Maandelijks archief: oktober 2016

Zondag zindag

Even de week evalueren – en omdat ik van categoriseren houd, doe ik het nu op basis van zintuigen!

Proeven: dit weekend was het D66-congres, in de RAI, dus lekker dichtbij. In plaats van de gebruikelijke kansloze lunchpakketten die we konden aanschaffen, stond ons dit keer zowaar een heuse foodcourt tot onze beschikking, alwaar ik zaterdag 2 keer bij de SatéMan heb gegeten. Voor de lunch een broodje rundvlees, lekker pittig, en voor het diner een puntzak nasi met groenten, nog meer rundvlees en omdat het altijd pittiger kan heel veel extra sambal. Het is dat ik me vanochtend ongans heb gegeten aan het ontbijtbuffet, anders had ik ook vandaag de lunch bij de SatéMan gehaald. Wat een held.

Horen: op het congres werd veel gespeecht, ontzettend veel zelfs, en dan waren er ook nog stemsessies waarbij iedereen wel wat vond, want ja, daar zijn we D66ers voor, en al die meningen moeten worden geuit. Maar goed, er waren ook heel goede speeches bij, en het optreden van Paulien Cornelisse, die allerlei oude D66-posters aan een vlijmscherpe analyse onderwierp was echt prachtig.

Ruiken: deze week heb ik de hele week naar French Leather van Memo geroken. Dat is helemaal niet erg, want dat ruikt lekker – een beetje naar het Oilily-luchtje van vroeger, maar dan voor volwassenen.

Zien: Vrijdag ben ik twee keer naar de bioscoop gegaan, ’s middags naar Dr. Strange, superfantastisch met zoveel mogelijk IMAX en 3D, en ’s avonds in het kader van de fancy gala opening van het LIFF naar Arrival. Allebei films waarin allerlei dimensies een rol spelen, maar wel op een totaal andere manier. Ik zie het maar als een kracht van mezelf dat ik ze allebei kan waarderen.

Voelen: Ik heb een heel leuk maar druk congres achter de rug. Iedere D66 lijkt het daar alleen maar geweldig te vinden (misschien blijven de mensen die het niks vinden gewoon thuis, dat kan natuurlijk ook), maar ik ben op beide dagen eventjes gevlucht om niet alleen maar al die input te hebben. Dan is een avondje rustig thuis ook wel weer eens prettig.

De zindag is geïnspireerd op de Friday Roundups op de blog van Rosie Molinary, die die weer geïnspireerd heeft op die van Teacher Goes Back to School, die die ook weer op iemand geïnspireerd heeft. Maar op het internet is uiteindelijk niemand origineel.

Smaak van de maand – oktober

Het is weer het eind van elke maand, dus tijd een blog over mijn huidige obsessies, verslavingen, behoeftes, fascinaties, lievelingswinkels en wat dies meer zij. Want bij mij verandert toch alles elke maand. Althans, daar lijkt het soms wel op.

Het wordt langzaam kouder en dan merk ik bij mezelf dat er bij mij toenemende behoefte ontstaat aan warme dingen. Thee, sokken, sjaals, gewoon alles wat je associeert met het knusse van de herfst. Vorig jaar heb ik een teddyberenjas gekocht, maar die was eigenlijk niet zo mooi en is ook nog eens een stuk meer niet zo mooi geworden doordat de vacht is gaan klonteren, dus ik heb een nieuwe gekocht, dit keer langer en ook teddyberenkleurig. Heerlijk. Ik heb deze maand ook 2 paar laarzen gekocht, allebei van Shabbies. Ik wilde namelijk een paar enkellaarsjes, die ik ook heb gescoord, maar toen kreeg ik een folder mee, waarin een paar hoge blauwe laarzen stonden met dikke grijze sokken die erbovenuit kwamen en toen kon ik aan niks anders  meer denken. Bovendien had ik vrijdag een ‘ik werk me de tiefus dus ik koop wat ik wil’-bui (doorgaans het voorland voor grote financiële tekorten, maar goed), dus nu bezit ik de droomlaarzen. Maar nog niet de grijze sokken, die misschien wel beenwarmers zijn. Als iemand ze weet te vinden, houd ik me van harte aanbevolen. Ik ga in elk geval vast met mijn nieuwe laarzen op een muurtje aan het water interessant in de verte staren. En nadenken over mijn bestedingspatroon. Maar niet te lang.

