Maandelijks archief: oktober 2015

Comfort

Om de een of andere reden is de herfst voor mij reden om doorlopend op zoek te zijn naar comfort. Dan heb ik het vooral over dingen die mij een warm gevoel geven, dus lekkere thee en koffie die bij het seizoen passen (in een vorig leven dronk ik bij Starbucks de Pumpkin Spice Latte, maar daar zitten een miljoen calorieën in, dus nu ben ik op zoek naar een vervanger), muziek met een hartverwarmend effect, fijne, zware parfums, kaarsjes en lekker warme kleren. Dus ik ben bijna helemaal gestopt met shoppen naar buitenkleding en ik richt me volledig op de zogeheten loungewear. Bij normale mensen heet dat een pyjama, of desnoods chillpants, maar ik vind loungewear wel een mooie term, want dat klinkt niet alsof je liever in bed zou liggen, maar wel alsof je lekker aan het ontspannen bent in je eigen huis, met die eerdergenoemde warme luchtjes, liedjes en drankjes. Mijn favoriete loungewearleverancier is de Engelse firma Hush, want die maken dingen die niet alleen lekker zitten, maar ook gewoon mooi zijn. Ik heb mezelf onlangs getrakteerd op een chilloutfit die ik zo fraai vind dat ik er bijna mee naar buiten zou gaan (voor wat ik ervoor betaald heb zou dat niet eens zo heel raar zijn overigens), en ik heb nog een behoorlijk lange wishlist, maar ik zou een burnout moeten hebben om al die aanschaffen te rechtvaardigen.JOG4-CAM-01

Wat ik aan comfortkleding aan mijn voeten doe is een stuk lastiger. Ik vind Uggs echt spuuglelijk, maar ze zitten lekker. Of eigenlijk zitten ze niet eens zo heel lekker, want ze geven helemaal geen steun aan mijn voeten, en dat vind ik wel prettig, maar ze zijn wel heel warm, en dat is buitengewoon noodzakelijk in een huis zoals het onze, met een tegelvloer en geen centrale verwarming, maar een gaskachel in de woonkamer die het hele huis moet verwarmen. Ik heb het gewoon vaak koud, en volgens mijn moeder heb je het sneller warm als je warme voeten hebt. Dus dan draag ik Uggs. Ik ben al aan mijn tweede paar toe; het eerste gebreide paar was nog wel ok om naar te kijken, maar nu draag ik het klassieke model, en die zijn niet om aan te zien. Die van mij zien er ook nog extra smerig uit, want er zitten vlekken op, die veroorzaakt zijn door een tragisch kookongeluk met eiwit, maar het ziet eruit of een buitengewoon smerige voetfetisjist eroverheen georgasmeerd heeft. Dat iemand een voetfetisjist is vind ik al onbegrijpelijk, maar een voetfetisjist die opgewonden zou kunnen raken van Uggs? Ik denk dat op zo iemand zelfs in de voetfetisjisten-scene wordt neergekeken. Ik heb wel hele fijne dikke sokken van Hush, waar ik dan weer niet op naar buiten kan (al vind ik dat ik eigenlijk ook niet naar buiten kan op Uggs, maar dat is uit esthetische en niet uit praktische overwegingen). Deze week heb ik nieuwe pantoffels gekocht: Mahabis, die wel steun geven aan mijn voeten, niet al te lelijk zijn en heerlijk warm zijn. En ik kan er zooltjes onder klikken, mocht ik even naar buiten willen. Maar waarom zou ik eigenlijk? Binnen is het warm…

De 10 van woensdag

Op dagen als deze, waarop ik vooral toetsen surveilleer, toetsen nakijk, cijfers van toetsen uitreken en invoer en toetsen in mappen doe voor leerlingen die de toets niet gemaakt hebben, is het wel handig om eens in de zoveel tijd mijn gedachten te laten gaan over dingen waar ik me op verheug. Want alleen de gedachte dat ik ooit klaar ben met die toetsen is bij lange na niet genoeg. Daarom nu de 10 dingen waar ik wel zin in heb.

