Maandelijks archief: december 2015

Happy New Year

Uiteindelijk raakt niemand zo in de stemming voor het nieuwe jaar dan door deze 4 Zweden: die blonde chick, die iedereen het lekkerst vond, maar die een permanent verongelijkte smoel op heeft, die donkere dame, die eigenlijk mooier was, maar bij wie je meteen ziet dat het een moeilijke vrouw is, en Bjørn en Benny, die hier al veel te vrolijk zijn, en dat terwijl ze nog niet weten hoe godsgruwelijk rijk ze zouden gaan worden met al die musicals van ze. Ik doe vanavond spelletjes bij vrienden, en misschien eet ik nog wel een oliebol, en morgen ga ik de gansche dag televisie kijken in mijn chillpants. Heerlijk.

De 10 van woensdag

Volgens mij ben ik helemaal vergeten in de loop van het jaar een update te geven van mijn goede voornemens van 2015. En dat is jammer, want het is dit jaar best goed gegaan. Op zich heb ik voldoende lijstjes met voornemens gemaakt waar ik wel updates van heb gegeven, maar nu dan toch: de afronding van de voornemens van 2015.

  1. Beter voor mezelf zorgen. Dat betekent meer slapen, genoeg water drinken, geen troep eten, voldoende bewegen en niet teveel zuipen. – Ik zeg: gedaan. Ik heb hier en daar wel teveel gezopen, maar niet structureel. Bewegen, water drinken en geen troep eten is allemaal volgens plan verlopen. Alleen dat slapen niet.
  2. 10 kilo afvallen – dat is een andere 10 kilo dan de 9 die ik in 2014 kwijt wilde. Bij mijn nieuwjaarsweging bleek ik 5,2 kilo meer te wegen dan vorig jaar op dezelfde datum, en die moeten eraf, en nog 4,8 dus. Dan ben ik nog steeds 5 kilo zwaarder dan ik zou willen, maar misschien wordt het tijd om dat gewoon te accepteren. – Is gelukt, en daar nog een kilo of 8 bij, dus ik ben zeer tevreden.
  3. 52 boeken lezen. – Gelukt. Ik ben na boek 52 begonnen aan een Frans boek, en dat heb ik nog lang niet uit, dus voor 2016 zal het spannend worden, maar dat zien we dan wel.
  4. Beter voor het huis zorgen. Dat betekent achter mijn kont aan opruimen, spullen in de vaatwasser zetten, hier en daar ergens een doekje overheen halen, en serieus aan de slag gaan met het aanschaffen van een nieuwe bank, want na 20 jaar trouwe dienst vallen er gaten in. – Nope. Ik blijf maar rotzooi maken, en we hebben geen nieuwe bank.
  5. Serieus aan de slag gaan voor de yoga-opleiding. Huiswerk maken, naar lessen en dan ook echt mijn best doen, thuis oefenen en boeken lezen. Want ik wil die opleiding gewoon afronden, maar dat gaat niet vanzelf. – Ja en nee, ik ben nu bezig met een filosofie-cursus, en ik heb het tweede jaar gehaald, maar ik loop aan de andere kant vet achter in het volgen van lessen. In 2016 moet dat beter.
  6. Geen make-up, zeep, haarspul, nagellak, doucheschuim, of parfum kopen tenzij het op is. Helemaal op. – Ik heb wel veel minder gekocht, maar niet helemaal niets. Ik ga nog even verder met het verminderde aanschafbeleid.
  7. Regelmatig met mijn museumjaarkaart en mijn Cineville-pas wapperen. Het is me erg bevallen, al die cultuur in 2014, en dat zou ik graag voortzetten. – Gelukt. Zeker.
  8. Het ‘Te lui voor Marktplaats’-project weer opstarten en de spullen die ik al aan mensen heb toegezegd daadwerkelijk bij de mensen krijgen. – Mislukt. Moet nog. En snel een beetje.
  9. De Singelloop doen. Dat is een rondje om de Leidse singel, en ik heb elk jaar de smoes dat ik niet mee kan doen omdat ik dan in Rome ben, maar dit jaar interfereert de Singelloop niet met de Romereis, dus niets let me. Behalve mijn lousy conditie, maar daar kunnen we wat aan doen. Schijnt. – Mislukt. Ik weet niet meer waarom, maar het is niet gelukt. In 2016 gaat het ook niet, want dan ben ik in Rome.
  10. De spooons-app afmaken en een heel eind komen met de ontwikkeling van de Android-versie ervan. Ik wil een nieuw project. En dan moeten oude projecten eerst af. – Mislukt. Maar dat gaat op korte termijn echt wel gebeuren, althans het afronden van de app. De Android-versie mag B regelen, want ik wil aan mijn nieuwe project beginnen.