95363_44015_78859_16092016_1623

Omdat ik het niet per se nodig vind dat mijn gehele collecties smaak van de maand alleen maar gaan over allerlei dingen die ik koop, wil ik ook wat aandacht besteden aan Amy Schumer. Ik vind haar dus echt fantastisch. Eerder heb ik Trainwreck gezien, een film die ik vermakelijk maar niet levensveranderend en ook niet eens zo vreselijk hilarisch vond, maar deze maand heb ik een paar keer geluisterd naar een opname van een stand-up show van haar en haar boek The Girl With The Lower Back Tattoo* gelezen, en van beiden heb ik heel erg veel plezier gehad. Ik vind haar behalve grappig ook behoorlijk slim, en dat zijn kwaliteiten die iedereen wat mij betreft nodig heeft. Wat ik heel bijzonder vond was hoe ze schrijft over hoe introvert zij en zo’n beetje haar hele team van mensen die ervoor betaald worden om altijd grappig te zijn in werkelijkheid zijn – dat ze het liefst alleen is en dat ze echt moet herstellen van een periode ‘aan’ hebben gestaan. Herkenbaar. Ook het hoofdstuk over hoe ze stand-up comedian is geworden was een eye-opener: ik had niet echt een idee van hoe dat gaat, maar mijn beeld was wel iets als ‘je schrijft een show en voert hem op en als je goed bent word je beroemd’, maar in haar praktijk was dat echt anders. Blijkt ook hier de 10.000 uren regel te gelden. Jammer eigenlijk.

tonyIn de aanloop naar de halve marathon heb ik ontzettend veel bieten gegeten. In eerste instantie heb ik bietensap gemaakt met de slowjuicer, maar op een gegeven moment ben ik alles met bietjes gaan eten. Bietensalade, bietenspread met feta, bietenburgers, bieten uit de oven. En nu de halve marathon in het verleden ligt, constateer ik dat ik er een verslaving aan bieten aan heb overgehouden. Heerlijk. En op een ander niveau vind ik ook een van de drie nieuwe Limited Edition-repen van Tony Chocolonely heerlijk: de melkchocolade met cola. Klinkt vies, maar smaakt geweldig. De andere twee (witte chocolade met wortel en puur met gember en citroen) heb ik ook getest, maar die deden mij niks. Ik zal dus met het oog op de beperktheid van de voorraad even flink moeten inslaan. Maar er zijn ergere dingen dan chocola kopen, lijkt me. Overigens moet ik per vandaag weer flink gaan lijnen, dus ik denk dat ik wel een maand of zes met een reep zal moeten doen, maar dat zien we dan wel weer. De laatste smaak van de maand is misschien een beetje raar, want dat is rode wijn – op zich natuurlijk helemaal niet zo bijzonder, maar dat drink ik gewoon niet zo vaak. M had laatst een rode merlot van de Hema en die vond ik zo lekker dat ik er zowaar 3 glazen van heb gedronken. En dat zou ik zomaar nog een keer kunnen doen.

* Als je het boek bestelt via deze link krijg ik geld van Bol. Make me rich, people. Please.

