Categorie archief: Big Green Egg

Dinner for one

Toen ik afgelopen zaterdag onverwacht de hele dag voor mezelf had, heb ik de kans gegrepen om even uitgebreid over de Leidse markt te gaan lopen. Vroeger, toen het nog niet zo druk was, deden M en ik dat altijd op zaterdag: we stonden heel laat op, klooiden wat rond in huis, en als het een uur of vier was gingen we naar de markt, kochten we groenten bij Kruts en vissen bij Klaas (Hartevelt), deden we de saaie boodschappen bij de Hoogvliet en dronken we een drankje. Soms in de zon op een terrasje, soms binnen in een café, maar we dronken in elk geval een drankje. Nu kom ik daar bijna niet aan toe, want ik heb vaak iets op zaterdag, en ik verpest het op echt vrije dagen vaak voor mezelf door opgefokt over de markt en door de Hoogvliet te lopen omdat ik zo moe ben dat ik eigenlijk het liefst gelijk in een willekeurige kroeg heilzame theetjes wil gaan drinken. Maar afgelopen zaterdag behoorde het ineens tot de mogelijkheden, en M was in Parijs, dus ik kon ook nog alles wat ik kocht exclusief door mijn eigen smaak laten bepalen. Bijkomend voordeel was dat het echt een prachtige dag was, zodat het niet alleen uit praktische overwegingen (eten moeten we toch) leuk was om over de markt te lopen, maar ook omdat iedereen vrolijk was en alles er nog mooier uitzag dan anders.

dinnerfor1Ik had trek in groene asperges, dus die kocht ik, en de blauwe bessen en frambozen waren in de aanbieding, dus die kocht ik ook, en ik zag toen dat er kersen waren, dus die kocht ik ook, om onderweg op te eten. En watermeloen, want het was warm en dat is lekker en goed voor de lijn. Bij groene asperges eet ik graag zalm, en toen ik die bij Hartevelt aan het kopen was had ik ineens trek in oesters. Na een kort twijfelmoment over de vraag of je, als je alleen bent, oesters kan eten, heb ik er drie gekocht, om na gedane arbeid met een mooie gintonix te drinken. Want ik heb in een keer doorgepakt: de Big Green Egg, die al een jaar smerig is, heb ik zodra ik thuiskwam schoongemaakt en aangestoken, en tijdens het wachten tot hij heet was had ik mooi de tijd om mijn oesters open te steken en de Leyden Gin te proeven. De asperges en de zalm waren op het grote ei in no time klaar, en ze smaakten heerlijk, en er was zowaar ruimte in mijn calorieënbudget voor de dag om een Liuk ijsje toe te eten (dat is een citroenijsje met een dropveter als stokje – wie dat niet kent moet dat echt eens proberen, want het is zalig). De dag was kansloos begonnen, maar eindigde zo op een uitzonderlijk aangename masturdating-sessie: een driegangendiner met mezelf.

Pas op de plaats

Zaterdag gebeurde wat me uiteindelijk altijd overkomt in tijden van stress: ik ga fouten maken. Zo heb ik een Rome-reis voor school geboekt in de verkeerde maand (laten we het niet hebben over wat dat gekost heeft, dat hebben de financiële administratie en ik verdrongen), heb ik M heel erg boos gemaakt door in 1 week 3 keer de sleutel in de voordeur te laten zitten en ben ik van mijn fiets gevallen op weg naar de UB omdat ik op het laatste moment iets op wilde zoeken en een bocht verkeerd nam. Allemaal in zekere zin heel pijnlijk, maar ook omdat dat soort momenten me dwingen om even pas op de plaats te zetten en te overzien hoe druk ik het nou eigenlijk heb. Het ene moment vertel ik vol trots dat ik 100 ballen tegelijk in de lucht kan houden, het volgende moment zit ik jankend op de grond, omringd door zoveel ballen dat het lijkt alsof ik volledig tegen mijn zin door mijn ouders bij Ikea in het ballenbad ben neergepleurd. Dat hoort ook allemaal bij me, weet ik inmiddels, en ik heb gewoon zo’n wake-up call nodig om te beseffen dat het tijd wordt om even alle ballen te bekijken en te kijken welke nou eigenlijk weer de lucht in moet, welke even op de grond kan blijven liggen en welke ik gewoon een rotschop moet geven en moet vergeten.

