Soemeya

Ik ben niet zo snel onder de indruk. Wereldreizen doen me weinig (je koopt gewoon een ticket en je gaat op reis), sportprestaties vind ik op zich wel indrukwekkend (sinds ik zelf een marathon wil lopen weet ik hoe moeilijk het kan zijn), maar voor een deel hangen die prestaties toch af van in welk lichaam je geboren bent, en mensen die een gave baan met een dik salaris gun ik de status en de pegels van harte, maar per saldo is het toch gewoon werk. Intellectuele prestaties, zoals boeken schrijven, studies afronden of dingen uitvinden, doen me doorgaans meer. Maar er is iemand die ik echt heel stoer vind, en dat is Soemeya. Soemeya is een oud-leerling van mij, ze heeft een paar jaar geleden eindexamen gedaan, en ze heeft de laatste 2 of 3 jaar van haar schoolcarrière Grieks van mij gehad. Mijn vak heeft ze, zoals al haar andere vakken, afgerond met een mooi cijfer, iets waarvoor ik mezelf overigens geen complimenten aanmatig, want dat had ze zonder mij ook wel gedaan, en daarna is ze geneeskunde gaan studeren. Dat was haar plan, en dat heeft ze ook uitgevoerd.

Maar toen Soemeya haar bachelor op zak had, ging het mis. Ze was ingedeeld voor co-schappen en had nog wat tijd over, dus er lag een plan om een mooie reis naar Azië te maken. Die reis ging niet door, want Soemeya bleek ziek: ze had Hodgkin lymfoom. Er volgde een uitvoerig traject van chemotherapie, en ze leek weer helemaal genezen. Haar haar groeide terug, ze was alweer reizen aan het plannen en haar grootste zorg met betrekking tot haar lichaam was de vraag of ze wel op tijd een summerbody zou hebben. Helaas, het liep anders: de lymfoom is weer terug, dus Soemeya gaat haar tweede chemotherapietraject in – en dan heeft ze van de week al een eierstok laten invriezen, want van de behandeling die ze krijgt zal ze onvruchtbaar worden. Allemaal dingen waar je je helemaal geen zorgen over zou moeten maken als je zo jong bent, maar het is nou eenmaal niet anders. Maar Soemeya is een stoer wijf, dus Soemeya zet haar schouders eronder: ze gaat die behandeling gewoon doen, en ze blogt erover. Want op soemeyablog.wordpress.com schrijft ze over wat haar overkomt, vanuit haar eigen unieke perspectief: als een arts in opleiding, als een positieve vrouw, als een altijd positief ingestelde dame, maar bovenal, als het stoere wijf dat ze is. Als je de komende tijd 1 blog leest, lees dan die van Soemeya.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *