Maandelijks archief: juli 2016

Out of office

Ik ben er even niet. Na een aantal halfslachtige pogingen om allerlei blogs klaar te zetten zodat er content bleef verschijnen tijdens mijn vakantie heb ik nu besloten mezelf even 3 weken vrij te  geven, zodat ik daarna vol inspiratie en verhalen aan de slag kan gaan. Als je me mist: je kan me volgen op Instagram (@susannaahhh), Snapchat (@susannaahhh) of Twitter (ook @susannaahhh, maar daar doe ik iets minder mee). Of je gaat gewoon alles met terugwerkende kracht op deze blog lezen. Maar als je denkt dat je beter tot 22 augustus lekker een boek kan lezen, dan geef ik je groot gelijk. Ik zie je binnenkort weer!

minionsstrand

Zondag zindag

Even de week evalueren – en omdat ik van categoriseren houd, doe ik het nu op basis van zintuigen!

Proeven: het was een topweek. Dat komt doordat het mijn verjaardagsweek is, en behalve dat het heel gezellig is, ga ik ook veel uit eten. Zo ben ik met mijn moeder, broertje, zijn vriendin, en M gaan eten bij een tapasrestaurant in Gronsveld (of all places), heb ik met M en zijn ouder Hotel New York bezocht en vierden M en ik mijn verjaardag bij Steakhouse Terroir. En tussendoor heb ik ook lekkere dingen gegeten en heerlijke drankjes gedronken, met als hoogtepunt vandaag de brunch met vrinden bij Lot en de Walvis.

Horen: van L kreeg ik op mijn verjaardag via de mail een download cadeau: Lemonade van Beyoncé, met de film erbij. Ik ken helemaal niks van Beyoncé, dus ik vind het allemaal zeer leerzaam. En leuk. En goed. En mooi. Dus dat.

Ruiken: in Maastricht kocht ik bij een winkel die aankondigde vanwege het huidige economische klimaat aan bedrijfsbeëindiging te moeten doen een heel mooi luchtje: Lilipur heet het, en het ruikt naar alles wat ik lekker vind. En ook naar een paar dingen die ik vies vind, maar die vind ik dan toch weer lekker.

Zien: ik ben vrijdag in mijn eentje naar de nieuwe Ghostbusters gegaan. Ik ben niet een van die mensen die vinden dat er helemaal nooit iets mag veranderen en dat het dus godslastering is om een Ghostbusters-film te maken met alleen vrouwen in de hoofdrol, maar ik had wel een ander bezwaar tegen de film, namelijk dat hij eigenlijk niet zo goed was. Ik heb welgeteld 0 keer gelachen.

Voelen: ik heb een ontzettend feestelijke week gehad met al mijn vrienden, familie, kennissen en natuurlijk met M. Gisteren werd het me allemaal even te veel, want ik heb me zo gericht op het meermalen vieren van mijn verjaardag dat er aan alle kanten allerlei rotzooi is in huis, en ik ga dinsdag op vakantie. Pre-vakantiestress dus. Gaat vanzelf voorbij, want als ik op vakantie ben is het gewoon vakantiestress.

De zindag is geïnspireerd op de Friday Roundups op de blog van Rosie Molinary, die die weer geïnspireerd heeft op die van Teacher Goes Back to School, die die ook weer op iemand geïnspireerd heeft. Maar op het internet is uiteindelijk niemand origineel.

Eindelijk echt resultaat

Een van de dingen die Personal Body Plan doet om mensen die het programma nog niet volgen te stimuleren zich aan te melden en om mensen die al bezig zijn met het programma te motiveren vol te houden is het plaatsen van ‘voor en na’ foto’s. Je ziet dan aan de linkerkant iemand in een bikini of zwembroek die aan het begin van een afslank- of fitwordtraject staat en aan de rechterkant iemand in een andere bikini of zwembroek, want de eerste is te klein) die er veel strakker uitziet, met meestal onderin links ‘week 0’ en rechts ‘week 16’ of ‘week 20′ (het programma duurt 26 weken, dus zo iemand is dus best ver gevorderd). Ik heb daar vaak om een aantal redenen wat moeite mee. Ten eerste omdat die mensen in 16 weken inderdaad een spectaculair resultaat hebben behaald, maar dat is volgens mij voor veel mensen niet op dat tempo weggelegd; als je niet al heel veel trainde gaat het minder snel en als je niet 22 jaar oud bent en je valt in 16 weken zo veel af ga je hangend vel krijgen, maar die foto’s krijg je niet te zien. De tweede reden is voor mij wat persoonlijker en een stuk minder aangenaam: ik ben jaloers. Niet jaloers op het resultaat, want dat heb ik ook bereikt, maar omdat ik niet gevraagd word om mijn foto’s, zodat ze die kunnen delen. Ik weet dat dit stom is; het resultaat is wat telt, niet of PBP mijn foto op Instagram zet, en bovendien ga ik onder geen beding in een bikini op Instagram – ik werk in het onderwijs en in de politiek en ik wil graag niet dat die foto’s van mij circuleren. Maar dan vind ik het toch jammer dat ik niet de kans krijg om nee te zeggen.

