NaNoWriMo,  Projecten,  Roman,  Schrijven

NaNoWriMo – de eindstand

Toen ik op 1 november begon aan NaNoWriMo had ik eigenlijk niet gedacht dat ik het vol zou houden om elke dag te schrijven. November is namelijk een heel drukke maand, want los van werk en leven is er ook nog LIFF en IDFA, dus dan moet ik de hele tijd in de bioscoop zitten. Maar ik wilde gewoon ontzettend graag een keer proza schrijven, en ik ben niet iemand die dan zomaar spontaan gaat zitten, een pen pakt of een laptop aanzet en begint. Ik ben iemand die afspraken moet maken, met mezelf, of met internet, en als ik geen afspraken maak of geen idioot project heb gevonden waar ik aan mee kan doen, dan wordt het niks. Ik zou kunnen zeggen dat ik dan begin en vervolgens niet doorzet, maar dat is niet helemaal waar, want eigenlijk begin ik dan geeneens. Dan strandt het in goede voornemens en demo-versies van hoopvolle software. Doordat ik me heb aangemeld voor NaNoWriMo heb ik aanzienlijk meer gepresteerd dan ik had gedacht – weliswaar niet de 50.000 woorden waar je officieel naar moet streven als je meedoet (en die je alleen maar kan halen als je een extreem getrainde schrijftijger bent), maar wel 13.500, en dat is 13.500 woorden meer dan ik in mijn leven ooit aan proza heb geschreven.

finders-hitting-old-typewriter-keys-animated-gif

Maar belangrijker nog dan de eindstand is dat ik het zo ontzettend leuk vind om te schrijven. Ik vind het ook leuk om te bloggen, natuurlijk vind ik dat leuk, anders zou ik geen blog hebben met een vast post-schema waardoor ik desnoods ga zitten antedateren om toch nog alle stukken te schrijven die ik wil schrijven, maar proza schrijven is echt heel anders. Ik heb een verhaal bedacht, en personages, en die personages hebben een uiterlijk, dat ik heb bedacht, en familie, die ik ook heb bedacht, en wensen en dromen en angsten, die ik allemaal heb bedacht. In het kleine universum van de 13.500 woorden en de aantekeningen die ik heb gemaakt voor alle woorden die nog zullen volgen ben ik toch eigenlijk een beetje God. En dat vind ik dus leuk. Ik heb alles wat ik in november geschreven heb geprint en ik ga het even kritisch doorlezen en eens even kijken of ik die tekst niet radicaal moet omgooien (ik denk het wel) en verzinnen hoe ik het verhaal verder wil vertellen en uitbreiden. Omdat ik de NaNoWriMo-target niet gehaald heb, is er verder geen haast bij, maar ik zal toch een nieuw doel moeten hebben. Vooralsnog stel ik dat vast op 1000 woorden per week. Geen idee wanneer het boek dan af is, maar dat zien we dan wel. Vooralsnog ga ik op mijn eigen tempo genieten van het proces.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.