Categorie archief: Awesome-lijst

Het onbekende

Ik ben geen spontaan mens. Er zijn mensen die heel spontaan zijn, die allerlei dingen ineens doen, omdat het bij ze opkomt, maar zo ben ik niet. Als ik iets doe, heb ik erover nagedacht. Als ik je bel op je verjaardag, heb ik je verjaardag in mijn agenda gezet. Als ik bij je langs kom, dan vraag ik van tevoren of dat je schikt. En ik hoop eigenlijk ook dat anderen dat bij mij doen. Als je nu bij me langs zou komen, zonder van tevoren even te vragen of ik dat ook een goed plan vind, zou je meteen antwoord krijgen op die vraag, want ik kom net uit de douche en zit heerlijk mijn lunch te eten en te bloggen. In mijn blote kont. Ik kan dat doen, want ik heb het komende uur geen afspraken. En dat wou ik graag zou houden. Als je me daarentegen nu even sms’t of ik zin heb om op heel korte termijn iets af te spreken, kan ik daar even over nadenken en besluiten of ik het op kan brengen om een broek aan te trekken. Waarschijnlijk zeg ik ja. Ik ben niet van de spontane etentjes (ik hou van voorpret, tafels reserveren in leuke restaurants, het menu uitgebreid bekijken), onverwacht bij vrienden langs gaan (want wat ik niet wil dat mij geschiedt, doe ik ook een ander niet) of lang geleden gemaakte plannen ineens wijzigen omdat er zich een alternatief heeft aangediend (dan had ik lang geleden niet een plan gemaakt). Ik vind mijzelf overigens best prima zo. Ik weet wat me te wachten staat, en dat vind ik prettig.

sprsmeBehalve dat ik afgelopen zondag ineens iets spontaans heb gepland. Ja, ik weet dat je iets spontaans niet kan plannen, maar ik kan dat wel: ik heb een driedaagse citytrip bij sprs.me geboekt. Eind november, in mijn eentje, want Michel is dan in Parijs. Waar ik vorig jaar nog flink in de bus geblazen heb door het masturdating-weekend in Zwolle, ga ik nu een niveau hoger: 3 dagen, inclusief vliegreis, naar een locatie die ik niet ken. Een week van tevoren laten ze me weten hoe het weer is waar ik heen ga, en hoe laat ik op het vliegveld moet zijn, en ik krijg een kaart met een krascode, die ik op het vliegveld pas eraf mag krassen, en dan weet ik mijn bestemming. Doodeng. Niet dat ik niet in mijn eentje in een grote boze stad durf te zijn, dat maakt me niet uit, maar het totale gebrek aan controle dat me de komende tijd te wachten staat, daarvoor loopt het me eerlijk gezegd dun door de broek. Op de speciale persoonlijke sprs.me-pagina staat nu ’70 dagen tot Susannah embraces the unknown’, maar dat is niet waar, want dat doe ik nu de hele tijd. Als ik op het vliegveld sta en kijk wat de bestemming is, dan zijn de mogelijkheden prima te overzien: of het is een leuke stad – dan ga ik de stad verkennen, of het is een stomme stad – dan ga ik lekker 3 dagen in het hotel in mijn pyjama boekjes zitten lezen. Maar de komende 70 dagen, die zijn pas eng. En wat mij betreft voorlopig wel weer genoeg spontaniteit…

De 10 van woensdag

Het is tijd voor de jaarlijkse update van de awesome-lijst. Sommige dingen vind ik misschien iets minder awesome dan ik vorig jaar dacht, en sommige dingen heb ik gedaan. De oestour was een gillend succes. En dat bungee-jumpen dat ik er vorig jaar op had staan: ach, als het gebeurt, gebeurt het. En dan is het vast awesome. Maar er zijn wel 10 dingen die ik op het moment meer awesome vind. Dit zijn de 10 dingen die ik zou doen als ik tijd, geld en de medewerking van het hele universum had.

