Categorie archief: Familie

Kerstmis

Iedereen heeft wel een vaste invulling van de Kerstdagen. Meestal bezoek je familie, en als je een relatie hebt, bezoek je ook de familie van je partner – daarom is het op zich fijn dat Kerstmis uit 2 dagen bestaat (als je ouders gescheiden zijn wordt het lastig om alles in 2 dagen te persen, maar kinderen uit een gebroken gezin zijn doorgaans zeer bedreven in schipperen, dus dat komt meestal wel goed). M en ik hebben in het eerste jaar dat wij wat met elkaar hadden, en wij zijn van 6 november, dus we zijn voortvarend te werk gegaan met het afbakenen van het territorium, aan onze ouders kenbaar gemaakt dat we slechts 1 van beide dagen beschikbaar zijn voor familie, en dat we de andere dag samen uit eten zouden gaan. Zo ging het jaren goed, maar inmiddels is daar wat verandering in gekomen, omdat mijn familie niet naar Leiden komt met Kerst (ik vermoed in verband met mijn neefje en omdat ze het gedoe vinden), dus als we hen willen zien moeten we daarheen, en de ouders van M brengen meestal de Kerstdagen door in het restaurant van het zusje van M, want zij kan altijd 2 paar extra handen gebruiken. Daarom hebben we een tijdje de Kerstdag waarop we niet samen uit eten gingen doorgebracht met onze zelfgekozen familie, een groep van onze beste vrienden, met wie we een mooi diner bereidden of in een restaurant consumeerden. Hoe dan ook, we brachten de Kerst door met mensen die veel voor ons betekenen.
Omdat ik in december al 2 weekends naar Maastricht was gegaan, had ik weinig zin om voor een turkey nog een keer die kant op te gaan, en de zelfgekozen familie had plannen waarin wij niet voorkwamen, dus M en ik zijn dit jaar de hele Kerst op elkaar aangewezen. En eigenlijk bevalt dat ook heel goed: op Kerstavond hebben we rustig boodschappen gedaan in de stad, zonder de druk van een diner dat je al gepland hebt en dus bepaalde ingrediënten zeker wel moet kopen (waardoor je 3 winkels af moet reizen voordat je een treurige zak rucola hebt weten te bemachtigen), en thuis lekker gegeten en bubbels uit mijn wijnpakket gedronken, gisteren zijn we de dag begonnen om 12.00 met het uitpakken van de cadeautjes (ik heb mooie dingen gescoord) en hadden we ons traditionele diner, dit jaar bij Wielinga, dat zeer smakelijk en gezellig was, en vandaag hebben we uitgeslapen, de Leidse Kerstmarkt bezocht, en een 4 gangen kaasproeverij  met bijpassende wijnen bij Fromagerie Bon beleefd. Alles met zijn tweeën. Misschien is dit niet de meest sociale invulling van Kerst die we ooit hebben meegemaakt, maar wel de invulling waar we dit jaar behoefte aan hebben. En vanavond eten we gewoon turkey met stuffing, want ik blijf een Engelse Kerstfreak.

Throwback Thursday

throwbackthursday

Deze foto kwam ik tegen toen ik op Facebook een foto van mijn moeder zocht. Ik geloof dat hij door een nicht van mijn moeder (de ‘Madonna’ die op het stickertje onder de foto staat – ik heb verre familie die Madonna heet, dus ik ben tevreden) gepost is. Ik sta er zelf ook op: dat meisje met die scheve pony, naast die mevrouw met die mooie benen (mijn oma). Die mevrouw daarachter is mijn moeder. Grappig dat ik inmiddels meer op mijn moeder lijk dan op mezelf. Aan de andere kant: het kan erger.

Een familie-uitje

Het feit dat mijn vader, die in Frankrijk woont, en zijn zus, die in Australië woont, tegelijkertijd in Maastricht waren was een mooie reden voor M en mij om ook naar Limburg af te zakken; we konden in een keer zo goed als de hele familie zien. En Maastricht natuurlijk, ook geen straf. Tijdens het diner bij mijn moeder thuis (mijn ouders zijn gescheiden, maar mijn moeder had mijn tante te logeren en ze kan het best goed met mijn vader vinden) nodigde mijn broertje M en mij uit om mee te gaan naar de Gaia Zoo. In de tijd dat ik daar woonde, was er in Limburg nog geen Bijenkorf en moest je een half uur rijden om naar MacDonald’s te kunnen, laat staan dat er een dierentuin was, maar er is veel veranderd in de 18 jaar sinds ik naar Leiden ben verhuisd. In Kerkrade was kennelijk een schitterende zoo ingericht, waar mijn broertje, zijn vriendin C en de kleine Louis een abonnement op hebben. M houdt heel erg van dierentuinen, maar hoewel we ons elk jaar voornemen er een te bezoeken, komt het er in de praktijk vaak niet van. Het zou mooi weer worden en het was op zich een goede gelegenheid om wat tijd door te brengen met de mannen van de familie (C moest helaas werken en mijn moeder en tante waren niet zo enthousiast), dus ik liet mijn zo geliefde Bijenkorf een dagje voor wat hij was. Louis wilde heel erg graag naar de aapjes – dat zei hij doorlopend, maar de manier waarop de dierentuin was ingericht leidde ertoe dat we eerst een heleboel andere beesten te zien kregen.