pbp1Na de diplomauitreiking op school maakte ik een montagefoto van mezelf op de diplomauitreiking in 2014, 2015 en 2016, waarop mijn progressie goed te zien was. In 2014 was ik behoorlijk zwaar en daar ook ontevreden mee, maar ik koos expres een foto waarop ik lachte, want ik was toen helemaal niet ongelukkig. In 2015 was ik al begonnen met Personal Body Plan, en nu was (of ben) ik klaar met afvallen en tevreden met het resultaat dat ik geboekt heb. Omdat die foto’s steeds op hetzelfde moment van het jaar genomen zijn, vond ik de montage wel een mooi beeld geven. Ik zette hem op Instagram en kreeg veel enthousiaste reacties – en zelfs een verzoek van PBP om hem te gebruiken voor op de sociale media, waarbij ze mijn uitspraak ‘hoe je kunt groeien door te krimpen’ ook gingen inzetten. Ik zei natuurlijk ja, zelfs toen bleek dat ze de middelste foto niet wilden (terwijl die voor mij wel deel uitmaakt van het proces, maar goed, voor een beetje roem heb je best wat over). Ideaal: ik kreeg het verzoek dat ik al zo lang wilde hebben en ik hoefde geeneens nee te zeggen, want ik heb gewoon kleren aan op de foto’s. Het tekstje dat ze erbij zetten vond ik ook mooi, omdat het vooral ging over dat er meer is dan fysieke progressie. Daar ben ik het zeker mee eens – maar dat wil niet zeggen dat ik niet vatbaar ben voor een beetje erkenning. Want dat ben ik blijkbaar wel.

pbp2

Wees een dagje mij

Wat mooi. Al die mannen die een dagje een e-cup hebben. Dat sleep ik dus altijd met me mee. Anderhalve kilo per borst? Ook wel handig om te weten. Ik zou bijna alleen nog maar bh’s van PrimaDonna dragen als dank voor dit filmpje, maar ik krijg er oma-tieten van (puntig en ze staan uit elkaar). Dat is dan weer jammer.

De 10, oh nee, 40 van woensdag

Nog twee nachtjes slapen, mensen, en dan ben ik 41. Dan komt er natuurlijk een nieuw lijstje, maar eerst even dit lijstje definitief afronden. Sommige dingen komen terug, andere dingen ga ik niet nog een keer op het lijstje opnemen. Misschien als ander lijstje: dingen die ik vind dat ik zou moeten doen maar die ik niet doe. Wie weet. Het was een goed jaar!

