk ik op dvd kopen en dan kijken zodra ik een dipje heb. Dan is het bijna leuk om een dipje te hebben.