 

#selfiemuseum

Het project ‘Museumselfie’ is een van mijn favoriete projecten, omdat ik het leuk vind om musea te bezoeken en omdat ik selfies maken best grappig vind, want dan kijk je altijd een beetje raar en denkt niemand ‘wat een raar hoofd heeft die vrouw’. Of misschien denken mensen dat wel, maar dan kijken ze maar gewoon lekker naar de kunst. Want die is toch belangrijker dan mijn smoelwerk.

Zaal 36: ‘Hendrik Valk: Tussen Abstractie en Figuratie’, Museum De Lakenhal, Leiden

selfiemuseum36Op de opening van deze tentoonstelling, die ik overigens erg mooi vond, ben ik op de foto gegaan met een selfie van Hendrik Valk. Want dat vind ik toch eigenlijk gewoon het leukste: selfies maken met zelfportretten. Verder was op de tentoonstelling de volledige ontwikkeling van het werk van Valk te zien, inclusief een prachtig drieluik over Adam en Eva. De dochter van Valk heeft een genereuze schenking van werken aan de Lakenhal gedaan, dus ik hoop dat we na de verbouwing niet op tentoonstellingen aangewezen zijn om zijn schilderijen te bekijken.

Zaal 37: ‘Van Bosch tot Bruegel’, Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam

selfiemuseum37

Ik ben een gigantische fan van het werk van Jeroen Bosch, omdat ik al die monstertjes die op veel van zijn schilderijen superleuk vind – ook al zitten ze in de hel, en is de hel op zich natuurlijk niet zo heel grappig. Ik had ook graag een selfie gemaakt met een van zijn schilderijen, maar toen ik als opwarmertje deze foto had gemaakt, met ‘De huilende bruid’ van Jan Sanders van Hemessen, bleek dat ik helemaal niet mocht fotograferen. Er was veel moois te zien; waar ik had verwacht dat ik al gauw genoeg zou hebben van het banale aspect van de tentoonstelling (subtitel ‘De ontdekking van het dagelijks leven’) vond ik het eigenlijk gewoon erg leuk om gezien te hebben.

Zaal 38: Heropening Rijksmuseum voor Oudheden, Leiden

selfiemuseum38Het RMO in Leiden werd voor zover ik het kon overzien 3 keer in een week heropend, maar dat zou zomaar eens het topje van de ijsberg kunnen zijn geweest. Naast de Grote Bobo-opening (met de minister) en de Kleine Bobo-opening (voor gemeenteraadsleden bijvoorbeeld) was er ook een docentenopening, en daar was ik, met bijna de volledige sectie Klassieke Talen van school. Het was een gezellig uitje, de collectie Griekse spullen had een mooie nieuwe opstelling ontvangen, en de gigantische grafvaas was er gelukkig nog om mee op een selfie te gaan. Gelukkig verandert niet altijd alles. Dat hoeft ook niet.

