Gezeur,  Kleren,  Opruimen,  Projecten,  Spullen,  Voornemens

The return of KonMari

Ik heb al eens eerder mijn kast opgeruimd volgens de KonMari-methode. KonMari is een mevrouw uit Japan, die eigenlijk Marie Kondo heet, en die stinkend rijk is geworden van een boek met de titel ‘The life-changing magic of tidying up’, waarin ze betoogt dat je al je spullen door moet ploegen en je bij ieder item moet afvragen of het joy sparkt bij je. Als dat zo is, mag je het bewaren, en als het niet zo is, moet je het onmiddellijk wegdoen. Ik had met die methode wat bezwaren, want behalve dat ik gewoon niet in staat ben om nieuwe items welkom te heten in mijn huis of mijn tas aan het eind van de dag te bedanken voor geleverde diensten, geloof ik niet dat je van alles wat je bezit blij kunt worden. Bovendien heb ik een fout gemaakt bij de vorige KonMarificatie van mijn klerenkast: ik heb de dingen die ik niet meer wil maar die nog goed zijn op de kast gelegd, in tassen, en een deel aan vriendinnen toegezegd, maar nog niet naar ze opgestuurd. Nu heb ik een nieuw probleem, want mijn kast zit voor een groot deel vol met kleren die me niet meer passen, want ze zijn veel te groot, en sparken helemaal geen joy bij me, maar irritatie, omdat ik weet dat ik voor heel veel geld kleren uit mijn kast moet verwijderen, en daar komt nog bij dat een deel van de kleren op de kast daar liggen omdat ze de vorige keer te klein waren. Maar dat zijn ze nu niet meer, dus ik moet eigenlijk nog een keer door die stapel heen. Daarom zit mijn klerenkast ook dit jaar in de goede voornemens: alles opruimen en dingen die in de kast horen naar een nieuwe locatie/eigenaar brengen.

shirtjesVoor mijn gevoel is dit gezeur over mijn klerenkast een constant terugkerend item op deze blog en in mijn leven; ik vind dat zelf ook jammer, maar dat komt doordat ik een soort discrepantie ervaar tussen hoe ik ben en hoe ik het liefst zou willen zijn. Ik ben iemand die heel veel kleren koopt, alles bewaart en daarom een niet duidelijk gespecificeerde eigen stijl heeft, maar ik zou heel graag iemand willen zijn die vanuit een duidelijke eigen stijl alleen koopt wat nodig is. Dus dat zou betekenen dat ik mijn hele klerenkast van boven tot onder uit moet mesten, alles weg moet pleuren wat te groot, versleten of inspiratieloos is, en dan zou ik daarna eigenlijk vanuit een soort idee van wat die eigen stijl is nog een keer door de kast heen moeten, en alles wat daar niet bij past eruit zou moeten lazeren. Maar ja, dat is nogal wat werk, en ik weet dus niet wat mijn eigen stijl is. Er zijn mensen die een stijlcoach inschakelen voor dit soort activiteiten – dat lijkt me dan om de een of andere weer zo eng, dat ik er bij voorbaat niet aan begin. Dus ik zal het zelf moeten oplossen. Fase 1 is inmiddels aangebroken, want ik heb al 4 lades met kleding opgeruimd: mijn shirtjes (keurig opgevouwen, zie de foto hierboven), mijn rokjes en mijn ondergoed (2 lades), en ik zal de komende weken de rest doen. Bij wijze van fase 2 zal ik het nieuwe boek van KonMari lezen, ook al vind ik haar een bitch, want ze motiveert wel, fase 3 is het wegwerken van alles wat weg moet, en dan breekt fase 4 aan: verzinnen wat mijn eigen stijl is. Als iemand tips heeft, hoor ik het graag. En als iemand nieuwe kleren in grote maten nodig heeft: jullie weten me te vinden.