Categorie archief: Antwerpen

#selfiemuseum

Mijn onstilbare drift om musea te bezoeken en met mijn museumjaarkaart te wapperen gaat onverminderd verder. Ik word tegenwoordig ook in het kader van mijn portefeuille rondgeleid in en uitgenodigd bij Leidse musea, dus ik bof echt gigantisch. En overal waar ik ben, maak ik natuurlijk een museumselfie, want dat blijf ik een mooi project vinden. Daarom hierbij nog 5 zalen van het selfiemuseum.

Zaal 16: ‘Onwaarschijnlijk Echt. Magisch realisme en nieuwe zakelijkheid’, Koningin Fabiolazaal, Antwerpen
selfiemuseum6

Op onze megavakantie van 3 dagen naar Antwerpen zijn M en ik natuurlijk ook naar een museum gegaan. Het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten werd toen wij er waren verbouwd (ik geloof dat je als museum niet meer meetelt tegenwoordig als je niet dicht bent voor een verbouwing, maar goed), maar ze hadden tot mijn grote vreugd een tentoonstelling over het magisch realisme ingericht op een andere locatie, en voor magisch realisme geldt in mijn geval meestal dat ik denk dat ik daar wel meer van zou willen zien. Dus dat kwam goed uit. Het was een heel mooie, informatieve, tentoonstelling, en ik ben op de foto gegaan met Bertha van Antwerpen, van Pyke Koch (wisten jullie dat je zijn voornaam uitspreekt als Paik en niet als Pieke? Ik niet namelijk), want dat leek me wel toepasselijk. Vanwege Antwerpen dus, niet vanwege prostituee.

Zaal 17: ‘Kingdom of Characters’, Sieboldhuis, Leiden

selfiemuseum7

Met een aantal dames van D66 bezocht ik deze tentoonstelling in het Japanmuseum van Leiden – het was een tentoonstelling over Japanse stripfiguren en hoe ze zich in de Japanse cultuur manifesteren. J en ik waren vooral heel enthousiast over hoe Monchichi zich in onze persoonlijke cultuur manifesteerde, maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik het ook prachtig vond om met een meer dan levensgrote Hello Kitty op de foto te gaan, en ik heb veel plezier gehad om N in een Pikachu-pak. Als je daar niet blij van wordt, ben je dood van binnen.

Zaal 18: ‘Larry Clark. Tulsa & Teenage Lust’, FOAM, Amsterdam

IMG_1151.JPGOp deze tentoonstelling mocht ik geen foto’s maken, wat natuurlijk tragisch is voor een selfieslet als ik, maar gelukkig hing er in de hal voor de tentoonstelling een enorme afdruk van een van de foto’s die ook binnen hingen. De keuze voor dit werk is dus volledig bepaald door het aanbod van 1, want ik weet niet of ik deze per se het mooist vond. Aan de andere kant: hij geeft wel een goed beeld van de rest van de tentoonstelling – een beetje sombere foto’s van mensen die duidelijk heel intensief leven (lees: eerder de voorkeur geven aan drank, drugs en seks boven een glas melk, een bruine boterham en op tijd gaan slapen). Ik ben overigens met M naar FOAM gegaan, omdat we een korte periode allebei op donderdagmiddag vrij waren.

Zaal 19: ‘Bad Thoughts’, Stedelijk Museum Amsterdam

IMG_0344.JPGDe donderdag na FOAM hadden M en ik nog steeds vrij, dus we gingen naar het Stedelijk. Er waren 2 tentoonstellingen waar we op zich heen wilden, maar die van Marlène Dumas was eerst heel erg gehyped en toen was er heel veel negatieve pers over die hype, dus het leek ons leuker om eerst naar ‘Bad Thoughts’ te gaan. Dit is een tentoonstelling van de privé-collectie van het echtpaar Sanders, en die is jaloersmakend, zeker als je weet dat een deel van de tentoonstelling halverwege veranderd is zodat er nog meer opgesteld kon worden. Ik sta op de selfie met een schilderij van Kiefer over de slag bij het Teutobergerwoud (een van de mannen op het schilderij heet Herman, en ik ook), maar nog veel mooier vond ik een boek met schilderijen van bloemen van Kiefer. En de foto’s van Gilbert & George, en de installatie 30 seconds van Douglas Gordon, die bij de Sanders thuis in een hokje onder de trap is opgesteld. Ik wou dat ik rijk was. Dan ging ik ook verzamelen. Kunst, en niet nagellak, of schoenen. Nou ja, die ook. Maar kunst.

Zaal 20: ‘Hit & Run. Ed van der Elsken fotografeert het Philips NatLab’, Museum Boerhaave, Leiden

IMG_0374.JPGDe raadsleden met cultuur in hun portefeuille kregen van de zogeheten stadspartners een ‘Visitor’s Journey’ aangeboden, waarbij we een rondvaart kregen, een powerpoint in het RMO, een fancy lunch met bubbels, een prachtpresentatie van het PS Theater, en tot slot een sneak preview van de tentoonstelling in Museum Boerhaave, die toen nog niet eens voor het publiek geopend was. Dat doet de plucheklever deugd – ik heb met veel plezier gekeken naar de foto’s die Van der Elsken in de jaren ’80 heeft gemaakt in het Natuurkundig Laboratorium van Philips. Mooi, vooral ook de brillen en de kleren van de wetenschappers.