tas

Zo werd ik zaterdagochtend wakker, vol goede moed om naar de yoga-opleiding te gaan, heb ik keurig ontbeten en mijn laptop en de andere dingen die ik nodig had om de dag optimaal in te vullen (agenda, kleurpotloden, meerdere opschrijfboekjes, een eiwitreep, een banaan, een vulpen – van die dingen) in mijn supermooie nieuwe tas gedaan en ben ik vrolijk op weg naar het station gegaan om de laatst mogelijke trein te halen naar Amsterdam. Vlak voor de incheckpoortjes besefte ik dat ik mijn yogakleren was vergeten, en toen zat er nog maar 1 ding op: uithuilen en de rust pakken die ik kennelijk nodig had. Of rust, dat viel wel mee, want ik heb de dag uitermate nuttig besteed. Het correctiewerk dat nog af moest is afgekomen, ik heb kleren bij iemand langs gebracht, de StarWars BlueRays terugbezorgd bij de rechtmatige eigenaar, het hele huis opgeruimd, mijn agenda is eindelijk op orde, inclusief planning van de hele maand juni, de financiën zijn bijgewerkt en ik heb mij over mijn weerstand met betrekking tot het opruimen van de Big Green Egg heengezet. Dus ik heb ook nog heerlijk gegeten, waarover later deze week meer, en daarna ben ik gewoon op tijd naar bed gegaan. En sinds ik een dag heb geïnvesteerd in het uitzoeken van mijn leven ben ik van dat constante overspoelde gevoel af. Jammer dat ik dat niet ik eerder heb gedaan dus.

Culishoppen

Woensdag gingen M en ik op een missie naar Baambrugge, waarover later meer, maar toen mission accomplished was, restten ons nog 2 uitermate belangrijke zaken: iets drinken bij de Punt, het uitgaanscentrum van het dorp, en, veel belangrijker nog, winkelen bij de marché van de Lindenhoff, een locatie die onder voedselliefhebbers mythische status heeft aangenomen, deels omdat hun producten zo geweldig schijnen te zijn, en deels natuurlijk omdat je er met geen mogelijkheid komt, dus de legende blijft onaangetast. Maar wij waren er toch, dus dan ga je sowieso niet zonder een boel lekkere dingen weer naar huis. Bij de parkeerplaats werden we welkom geheten door drie enorme zwarte varkens die zich vrolijk in de drek van een gezellige modderpoel aan het wentelen waren, en dat bleek een mooie prelude op ons bezoek aan de slagersafdeling van de marché, want in Baambrugge koop je varkensvlees, en de slager deelde ons met betrekking tot de schouderkarbonade die wij hadden uitgekozen mede dat die van varkens ‘van hier op het erf’ kwam. Zelden heb ik met zoveel zekerheid kunnen zeggen dat de beesten die ik at een mooi leven hadden geleid, maar ik voelde me ook wel een beetje schuldig ten aanzien van mijn nieuwe vrienden – ik had toch een stukje van hun broertje in mijn nieuwe boodschappentas.

baambrugge1Maar binnen in de marché was alles even mooi om te zien. De vleesafdeling was erg uitgebreid, met meerdere soorten gerijpt rundvlees en 2 soorten varkensvlees (en dan natuurlijk plenty keuze aan verwerkingswijzen). Er was lam en kip en mooie worst. M en ik zochten bovengenoemde schouderkarbonade uit, voor op de Big Green Egg, en een stuk gerookte ossenworst, want dat is lekker, en als je het bij een goede slager koopt, zit er gelijk een stuk minder Russisch roulette-gevoel bij, en dat wil iedereen. De groenteselectie in de winkel was ook indrukwekkend: allerlei variaties aan tomaten, een regenboog aan bietjes en oerwortels, van die enge bleke sperzieboontjes en cavolo nero uit de eigen tuin (die leek me het lekkerst, dus die ging mee naar huis). M verdween naar de kaasafdeling, die ik, in het kader van de calorieëntelobsessie die ik heb, wilde ontwijken, maar na een kwartier ben ik toch maar even gaan kijken. Ze hadden een geweldige hoeveelheid kaas, waaruit M een mooi stuk oplegkaas (nota bene uit Zoeterwoude) had gekozen, mooie boter en melk in een ambachtelijke fles, dus die gingen ook in het mandje.

