Kerst,  Vakantie,  Vrienden,  Yoga

Kerstvakantie

Ik ben nu op de helft van de Kerstvakantie, en bijna het gehele formele gedeelte is achter de rug. De Kerstdagen hebben we overleefd, meer dan dat, want ze waren heerlijk, en ik heb het zelfs al voor elkaar gekregen om 2 dagen yoga-workshop te doen – dat is niet eenvoudig, want dit soort workshops zijn tamelijk intensief, ook voor mensen die regelmatig yoga bedrijven. En zo’n mens ben ik de laatste tijd niet geweest, want ik heb in december welgeteld 1 yogales gedaan, en in november welgeteld 0. Maar er komt in 2017 een examen aan, en dat examen wil ik heel graag halen, en dan schijn je ook daadwerkelijk aan het werk te moeten. Een normaal mens zou beginnen met een paar rustige lesjes, maar die tellen niet als inhaaldagen voor de opleiding (want daar heb ik natuurlijk ook stevig zitten verzaken), en ik kan me niet herinneren wanneer ik mezelf voor het laatst als een normaal mens heb omschreven. Gisteren moesten M en ik onze koffer inpakken en alles klaarzetten, want we gaan morgen op vakantie, en hoewel we normaal gewoon op de dag van vertrek alles in een koffer pleuren, waren onze vrienden J&D zo aardig om onze spullen mee te nemen, zodat wij met alleen handbagage zouden hoeven reizen. We gaan namelijk op onze eens in de twee jaarlijkse vakantie met vrienden, waarbij zij skiën en M en ik koken, lezen en oliebollen bakken.

Voor dat oliebollen bakken was wat coördinatie nodig, want oliebollen bak en eet je op Oudejaarsavond, en M en ik vliegen op Oudejaarsavond. Als alles meezit (en laten we eerlijk zijn, de kans dat alles meezit is klein als je gaat vliegen aan het eind van de dag in een drukke periode), komen we rond 19.00 aan in het huisje, en dan is het technisch gezien niet eens mogelijk om oliebollen klaar te hebben als het middernacht slaat, los van het feit dat M, want hij is de oliebollenbakker, misschien ook helemaal geen zin heeft om oliebollen te bakken na een reisdag. Wij hadden dus al mentaal afscheid genomen van de oliebollen, maar een deel van de vrienden was hierdoor zo teleurgesteld dat we uiteindelijk een boel oliebollenspullen hebben meegegeven met J&P, zodat M tijdens het Nieuwjaarsconcert alsnog aan het bakken kan slaan. Zo zorgen we er toch nog een beetje voor dat de tradities worden nageleefd, en dat is ook wat waard. De andere huisjestradities worden ook nageleefd, want er is een megafles Bailey’s ingepakt, wat whisky, wat gin, ok, zelfs wat tonic, ik bereid me voor op een week zwaar eten koken voor 6 mensen die de hele dag op de piste hebben gestaan en 2 mensen die in elk geval elke dag een stukje willen wandelen (ik hoef ook niet per se moddervet thuis te komen), mijn e-reader staat vol met boeken, en ik heb zin om te schrijven. Kortom, dat wordt een succes!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.