Berichten uit de keuken

Toen M en ik vorige week in Nunspeet waren, hebben we, behalve heerlijk chillen en slapen in een B&B, ook een wandeling gemaakt over de Veluwe. Een van mijn grote frustraties van de natuur (naast dat ik me na een uur begin te vervelen) is dat ik nog nooit een stoer beest in het wild heb zien lopen. Ja, in de omgeving van Rhenen zag ik hertjes, maar daar stond een hek om, en verder heb ik bijna 3000 kilometer door Noorwegen gereden, met om de 5 kilometer een verkeersbord dat me waarschuwde voor loslopende elanden, wat natuurlijk enorm hoopwekkend is, maar in de realiteit heeft zich welgeteld 0 van de gigantische elandenpopulatie van dat land zich aan mij voorgedaan. En daar baal ik van. Ik denk dat ik de natuur een stuk leuker zou vinden als de natuur ook eens wat met mij zou delen. Het gaat beide kanten op, hoor. Om die teleurstelling te kanaliseren heb ik, toen we na de wandeling iets warms aan het drinken waren, even onderzoek gedaan naar de mogelijkheid om op de Veluwe geschoten wild te kopen om op te eten. Op die manier kon ik toch nog een soort van tastbaar bewijs van de aanwezigheid van al die dieren die zich onmiddellijk verstoppen als ik in de buurt kom krijgen, en vooruit, lekker eten is ook niet verkeerd. Bij een slager in Apeldoorn (een omrit van 20 kilometer) kochten we hertenbiefstuk, wildzwijnstoof (kant en klaar, handig voor als we een keer haast hebben) en een stuk hertenschouder.

hert1De hertenbiefstuk hebben we gelijk vrijdag opgegeten, maar voor de hertenschouder wilde ik iets meer rust hebben. Ik had dat namelijk nog nooit bereid, en de voor de hand liggende optie (in blokjes snijden en stoven) viel wat mij betreft meteen af, want ik vind stoofvlees een beetje saai.* Gelukkig hadden we zaterdag een workshop bij Las Palmas, zodat ik aan de bron van culinaire kennis kon vragen wat ze adviseerden – zorgen voor een kerntemperatuur van rond de 60 graden, luidde het advies, en daar kon ik wel wat mee. Ik heb het stuk een beetje opengesneden, ingesmeerd met truffeltapenade, daar kleingesneden paddenstoelen op gedaan, toen de boel opgerold en opgebonden in wat ergens tussen een rollade en een SM-spelletje leek. Toen heb ik de unit aangebraden en met een flinke scheut wijn erover in de oven gedaan. Na ongeveer 50 minuten op 180 graden had ik trek, en dat kwam goed uit, want toen ik de thermometer erin prikte gaf hij een temperatuur van 58 graden aan. Wij eten ons vlees graag rosé, dus ik heb de rollade eruit gehaald en hem even laten rusten, terwijl ik wat gnocchi kookte. Toen ik de rollade in plakken sneed, zag het er precies zo uit als ik me had voorgesteld, en de rode kool die ik had gemaakt was ook heel prima,** dus het was een zeer geslaagde maaltijd. Kennelijk vind ik hert op mijn bord net zo leuk als hert in het wild.

hert2* Dat ligt er niet aan dat ik niet weet hoe ik het moet bereiden, dat weet ik wel, en het smaakt ook altijd prima, maar de gedachte dat je begint met een mooi stuk vlees in brokken snijden vind ik al demotiverend, en het eindproduct is nooit zo bijzonder als je denkt. Ja, dat geldt ook voor jouw fantastische stoofschotel. Sorry.

** Overigens was die rode kool 3 dagen later nog veel lekkerder. Dat had ik beter kunnen plannen.

Omgevallen

queen-01Wat een prachtig plaatje is dit. Het schijnt heel warm geweest te zijn en de uniformen zijn natuurlijk niet superluchtig, dus dat het iemand uiteindelijk iets te veel is geworden kan ik me best voorstellen. Ze hebben hem overigens wel weer overeind geholpen, maar hij ligt er hier mooi bij. Die voeten. Daar kan ik uren naar kijken.

