Afvallen,  Kleren,  Plus size,  Pluspride,  Sporten

Dikke mensen sporten ook

Er is weer een nieuw relletje in de wereld: de firma Nike heeft het gore lef gehad om in hun pas geopende winkel op Oxford Street een wat vollere paspop neer te zetten, in het kader van ‘celebrating the diversity and inclusivity of sport’. Natuurlijk hangen de gordijnen gelijk weer vol met mensen die beledigd zijn. Zo schrijft Steve Miller dat Nike hiermee obesitas normaal maakt, maar ja, Steve Miller is de schrijver van een boek met de dubieuze titel Fatnosis en hij vermarkt zichzelf als Weight Loss Master, dus ik vermoed dat hij mensen geld uit de zak kloppen omdat ze zich niet prettig voelen in hun lichaam* normaal wil maken, dus ik ben persoonlijk niet echt overtuigd van zijn bezwaar. Olcay Gulsen en Caroline Tensen spraken zich ook stevig uit bij RTL Boulevard, toch al niet een bron van weloverwogen meningen, want ja, dikke vrouwen kunnen beter wijde kleren aan als ze gaan sporten, en trouwens ‘het is onwaarschijnlijk dat deze vrouw fit genoeg is om te gaan sporten.’ Deze vrouw is een pop, schat, die kan helemaal niks, maar er zijn plenty vrouwen met deze maat die fit genoeg zijn om te gaan sporten, en gelukkig hebben die zich ook in de discussie gemengd. Ook al die vrolijke Twitteraars die vinden dat Nike een ongezonde levensstijl promoot lijken de plank flink mis te slaan – als je al vindt dat iemand die dik is per definitie ongezond is (en dan heb je overigens niet eens per se gelijk), dan zou je toch moeten vinden dat zo iemand aan die ongezondheid iets zou moeten doen, en dan zou sporten misschien helemaal niet zo’n slecht idee zijn. Ik wil helemaal niemand naakt zien sporten, dus kleding is sowieso best wenselijk. Bovendien zijn er plenty dikke mensen die gezond zijn, net zoals er dunne mensen zijn die ongezond zijn, en er zijn dikke mensen die dik zullen blijven, onafhankelijk van hoeveel ze sporten of hoe weinig ze eten. Dat kun je niet altijd zien, dus je hoeft ook niet automatisch een conclusie te trekken over hoe zo iemand leeft.

Overigens heeft Nike al jaren grotere maten (mijn sportbeha’s van toen ik op mijn zwaarst was waren ook van Nike), dus het drama ligt voor al deze hypergevoelige fatshamers niet in het feit dat er grotere kleding is, maar in het feit dat die kleding zichtbaar in de winkel hangt. De gedachte dat een dikke paspop een verkeerd voorbeeld geeft vind ik oprecht belachelijk: alsof er ooit een paspop is geweest die het goede voorbeeld heeft gegeven. Als je je serieus laat inspireren door een plastic nepvrouw zonder gezicht wordt het wellicht tijd om een keer met je plasje langs de dokter te gaan. Bovendien acht ik dat kans heel erg klein dat er een skinny chick is die denkt “Hé wat leuk, plus size sportkleding van Nike, nu ga ik chips eten tot ik daarin pas.” Zelf ben ik niet plus size, althans niet meer, want ik ben een ex-dikke, maar ik identificeer me wel als plus size (ik kan nog zoveel afvallen, in mijn hoofd ben ik een stuk forser dan in mijn legging), en ik weet hoe moeilijk het is om te gaan sporten als je een maatje meer hebt. Mensen kijken naar je, want mensen kijken naar iedereen in de gym, maar je voelt ze oordelen, en dan is het ontzettend prettig om kleding te hebben die lekker zit en goed staat. Het is dus fijn dat mensen die niet in de reguliere merken passen nu gewoon, net als de dunne meisjes, een veel te dure basic zwarte legging kunnen kopen. Dat is hoe equal rights werkt, mensen.

* Voor zover dat nog niet inmiddels al normaal is – mensen die onzekere mensen voor geld allerlei ongein willen aanpraten is een beroepsgroep die wat mij betreft stevig aangepakt mag worden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.