Zaal 39: ‘Nick en Simon – Open’, Museum De Fundatie, Zwolle

selfiemuseum39Even voor de duidelijkheid: ik was in De Fundatie om twee redenen: omdat ik daar nog nooit geweest was en de tentoonstelling ‘Gevaar en schoonheid: Turner en de traditie van het sublieme’, niet voor Nick en Simon. Maar hoewel de Turner-tentoonstelling op zich heel mooi was, zag ik daar weinig selfie-mogelijkheden. Voor dit schilderij van Ans Markus dan weer wel; het heeft geen titel, maar hoort bij het nummer ‘Ik weet dat je sterker bent’, dat ik verder niet ken, maar wel door een speaker bij het schilderij mocht aanhoren. Het zal allemaal wel, ik vond het een mooi schilderij.

Zaal 40: ‘Ceramix’, Bonnefantenmuseum Maastricht

selfiemuseum40

Omdat M en ik in Maastricht waren en omdat het Bonnefantenmuseum gewoon een heel mooi museum is, besloten we de ‘Ceramix’-tentoonstelling te bezoeken. En dat terwijl we helemaal niet van keramiek houden. Deze tentoonstelling deed overigens zeer haar best om ons ervan te overtuigen dat er toch wel veel kunstwerken van keramiek zijn die wel de moeite waard zijn – iets te veel, wat ons betreft, want na anderhalf uur waren we er echt wel klaar mee. Maar deze kakkerlakken van Bita Fayyazi vond ik eigenlijk wel stoer. En  ‘Soul Archive’ van Halim Al-Karim (een boekje van heel dunne blaadjes porselein) was ook mooi, en de ‘Painted Ladies’, tuttige poppetjes met tattoos en afgehakte hoofden van Jessica Harrison, waren gewoon heel goeie kunstwerken. Maar Ai WeiWei een vaas kapot zien gooien gaf ook wel wat bevrediging na zoveel keramiek.

Het museumselfie-project is nog lang niet afgerond en ik zal van alles wat ik bezoek verslag uitbrengen door een foto van mijn harses voor een kunstwerk van onschatbare waarde te plakken. Waarvoor bij voorbaat excuses.

Zondag zindag

Even de week evalueren – en omdat ik van categoriseren houd, doe ik het nu op basis van zintuigen!

Proeven: in het kader van Kerst hebben M en ik op Eerste Kerstdag in een restaurant gegeten, bij Dartel, 7 gangen, waarvan 6 heel goed en 1 echt helemaal niet, en op Tweede Kerstdag thuis, een door M gemaakt stoofje van Wagyu en een door mij als biefstuk gebakken sukade (eveneens van Wagyu – het was een special edition van Koop een Koe). Ik kan maar niet definitief besluiten of ik een voorkeur heb voor fancy diners of voor gewoon lekker vlees zonder poespas, maar ik heb in elk geval allebei mogen eten, dus mij hoor je niet.

Horen: de Kerst-cds hebben we natuurlijk heel vaak gedraaid deze week, maar ook nog wel andere muziek, in het bijzonder David Bowie, want we gaan morgen naar de tentoonstelling in Groningen, en dan moet je natuurlijk wel voorbereid zijn.

Ruiken: de Kerstbruisbal was een Holly Go Lightly van Lush, die ik op zich wel lekker vond, maar het badwater werd niet heel warm, want we hebben gelazer met de geiser, dus het was een beetje een teleurstellende ervaring.

Zien: woensdag kreeg ik van F en A een uitje aangeboden voor mijn verjaardag, en we zijn naar Amsterdam gegaan, alwaar we een tentoonstelling in het Stedelijk Museum bezochten, twee gintonix (de man natuurlijk) dronken in de bar van het Conservatorium Hotel, en een mooi diner aten bij Restaurant C. Veel gezien dus, en de andere zintuigen hebben meegenoten.

Voelen: ik heb een geweldige ontspannen Kerstmis gehad, waarbij ik heel weinig hoefde te presteren en eigenlijk alleen maar heb gedaan waar ik zin in had. En dan kreeg ik ook nog cadeaus – dus ik ben gelukkig. Het uitje van woensdag heeft daar natuurlijk alleen maar aan bijgedragen. Ik begin me langzaam op te lieren voor 2016; dat gaat echt een geweldig jaar worden. Let maar op.