De 10 van woensdag

De herfstvakantie is afgelopen en we tellen alweer de dagen af tot de Kerstvakantie. Althans ik. Althans, ik tel de dagen af tot de Kerst, want ik hou heel erg van Kerst. Maar eerst heb ik nog 2 heerlijke filmfestivals voor de boeg (het LIFF begint vrijdag en de IDFA 2 weken later) en dan is er ook nog de sprs.me en nog minstens 2 bij voorbaat legendarische etentjes. Hoewel ik me prima heb vermaakt deze herfstvakantie heb ik alleen niet alles gedaan wat ik had willen en moeten doen. Dus na het lijstje van 2 weken geleden (dingen die ik in de herfstvakantie heb gedaan) nu de 10 dingen die ik in de herfstvakantie had moeten doen.

  1. Heel veel slapen. M moest gewoon werken, dus ik ben vaak samen met hem opgestaan.
  2. Verstandige dingen eten om te herstellen van al het eten dat ik in voorbereiding op de halve marathon heb gedaan. In plaats daarvan ben ik gewoon doorgegaan met bulken. Die 2 vakantiekilo’s van de zomer hebben nu 2 nieuwe vriendjes. Zucht.
  3. De mappen op mijn bureau opruimen. Ja, dat plan heb ik inderdaad geuit. Niet uitgevoerd.
  4. 2 keer krachttrainen en 1 keer een klein beetje hardlopen. Het is bij 1 keer rennen en 1 keer krachttrainen gebleven. Geen fut.
  5. Huiswerk maken voor de coachingsopleiding. Ik moet veel lezen en dat heb ik niet gedaan. Dus dat moet nu nog.
  6. Een museum bezoeken. Daar had ik stiekem ook plannen voor.
  7. Heel veel blogs op voorraad schrijven zodat ik in november een nader te onthullen woest plan kan uitvoeren. Ik heb er nu 4 klaar staan, bij lange na niet genoeg.
  8. Naar de bioscoop. Gewoon 0 keer. Wat jammer.
  9. Achterhalen hoe ik de beschadiging aan mijn supermooie tas kan fixen en die dan fixen. Het is een beschadiging aan het leer, die ik volgens mij met een soort leerpoets zo weer netjes heb, maar ik vergeet steeds de maakster te mailen. En nu heb ik natuurlijk weer geen tijd om leerpoets te kopen.
  10. Naar yoga-lessen gaan. Ik moet dit jaar examen doen, maar het daadwerkelijk volgen van lessen schiet er elke keer bij in. Het lezen van de boeken die ik daarvoor moet lezen trouwens ook.

Gaarne geen diagnose

Onlangs werd ik via Facebook geattendeerd op een artikel, waarin werd betoogd dat het maken van lijstjes niet een teken was van gewoon heel veel dingen willen doen en daarnaast je leven een beetje op orde willen houden maar van high-functioning anxiety. Sterker nog, er werden nog meer symptomen dan lijstjes maken genoemd, en ik herken mezelf in veel van die dingen: ‘It’s always looking for the next outlet, something to channel the never-ending energy. Writing. Running. List-making. Mindless tasks (whatever keeps you busy). Doing jumping jacks in the kitchen.’ Ik doe overigens geen jumping jacks in de keuken – daar is mijn keuken te klein voor en ik hou niet zo van springen, maar ik sta wel om 10 minuten voor het hele uur op en ga met mijn armen staan wapperen als mijn Apple Watch vindt dat ik bijna een uur niet bewogen heb, dus ik vermoed dat dat ook wel een beetje telt. Die constante drukte, dat doorlopend dingen willen doen, dat dingen laten opstapelen, dat zijn dus allemaal symptomen van een aandoening waarvan ik niet eens wist dat die bestond, laat staan dat ik daaraan zou lijden. En ik maar denken dat ik een heel leuk leven voor mezelf aan het maken was. Nee hoor, ik ben gewoon niet helemaal fris onder het pannetje.