Het museumselfie-project is nog lang niet afgerond en ik zal van alles wat ik bezoek verslag uitbrengen door een foto van mijn harses voor een kunstwerk van onschatbare waarde te plakken. Waarvoor bij voorbaat excuses.

Vakantie

M en ik zijn geen van beiden van die reizers. Als we willen, gaan we op vakantie, maar we willen eigenlijk niet zo vaak. Vorig jaar zijn we in IJsland geweest, het jaar ervoor in New York, maar de drie jaren daarvoor zijn we volgens mij de grens niet over geweest. We hoeven gewoon niet zo nodig. Ook dit jaar hadden we niet echt een doel voor ogen, en dan blijven we lekker thuis: de schuur doen, wat dingen schrijven, een heleboel opruimen en ontzettend veel lezen. Maar we vinden het dan wel weer heel leuk om een flink deel van het vakantiegeld te investeren in een paar dagen luxe op mini-vakantie, liefst in combinatie met een diner in een restaurant dat op onze verlanglijst stond. Zo kozen we voor deze zomer voor een driedaags verblijf in Antwerpen, op relatief korte reisafstand vanaf Leiden, met plenty culturele, culinaire en commerciële mogelijkheden.

20140801-171133-61893252.jpgDe eerste dag besteedden we aan winkelen. Althans, we begonnen natuurlijk met inchecken in ons fancy hotel, dat mij met nog 24 uur te gaan ook nog een mooie upgrade had aangesmeerd, zodat we een business class-kamer hadden, en dus naast een mega-ontbijt, een sauna en een zwembad ook nog konden genieten van een ligbad, een bed met schunnig veel kussens en onbeperkt WiFi. De winkels waren prima: ik had een lijstje gemaakt met adresjes die ik wilde bezoeken, en al met al kwam het erop neer dat we een stevige stadswandeling maakten. Dat de Haute Frituur dicht was, was een teleurstelling, die gelukkig al snel werd goedgemaakt door de kaas- en garnalenkroketjes die ik ergens anders op een ‘binnenkoer’ alsnog heb genuttigd. Ook ’s avonds aten we op een mooie binnenplaats, die van De groote witte arend (een restaurant met een eigen kapel), heerlijk, maar het was het voorprogramma voor het hoofditem van de dag: het bezoek aan SIPS cocktailbar, waar ik het hele scala aan Spring Gins in cocktailvorm heb getest (en een fles gekocht heb natuurlijk) – en dat brengt een boel gelukzaligheid met zich mee, kan ik wel zeggen.

20140801-171133-61893614.jpgM begon dag 2 met uitgebreid gebruik maken van de faciliteiten van het hotel, en ik ging nog even de stad in om de ring waarover ik op dag 1 nog twijfelde daadwerkelijk te kopen. Daarna bezochten we een tentoonstelling over de magisch realisten in de Koningin Fabiolazaal, die net groot genoeg was om het gevoel te hebben dat we echt wat gezien hadden, maar niet zo groot dat we voortaan met een enorme boog om schilderijen van Pyke Koch of Carel Willink heen zouden lopen. Daarna hebben we heerlijk zitten lezen op het terras van M zijn stamcafé (hij heeft in iedere stad een stamcafé, vraag niet hoe het kan, maar profiteer ervan). Op de terugweg naar het hotel haalden we nog even de drie flessen gin die ik eerder op de dag gekocht had op bij een voortreffelijke drankhandel, waarna we ons in het hotel gingen klaarmaken voor het bezoek aan The Jane, een redelijk nieuw project van Sergio Herman. En dat was een prachtige avond, waarbij we van gin-tonic tot macarons bij de koffie allerlei heerlijke dingen hebben gegeten en gedronken.

20140801-171133-61893435.jpgDe laatste dag begon een beetje zoals de tweede: uitgebreid ontbijten, waarna ik ging chillen op de hotelkamer en M in de sauna en het zwembad, maar daarna was het programma wel zo’n beetje op. We gingen nog even koffie drinken en chocolade kopen in de stad, en toen wilden we allebei eigenlijk wel naar huis. Dus we zijn niet naar de dierentuin gegaan, niet naar het modemuseum en niet naar het museum van de stad Antwerpen; daar hadden we geen zin in, en het Rubenshuis kenden we al. We zijn gewoon lekker naar het station gelopen met de koffer en de extra stevige tas met al mijn flessen gin, zodat we in alle rust thuis de koffer konden uitpakken en uitrusten van onze enorme vakantie. Want dat hakt erin hoor, zoveel rust, luxe en culinaire hoogtepunten.