Leiden,  Massage,  Zelfzorg

Massages

In het algemeen vind ik niet zo heel prettig vinden als mensen me aanraken; mijn collega Karlijn zegt dat dat komt doordat mijn personal space zo’n beetje in Voorschoten begint, al zeg ik liever, met Hannah Gadsby, dat ik een ‘strong me circle policy’ heb. Hoe dan ook ben ik niet zo’n knuffelaar. Er zijn mensen die ik omarm bij de begroeting en het afscheid, Michel komt in die zin heus ook niks tekort, en als je verdrietig bent en ik vermoed dat je wat fysieke troost nodig hebt doe ik heus mijn best, maar zelf zal ik niet zo snel tegen iemand aan gaan zitten schurken. Ik heb daar gewoon niet veel behoefte aan. Maar voor een goeie massage ben ik altijd wel te porren (voor een matige woordgrap kennelijk ook) en gelukkig heb ik de mogelijkheid om elke twee weken in een ruimte op school die op alle andere momenten een beetje een treurige spreekkamer is op een apparaat dat eruit ziet als een middeleeuws martelwerktuig een stoelmassage te ontvangen. Toen de school het aanvankelijk aanbood was het met een dikke korting, die krijgen we niet meer, maar de kosten gaan van mijn salaris af voordat het Sancta Salaria is en het bedrag op mijn rekening verschijnt, dus eigenlijk voelt het gratis.

Ik heb die massages overigens hard nodig: ik draag meestal hoge hakken (dus pijn aan de onderrug), mijn tas is een schoudertas (dus ik ben ongelijk beladen, dat voel je in een schouder) en ik werk veel achter een laptop (iedere ArBo-arts in Nederland begint nu te huilen). Als ik me laat masseren zijn de dames (meestal zijn het dames) dan ook altijd diep onder de indruk van wat ik meeneem aan muurvaste spieren. Want behalve de tweewekelijkse stoelmassages heb ik eigenlijk een permanente massage-behoefte. Vandaag ben ik met Michel naar de sauna in Level in Leiden gegaan, en hij had een ontspanningsmassage van een uur voor ons beiden gereserveerd. Wat een geschenk: ik voelde me gelijk bijna menselijk, en geloof me, ik moet deze dagen van heel ver komen om me zo te voelen. De allerfijnste massages worden wat mij betreft gegeven door Faith, een heel prettige Amerikaanse dame, die ondanks de wat zweverige naam die ze aan haar massagesalon heeft gegeven (Intuitive Healing Hands), juist indruk maakt door haar no nonsense aanpak en uiterst stevige handen. Ik ben namelijk nogal van de harde aanpak als ik gemasseerd word; een behandeling waarbij ik achteraf het gevoel heb dat iemand me gewoon een uurtje heeft geaaid met crème aan haar handen vind ik extreem onbevredigend. Maar elke keer als ik na een massage met hernieuwde energie en verminderde pijn aan mijn lijf naar buiten loop, ben ik blij dat ik de grenscontrole van mijn personal space tijdelijk heb opgeheven. Zalig!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.