tumblr_mf7p94ebdw1r1s7izo1_500Nou ben ik natuurlijk altijd trots als ik ergens het predicaat high-functioning voor kan zetten (zo ambitieus ben ik), maar ik baal van dit stukje. Tot ik het las was ik best tevreden met het lijstjesmaak- en agendabeheerdeel van mezelf, en nu heb ik toch het gevoel dat die tevredenheid wordt afgepakt en vervangen door een probleem. Dat gebeurt al gauw als je ergens een diagnose op plakt. Ik vind het fijn als dingen een beetje netjes geordend zijn en zal dingen ook netjes ordenen als ik vind dat ze slordig liggen, maar daarmee hoef ik nog niet gelabeld te worden als OCD’er. Als ik nu op de middelbare school zou zitten, zou ik ongetwijfeld getest worden op ADD en dan misschien nog wel een high score halen ook, maar dan had de rest van mijn leven er heel anders uitgezien, en ik weet niet of ik dat wel zou willen. Elke maand zijn er wel een paar dagen waarop ik me somber voel en futloos en zou willen ontsnappen aan alles, maar dat maakt me nog niet depressief. Misschien zou het het beste zijn als ik gewoon zou stoppen met het lezen van artikeltjes op blogs die zo hard werken aan de acceptatie van mental health issues dat ze er bijna iets wenselijks van maken (en even voor de duidelijkheid: ik ben helemaal voor acceptatie van mental health issues, alleen wil ik er graag zelf geen). Want als ik geen weet had van wat er allemaal niet deugt aan mij zou ik als ADD OCD’er met depressieve neigingen en hoogfunctionerende angst waarschijnlijk een stuk ontspannener leven. Laten we geen labels op mij plakken; just being me is voldoende.

Zondag zindag

Even de week evalueren – en omdat ik van categoriseren houd, doe ik het nu op basis van zintuigen!

Proeven: na ons nachtje in Nunspeet hebben M en ik in Apeldoorn hertenvlees gekocht, van onschuldige Bambi’s die vrolijk over de Veluwe heen en weer aan het rennen waren en toen overhoop geschoten zijn ten behoeve van mensen die graag lekker vlees eten. We hadden vrijdag mooie biefstukken en vanavond ga ik een stuk hertenschouder braden. Met rode kool, want het is natuurlijk wel echt herfst, dus dan eet je rode kool.

Horen: Leonard Cohen heeft een nieuwe cd, die ik niet zo heel bijzonder vind, maar die prima past bij de algeheel wat wollige sfeer waar ik op het moment aan lijd. Dus daarover geen klachten. Ik heb vanmiddag de nieuwe cd van Lady Gaga geluisterd, en daar vond ik echt geen klap aan.

Ruiken: ik ben wel weer eens toe aan een wissel van de luchtjes – de zomerluchtjes kunnen nu naar boven, en de zwaardere parfums kunnen geactiveerd worden. Maar dat wordt volgende week, want deze week had ik nog gewoon die geur van Rituals op.

Zien: ik heb heerlijk in het herfstbos gewandeld rond Nunspeet, en hoewel het inmiddels aan zowat bijna iedereen bekend is dat ik niet van natuur houd, was het eigenlijk wel leuk om er even een uur of twee in rond te lopen. Maar de stad is toch echt mijn natuurlijke habitat.

Voelen: ik voel me niet zo heel goed. Vanmiddag wilde ik gaan sporten, maar ik voelde me zeldzaam futloos, zodat ik naar huis ben gegaan en allerlei rotzooi heb gegeten, zodat ik me nu zowel zeldzaam futloos als een dieetfaler voel. Zo’n dag. Of eigenlijk is het al een paar dagen. Ik hoop dat het snel voorbij gaat.

De zindag is geïnspireerd op de Friday Roundups op de blog van Rosie Molinary, die die weer geïnspireerd heeft op die van Teacher Goes Back to School, die die ook weer op iemand geïnspireerd heeft. Maar op het internet is uiteindelijk niemand origineel.