  1. Slapen in het Conservatorium Hotel in Amsterdam.
  2. Een keer op TV ergens mijn mening over geven.
  3. Een marathon lopen. Een hele.
  4. Een roman schrijven.
  5. Het Noorderlicht zien.
  6. Naar een concert van Elbow.
  7. 2 mensen in de echt verbinden.
  8. Een hele stoere presentatie geven. 10 minuten stand-up comedy of bij iets TED-achtigs, dat maakt me niet uit.
  9. Naar een gin festival. Iets als deze, of een van deze.
  10. Op reis met sprs.me.

Oestour

Het volgen van een Oestour is voor mij een lang gekoesterde wens. Ik weet eigenlijk niet waarom, want hoewel ik graag oesters eet, vind ik de tocht naar de Leidse markt vaak al hachelijk genoeg, dus de gedachte dat ik naar Wilhelminadorp zou rijden (ik weet geeneens waar dat ligt) is op zich al tamelijk extreem, laat staan dat ik met mijn blote handen nietsvermoedende oesters uit de zee zou trekken. Maar toen M in de krant las dat de Zeeuwse oesters bedreigd worden door een vieze parasiet* die een gaatje in ze boort en ze om zeep helpt, maar dat dat nog niet van toepassing was op de oesters die nu leven, was dat voor mij reden genoeg om snel een stukje van mijn vakantiegeld te investeren. Want er hebben wel meer dingen op de awesome-lijst gestaan die ik niet meer kan doen (ja, Blijdorp, ik heb het tegen jullie, met dat schrappen van een dagje pinguïn-verzorger zijn), en dat wilde ik niet al te vaak meemaken. Ik leende een auto en reed met M naar een buitenwijk van Goes, want daar blijkt Wilhelminadorp te liggen, alwaar we ons mochten melden bij Sonja, de koningin van de Oestour. Op onze meeneemlijst stonden kaplaarzen, emmers, regenjassen, droge kleren, oestermessen, werkhandschoenen en schroevendraaiers, dus we hadden het vermoeden dat het hard werken zou worden. We kregen van Sonja een boel uitleg over oesters en een emmertje, en toen mochten we naar de oesterbank.

oestour1Totaal onverwachts bleken er 2 mensen die we kenden mee te doen aan de Oestour: oud-collega R en zijn zoon Nick**, dus dat was een mooie bonus. Op de oesterbank bleken ontzettend veel oesters te liggen, of eigenlijk bestond de oesterbank volledig uit oesters, dus het was een kwestie van de goeie exemplaren pakken en met de schroevendraaier bruut van hun familie aftikken (oesters groeien op hun voorouders, en dat gaat goed tot de familieband door hongerige mensen of meeuwen wordt verstoord). Het uitzoeken van welke oesters ik wilde meenemen en welke niet was nog wel het lastigste: te kleine oesters zijn, je raadt het al, te klein (al is het wel heel lekker als je er een beetje zeewierjenever bijdoet en ze dan opeet – maar ik moest rijden, dus die grap was er tamelijk snel af), en te grote oesters blijken met geen mogelijkheid open te willen. Die hebben dan ook jaren gehad om te wennen aan de gedachte dat ze lekker dicht liggen te chillen op de oesterbank, maar daar heb ik natuurlijk geen boodschap aan – al moet ik bekennen dat ik meermalen de strijd tegen zo’n grote jongen heb moeten opgeven. Het is volledig legaal, dat oesters rapen op de oesterbank: je mag per persoon 10 kilo per dag rapen. Dat heb ik lang niet gehaald, al zat mijn emmertje behoorlijk vol.