  1. Het Leiden International Film Festival. Ik heb 14 films in de planning.
  2. Mijn eten van vanavond: een maaltijd van DoorMeal, die alleen in Amsterdam leveren, maar ik ben vanavond in Amsterdam, dus dan kan dat. Ik krijg zalm, spinazie en zoete aardappel.
  3. Mijn weekend weg met mezelf in Zwolle in december.
  4. Kerstmis. Sorry. Maar ik heb er nu zin in.
  5. IDFA, eind november; ik heb het programma nog niet in beeld, maar ik vermoed dat ik ook daar wel meer dan 10 films ga zien, in dit geval documentaires.
  6. In bad gaan met de bruisbal die ik maandag gekocht heb (een yoga-bomb van Lush).
  7. Het online shoppen waarmee ik mezelf ga belonen als ik de laatste 2 toetsen heb nagekeken.
  8. De macarons die ik maandag kreeg als dank voor het geven van 2 workshops bij IDFA (alsof dat nog niet leuk genoeg was). Ze staan thuis in de koelkast, althans de 8 die nog over zijn (het waren er 12) en elke keer als ik langsloop, roepen ze zachtjes mijn naam.
  9. Morgenavond rustig thuis eten en een beetje hangen met M. Ik zou zomaar na de gym mijn chillpants aan kunnen trekken en niet meer naar buiten gaan – hoe mooi zou dat zijn?
  10. Het etentje volgend weekend met M ter gelegenheid van het feit dat wij dan 17 jaar (en 1 dag) bij elkaar zijn. Dat is geen prestatie, dat is gewoon fijn, en dat vier ik graag.

In memoriam

Er zijn docenten die je nooit zal vergeten. Sommigen omdat ze heel goed waren, anderen omdat ze helemaal niet zo goed waren, weer anderen om hun humor, vriendelijkheid, kennis van zaken of iets heel anders. Maar het zijn altijd docenten van wie je iets leert, of het nou het vak is dat ze gaven of iets anders. Gisteren is Simon Peters overleden, de eerste en enige docent Grieks die ik op de middelbare school heb gehad, dus ik kan met zekerheid zeggen dat hij aan de basis van mijn kennis van het Grieks heeft gestaan, maar er was meer: ook mijn interesse in de Oudheid in het algemeen is voor een belangrijk deel door hem opgestart. Hij was een van de weinige mensen die mij ooit rijtjes heeft laten leren. Als wij aan het begin van de les nog aan het kletsen waren en hij wilde met de les beginnen, tikte hij met zijn trouwring op de rand van het bureau, en dan werd het stil – als ik dat zou proberen, zouden mijn leerlingen het getik niet eens horen, dus ik vermoed dat de natuurlijke rust die hij uitstraalde hier stevig aan bijdroeg.

Toen ik in de vijfde klas zat, stelde hij ons de vraag: ‘Als je een zak kersen hebt, en je weet dat de helft lekker is, en de helft minder, begin je dan met de lekkere kersen of met de minder lekkere kersen?’ Mijn klasgenoten beargumenteerden hun keuze (beginnen met de lekkere, want je weet maar nooit, of beginnen met de minder lekkere, want dan heb je nog iets lekkers voor de boeg), maar mijn keuze (‘ik eet gewoon kersen en ik zie wel of ze lekker zijn of niet’) wekte bij meneer Peters een verbijsterde reactie op: ‘Jij komt nog een keer in de gevangenis.’ Die voorspelling is gelukkig vooralsnog niet uitgekomen. Hij kon prachtig vertellen, met zijn rustige, zachte stem, en ik zal sommige Griekse teksten altijd met hem blijven associëren. Net als dit gedicht; ik heb meneer Peters nooit zien roken, maar als ik ‘Woordjes leren’ van Jan Eijkelboom lees, moet ik meteen aan hem denken. En vandaag doe ik dat met gepaste dankbaarheid.