Pedicure

Dat mijn lichaam zich op allerlei manieren ontwikkeld heeft sinds ik een jaar of 6 was en het me allemaal niks kon schelen, is inmiddels wel ruim gedocumenteerd. Maar dat er een ding is aan mijn lijf dat ik, onafhankelijk van of ik dik ben of dun of iets ertussenin, sowieso het allerlelijkst vind heeft misschien minder aandacht gekregen. Toch is er een zo’n ding. Of eigenlijk zijn het er 2, want mijn voeten vind ik zo verschrikkelijk afschuwelijk dat ik meestal doe alsof ze niet bestaan. Nou is het op zich ook wel zo dat ik alle voeten lelijk vind – blote voeten in Birkenstocks doen mij aan lappen vlees in een etalage denken, en hoewel ik best van vlees houd, hoef ik dat niet permanent on display te zien. Maar mijn eigen voeten vind ik nog net iets lelijker dan de meeste. Ik koop mooie schoenen om ze in te verstoppen, maar daar blijft het dan ook bij. Maar juist door die schoenen hebben ze het best zwaar. Sinds mijn 16de draag ik eigenlijk altijd hoge hakken, met als gevolg dat mijn grote teen naar binnen is gaan staan, en mijn kleine teen zo’n beetje onder de teen ernaast (de ringteen?) is verdwenen, waarbij het dan ook nog de vraag is waar de nagel is gebleven. Hardlopen heeft mijn voeten natuurlijk ook niet veel goed gedaan, en het feit dat ik tijdens de krachttraining regelmatig een schijf van 25 kilo op mijn teen laat vallen ook niet. Op het moment dat ik dit schrijf heb ik maar liefst 3 zwarte nagels. Omdat mijn voeten de laatste tijd zo hard voor me gewerkt hebben leek het me wel een mooi plan om een pedicure te boeken – en dan niet een bij een aardige mevrouw thuis, maar bij een fancy salon.

pedicure1

Na lang vergelijkend warenonderzoek (nou ok, het was een tip van iemand op Instagram die ik geweldig vind) heb ik gekozen voor de Soap Treatment Store in Amsterdam. Omdat mijn voeten zo treurig waren had ik een ‘medi pedi’ aangevraagd, maar dat scheen niet nodig; als ik gewoon de lange reguliere pedicure zou nemen, was dat vast goed. Ik werd ontvangen met een heerlijk kopje thee, en toen zou het echt beginnen. Ik geneerde me een beetje om mijn schoenen uit te doen en mijn voeten aan het arme kind bij wie mijn behandeling in de agenda was verschenen te tonen – het is toch een beetje alsof je na 25 jaar promiscue leven naar een SOA-kliniek gaat – maar goed, het is haar vak, dacht ik, dus ze zal wel iets gewend zijn. Zonder blikken of blozen ging ze aan de slag, en terwijl ik naar Sex And The City 2 keek (dat was geen eigen keuze, hij werd op een enorm scherm tegenover me geprojecteerd; ik heb die film al een keer gezien, en dat vond ik eigenlijk al een keer te veel), probeerde zij nog wat van mijn voeten te maken. Dat lukte wonderwel, en ik heb me zelfs laten overtuigen om mijn teennagels te laten lakken. Normaal vind ik dat een belediging voor nagellak, maar zij zei dat ze met donkergrijze nagellak die 3 zwarte nagels kon wegwerken en dat leek me dan wel een mooi experiment. Het werd ook nog een portie verplicht onthaasten, want de nagellak bleek 45 minuten te moeten drogen voordat ik mijn schoenen weer aan kon trekken. Al met al dus een prima besteding van een vakantiemiddagje en mijn voeten zien er stukken beter uit. Ik zie mezelf voorlopig nog geen open schoenen dragen, maar dat hoeft ook niet – ik kan nu tenminste naar beneden kijken zonder me te schamen, en dat icoon wat waard.

pedicure2

Lezen

reading

Ik had zulke ambitieuze leesplannen voor deze week. Ik loop namelijk behoorlijk achter op mijn doel om 52 boeken te lezen dit jaar (althans, volgens Goodreads ben ik ‘3 books behind schedule’), en hoewel ik natuurlijk helemaal zelf bepaal hoeveel boeken ik wil lezen, heb ik bepaald dat ik er gemiddeld 1 per week wil lezen, dus ik zal nu toch echt in actie moeten komen. Of eigenlijk uit actie. En gewoon lekker gaan lezen. Want dit doel heb ik gesteld omdat ik het leuk vind om te lezen, dus wat let me?