  1. 40 boeken lezen – gelukt. Eindstand: 49.
  2. 20 films zien – gelukt. Eindstand: 45.
  3. Naar 3 musea waar ik nog nooit heen ben geweest – gelukt. Eindstand: 4. En een boel musea waar ik wel al eens geweest was.
  4. Naar 3 concerten – gelukt. Eindstand: 9.
  5. Handstand leren – zeker gelukt.
  6. Naar een dierentuin – niet gelukt. Jammer.
  7. Hoepelles volgen – gedaan.
  8. Leren fileparkeren – nope. Neem ik mee naar volgend jaar.
  9. Twee keer naar de pedicure – ik ben een keer geweest. Twee keer is me kennelijk te veel. Gaat van de lijst.
  10. Een gezichtsbehandeling – niet gedaan. Had ik moeten doen.
  11. Naar de sauna – een aantal keer gedaan. Heerlijk. Hou ik vol, maar hoeft niet op de lijst.
  12. Twee keer een massage – gedaan. 4 keer.
  13. Prezi beheersen – nog steeds niet. Nog een jaar op de lijst en dan heb ik het of geleerd, of ik haal het van de lijst. Ik blijf niet bezig.
  14. Brood bakken – nope. Ook nog 1 jaar om het te proberen.
  15. Elke maand een schrijfdag inplannen en dan de hele dag aan mijn blog werken – faal. Werkt niet voor mij. Gaat van de lijst.
  16. De spooons for 1-app definitief afmaken – JA!
  17. Q&A’s moderaten bij IDFA – gedaan.
  18. BMI van 25 bereiken – gedaan. En volgehouden.
  19. Een playlist maken met mijn 101 favoriete liedjes – niet gelukt. Dit gaat volgend jaar lukken.
  20. Bloed geven – niet gedaan. Moet wel, blijft op de lijst.
  21. Alle schulden die ik aan mezelf heb afbetalen – gedaan.
  22. Mad Men seizoen 4 en 5 kijken – niet gedaan. Volgend jaar. Met seizoen 6.
  23. Naar 5 voorstellingen in het theater – niet gelukt. Eindstand: 4.
  24. De modules Kunstgeschiedenis Griekenland en Kunstgeschiedenis Rome opzetten – wel gegeven, maar vernieuwing komt volgend jaar.
  25. De Aeneis van Vergilius (in vertaling) lezen – nope.
  26. Een boek in het Frans lezen – oui.
  27. 6 onbekende restaurants proberen – gelukt. Eindstand: 19.
  28. Een cursus aan Oxford University doen – gedaan, beoordeeld, klaar.
  29. Een cursus volgen op creatief gebied – nee.
  30. Een cursus volgen op culinair gebied – ja, een schaal- en schelpdierencursus bij Las Palmas.
  31. Een cocktail-cursus volgen – nee.
  32. 10 gerechten koken die ik nog nooit heb gemaakt – niets. Kansloos.
  33. Pulled pork maken op de Big Green Egg – nee.
  34. De studeerkamer opruimen – nee.
  35. De boekenkast opruimen – nee.
  36. Een wandeling maken in de herfst – gedaan.
  37. Naar de tandarts gaan – niet gedaan. Afspraak in augustus.
  38. 100 yoga-lessen volgen – bij lange na niet.
  39. Een yoga-workshop doen – gedaan.
  40. De awesome-lijst updaten en een ding van de herziene awesome-lijst doen – gedaan (Oestour).

Diplomauitreiking

Afgelopen donderdag was er diplomauitreiking op school. In mijn tijd, althans, toen ik zelf op school zat (ik vind dat het nog steeds mijn tijd is), was de diplomauitreiking veel eerder, namelijk tamelijk dicht op de uitslag van het eerste tijdvak. Iedereen die in een keer geslaagd was kreeg op een feestelijke bijeenkomst, gehuld in een even feestelijke outfit, in aanwezigheid van familie, vrienden en docenten zijn of haar diploma, terwijl de leerlingen die om de een of andere reden een herexamen nodig hadden en dus later pas te horen kregen dat ze geslaagd waren hun papiertje op een tochtige gang overhandigd kregen, waarbij het helemaal niemand ene moer kon schelen wat ze aan hadden getrokken of wie ze bij zich hadden. Dan hadden ze maar beter hun best moeten doen en in een keer de buit binnen moeten halen, was denk ik de gedachte daarachter. Maar nu is het gelukkig anders, want we wachten gewoon tot na de herkansing. We kunnen dan ook zeggen wat het definitieve slagingspercentage is, er zijn meer blije mensen (sterker nog, de herkansers zijn vaak nog blijer dan de mensen die gelijk geslaagd zijn) en uiteindelijk maakt het natuurlijk niets uit of je een herexamen nodig had om je papiertje te halen, dus als ieder papiertje gelijk is kan de uitreiking ook wel op hetzelfde moment plaatsvinden. Bovendien is een diplomauitreiking na de uitslag van het tweede tijdvak zo’n beetje de laatste officiële handeling van het schooljaar, en dat is een mooie manier om het jaar af te sluiten.