WOORDJES LEREN

Jongens, heb je verdriet,
sprak toen de leraar Grieks,

dan moet je woordjes leren, woordjes
leren. Hij knikte energiek

zodat er as viel op zijn vest,
maar dat was toch al vies.

Wij lachten halfvertederd,
halfmeewarig, want tragiek

daar wist je alles van en hij,
heel oud, haast vijftig, niets.

En dat het overging als je maar
woordjes leerde, dat was iets

zo absurds, zo dolkomieks
dat het in omloop kwam als een

gevleugeld woord. Het klapwiekt
nu verdrietig om mij heen

omdat ik later woordjes leerde
waarmee je ’t monster kunt bezweren

en ik hem niet meer zeggen kan
hoe ik soms naar die stem verlang,
naar dat onhandige advies.

Zondag zindag

Even de week evalueren – en omdat ik van categoriseren houd, doe ik het nu op basis van zintuigen!

Proeven: gisteren werden M en ik gefêteerd op een diner bij Suzuran in Den Haag, en het was allemaal heerlijk. We hebben M en M (veel Ms, sorry) voor ons laten kiezen, dus we hadden geen controle over wat er allemaal op tafel kwam, maar dat heeft alleen maar opgeleverd dat we een prachtig diner hadden. En daarna nog 2 gintonix bij De kleine prins. Ik heb het echt zwaar…

Horen: op de koptelefoon in de sportschool had ik Robbie Williams, bij wijze van guilty pleasure, en vandaag heb ik veel muziek gehoord die M boven aan het draaien is. Ik herinner me vooral Lily Allen, die hij niet eens als guilty pleasure ziet. Maar verder heeft hij wel goeie smaak.

Ruiken: de nieuwe herfstgeuren van Rituals passen perfect in mijn herfstgeuren behoefte. Jammer dat je ze vaak moet bijsproeien omdat ze niet beklijven, maar aan de andere kant: dan ruik ik ze nog een keer extra.

Zien: woensdag was het Back To The Future-day, want 21 oktober 2015, dus ik heb in de bioscoop in Leiden deel 1 en 2 gezien. Deel 2 is eigenlijk best een beetje slecht, maar dat is helemaal niet erg, want het is een belangrijk monument in de filmgeschiedenis. Jammer dat het nooit Ferris Bueller’s Day Off-day is.

Voelen: ik heb een beetje het gevoel alsof ik de herfstvakantie in ledigheid heb verbrast. Als ik zou inventariseren wat ik daadwerkelijk gedaan heb, valt het waarschijnlijk wel mee, maar voor mijn gevoel heb ik meer niet gedaan dan wel. Dus ik begin gestrest aan de volgende periode, en daar baal ik van.

De zindag is geïnspireerd op de Friday Roundups op de blog van Rosie Molinary, die die weer geïnspireerd heeft op die van Teacher Goes Back to School, die die ook weer op iemand geïnspireerd heeft. Maar op het internet is uiteindelijk niemand origineel.

Een hoepelworkshop

Een bijkomend voordeel van al dat sporten dat ik in het kader van Personal Body Plan en de yoga-opleiding doe, is dat ik het minder erg vind om activiteiten te ontplooien waarbij van me verwacht wordt dat ik beweeg. Ik ben geen danser, en dat ga ik ook niet worden, want ik kan het niet en ik voel me gigantisch bewust van al mijn fysieke tekortkomingen zodra er sprake is van welke beweging op muziek dan ook, maar het kost me veel minder moeite om hier en daar een stukje verder te lopen dan anders, of in het bos te gaan rennen, of de fiets te nemen waar ik anders in de bus zou zijn gestapt. En als ik dan toch minder lui ben, want dat is het natuurlijk, dan blijk ik zelfs bereid om in plaats van op de bank Netflix te kijken nieuwe vormen van beweging aan te boren, dus ik had me naar aanleiding van 10 minuten hoepelen in juni in mijn hoofd gehaald dat het een goed idee was om een hoepelworkshop te volgen bij de dame die de demo verzorgde. Ze heet Mirjam en haar bedrijf heet Hooplovers, en ze geeft workshops op sommige zaterdagen, dus dat leek me wel wat. Ik trommelde S op, die ook in Leiden woont en wel voor een avontuur te porren is, en die me, om het allemaal nog leuker te maken, de workshop aanbood bij wijze van verjaardagscadeau.