oestour2Toen we teruggekeerd waren op het verzamelpunt begon de schranspartij echt: met onze oestermessen (zelf meegenomen, zoals mijn kekke Opinel, een verjaardagscadeau, of de Russische bajonet die R in zijn auto heeft, of die van Sonja) staken we de zelf gevangen oesters open en aten ze, al dan niet met gebruik van de verschillende dressings of gratineermogelijkheden, op. We mochten per persoon 4 oesters inleveren voor de oestersoep, maar die vond ik dan weer niet zo smakelijk (ik proefde meer aardappel dan oester), en Sonja had nog heerlijk zeewierzout, dat ook heel goed bij de oesters paste. Er waren ook twee heel mooie salades bij – in een salade zat lamsoor, wat qua smaak mooi aansloot bij onze vangst, maar an sich was het ook gewoon heel lekker. Ik kan me niet herinneren wanneer ik ooit zoveel oesters heb gegeten en iets zegt mij dat ik voorlopig ook niet meer zoveel oesters zal eten; wat een luxe-probleem, als je genoeg oesters hebt gegeten, je genoodzaakt ziet om bij terugkomst in Leiden een deel van je oesters bij vrienden langs te brengen en dan nog steeds 3 forse bakken met oesters in de koelkast hebt staan… M en ik hebben een prachtige dag gehad, met mooi weer (de regenjas had ik dus niet nodig gehad), heerlijk eten en goed gezelschap – ik zet met heel veel plezier een vinkje op de awesome-lijst!

oestour3

*M heeft aan Sonja gevraagd hoe het zit met die vieze parasiet, maar die blijkt vooral een probleem voor kweekoesters. Dus onze oesterbank is veilig.

**Ja, ik schrijf namen van vrienden niet voluit, en die van minderjarigen wel. Geen idee waarom – maar zo giet dat hier. Ook Sonja heur naam geef ik volledig, maar zij was aan het werk, dus dat is anders.

Een topdag

Ik heb dagen zat dat alles wat ik aanraak in poep verandert, maar vandaag lijkt alles ineens mee te zitten. Nou ja, alles: alles behalve die rare pukkel op mijn rug, maar daar hebben we het niet over. Is vanzelf gekomen, gaat vanzelf weer weg. Oh, en datzelfde geldt voor de dooie muis die ik vanochtend even in de tuin dacht te zien liggen: de lieve kleine Maus heeft hem geloof ik definitief afgevoerd, dus dat probleem heeft zichzelf opgelost. Als je het naar boven afrondt, is alles dus geweldig. Om te beginnen regent het niet vandaag, dus mijn haar gedraagt zich enigszins goed, en daar word ik vrolijk van. De regenjas die ik besteld heb voor de Oestour is gekomen, ruim op tijd en het is niet de verkeerde kleur of de verkeerde maat, dus dat draagt ook bij aan mijn stemming; al had het geregend, dan had het niet uitgemaakt, want mijn nieuwe regenjas houdt alles tegen. Vanochtend gaf ik yoga-les (een inval-les) en ik was heel tevreden over hoe het ging – ongeveer 15 dames en een heer hebben zich op de juiste momenten ingespannen en op de juiste momenten ontspannen. De dingen die ik gisteren tijdens een bizarre les in Amsterdam heb geleerd heb ik, zwaar afgezwakt, toegepast, wat volgens mij een leuke les opleverde voor mensen van allerlei niveaus, dus daar was ik ook blij mee.

topdag1

Daarna heb ik een tijdje thuis gezeten. Ik heb afspraken gemaakt met J en D voor een lunch, met mijn moeder voor haar verjaardag, met de divisie Maastricht voor de preKerstzondag en met het hotel waar ik met M tijdens het bezoek aan Maastricht voor de preKerstzondag wil slapen. Dat is dus allemaal geregeld. Wat ik vandaag niet zelf kon regelen waren kaartjes voor het concert van Guy Garvey (de zanger van Elbow) in Paradiso, want die gingen tijdens mijn yoga-les in de verkoop, maar C, een nieuwe ster op mijn firmament, wilde me daarmee helpen, dus dat is ook gelukt. Toen ben ik naar de gym gegaan, alwaar ik op de squatmachine meer dan mijn lichaamsgewicht heb getild. Dat is natuurlijk ook een behoorlijke overwinning, lijkt me. Het Personal Body Plan gaat heel goed, ik zal daar binnenkort eens een update over schrijven, maar bij wijze van spoiler kan ik zeggen dat ik bijna alle beloningen die ik in mijn systeem had opgenomen heb uitgekeerd. Tot slot heb ik uitgebreid gedoucht en mijn feestjurk aangetrokken. Vanavond ga ik namelijk naar een bruiloft, waar ik samen met T en A zal vieren dat het natuurlijk helemaal niet mijn dag is, maar de hunne – al wil dat niet zeggen dat ik niet stiekem even  het glas zal heffen op mijzelf en mijn topdag. Want zo ben ik.