tutorleerlingenDe opzet van een diplomauitreiking is eigenlijk altijd hetzelfde: een praatje van de rector, een praatje van de conrector, alle mentoren (of tutoren, zoals ze bij ons heten) spreken hun eigen leerlingen toe, tussendoor een optreden van een of meerdere muzikaal getalenteerde leerlingen, een praatje van een betrokken ouder die een geschenk aanbiedt en een valedictorian speech, omdat alles steeds Amerikaanser wordt en wij dus ook graag een leerling iets enthousiasmerends horen zeggen. Tussendoor gaan we naar buiten om een trotse foto te maken. Omdat onze school steeds groter wordt, waren we nu onder strikte orders om ons praatje niet langer dan 1 minuut per leerling te laten zijn – we moesten het eigenlijk uitschrijven en oefenen met de timer in de hand. Ik heb dat niet gedaan. Niet omdat ik een rebel ben, wat zo is, of omdat ik niet met een uitgeschreven praatje kan werken, wat overigens ook zo is, maar omdat ik van mezelf weet dat ik me toch niet houd aan een uitgeschreven tekst, dus dat ik net zo goed niet kon oefenen, want de oefening zou niets met de realiteit te maken hebben. Gelukkig ging het goed – na afloop bleek ik 9 minuten hebben gedaan over het toespreken van de 8 tutorleerlingen die een diploma gehaald hebben. Maar belangrijker nog dan het parcours presque correct dans le temps is wat mij betreft dat alle leerlingen het praatje hebben gekregen dat ze verdienden. Het zijn stuk voor stuk bijzondere individuen die op hun eigen manier veel meer dan 1 minuut in de spotlights verdienen. Maar ik weet zeker dat ze die allemaal nog wel gaan krijgen. Ik ben trots op mijn minions!

tutorleerlingen2

(De nauwkeurige teller telt 7 en geen 8 leerlingen op de tutorselfie. Niemand weet waar Max was toen deze foto gemaakt werd – zelfs Max niet.)

Zondag zindag

Even de week evalueren – en omdat ik van categoriseren houd, doe ik het nu op basis van zintuigen!

Proeven: ik heb de hele week junkfood gegeten. Dat voelt zo, het is niet helemaal waar, maar ik ben bijvoorbeeld donderdag vergeten avondeten in mijn schema op te nemen, zodat M (niet de mijne, een andere D66-M) om half 12 voor mij een frikandel speciaal is gaan halen voor tijdens de laatste stukjes raadsvergadering. Ik moet erg nodig weer in het gareel komen.

Horen: met een mega-rapportvergadering, twee raadsvergaderingen, een Algemene PersoneelsVergadering en een diplomauitreiking achter de rug kan ik met zekerheid zeggen dat ik deze week vooral mensen heb horen praten. Veel leuke dingen, maar het was wel heel veel tekst.

Ruiken: ik heb nog een week Molecule 01 gedragen, omdat ik gewoon te belazerd ben om een nieuw parfum van de week te kiezen. Inmiddels verveelt hij wel een beetje, dus volgende week ga ik echt beter mijn best doen. Beloofd.

Zien: nog steeds best wel veel voetbal en nu ook de Tour de France. Ik zou zielig kunnen doen en zeggen dat mijn man altijd bepaalt wat we kijken op tv en dat ik een slachtoffer ben omdat ik volledig tegen mijn zin voetbal en wielrennen moet kijken, maar dat is niet zo, want ik kijk ook gewoon als hij er niet is. Ik vind sport kijken lekker ontspannend – andere mensen hard zien werken is gewoon leuk. Ik voel me overigens zelden echt betrokken bij een wedstrijd, dus het maakt me niets uit wie er vanavond wint.

Voelen: het is vakantie. M en ik leiden de vakantie in door een dagje naar de sauna te gaan, inclusief massages (voor hem een ontspanningsmassage, voor mij een sportmassage), en die hebben we allebei hard nodig. Volgende week ben ik vooral jarig, en dan gaan we daadwerkelijk op vakantie. Ik heb er heel veel zin in.

De zindag is geïnspireerd op de Friday Roundups op de blog van Rosie Molinary, die die weer geïnspireerd heeft op die van Teacher Goes Back to School, die die ook weer op iemand geïnspireerd heeft. Maar op het internet is uiteindelijk niemand origineel.