hoepel1De workshop werd gegeven in de gymzaal van een school, dus ik voelde me al helemaal thuis. We kregen thee en er was een voorstelrondje, waarbij de motivatie van de deelnemers uiteen liep van ‘ik hoepel voor mijn gezondheid’ tot ‘hoepelen geeft mij het ultieme gevoel van vrijheid blijheid’. S en ik waren er meer omdat het ons wel een keertje grappig leek om te hoepelen, maar dat mocht gelukkig ook, en na een korte uitleg over welke hoepel je moest hebben (hoe groter, hoe zwaarder, hoe langzamer, hoe makkelijker), konden we van start gaan. We leerden taillehoepelen (dat kan ik, maar dat is ook de basis), heuphoepelen (lastig, want dan moet je twerken om je hoepel om je middel te houden) en hoepelen om de hand en overpakken bij anderen (ging wel, maar daar zie ik ook verder het nut niet van in). Het moeilijkste was wat mij betreft lopen terwijl je hoepelt; we deden het voorwaarts, achterwaarts en zijwaarts, en daar begon zich toch mijn gebrek aan danstalent* te wreken, want ik kan niet hoepelen en lopen tegelijk. Maar ik was al met al toch beter in het hoepelen dan ik had gedacht, en de buikspiertraining die er gratis bijzat is me wel bevallen. Dus ik heb na afloop een mooie hoepel gekocht, zodat ik thuis kan hoepelen. Ik woon tamelijk klein, met veel spullen, maar na lang puzzelen heb ik een plek gevonden in de woonkamer waar ik kan hoepelen zonder iets op de grond te vegen en Netflix kijken tegelijk. Dus niets houdt mij tegen.

hoepel2*De workshop bleek een workshop hoopdance, dus dat was sowieso een probleem voor Miss So You Know You Can’t Dance. Ik heb gewoon gedaan alsof er geen muziek opstond en gehoepeld.

De 10, oh nee, 40 van woensdag

Het is 15 oktober geweest (dat weet ik, want dan is mijn vader jarig, wat betekent dat er een cadeau naar Frankrijk moet worden gestuurd – elk jaar hetzelfde cadeau overigens, met elk jaar dezelfde irritaties), dus het is tijd voor een update van het 40 dingen lijstje. Zou ik iets hebben gedaan? Wat denk je zelf?

