Coaching,  Gezeur,  IDFA,  NaNoWriMo,  Schrijven

Over de helft

Het is nu 18 november, en ik merk dat ik een beetje in de problemen ga raken met alle dingen die ik in november had willen doen. Om te beginnen ben ik heel prettig aan het schrijven in het kader van Nanowrimo, maar ik lig ver achter op schema. De teller staat nu op 8108 woorden, wat volgens de prognose van de site (die uitgaat van een doel van 50.000 woorden) betekent dat ik het boek zal afronden op 14 februari 2017. Dat is op zich mooi, want dan kan ik het etentje om te vieren dat ik een roman af heb gelijk combineren met een romantisch diner ter gelegenheid van Valentijnsdag. Maar zonder gekheid: die einddatum maakt me niet zo heel veel uit. Ik ben op het moment erg trots op het feit dat ik 18 dagen lang elke dag heb geschreven. In het Engels, en dat het langzaam maar zeker vordert. En sneller kan het eigenlijk niet vorderen. De eerste week van november heb ik besteed aan achterstallig nakijkwerk, de tweede week aan werk dat achterstallig is geraakt doordat ik in de eerste week achterstallig nakijkwerk zat te doen, en deze week is het IDFA, waardoor er vanzelf weer dingen op de achterstallig-stapel raken. Ja, ik doe te veel. En nee, ik wil daar niets in schrappen.

tikkenalseenmalle

Dus ik ga gewoon nog even door met een net iets te volle agenda. Ik weet niet of alle bordjes die ik hoog probeer te houden ook daadwerkelijk niet op de grond zullen kletteren, maar ik zal mijn best doen. Volgende week heb ik weer een deadline van het huiswerk van de coach-opleiding, er moeten herkansingen gemaakt, afgenomen en nagekeken worden, de discussies die ik modereer bij IDFA bereiden zichzelf niet voor en ik ben door mijn voorraadje blogs voor als ik andere dingen aan het schrijven was heen. Dat in combinatie met het feit dat ik op het moment echt een verschrikkelijk rooster heb op school (ik heb het vermoeden dat de roostermaker een intense diepgewortelde haat voor mij heeft opgevat, maar ik heb geen idee waarom) en dat ik op school eigenlijk nergens rustig kan werken leidt tot een licht paniekerig gevoel. Maar dat wil bij mij ook weleens juist tot extreme effectiviteit leiden, dus wie weet. Mijn agenda zit voorlopig dus ramvol, en als ik dan donderdagavond terugkeer van IDFA hoef ik alleen maar even met M uit eten te gaan (want dan spreek ik die ook nog eens een keer) en dan is het sprs.me tijd: ik moet me vrijdag om 04.30 melden op Schiphol. Met een laptop in mijn tas, want het schrijven gaat door. Dat sowieso.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.