Crossfit

Bij mij in de gym staat een CrossBox. Ik loop daar meestal met een grote bocht omheen (of eigenlijk doorheen, het is een enorme open metalen constructie met allerlei uitsteeksels en ringen), want als ik ga trainen doe ik de schema’s van Personal Body Plan, en daar heb ik de box niet voor nodig. Althans, alleen als ik pull-ups moet doen, maar die kan ik niet; het is de bedoeling dat aan een stang gaat hangen en dan jezelf optrekt, maar ik blijf altijd in de eerste fase steken en hang dan als een soort mislukte aap te bungelen. Daar is die hele CrossBox natuurlijk niet voor bedoeld, want eigenlijk is hij voor lessen CrossFit. In theorie vind ik dit best een leuk sportconcept, want in een uur zou je je hele lichaam trainen, aan je conditie werken en met andere mensen omgaan (het is een groepsles), maar in de praktijk haak ik af op de gedachte dat ik me op een bepaald moment ergens moet melden voor een les, want ik weet dan precies hoe lang mijn uitstelgedrag moet duren voordat het geen zin meer heeft om te gaan. Hoewel ik 3 keer per week krachttraining doe en 3 keer per week hardloop, vind ik mezelf namelijk nog steeds ‘niet echt een sporter’, en dat is een behoorlijke mentale blokkade om elke week te overwinnen. Maar goed, iemand die ik ken doet CrossFit in Leiden, niet in een sportschool, maar op een speciale profi locatie, en hij had begrepen dat ik een soort laffe interesse had, waardoor hij me uitnodigde voor een proefles. Dat leek me wel een goed plan, dus ik heb me gelijk aangemeld.

crossfit1Ik had misschien niet het allerbeste moment gekozen voor dit experiment. Los van het feit dat ik vroeg was opgestaan om een hele dag met leerlingen over de Hoge Veluwe te lopen, was ik toen ik thuiskwam nog ‘even’ gaan hardlopen (bijna 6 kilometer), waarna ik snel heb gegeten en toen op de fiets ben gesprongen voor de CrossFit. Want als ik vooruit mag lopen op de conclusie: als je dit doet, hoef je echt die dag niet zo heel veel andere activiteiten te vervullen. Maar dat wist ik dus niet. Ik meldde me bij Jeroen, die me vertelde dat de les gegeven zou worden door een andere Jeroen, me vroeg of ik blessures had en me rondleidde door de locatie. De kleedkamers waren prettig (mooie douches ook), en het zag er allemaal mooi uit: heel nieuw, met een nog grotere metalen constructie dan bij mij in de gym en leuke motiverende posters. Naast mij deden er nog 2 mensen mee aan de proefles, een jongen die net terug was uit Zuid-Afrika, waar hij veel CrossFit had gedaan, en een Belgisch meisje dat karate had gedaan op hoog niveau. Allebei aanzienlijk jonger dan ik, dus dat was fijn, want dat betekende dat ik ieder competitief aspect van de les onmiddellijk kon laten lopen – die mensen gingen mij er gigantisch uitlopen. Er was ook een man die met een masker op trainde, zodat hij minder zuurstof binnen zou krijgen, hetgeen hem vermoedelijk meer trainingseffect op zou leveren, maar ik vond het er eerlijk gezegd vooral eng uitzien.

crossfit2Jeroen gaf ons een uitgebreide inleiding over wat CrossFit was en hoe de les was opgezet. Eigenlijk heet het geen les, maar een Workout Of the Day, een WOD, die elke dag dat je gaat dus anders is (ik vermoed ook dat het niveau van de deelnemers van invloed is op de WOD). Voor de WOD doe je een warming-up. In ons geval waren het squats (die kan ik), sit-ups (die kan ik ook) en pull-ups (mislukte aap), die vervangen konden worden door ring-rows (die kan ik wel). Na de warming-up had ik op zich wel zin in een tukje, maar helaas, toen begon het echt. We leerden hoe een wall-ball (je houdt een enorm zware bal vast, squat, komt omhoog, gooit de bal hoog tegen de muur, vangt hem op en squat weer) werkte, en wat een burpee was (als je dat nog niet weet: houden zo), zodat we voorbereid waren voor de daadwerkelijke WOD: 200 meter rennen, 12 burpees en 12 wall-balls, en dat zo vaak herhalen als je kan in 12 minuten. Dat betekent dus dat, hoewel het een groepsles is, iedereen op zijn eigen tempo en niveau kan trainen, en dan is het dus niet heel erg als je niet zo snel en zo goed bent als de anderen. In mijn geval was vooral het rennen een probleem, want ik heb niet de allerbeste conditie en ik had dus al hardgelopen, waardoor ik al snel achter de andere twee kwam te zitten en aan het eind ook echt laatste was geworden.