  1. 40 boeken lezen – 16 tot nu toe. Gaat dus prima.
  2. 20 films zien – 11, waarvan 1 eigenlijk een documentaire was, dus die gaat er misschien weer af.
  3. Naar 3 musea waar ik nog nooit heen ben geweest – 0. Komt nog.
  4. Naar 3 concerten – 0. Komt ook nog.
  5. Handstand leren – ja. Gelukt. Kan ik.
  6. Naar een dierentuin – nee. In de lente.
  7. Hoepelles volgen – ja, vorig weekend gedaan, verslag volgt nog.
  8. Leren fileparkeren – nope. Ik rij nog steeds liever een blokje om…
  9. Twee keer naar de pedicure – nog niet, omdat ik me teveel schaam voor mijn voeten om ze aan een pedicure te laten zien. Is dus zowel nodig als niet een goed idee. Lastig, lastig.
  10. Een gezichtsbehandeling – nog niet, maar ik heb stappen ondernomen om er een te krijgen (een mail gestuurd dus).
  11. Naar de sauna – ja, gedaan. Heerlijk. Gaat vaker gebeuren.
  12. Twee keer een massage – ook al gedaan: 4 augustus bij Spring Wellness, en laatst in de sauna, maar ik zou er nog wel een willen.
  13. Prezi beheersen – nee, niets aan gedaan.
  14. Brood bakken – komt vast nog.
  15. Elke maand een schrijfdag inplannen en dan de hele dag aan mijn blog werken – ik heb er een voor augustus en een voor september gehad. Die van oktober moet ik nog inplannen.
  16. De spooons for 1-app definitief afmaken – gebed zonder end. Maar nee dus.
  17. Q&A’s moderaten bij IDFA – nog niet, maar gaat wel gebeuren. En ik ga een workshop geven voor de moderators, of eigenlijk twee, samen met C, dus ik ben goed ingewerkt in het systeem.
  18. BMI van 25 bereiken – gedaan. Laatste stand: 24,3.
  19. Een playlist maken met mijn 101 favoriete liedjes – ik heb de regels opgesteld en ben begonnen met verzamelen. Work in progress dus.
  20. Bloed geven – nog niet, komt nog.
  21. Alle schulden die ik aan mezelf heb afbetalen – ik ben bezig. Maar niet heel hard.
  22. Mad Men seizoen 4 en 5 kijken – nog niet gedaan, nu bezig met House, Drop Dead Diva, Game of Thrones en New Girl door elkaar. Is best een vreemde mix.
  23. Naar 5 voorstellingen in het theater – nul.
  24. De modules Kunstgeschiedenis Griekenland en Kunstgeschiedenis Rome opzetten – begonnen en toen door het noodlot er vanaf gehaald.
  25. De Aeneis van Vergilius (in vertaling) lezen – nog niet.
  26. Een boek in het Frans lezen – nog niet.
  27. 6 onbekende restaurants proberen – stand is 2, met een afspraak voor nummer 3 dit weekend, een plan voor nummer 4 als M en ik jarig zijn en een reservering voor nummer 5 in december. Komt goed dus.
  28. Een cursus aan Oxford University doen – ik heb me ingeschreven, de cursus is begonnen, maar ik niet.
  29. Een cursus volgen op creatief gebied – nog niet.
  30. Een cursus volgen op culinair gebied – nog niet.
  31. Een cocktail-cursus volgen – nog niet.
  32. 10 gerechten koken die ik nog nooit heb gemaakt – ik heb gisteren een slag geslagen, maar ik moet nog wel even.
  33. Pulled pork maken op de Big Green Egg – in de lente.
  34. De studeerkamer opruimen – ooit.
  35. De boekenkast opruimen – ooit.
  36. Een wandeling maken in de herfst – twee weken geleden gedaan, was prachtig.
  37. Naar de tandarts gaan – nog niet.
  38. 100 yoga-lessen volgen – nog lang niet.
  39. Een yoga-workshop doen – gedaan.
  40. De awesome-lijst updaten en een ding van de herziene awesome-lijst doen – gedaan (Oestour). En misschien gebeurt er binnenkort nog een, maar daar zeg ik niets over.

De Lammermarkt

Dat ik een groot fan ben van de producties van het PS Theater, mag inmiddels voor de lezer van deze blog bekend zijn. Ik heb genoten van De Hoop van Leiden en van Het Geloof van Leiden, ik ben bij een PS Ontmoet geweest en een Leids evenement is wat mij betreft pas een Leids evenement als het PS Theater er met de caravan staat. Ik ben natuurlijk ook Vriend, en in die hoedanigheid werd ik uitgenodigd voor een theaterportret van Mabroek. De firma Mabroek verhoudt zich tot vlees zoals het PS Theater tot voorstellingen, want ik ben ook een enorme fan van Mabroek. De mannen daar zijn aardig, kundig, ruim bevoorraad met goed betaalbare producten, en ze hebben kalfs- en lamslever, iets waar je bij de meeste slagers meestal pas aan kan komen als je het een week van tevoren bestelt, en dan mag je er flink voor dokken. Dit theaterportret was dus voor mij alsof ik werd uitgenodigd op de bruiloft van twee goede vrienden, dus dan zeg je geen nee. M en ik moesten ons op een zondagmiddag melden in de winkel van Mabroek, waar we werden onthaald met thee en hapjes en daarna onze headsets in ontvangst mochten nemen. Het theaterportret was namelijk deels live, deels door middel van een geluidsopname, voor het PS Theater een bekende vorm, maar ik had het nog nooit meegemaakt.

