Categorie archief: Creatief

2016

Het is zover: een glanzend nieuw jaar, dat nog overloopt van kansen en mogelijkheden. 2015 was al met al een heel goed jaar voor mij, want ik heb ontzettend veel gezien, gedaan en geleerd, en door wat ik in 2015 voor elkaar heb gekregen is 2016 het eerste jaar sinds, ik schat, 1990 dat ‘afvallen’ niet in mijn goede voornemens voorkomt, en dat vind ik een behoorlijke prestatie. Maar ik heb niet alles wat ik had willen doen gedaan (de eeuwige recepten voor de kook-app zijn bijvoorbeeld nog steeds niet geschreven), ik heb me ook een tijdje iets minder voortreffelijk gevoeld (B is in september naar Zuid-Afrika vertrokken, en ik had maandenlang veel moeite met zijn op handen zijnde vertrek) en lang niet alle veranderingen waar ik op had gehoopt heb ik daadwerkelijk weten door te voeren (ik krijg mezelf maar niet gemotiveerd om het huis netjes te houden, en dat stoort me, want ik kan ook niet zo goed tegen rotzooi). Ik zou echt een enorme vervelende zeur zijn als ik het hele jaar om dit soort dingen als minder succesvol zou evalueren, maar ik vind het ergens ook wel heel leuk dat ik nu een nieuw jaar heb, waarin ik die klote-app af kan maken, waarin ik me niet somber hoef te voelen omdat ik nu weet dat ik niet gehandicapt ben als een vriend verhuist, en waarin ik wellicht een systeem kan verzinnen om niet tussen de troep te gaan zitten.

Gaiman

Maar ik heb grote, creatieve, plannen met dit jaar. Ik wil januari en februari even gebruiken om dingen af te ronden (mijn essay voor de cursus Philosophy of Yoga die ik online bij Oxford University volg heeft een deadline van 4 januari, en die app gaat ook afkomen), en daarna wil ik meer. Ik heb een opleiding gevonden die ik wil volgen, als school voor me betaalt, want ik heb daar zelf niet het geld voor, en als dat doorgaat, verandert er wat in mijn werk en kan ik me in een iets andere richting ontwikkelen binnen mijn baan op school. En als ik er met school niet uitkom, dan weet ik in elk geval weer wat nieuws: ik wil niet tot mijn pensioen hetzelfde blijven doen op school. Ik ben ongeveer op de helft van mijn termijn als raadslid, en als ik herkozen wil worden (ik weet dat overigens nog niet zeker), dan wil ik me op dat vlak ook ontwikkelen, dus ik wil werk maken van een thema-commissie Cultuur, en ik wil mijn lokaal en landelijk netwerk beter gaan onderhouden. Ik wil blijven lezen, schrijven en musea, bioscopen en theaters bezoeken, maar ik wil ook dingen gaan maken. Ik blijf bloggen, maar ik heb nu ook serieuze plannen voor een roman. Laatst zei iemand tegen mij dat ik in vervolg op mijn optredens bij Toomler misschien ook mee zou kunnen doen aan de voorrondes van het Leids Cabaret Festival, en hoewel ik niet weet of ik daar wel goed genoeg voor ben, heb ik heel veel zin om te kijken of het erin zit. Het wordt een creatief jaar, dat weet ik zeker. En ach, dan kan ik misschien het huis ook wel opruimen.

Unvollendete

Ik laat me er graag op voorstaan dat ik alles afrond. Alles. Dus als ik aan een boek van 300 pagina’s begin en na een bladzijde of 15 blijkt dat het een ziek dystopisch boek met enge zombies is, dan lees ik gewoon door totdat ik het uit heb. En als ik verzonnen heb dat het best een goed plan is om met dunne wol een sjaal te breien met een patroon dat ik niet op de automatische piloot kan breien terwijl in Netflix kijk, dan brei ik die sjaal – ook al kost het me 2 hele winters. Want als ik eraan begonnen ben, maak ik het af. Soms duurt het even, ik ben geloof ik al 3 jaar bezig met Nachtzug nach Lissabon, want ik vind het vervelende pretentieuze troep en mijn Duits is er misschien ook niet goed genoeg voor (al vermoed ik dat je, om pretentie te kunnen detecteren, toch best wel veel van de inhoud moet begrijpen – en trouwens, docent stapt in trein en spuit filosofie is nou ook alweer niet zo moeilijk), en de spooons-app is al jaren een work in progress, maar ik heb goede hoop dat beide projecten tot een goed einde zullen komen, gewoon, omdat ik principieel alles afmaak. Maar soms denk ik dat het misschien wel een goed idee zou zijn om hier en daar een project te bestemmen tot de categorie ‘kennelijk niet gelukt’. Ik ben de enige die weet wat ik allemaal nog voor onaffe zaken in mijn leven heb, dus ik doe er verder niemand kwaad mee, en voor mezelf creëer ik een boel lucht.

kooktasIk ben de afgelopen dagen bezig met het updaten van mijn cv, dat hoort erbij als je volwassen bent (en als je volwassen bent in de 21ste eeuw moet je ook je LinkedIn-profiel updaten, gatver*), en ik heb er voor het eerst wat dingen uitgehaald. Waar het een kleine stap was om me erbij neer te leggen dat ‘Herman, Susannah, ‘“A wreath which will not crush my head”. Ezra Pounds Homage to Sextus Propertius ’ (te verschijnen)’ niet zal verschijnen, was het een enorme sprong om het item ‘Promotieonderzoek From your mouth to the gods’ ears. Religious communication in Sophocles’ tragedies‘ te verwijderen. Want nu ben ik officieel gesjeesd als onderzoeker. Maar als ik eerlijk ben is het eerder een kwestie van het woord bij de daad voegen dan ineens een beslissing nemen. En bij het opruimen van het huis kwam ik een boodschappentas tegen met allerlei kooktijdschriften en twee boekjes waarin ik leuke recepten uit die bladen wilde plakken – dat heb ik voor een deel gedaan, en toen alles in een tas gepropt om op een moment dat ik tijd had verder te gaan. Laten we eerlijk zijn: dat gaat niet gebeuren. Ik heb een kast vol kookboeken, dus inspiratie zat, en als ik al tijd zou hebben om een beetje te gaan knippen en plakken, kan ik die veel beter anders besteden. Die tas gaat ongeopend naar het oud papier: ik heb tenslotte nog een app om af te maken, en een vervelend Duits boek dat zichzelf niet leest.

*Doe ik maandag wel. Te veel weerstand.