Drama,  Kleren

Blauwe maandag

Afgelopen maandag was het Blue Monday. Ongetwijfeld is het oorspronkelijk echt de dag waarop de meeste mensen zich minder goed voelen omdat het donker is en koud en nog heel lang duurt voordat het weer Kerstmis is of de zon gaat schijnen, maar inmiddels is het vooral de dag waarop iedereen gaat zitten afwachten of er iets gebeurt waardoor hij of zij een kutgevoel krijgt, zodat er vervolgens een boel gejammer op social media kan ontstaan over hoe blauw de maandag dit jaar was. Daar doe ik natuurlijk niet aan mee: ik bepaal heel graag zelf wanneer ik me rot voel en daarin laat ik me niet leiden door hoe iemand anders de dag noemt. Sterker nog, ik had me van harte voorgenomen om een topdag te hebben. Althans, een topdag binnen het tamelijk verlaagde energieniveau waar ik al een tijdje van mag genieten, met als gevolg dat ik niet sport en een tikje zwaarder ben dan ik zou willen, en dan was het natuurlijk ook nog eens donker en koud, en dan hebben we het nog niet eens over hoe lang het duurt voordat ik de Kerstboom weer mag opzetten. Maar hoe dan ook was het plan om alles wat er gebeurde gewoon te ervaren zoals het gebeurde, zonder gelijk iets te gaan gillen als ZIE JE WEL HET IS BLUE MONDAY. Dus toen ik de outfit die ik zondagavond voor het slapen gaan voor de maandag had geconcipieerd wilde aantrekken en moest constateren dat ik de geplande spijkerbroek niet dicht kreeg haalde ik mijn schouders op (ik wist namelijk al dat ik een andere maat heb dan toen ik hem kocht) en trok ik gewoon iets anders aan, en wel mijn zwarte leren legging, die al anderhalf jaar een tamelijke cruciale rol speelt in mijn garderobe.

Toen ik op school was aangekomen viel me op dat mijn kont het net iets kouder had dan de rest van mijn lichaam, en bij controle voor de spiegel werd mij al snel duidelijk waarom: ik was finaal uit mijn legging geklapt. Maar dan ook echt: de hele naad aan de achterkant was opengescheurd, met een soort van zijscheur waardoor mijn rechterbil aan de hele wereld zichtbaar was. Omdat ik me niet ging laten kisten door blauwe maandag trok ik mijn trui naar beneden, telde ik de zegening dat het toetsweek was, zodat ik niet in mijn blote reet les hoefde te geven, appte ik de collega’s met wie ik afspraken had dat we op mijn werkkamer moesten vergaderen vanwege mijn wardrobe malfunction en ging ik, met ventilatie op een onverwachte plek, aan het werk. Een leerling bood nog aan om in haar tussenuur voor mij een legging te gaan kopen bij de dichtstbijzijnde Hema, maar ik heb het maar gewoon zo gelaten. Het blijkt ook niet heel veel uit te maken dat je een incomplete broek aan hebt als je toch de hele dag op een stoel zit, heb ik ontdekt. Bovendien heb ik een lange jas, dus toen ik weer naar Leiden ging, was er niemand die wist dat ik een gescheurde legging aan had, en had ik voldoende tijd om thuis een hele broek aan te trekken voordat ik naar mijn volgende afspraak ging. Het was makkelijk geweest om het verlies van de legging te gebruiken als reden om me rot te voelen en dan weer te denken dat die hele Blue Monday mythe waar was, maar ach, zo dramatisch was het niet. Ik heb nog een leren legging op voorraad (die zelfs een maatje groter is), en we zijn inmiddels alweer een paar dagen dichterbij Kerstmis – geen reden om sip te zijn dus!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.