baambrugge2

Waar je verwacht dat een dergelijke winkel behoorlijk aan de prijs zou zijn, vielen de uitgaven al met al best wel mee (niet als je benzinekosten meerekent natuurlijk, maar dat moet je bij dit soort uitjes niet doen); naast al bovengenoemde producten hadden we nog knoflook, zoete aardappels en een perzik en een appel om op het erf op te eten, en dat alles voor iets meer dan €50, inclusief een fancy boodschappentas. De schouderkarbo was heerlijk (toen we eenmaal dat klere-ei brandend hadden, ik heb daar op het moment nogal wat moeite mee), de cavolo nero lekkerder dan die van de Sligro, en de ‘natte’ knoflook had een mooie smaak. M geniet al dagen van zijn oplegkaas en de melk, maar daar staat tegenover dat de boter gewoon boter is – maar goed, het kan ook niet altijd feest zijn, en er is niks mis met gewoon boter, lijkt me. De ossenworst hebben we nog niet geproefd, dat moet toch gauw gebeuren. En wat het allermooiste is: Lindenhoff heeft gewoon een webshop. Dus we hoeven er volgende keer niet eens heen. Maar misschien is dat ergens ook wel een beetje jammer.

baambrugge3

Buikspek

Toen ik vrijdag bij de Sligro was drong het ineens tot me door dat ik zaterdag niet al te veel te doen had. Of eigenlijk had ik zo goed als niets te doen. Ja, ik zou die enorme bende in huis kunnen opruimen (ik ben 2 weken geleden gestopt met proberen op te ruimen, omdat ik gewoon eerst het eind van het jaar wilde halen), maar opruimen kan altijd nog tenslotte. En datzelfde geldt voor alle andere plannen en voornemens die ik op zich zou kunnen maken en uitvoeren, want ik heb alle tijd de komende weken om mijn mailboxen te legen, mijn financiën op orde te brengen, het achterstallige Museumselfie-stuk te schrijven, aan de examenauteur te beginnen, of de spooons-app af te maken. Bovendien zou het lekker weer worden, warm maar niet schunnig heet, dus het leek me al met al een veel beter plan om nog een extra vinkje op het 39 dingen-lijstje te zetten: buikspek maken op de Big Green Egg. Nou is het voor mensen die geen restaurant hebben best lastig om buikspek te kopen bij de slager (je kan het gek genoeg op 2 plaatsen makkelijk eten: sjieke restaurants als fancy voorgerecht of bij de Chinees in goeie babi pangang), maar de Sligro verkoopt grote stukken. En hoewel ik niet zo dol ben op varkensvlees, ik vind het vaak vettig smaken, ook de magere delen, wist ik dat ik M er een groot plezier mee zou doen, en die heeft het al zwaar genoeg te stellen gehad met mij de laatste tijd, dus ik legde een flink stuk Livar buikspek in de wagen.

buikspekIk heb meerdere kookboeken met recepten voor de Big Green Egg (of andere vergelijkbare  units; je hebt nu bijvoorbeeld ook de Black Bastard, die beter bij mijn outfits zou passen, maar ik heb nu al gekozen), en in al die boeken staat minstens een recept voor buikspek, maar ik koos een recept uit het boek van Julius Jaspers, Smart BBQ, eigenlijk vooral omdat ik de ingrediënten voor varkensbuik met mosterd en honing gewoon in huis had, en dan nam ik die foto van een vriendelijk lachende Jaspers met een dood varken over zijn schouder wel op de koop toe. Anders dan anders heb ik me volledig aan het recept gehouden – ik vond het allemaal al spannend genoeg, want hoewel ik heel veel plezier beleef aan de Big Green Egg, ben ik er eigenlijk stiekem nog niet zo handig mee, want ik vind het erg moeilijk om de temperatuur te controleren (afgelopen vrijdag werd hij bijna niet warm, terwijl hij zaterdag tijdens het opwarmen ineens de thermometer rond was gegaan en niet te doen zo heet was). Oefenen met het ei is dan ook een van de plannen voor deze vakantie. Maar goed: ik smeerde het spek dus in met zout en suiker, liet het een nacht staan, legde het met de zwoerdkant naar boven ongeveer 2 uur op de indirect gestookte BGE op 120 graden, draaide het om, stookte het ei op naar 190 graden en lakte het vlees met een spulletje van ingekookte honing, mosterd en kippenbouillon, en tot slot draaide ik het nog een keer om en lakte ik de zwoerdkant. Als je goed naar de foto kijkt, zie je dat ik een stuk van het zwoerd heb afgesneden – dat kwam door een mislukt experiment, maar dat mocht de pret niet drukken, want het was erg lekker. Dat ga ik vaker doen!