topdag2

De 10 van woensdag

Het is tijd om de awesome-lijst te updaten. Ik ben in het Kruisherenhotel geweest, dus die kan eraf, en op de site van Blijdorp is een dagje voor de pinguïns zorgen niet te vinden, dus met pijn in mijn hart haal ik dat van de lijst; niet omdat ik het niet wil doen, maar om op de awesome-lijst te mogen staan moet de mogelijkheid bestaan dat iets uitvoerbaar is. Maar ik continueer ook een aantal dingen, want die blijven zo gaaf dat ik ze een keer wil doen. Dit zijn de 10 dingen die ik zou doen als ik tijd, geld en de medewerking van het hele universum had.

  1. Een workshop worst maken bij Wild Vleesch volgen.
  2. Een keer op TV ergens mijn mening over geven. Ik heb al Topchef gedaan, dus ik ben met mijn smoel op de televisie geweest, maar ik zie zoveel mensen in praatprogramma’s dingen vinden, en ik denk altijd dat ik dat beter kan. Dus waarom niet?
  3. Een oestour beleven.
  4. Bungee-jumpen.
  5. Een roman schrijven.
  6. Een dag mee lopen met de Food Fighters (wat mij betreft de absolute koningen op de Big Green Egg)
  7. Naar een concert van Elbow. Ik heb alle andere helden live gezien, maar Elbow nog niet. Dat ervaar ik als een gemis.
  8. 2 mensen in de echt verbinden. Bijzonder ambtenaar van de burgerlijke stand was vroeger mijn droombaan, en ik vermoed dat ik dat niet meer ga bereiken. Maar er moet toch wel 1 stel zijn dat het leuk zou vinden om op de belangrijkste dag van hun leven door mij toegesproken te worden?
  9. Een hele stoere presentatie geven. 10 minuten stand-up comedy of bij iets TED-achtigs, dat maakt me niet uit.
  10. Naar een gin festival. Iets als deze, of een van deze.

Slapen buiten de deur – Kruisherenhotel

Ik houd heel erg van hotels. Geen idee hoe het komt, maar het is zo: van de receptie tot het doorgaans witte beddengoed, van de mini-bar waar ik nooit iets uit neem tot het ontbijtbuffet dat ik helemaal leegeet, en van de kussens tot de kleine flesjes wasmaterialen in de badkamer. Heerlijk. En omdat ik ieder excuus aangrijp om in een hotel te gaan slapen, kan ik mijn ervaringen mooi hier kwijt. Vandaag aflevering 1: het Kruisherenhotel in Maastricht.

Waarom? M en ik komen best vaak in Maastricht, want mijn familie woont daar (althans, het deel waar ik wat mee doe), maar dit hotel hadden we nog nooit geprobeerd, want het is ontzettend duur. Daarom stond het ook op de awesome-lijst, en hoefde ik alleen maar te wachten op een speciale gelegenheid, die zich vanzelf aandiende: mijn 40ste verjaardag. Het plan was om in Maastricht 40 te worden, nadat we hadden gegeten bij Beluga, en dan te slapen in dit hotel.

kruisheren1Eerste indrukken Ik meet mezelf vaak de illusie aan dat ik alles in Maastricht zo weet te vinden, maar dat gold voor dit hotel eigenlijk niet. Maar toen we ervoor stonden, was het behoorlijk indrukwekkend: het ziet er namelijk uit als een kerk. Want het is een kerk. Met een kloostergang, waar de kruisheren zich dan ooit bevonden. Uit de kerk steekt een imposante slurf, waardoor we naar binnen moesten, en toen stonden we in de kerk in de lobby, waar we werden ontvangen door 3 uiterst vriendelijke mensen. Een ervan* leidde ons rond door het hotel, met het advies de binnenplaats ook bij nacht te bezoeken, en bracht ons daarna naar onze kamer.