crossfit3

Bij de meeste groepslessen die ik gevolgd heb zit een cooling down, maar daar doen CrossFitters geloof ik niet aan, want nadat de resultaten op het bord geschreven waren, konden we overgaan op datgene waar we alledrie enorm behoefte aan hadden: water drinken en zitten. Ook een soort cooling down natuurlijk. Jeroen rondde het netjes af met ons en vertelde over het vervolgtraject, een driedelige inleidende cursus op maandag-, woensdag- en vrijdagavond. Ik heb me ooit voorgenomen om me niet in te schrijven voor dingen als ik stijf van de adrenaline sta, en dat is in dit geval wel een goed idee, want ik moet echt even goed kijken of er een week is waarop ik op alle drie de avonden kan. Het lijkt me namelijk best leuk om die basiscursus te doen, zodat ik er een goed oordeel over kan vellen, maar ik weet niet of CrossFit echt wat voor me is. Los van het feit dat het groepslessen op vaste tijden zijn en ik een behoorlijk volle agenda heb, ben ik eigenlijk wel tevreden over wat ik op het moment al sport, dus ik zie me het er niet echt inpassen. Maar een zomerromance met een enorme metalen constructie, dat kan natuurlijk best. Ik denk dat augustus CrossFit maand wordt!

De 10 van woensdag

Ik ga deze zomer op vakantie. Dat is op zich bijzonder, want ik ben niet zo’n reizer, maar M en ik hebben zin om een enorm end door Noorwegen te rijden, dus we zien af van onze gebruikelijke staycation. Maar dan zul je zien dat dat net in het jaar is dat N wel een staycation doet en had gehoopt op allerlei tips van mij. Ik ben de beroerdste niet, dus bij dezen: 10 tips voor een geslaagde vakantie in Nederland.

  1. Neem een proefabonnement op een sport die je nog nooit gedaan hebt: Bikram Yoga, CrossFit, Rocycle.
  2. Koop een museumjaarkaart en probeer zoveel mogelijk musea te bezoeken. Bijvoorbeeld alle musea in je eigen stad.
  3. Als het slecht weer is: een nieuwe serie. Liefst een met meerdere seizoenen en dan alles achter elkaar. Alle Buffy The Vampire Slayers, of heel Game Of Thrones. Geweldig.
  4. Koop de Lonely Planet van Nederland en gedraag je een paar dagen als een echte toerist. Liefst in een Nederlandse stad die je niet kent, maar in je eigen stad is het misschien nog wel leuker.
  5. Ruim je klerenkast op. Helemaal. Inclusief je ondergoed en je sokken. Wees radicaal: oud, stuk of lelijk gaat weg. Als het je niet past of staat doe je het weg of laat je het aanpassen. Sorteer alle items op kleur en geniet van het overzicht dat je hebt.
  6. Doe alsof je op vakantie gaat naar een ander land door een museum te combineren met een themarestaurant. Bezoek het Rijksmuseum van Oudheden en ga daarna eten bij de Griek. Vooral mooi als de zon schijnt, zodat je buiten kunt zitten.
  7. Maak een ongelooflijk ingewikkeld gerecht waar je normaal geen tijd voor hebt. Ik wil al heel lang pulled pork maken, maar dat duurt zo lang, of Limburgs zuurvlees. Maar er zijn meer van dat soort gerechten.
  8. Zet een stoel buiten, in je tuin of op je balkon of desnoods op de stoep, en lees een boek. Of twee. Of tien.
  9. Ga onder de zonnebank – liefst twee keer per week, dan heb je aan het eind van de vakantie een mooi kleurtje. Misschien wel mooier dan dat van al die mensen die in Frankrijk in de regen in hun tentje zitten.
  10. Ga met je fiets in de trein zitten, reis een kilometer of 70 verder en fiets terug. Onderweg lunchen, pauzeren en genieten van je land. Omdat je aan het eind van je fietstocht thuis bent, voelt het alsof je terugkomt van een enorme fietsvakantie.