De 10, oh nee, 41 van woensdag

Het is 15 oktober geweest, wat niet alleen betekent dat mijn vader jarig was (70 alweer), en ook niet alleen dat ik een nieuwe tandenborstel heb (om de 3 maanden), maar vooral dat het tijd is voor een update van mijn 41 dingen-lijst. Dus dan doe ik dat, want als het er tijd voor is, is het er tijd voor.

  1. 41 boeken lezen – tussenstand is 16. Gaat goed dus.
  2. 30 films zien – tussenstand is 10, waarvan 1 documentaire en 1 op Netflix.
  3. Naar een opera – nog niet.
  4. Naar een dansvoorstelling – ook nog niet.
  5. Naar 5 concerten – nog geen, maar er komen er binnenkort een paar aan.
  6. Naar de Strandbeesten van Theo Janssen gaan kijken – wordt volgende zomer.
  7. Naar 3 musea waar ik nog nooit geweest ben – ik heb er 2 bezocht in Noorwegen, maar die tellen niet. Dus dat moet nog.
  8. Naar 5 voorstellingen in het theater – ook 0.
  9. Moderaten bij de IDFA – nog niet, maar kan ook nog niet. Ik heb me wel al aangemeld.
  10. De Dam tot Damloop (de 5 mijl) lopen – heb ik niet gedaan, maar wel de Leiden Ladies Run (10 kilometer), dus ik vind dit een vinkje.
  11. Een halve marathon lopen – gedaan.
  12. Een boksles volgen – niet gedaan.
  13. De introductie CrossFit doen – niet gedaan.
  14. Een RoCycle les volgen – niet gedaan.
  15. 3 pull-ups achter elkaar doen – hahahahahahaha nee.
  16. De 5 kilometer onder de 30 minuten lopen – nog niet.
  17. Naar een voetbalwedstrijd in een ander stadion dan de Arena – nog niet. Maar ik heb wel een wedstrijd uitgezocht, geloof ik.
  18. Naar een basketbalwedstrijd (van ZZ Leiden) – nog niet.
  19. De awesome-lijst updaten en een ding van de herziene awesome-lijst doen – eerste deel wel, tweede deel niet.
  20. Mad Men seizoen 4, 5 en 6 kijken – nog niet.
  21. Een playlist maken van mijn 101 favoriete liedjes – work in progress.
  22. Mijn yoga-opleiding afronden – work in progress.
  23. De coachingsopleiding volgen – work in progress.
  24. Een cursus op creatief gebied – nog niet.
  25. Een cursus op culinair gebied – dit weekend.
  26. Naar de tandarts – gedaan.
  27. Louboutins bij elkaar sparen – mee bezig.
  28. Een dagje naar Parijs om Louboutins te kopen – eerst sparen.
  29. Zuurvlees maken – ik heb een recept gevonden.
  30. Pulled pork op de Big Green Egg maken – niet gedaan. Wordt volgend jaar.
  31. Mijn favoriete cocktail, Blood & Sand leren maken – nog niet.
  32. Eten bij de nieuwe FG – reservering op 5 november.
  33. Eten bij Beluga – reservering op 3 december.
  34. Naar Noorwegen – gedaan.
  35. Een uitje met mijn tutorleerlingen organiseren – gedaan. Heerlijk gegeten en naar een slechte film.
  36. 10 dingen doen waar mijn onderwijs beter van wordt – mee bezig.
  37. Een APK bij Loes van Rosse doen – nog niet gedaan. Goed idee.
  38. 25000 woorden proza schrijven – nog niet, maar gaat gebeuren. Gauw.
  39. De Aeneis van Vergilius (in vertaling) lezen – nog niet.
  40. Bloed geven – nog niet.
  41. Naar een dierentuin – gedaan. Gaia zoo met Louis!