Pizza

Toen ik net mijn Big Green Egg had gekocht, heb ik een man (en vrouw) of 16 uitgenodigd om ter gelegenheid van mijn verjaardag te komen eten. Die avond heb ik allerlei dingen bereid, zonder van tevoren te oefenen, want dat is mijn standaardtactiek als er mensen komen eten: zonder te oefenen of me heel goed in een recept te verdiepen kook ik een nieuw gerecht, en dan zie ik wel of het lukt of niet. We hebben een heel goede snackbar op loopafstand, dus als het mis gaat is er nog altijd patat. En drank. Tijdens die eerste BGE-sessie heb ik ook pizza’s gebakken, en die vond ik zelf best geslaagd, dus dat leek me voor herhaling vatbaar. Bij het voornemen het nog eens te proberen is het helaas ruim een jaar gebleven – deels omdat ik het makkelijker vond om iets anders te maken, deels omdat ik zelf geen koolhydraten eet, dus zelfs als ik een pizza zou bakken, dan mocht ik hem zelf niet eten, en deels omdat ik erg weinig ervaring heb met brood en dingen met gist (de pizza’s van de eerste keer waren ook niet heel goed gerezen, maar daarover waren destijds geen klachten). Ik heb om mezelf te dwingen ‘pizza’s maken op de Big Green Egg’ als een van de items op mijn verjaardagslijst gezet, en toen ik vrijdag boodschappen gedaan had kon ik aan de slag, met B en M als gewillige slachtoffers.

pizza1Ik heb het recept voor pizza-deeg uit The Big Green Egg Book (want dat leek me wel toepasselijk) gebruikt, en het leek me dat per persoon 200 gr bloem ruim genoeg zou zijn. Ik eet niet zo veel pizza, want op dieet, en B is een heel tevreden pizza-eter, dus dat zou zichzelf wel middelen. Dus ik loste 3 zakjes gist met 4 theelepels suiker op in 390 ml lauwwarm water en voegde daar 8 theelepels olijfolie aan toe. Toen zeefde ik 600 gr bloem met 1,3 theelepel zout, deed het in de schitterende rode typisch Engelse mengkom die ik ter gelegenheid van the Royal Wedding heb gekocht, mengde daar het water met het gist doorheen, en toen kon ik gaan kneden. Ik heb het keurig gedaan, ook al vond ik het enorm boring (ik vermoed dat dat de reden was dat de vorige keer het deeg niet rees, want ik weet zeker dat ik toen veel korter gekneed heb), en de mooie bal deeg onder een vochtige theedoek laten rijzen. De Big Green Egg ging aan, met alle tools erin die er zijn om het tot een oven te maken (plate setter ondersteboven erin, rooster erop en daar weer een pizzasteen op), en ik maakte een tomatensaus als glijmiddel tussen de bodem en de vulling.