De zindag is geïnspireerd op de Friday Roundups op de blog van Rosie Molinary, die die weer geïnspireerd heeft op die van Teacher Goes Back to School, die die ook weer op iemand geïnspireerd heeft. Maar op het internet is uiteindelijk niemand origineel.

Een diner op Kerstavond

Mijn cateringbedrijf doet op het moment niet heel erg veel. Dat komt doordat ik op het moment wel heel erg veel doe en dat levert me dan weinig tijd op om op zoek te gaan naar klanten, laat staan daadwerkelijk iets met die klanten te doen als ik er uiteindelijk een kan krijgen. Maar gelukkig heb ik nog wat vaste klanten, van wie H toch de meest trouwe, dus toen zij me vroeg of ik op Kerstavond een familiediner wilde cateren, bij haar schoonmoeder thuis, leek dat me eigenlijk wel een goed idee, zeker toen ze het goed vond als ik M meenam (een diner voor 8 cateren lukt me op zich wel alleen, maar het is prettig om hulp te krijgen en eigenlijk wel zo gezellig om Kerstavond met je vriend door te brengen). Het totstandkomen van het menu verliep tamelijk gemakkelijk – ik kreeg veel vrijheid, en ik hoefde maar met een paar dingen rekening te houden: geen vis, geen gluten en geen uien. Vooral dat laatste was gek genoeg nog een flinke uitdaging, want ik had niet echt begrepen hoeveel van mijn recepten beginnen met een ui. Maar goed, nu was het dus ‘men neme geen ui’ en daarna gewoon verder koken. Dit diner was op zich een mooi voorbeeld van waarom ik denk dat een bedrijf als het mijne een goed idee is, want mensen kunnen in hun eigen huis eten, tussendoor cadeautjes uitpakken en de hond uitlaten, en iemand die niet 100% gezond is kan ook even gaan liggen – allemaal dingen die in een restaurant niet kunnen.

kerstdiner

Het diner begon met een amuse: pompoensoep in een glaasje, gegrilde paarse asperges met Serrano-ham en een stukje reebiefstuk met kweeperengelei. Daarna kwam het eerste voorgerecht (oorspronkelijk had ik hier rillettes van zalm willen serveren, maar ja, geen vis dus), dat bestond uit een terrine van Noorse garnalen, Hollandse garnalen met avocado en gebakken gamba’s met zwarte peper en citroen. Het tweede voorgerecht was parelhoen met paddestoelenrisotto en door M zorgvuldig en liefdevol ontnerfde palmkool, gevolgd door pastinaaksoep met truffel. Het hoofdgerecht was wild zwijn: ik had in kleine bakjes voor iedereen een mini Hunter’s pie gemaakt (stoofvlees met een dekseltje van aardappelpuree), en ik heb biefstukjes gebakken, met mosterdsaus, spruiten met kastanjes en rode kool. En nog wat aardappeltjes natuurlijk, want die zijn altijd lekker. Daarna waren er 3 kaasjes, en tot slot een dessert van chocola: chocolademousse, chocoladesorbet en de glutenvrije chocoladetaart van Nigella. Het diner was een groot succes: iedereen was enthousiast en er is eigenlijk helemaal niets misgegaan, zodat M en ik rond 12 uur moe maar voldaan de heerlijke fles Spätburgunder die we cadeau hebben gekregen open konden maken en konden drinken op onze eigen Kerstplannen. Maar dit was in elk geval een goed begin van de feestdagen!

Christmas Countdown

Ik ben een enorme Kerst-junkie. Met de Sint heb ik niks, de zwartepietendiscussie (en ja, dat spel je zo, kijk hier maar) interesseert me hoegenaamd geen reet, maar rond half november begint voor mij het aftellen tot de Kerst. Daarom van nu tot 25 december elke donderdag een Kerstfilmpje.