mabroek1

Vanuit het uitkijkpunt bij Molen de Valk hadden we een ruim uitzicht over de Lammermarkt, waar vroeger de Leidse veehandel was. Op onze headsets hoorden we over de handelaren, de melksalon en de strontlucht, terwijl we uitkeken over de bouwput waar de nieuwe parkeergarage komt. Maar door de manier waarop het verhaal verteld werd, zagen we al die dieren voor ons. Tegen die achtergrond leerden we over de heer Abdales, die met de eerste gastarbeiders meekwam naar Nederland, om ervoor te zorgen dat ze de dingen konden eten die ze thuis ook aten. Hij regelde dat vlees halal geslacht werd, en de zaken liepen goed. In 1974 opende hij met zijn zoon  de winkel op de Nieuwe Beestenmarkt (hij heet ‘Mabroek’ omdat dat ‘gefeliciteerd’ betekent – dat riepen veel mensen tegen hem toen hij zijn nieuwe pand had), waar zelfs de autochtone Leidenaar heen werd gelokt door de vriendelijke manier waarop de heren Abdales hen kennis lieten maken met Mediterrane producten. Toen we weer terug waren gekomen in de winkel, zong Rian Evers een lied voor ons over de winkel, terwijl wij van Driss persoonlijk hapjes kregen. Het was een mooi theaterportret van een bijzondere groep mensen. En zo vaak komt het niet voor, dat je na het cultuursnuiven gelijk boodschappen kan doen voor de hele week…

mabroek2

Zondag zindag

Even de week evalueren – en omdat ik van categoriseren houd, doe ik het nu op basis van zintuigen!

Proeven: ik heb net een bakje Optimel Herfst kwark gegeten. Geen idee wat sinaasappel en abrikoos met de herfst te maken hebben – ik denk dat ze oranje zijn, en pompoen is ook oranje, en pompoen is herfst dus sinaasappel en abrikoos is ook herfst, maar hoe dat zij: lekker. Net niet zo lekker als de citroen variant, maar wel lekker dus.

Horen: ik heb een nieuw schema van Personal Body Plan, en daar zit twee keer per week cardio in, dus dan moet ik langdurig op de apparaten. Meestal sport ik niet met mijn koptelefoon op, maar op de crosstrainer wel. Vandaag had ik Lady Gaga, voor wat extra energie.

Ruiken: ik ben net in bad geweest, ik ruik superfris, en dat mocht ook wel, want ik stonk als een beer.

Zien: vrijdag ben ik met M naar de ‘Van Bosch tot Breugel’-tentoonstelling geweest in Boijmans, dus ik heb heel veel gezien over het dagelijks leven in de 15de en 16de eeuw. Hoeren, narren, belastingophalers – allemaal dubieuze types dus.

Voelen: ik heb heel veel zin in de week die ik voor de boeg heb: hoewel ik geen to do-list heb, heb ik veel te doen, variërend van yogales geven tot een workshop plannen, en van bloggen tot koken voor vrienden. Bovendien heb ik nog een leuk feestje en een nieuwe cursus, dus ik vermaak me wel.

De zindag is geïnspireerd op de Friday Roundups op de blog van Rosie Molinary, die die weer geïnspireerd heeft op die van Teacher Goes Back to School, die die ook weer op iemand geïnspireerd heeft. Maar op het internet is uiteindelijk niemand origineel.