bge2Er waren 3 pizza’s: een met 4 kazen (gorgonzola, taleggio, mozzarella en parmezaan), een met parmaham, mozzarella en rucola, en een met oesterzwammen, taleggio en truffel. Voor een eerste echte poging was ik best tevreden: de tomatensaus had best een sterkere smaak kunnen hebben, de truffel voegde, hoewel ik hem pas helemaal aan het eind over de pizza heen raspte) weinig toe aan de smaak van de pizza, en ik had zoveel kaas op de quattro formaggi gedaan dat een deel in de BGE was gesmolten, maar dat kan de volgende keer makkelijk aangepast worden. Het grootste probleem was nog wel dat de bodems aan het aanrecht en aan mijn nieuwe kekke pizzaschep plakten, ook al deed ik er nog zo veel bloem op. Een beetje grasduinen op het internet wijst uit dat je een pizza op bakpapier kan opmaken, en dan haal je hem na een paar minuten in het ei van het papier af en leg je hem alsnog op de steen. De consumenten vonden het overigens heel lekker, dus ik heb in elk geval publiek als ik dat de volgende keer probeer. En ik heb weer aan mijn culi-skills gewerkt!

Groot groen ei

Gisteren ging ik met B en W (2 vrinden, niet het College van Burgemeester en Wethouders) naar de Big Green Egg Members’ Day. Ik was daar vorig jaar al geweest, en dat was een prachtdag. W heeft een eigen bbq-blog, waar hij en een vriend schrijven over hun ervaringen met de Weber – dat is natuurlijk vloeken in de BGE-kerk, maar goed, W ging mee als Weber-007, en B was erbij omdat hij van eten houdt, en omdat hij altijd heel enthousiast is over wat ik op mijn ei produceer. En inmiddels heb ik, tot groot verdriet van mijn accountant (‘dat is wel veel geld voor een ei’), ook daadwerkelijk zo’n unit gekocht, dus ik wilde nu zeker het het jaarlijks feest voor barbecue-nerds en extreme gadget-lovers bezoeken.

20140616-170936-61776888.jpgDe Members’ Day is elk jaar op vaderdag, en hoewel ik begrijp dat het handig is om een vaste datum voor een feestje te hebben, word ik wel een beetje chagrijnig van de hele ‘bbq-en is voor mannen’-propaganda, alsof ik een soort lelijk manwijf ben omdat ik graag een fikkie stook. Gelukkig waren er nog meer dames op de Heerlijckheid Mariënwaerdt in Beesd. Althans, op het terrein, want ik heb er weinig daadwerkelijk zien koken. Wel een boel stoere mannen met baarden en/of tatoeages, en dat vind ik prachtig, dus mij hoor je verder niet klagen. Ik kon eindelijk aan een expert de vraag stellen over wat ik eraan kan doen dat ik mijn BGE verziekt lijk te hebben omdat een deel is dichtgeroest (antwoord: kruipolie). Veel van de mensen met wie ik gezellig twitter over het ei waren aanwezig en bleken heerlijke dingen gemaakt te hebben.

20140616-170936-61776508.jpgEn wat heb ik gegeten? Alles. De Librije had een beetje een teleurstellend hapje, iets met zalm en mierikswortel en een microstukje gegrilde watermeloen, maar ik heb de indruk dat zij vooral daar zijn om kruidenmixen te verkopen. Er was een standje van een restaurant in Maasland, Bavette, waar ik heel erg nodig een keer wil gaan eten. Ik heb zwaardvis gegeten, en speenvarken, en buikspek, en zalm. Niemand waagde zich aan kip, maar dat kan ik me ook wel voorstellen, en ik heb ham uit de hooikist gegeten met gebarbecuede witte asperges. Er was een winkel met BGE-producten waar ik niets gekocht heb (ja, dat verbaast mij ook), en de zon scheen. Perfect dus.

20140616-170937-61777211.jpgHet hoogtepunt van het terrein was wat mij betreft dit jaar, net als vorig jaar, de enorme stand van de Food Fighters, een project van (onder veel anderen) IJsbrant Wilbrenninck, bij wie ik een aantal geweldige kookworkshops heb gedaan, met een grote hoeveelheid stoere mannen, die de BGE heel goed onder controle hadden, en dat resulteerde in côte de boeuf, Thaise groene papayasalade met rundvlees, coquilles met limoen, hamburgers met gesmolten eendenlever en gestoomde oesters met mango. Alles heerlijk, en daarbij waren er ook nog kleine glaasjes met lekkere cocktails. Ik ging helemaal vol (niet alleen) met inspiratie, weer naar huis. Gelukkig heb ik daar mijn eigen grote groene ei staan, zodat ik me deze zomer weer uitstekend kan vermaken!