Laten we eerlijk zijn, een Kerstmis waarop niemand ruzie krijgt, is toch eigenlijk geen echte. En dit is gewoon een heel mooi liedje – de dialoog ‘I could have been someone’ ‘Well, so could anyone’ vind ik prachtig. Er is een cover van, van Ronan Keating en Maire Brennan, waar het woord ‘faggot’ uitgecensureerd is, en die wat mij betreft uit alle muzikale archieven verwijderd zou moeten worden, wegens overbodig. Het origineel daarentegen is volmaakt. Merry Christmas, mensen!

De 10 van woensdag

Nu we keihard op de Kerst afstevenen, wordt het zo langzaam tijd om eens terug te kijken op het afgelopen jaar. Volgende week zal ik een definitieve afronding van mijn goede voornemens geven, maar vandaag wil ik mijn 10 favorieten van 2015 geven. Volledig persoonlijk natuurlijk, en ongetwijfeld vergeet ik iets of iemand, maar dat zij dan zo. Deze dingen vond ik het beste.

  1. Beste boek: We are all completely beside ourselves van Karen Jay Fowler.
  2. Beste maaltijd: de lunch bij Pure C met B en M.
  3. Beste aanschaf voor de keuken: een mes van Florentine Kitchen Knives, dat ik niet online kan vinden, maar het geld meer dan waard.
  4. Beste film: The Theory of Everything. Denk ik. Maar misschien ook Carol. En Trainwreck.
  5. Beste prestatie: dat ik me sinds ik me in mei heb aangemeld voor Personal Body Plan keurig aan het schema heb gehouden en een boel ben afgevallen.
  6. Beste aanschaf voor persoonlijke organisatie: een Passion Planner. Iedereen zou er een moeten hebben.
  7. Beste actie: dat ik naar Zwolle ging voor een vol weekend masturdating.
  8. Beste concert: Guy Garvey in Paradiso.
  9. Beste tentoonstelling: Herman de Vries in het Stedelijk Museum Schiedam.
  10. Beste feest: mijn 40ste verjaardag. Precies zoals ik het bedoeld had: leuke mensen, geweldige drankjes, schitterende cadeaus, meerdere heerlijke etentjes.

Slapen buiten de deur – Sandton Hotel Pillows Zwolle

Ik houd heel erg van hotels. Geen idee hoe het komt, maar het is zo: van de receptie tot het doorgaans witte beddengoed, van de mini-bar waar ik nooit iets uit neem tot het ontbijtbuffet dat ik helemaal leegeet, en van de kussens tot de kleine flesjes wasmaterialen in de badkamer. Heerlijk. En omdat ik ieder excuus aangrijp om in een hotel te gaan slapen, kan ik mijn ervaringen mooi hier kwijt. Vandaag aflevering 5: Hotel Pillows in Zwolle. 

Waarom? M en ik zijn hier twee keer eerder geweest en toen is het hotel erg goed bevallen. Ik had al tijden een fantasie, die eruit bestond dat ik in de trein naar Zwolle ging zitten, in Pillows in zou checken, en dan zou ik een weekend alleen maar boekjes lezen, rondwandelen door de stad, in bad liggen en vooral veel slapen in de heerlijke bedden die ze bij Pillows hebben. Dat was op zich wel iets dat ik samen met M had kunnen doen, maar in het licht van het feit dat het project nogal egoïstisch was opgezet, leek het me beter om alleen te gaan. Dus toen M voor zakelijk naar Parijs moest, heb ik mijn kans gegrepen en twee nachten bij Pillows geboekt.