kruisheren5De kamer Het hotel is gemaakt met een box-in-box-constructie, zodat, als er zich weer kruisheren aandienen, de hele boel er in no-time uit kan zijn. Dat is niet te zien: de kamers zijn prachtig geïntegreerd in de ruimte – wij hadden bijvoorbeeld een enorm glas-in-lood raam, in een verder uiterst moderne kamer, en dat paste wonderwel bij elkaar. Onze kamer bestond uit een gangetje, met daarin een hokje met de mini-bar, een ophangrail voor de feestkleding en een ladekast, en daarna gingen we door een grote deur onze kamer in, met daarin een mooi bed, een bureau met allerlei leesvoer over andere projecten van de hoteleigenaar, een zithoek met televisie en een ruime badkamer (2 wasbakken, hebben we thuis niet, en een ligbad). Mooi en fris. Toen we na een korte doch hevige winkelexpeditie terugkwamen hadden de kruisherenkaboutertjes het bed teruggeslagen, de gordijnen gesloten en een fles water voor ons neergezet. Zeer attent.

kruisheren3Het bed Groot en wit, 2 aan elkaar geschoven eenpersoonsbedden, maar dan niet zo dat iemand de hele nacht in de naad lag, en het voordeel is dat ieder een eigen dekbed heeft. De kussens waren prima, 2 per persoon, en de volgende dag bleek dat ik me echt als een diva had kunnen profileren en de 2 andere soorten kussens die het hotel in de aanbieding heeft had kunnen laten komen om te testen welke het meest geschikt waren voor mijn poezelige hoofdje. Maar ik was eigenlijk wel tevreden.

kruisheren2De sanitaire voorzieningen We hadden dus een ligbad met daarin een regendouche (en dan zo’n losse kop voor als je toch je kont nog goed wilt wassen), en twee wasbakken. Er waren plenty handdoeken, en die waren ook weer aangevuld toen we na 2 uur terugkwamen, fancy natuurlijk, maar wat mij betreft onnodig. In het hokje in de gang lagen 2 badjassen met slippers, zodat ik na mijn pre-verjaardagsbad in stijl op de chaise-longue kon liggen. Verder was er een doosje met wattenstaafjes en schijfjes, douchemuts en badzout, en ik heb nog een schoenpoetsdoekje gezien (en meegenomen, sorry). De naam van de douche-producten (shampoo, crèmespoeling, douche-schuim en body lotion) was ‘Gothic Mystery’ – dat vond ik dan weer een beetje overdreven. Oh, en de scrub-handschoen was fabulous.

kruisheren4Het ontbijtbuffet Het ontbijt werd geserveerd op een prachtig plateau boven de lobby, zodat je aan alle kanten om je heen kon kijken naar het fraaie plafond van de kerk. Bij aanmelding kregen we de keuze aangeboden tussen koffie en thee, en toen konden we los op het buffet. Er was veel: brood met allerlei beleg, warmhoudbakken met eieren, spek, roerei en worstjes, yoghurt, vis, vlees, en een heleboel fruit. De jus kwam uit een pak, maar wel een goed pak, dus dat was geen ramp. Ik vond het een prima buffet, maar minder spectaculair dan de rest van het hotel doet verwachten.

kruisheer

Unique selling points Locatie en design. Het is een kerk, mensen. Hoe unique** wil je het hebben?

Nog iets te zeuren? Als ik heel erg mijn best doe: dat de mini-bar zo idioot duur was, maar ik was toch al dronken, dus niet echt een probleem, en dat de koffie die M voor me gezet heeft omdat de ontbijtmevrouw verdwenen was niet lekker was (maar dat zou aan M kunnen liggen). Maar dat zijn allebei marginale zaken. Oh ja, en het is dus best duur, maar voor een bijzondere gelegenheid is dat zeker de investering waard.

Wil je terug? Ja heel graag. Wie betaalt?

*Fooien we mensen die ons naar onze kamers brengen tegenwoordig? In Amerikaanse films doen ze het wel, maar ik zit niet in een Amerikaanse films. Kan iemand die op de hoogte is van de hedendaagse West-Europese mores dienaangaande mij even informeren? Dank.