pillows8Eerste indrukken Pillows zit in een mooi pand, duidelijk niet als hotel gebouwd (ik kan over de geschiedenis niks vinden, het ziet eruit als iets dat ooit een kantoorpand was en daarvoor een villa voor rijke stinkerds), op heel korte afstand van het station. De ontvangst bij de receptie was uiterst vriendelijk, ik was echt veel te vroeg voor de check in van 14.00, maar mijn kamer was al klaar, en ik mocht er gewoon in. Als je het hotel binnenkomt, zie je aan je rechterzijde het restaurant en links zit de bar. Ik was met de trein, maar voor wie er gebruik van zou willen maken is er veel parkeerruimte. Er is gratis WiFi, een sauna, waar ik geen gebruik van heb gemaakt, en op de website is sprake van een fitnessruimte, waar ik even ben geweest, maar die er eerder uitzag als een opslagruimte van een andere fitnessruimte: iets teveel apparaten in een veel te klein kamertje. Daar ga ik niet lekker sporten.

pillows2De kamer Ik hou wel van de inrichting van de kamers bij Pillows: veel donkere kleuren en behang met prints, zonder dat het tuttig wordt. Ik had op mijn kamer een bureautje, twee comfortabele fauteuils, een gigantisch bed en een flinke zwarte kast, met daarin een minibar met uitsluitend frisdranken (voor wie op zijn kamer een suf feestje wil organiseren, denk ik), de kennelijk onvermijdelijke broekenpers, extra kussens, een badjas met slippers, een kluis, een schoenlepel die eruit zag alsof hij uit 50 Shades of Grey kwam en een paar heel fijne zwarte sokken, die ik heb aangetrokken en eigenlijk niet meer heb uitgedaan, hoewel ik me afvroeg of die wel echt bij de kamer hoorde, of of iemand een paar sokken was vergeten waar ik vervolgens mee aan de haal was gegaan. Wat er niet was op de kamer was een waterkoker, maar toen ik ging vragen aan de receptie of er een manier was waarop ik toch thee zou kunnen drinken op de kamer werd er meteen een voor me gehaald.

pillows3Het bed Het bed was enorm en wit, en bestond uit 2 eenpersoonsbedden. Althans, het waren 2 eenpersoonsboxsprings aan elkaar met een hoes eroverheen en daar dan weer een tweepersoonsdekmatras op, dus dan heb je op zich wel een tweepersoonsbed, maar dan lagen er wel weer 2 eenpersoonsdekbedden op. Ik begin dit een verontrustende trend in het hotelwezen te vinden (Central Park had het ook): als je met zijn tweeën in een hotel bent, wil je toch samen onder de dekens kruipen, en als je alleen bent, wil je graag een keer een groot dekbed voor jezelf. De kussens van Pillows (de naam zegt het al) zijn dan wel weer goed: er lagen er twee op het bed en in de kast lagen er nog twee, van andere stevigheden. Ik nam het stevigste en ik heb heerlijk geslapen.

pillows4

De sanitaire voorzieningen De badkamer was heel ruim, met een flink bad, waarin ik ook kon douchen (en een onduidelijke kraan, waardoor ik een enorme berg water op mijn test kreeg toen ik het bad wilde laten vollopen), een grote wasbak, een toilet, een föhn en behoorlijk veel handdoeken. Er waren geen kekke kleine flesjes badschuim en shampoo, maar 2 grote flessen met een pompje, al had ik de indruk dat die allebei hetzelfde product bevatten. Geen probleem verder, want voor chill-weekends van deze proportie wil ik zeker weten dat ik goeie spullen heb, dus die neem ik zelf mee. En aan de deur van de badkamer hing nog een badjas.

pillows5 Het ontbijt Bij het inchecken moest ik vertellen hoe laat ik wilde ontbijten, wat ik op zich niet heel handig vind, maar in dit geval kon het wel, want ik had voor zaterdag lunchplannen (dus ontbeet ik om 9.00), en op zondag hoefde ik alleen maar uit te checken, dus dat werd 10.00. In de ontbijtzaal mocht ik kiezen uit koffie of thee, een aardige meneer bood mij een glaasje jus (die hij voor me inschonk uit een glazen karaf – maar dat verbloemde verder niet dat die jus gewoon uit een pak kwam), en ik mocht me uitleven op het buffet. Dat was volledig, maar niet heel bijzonder: er was roerei, spek, gekookte eieren, brood, beleg en wat zuivel, maar het meest bijzondere waren de mini-chocoladebroodjes, en laten we eerlijk zijn, die hebben ze ook overal. Op zondag deden ze iets beter hun best, want toen waren er ineens bakjes eiersalade, minimuffins en glazen met vlaflip. Ik had na het ontbijt nog wel trek in koffie, maar toen kon ik die aardige meneer nergens vinden. Dat probleem was makkelijk opgelost, want Starbucks zit op 50 meter van het hotel.

pillows17Unique selling points De rust die ik voel als ik hier ben was precies waar ik me op had verheugd, en ik heb precies gedaan waar ik voor gekomen was: intensief gechilld in een heel mooie kamer met een heerlijk bed. Het hotel is ook gewoon heel erg mooi. De mensen zijn aardig, het ligt dicht bij het station, en Zwolle is een mooie stad, waar ik graag ben. Maar ik denk dat de kussens inderdaad het allerfijnst waren.

Nog iets te zeuren? Dat ik moest vragen om een waterkoker is misschien het allerergste, dus nee, ik heb eigenlijk niks te zeuren, want ik kreeg er gewoon een. En die fitnessruimte vond ik niks, maar als je afhankelijk bent voor je gymkick van een fitnessruimte in een hotel is er sowieso iets mis met je regime. Ik ben bij aankomst in Leiden gewoon lekker in mijn eigen fitness gaan sporten.

Wil je terug? Ik wil altijd terug naar Pillows, als ik moe ben en zin heb om aan de wereld te ontsnappen. En dit is me erg bevallen, een weekend weg met mijn laptop en mijn boeken. Ik vind Pillows ook helemaal niet zo heel duur, dus daar hoef ik me niet door te laten weerhouden (dat ik vervolgens honderden euros in de horeca stuksla, daar hebben we het maar niet over). Dus ja, ik wil terug. Maar mijn batterij is nu weer opgeladen, dus ik kan er weer even tegenaan.

Zondag zindag

Even de week evalueren – en omdat ik van categoriseren houd, doe ik het nu op basis van zintuigen!

Proeven: ik heb gisteren met M gegeten bij Tout à Fait in Maastricht, alwaar ik een keer niet koos voor het menu van de chef, maar à la carte at, en daarvoor een selectie maakte van ‘vieze’ dingen: vooraf poffertjes van kalfshersenen en als hoofdgerecht van het kalf de lever, de niertjes en de zwezerik. Erg lekker. Vanmiddag aten we bij mijn moeder een Christmas dinner zoals het hoort – turkey met stuffing, aardappels, cranberry saus, maar liefst drie soorten groenten en gravy. 

Horen: de Kerstsfeer begint er ook muzikaal goed in te komen. Vanmorgen heb ik in het hotel nog even wat kerstliedjes gedraaid en een dansje gedaan op ‘Do They Know It’s Christmas?’ Ik had niet de indruk dat M erg onder de indruk was van mijn dansvaardigheid, maar jammer dan, het is feest.

Ruiken: in Zwolle heb ik een monstertje van Tom Ford Noir for women weten te bemachtigen, dus daar ruik ik nu al de hele week naar. Ik vind het een lekker zware lucht, maar ik denk eigenlijk niet dat hij iets toevoegt aan de collectie die ik toch al heb. Jammer, Tom, je blijft in de monstertjes-sfeer hangen.

Zien: er was gisteren zoveel gelazer met de treinen dat ik in plaats van rechtstreeks van Eindhoven naar Maastricht te reizen een omleiding mocht meemaken via Venlo. Dus nu heb ik voor het eerst in mijn leven Venlo gezien. En Blerick. Althans de stations – maar die inspireerden me niet om uit te stappen en even lekker rond te gaan wandelen.