**Op zich heb ik al eens in een kerk geslapen, maar daar gaat het nu niet om.

De 10 van woensdag

Stel, ik had een onbeperkt budget. En onbeperkt de tijd. En M ook. Welke 10 dingen zou ik dan doen?

  1. Eerst een week op een eiland in de zon zitten en boekjes lezen. Althans, in de zon: ik in de schaduw, M in de zon.
  2. Of misschien eerst alle delen van mijn lichaam die ik niet zo mooi vind maar waarvoor geldt dat ik te lui ben om ze eraf te trainen cosmetisch laten fixen. Ja, want dan staat die bikini me extra goed.
  3. Een heel erg leuk feest geven met heel veel eten en drinken voor al mijn vrienden. Vooruit, de vage kennissen mogen ook komen. Maakt het uit, ik heb een onbeperkt budget.
  4. Oh en dan heb ik een supermooie jurk nodig. En die ga ik dan in New York kopen, met M en dan mag hij nieuwe laarzen uit die winkel waar hij graag laarzen koopt (wat zal ik zeggen – we gaan in Maastricht naar de kapper en M koopt laarzen in New York. Dinky’s. Inderdaad).
  5. Trianon, de mooiste bioscoop in Leiden, afhuren voor een filmfestival van een week, waarin alleen maar jaren ’80 films worden gedraaid. The Breakfast Club, Ferris Bueller’s Day Off, The Goonies. Gratis voor wie wil. Maar wel met een popcornverbod, want dat spul STINKT.
  6. Naar Parijs gaan voor de Jeff Koons-tentoonstelling. OK, dat is misschien zo ook wel haalbaar. Maar toch, het staat bij dezen in het fantasielijstje.
  7. En als ik dan toch bezig ben: slapen in het Kruisherenhotel in Maastricht. Blijft een droom. Ze staan gewoon op booking.com, maar om de een of andere reden reserveer ik altijd een ander hotel in Maastricht.
  8. Een ontbijtcafé beginnen in het centrum van Leiden, met bediening in pyjama’s en een handig lijstje waarop je je ideale ei kan samenstellen. Het heet Goeiesmorgens en ik heb alles al uitgedacht. Alleen nog die financiëring.
  9. Of een foodtruck. Die zijn ook mooi. En dan rondrijden en mensen blij maken met lekker eten. Want dat is het mooiste wat er is.
  10. En als ik al die dingen gedaan heb, wil ik nog een week met M op een eiland in de zon zitten en boekjes lezen. Dat hebben we dan denk ik wel verdiend.

De 10 van woensdag

Er zijn een boel dingen die ik graag wil doen, en meestal doe ik die dan ook zodra ik daar de kans toe krijg. Sommige dingen zijn zo geweldig dat ik ze niet direct kan uitvoeren, want tussen droom en daad staan tijd en financiële overwegingen in de weg, en praktische bezwaren. Maar dan kan ik ze wel even in een lijstje opslaan, zodat ik nu de 10 dingen kan presenteren die ik echt zo intens awesome vind dat ik ze wel ooit een keer wil doen.

  1. Workshop worst maken bij Wild Vleesch
  2. Slapen in het Kruisherenhotel in Maastricht
  3. Een oestour
  4. Een dagje voor de pinguïns zorgen in Blijdorp (ik kan hier nu geen linkje naar vinden, ik hoop dat het niet is afgeschaft inmiddels)
  5. Een roman schrijven
  6. Een dag mee lopen met de Food Fighters (wat mij betreft de absolute koningen op de Big Green Egg)
  7. Naar een concert van Elbow. Ik heb alle andere helden live gezien, maar Elbow nog niet. Dat ervaar ik als een gemis.
  8. 2 mensen die ik lief vind in de echt verbinden. Bijzonder ambtenaar van de burgerlijke stand was vroeger mijn droombaan, en ik vermoed dat ik dat niet meer ga bereiken. Maar er moet toch wel 1 stel zijn dat het leuk zou vinden om op de belangrijkste dag van hun leven door mij toegesproken te worden?
  9. Een hele stoere presentatie geven. 10 minuten stand-up comedy of bij iets TED-achtigs, dat maakt me niet uit.
  10. Naar een gin festival. Iets als deze, of een van deze.