Voelen: ik voel me prima. Ik heb zin in de vakantie, en ik heb vanmiddag een boel mooie cadeaus gekregen en een gezellige kerstmiddag gehad bij mijn moeder. Mijn broertje, zijn C en hun zoontje Louis waren er ook, en mijn vader belde vanuit Frankrijk, dus ik heb de volledige familiekick al binnen. Lekker efficiënt: de kerstdagen zijn nog niet officieel geopend, maar ik heb al aan de familieverplichtingen voldaan.

De zindag is geïnspireerd op de Friday Roundups op de blog van Rosie Molinary, die die weer geïnspireerd heeft op die van Teacher Goes Back to School, die die ook weer op iemand geïnspireerd heeft. Maar op het internet is uiteindelijk niemand origineel.

Kerstvakantie

Het is eindelijk weer Kerstvakantie. Dat is mijn lievelingsvakantie: ik vind alle vakanties fijn als er niet gewerkt hoeft te worden (en laat dat nou net de definitie van vakantie zijn), maar deze vakantie bevat Kerstmis, dubbel geweldig want ik mag cadeaus krijgen en voor iedereen die mij dier is kopen, en Oud en Nieuw, een avond gezellig met vrienden en oliebollen, gevolgd door een pyjamadag met Weense walsen en schansspringen. Dat zijn de vaste elementen, maar ik heb ook wat extra onderdelen ingepland. Om te beginnen hebben we een weekend Maastricht, we slapen in een nieuw hotel, dineren bij een restaurant dat M en ik nog niet kennen, en voor het eerst in tijden eten we turkey bij mijn moeder, met mijn broertje en zijn gezin. Ik heb een excursie naar 020 met M en F & A, nog voor mijn verjaardag, met cultuur en lekker eten en drinken. We gaan op eerste Kerstdag ook uit eten: ik heb alle menu’s van de restaurants in Leiden vergeleken en ik vond het aanbod van Dartel het mooiste, dus daar zal ik in mijn nog nader te bepalen feestoutfit zijn. En er staat nog een uitje op de rol, want we gaan naar Groningen, om de Bowie-tentoonstelling te bezoeken en te slapen in een hotel waar M en ik warme herinneringen aan hebben. Ik zou mezelf niet zijn als ik niet ook nog allerlei dingen van mezelf moest: bovenaan het lijstje staat de yogafilosofiecursus die ik cadeau heb gekregen, want als ik een certificaat van Oxford University wil (en laten we eerlijk zijn, daar was het me natuurlijk om te doen), moet ik uiterlijk 4 januari mijn essay inleveren. En dan moet ik nog opruimen, heb ik een cateringclus en ik wil graag veel boeken lezen en naar de gym gaan. Ik hoef me niet te vervelen.

kerstmarktVandaag ben ik vast begonnen om mezelf in de Kerstsfeer te brengen. Ik heb een yogales gegeven, wat op zich niet heel Christmas is, maar de Kerstbrunch voor yoga-dames die erop volgde was dat natuurlijk wel. In de gym draaiden ze sfeervolle muziek (Last Christmas van Wham! met een dikke vette beat eronder), dus dat hielp een boel. Maar het bezoek met N aan de Kerstmarkt in de binnenstad van Leiden was wat ik nodig had om de knop definitief op Kerstmis te zetten: als je een uurtje rondloopt tussen de kraampjes met allerlei artikelen die bij uitstek in december passen (schapenvellen, Hello Fresh-boxen, snijplanken, je kent het wel), met een paar pauzes voor warme chocolademelk, broodjes worst en soep, dan voel je je vanzelf een soort Kerstfee. En dan hebben we ook nog een ijsbaan, waar het prima toeven is, zelfs voor mensen die niet schaatsen. Vanavond ga ik alle cadeaus die ik gekocht heb inpakken, en dan ben ik helemaal klaar voor de Kerstvakantie. Vol met plannen, maar met genoeg ruimte om te lanterfanten. Zo zie ik het graag.