gaiazoo1

Het assortiment van de Gaia Zoo loopt uiteen van Livar varkens tot giraffen, met een boel vogels, grootoorvossen en beesten die ik nog nooit live had gezien. In Noorwegen zagen we het vel van een veelvraat (een wolverine), in Kerkrade liep hij rond. Er waren 2 nijlpaarden op klein formaat, zebra’s en cheeta’s, en ik zag voor het eerst in mijn leven een capibara, of eigenlijk zag ik er een paar, inclusief jongen en een exemplaar die onder het kroos zat. Er waren inderdaad ook plenty aapjes voor Louis en een weliswaar opgezette ijsvogel voor M. Ik weet eigenlijk niet welk dier mijn broertje het mooist vindt, en mijn vader heeft een tamelijk korte concentratiespanne, dus die was er op een gegeven moment wel klaar mee. Ik zie het liefst pinguïns, maar die waren er niet, maar ik vind stokstaartjes altijd wel grappig. Bovendien vond  ik het ook echt erg leuk om met de familie op pad te zijn – zo vaak zie ik ze niet en Louis weet niet eens hoe M en ik heten (hij noemt ons vooralsnog ‘die’ en ‘deze’). En hoe erg kan het nou eigenlijk zijn om met een bejaarde, een blije peuter, je broertje en je partner in de stralende zon door de dierentuin te lopen? Helemaal niet erg dus; het was een leuke dag, en hij zal me langer bijblijven dan het zoveelste bezoek aan de Bijenkorf.

gaiazoo2

Kerstvakantie

Het is eindelijk weer Kerstvakantie. Dat is mijn lievelingsvakantie: ik vind alle vakanties fijn als er niet gewerkt hoeft te worden (en laat dat nou net de definitie van vakantie zijn), maar deze vakantie bevat Kerstmis, dubbel geweldig want ik mag cadeaus krijgen en voor iedereen die mij dier is kopen, en Oud en Nieuw, een avond gezellig met vrienden en oliebollen, gevolgd door een pyjamadag met Weense walsen en schansspringen. Dat zijn de vaste elementen, maar ik heb ook wat extra onderdelen ingepland. Om te beginnen hebben we een weekend Maastricht, we slapen in een nieuw hotel, dineren bij een restaurant dat M en ik nog niet kennen, en voor het eerst in tijden eten we turkey bij mijn moeder, met mijn broertje en zijn gezin. Ik heb een excursie naar 020 met M en F & A, nog voor mijn verjaardag, met cultuur en lekker eten en drinken. We gaan op eerste Kerstdag ook uit eten: ik heb alle menu’s van de restaurants in Leiden vergeleken en ik vond het aanbod van Dartel het mooiste, dus daar zal ik in mijn nog nader te bepalen feestoutfit zijn. En er staat nog een uitje op de rol, want we gaan naar Groningen, om de Bowie-tentoonstelling te bezoeken en te slapen in een hotel waar M en ik warme herinneringen aan hebben. Ik zou mezelf niet zijn als ik niet ook nog allerlei dingen van mezelf moest: bovenaan het lijstje staat de yogafilosofiecursus die ik cadeau heb gekregen, want als ik een certificaat van Oxford University wil (en laten we eerlijk zijn, daar was het me natuurlijk om te doen), moet ik uiterlijk 4 januari mijn essay inleveren. En dan moet ik nog opruimen, heb ik een cateringclus en ik wil graag veel boeken lezen en naar de gym gaan. Ik hoef me niet te vervelen.

kerstmarktVandaag ben ik vast begonnen om mezelf in de Kerstsfeer te brengen. Ik heb een yogales gegeven, wat op zich niet heel Christmas is, maar de Kerstbrunch voor yoga-dames die erop volgde was dat natuurlijk wel. In de gym draaiden ze sfeervolle muziek (Last Christmas van Wham! met een dikke vette beat eronder), dus dat hielp een boel. Maar het bezoek met N aan de Kerstmarkt in de binnenstad van Leiden was wat ik nodig had om de knop definitief op Kerstmis te zetten: als je een uurtje rondloopt tussen de kraampjes met allerlei artikelen die bij uitstek in december passen (schapenvellen, Hello Fresh-boxen, snijplanken, je kent het wel), met een paar pauzes voor warme chocolademelk, broodjes worst en soep, dan voel je je vanzelf een soort Kerstfee. En dan hebben we ook nog een ijsbaan, waar het prima toeven is, zelfs voor mensen die niet schaatsen. Vanavond ga ik alle cadeaus die ik gekocht heb inpakken, en dan ben ik helemaal klaar voor de Kerstvakantie. Vol met plannen, maar met genoeg ruimte om te lanterfanten. Zo zie ik het graag.

Louis

Ik heb er helemaal geen moeite mee dat ik 38 ben. Ik vind eigenlijk dat mijn verjaardag een nationale feestdag moet zijn, en als ik in juli weer jarig ben, is dat wat mij betreft alleen maar leuk. Hoewel veel mensen depressief raken als ze weer een kroonjaar bereiken, ben ik nu al het feest aan het plannen voor als ik 40 word. En als je zo fanatiek bent over je verjaardag, dan is het feit dat je ouder wordt op zich geen probleem – al word ik liever niet boven de 40 geschat, maar dat komt meer doordat het feitelijk onjuist is en doordat ik er dan kennelijk oud (en vermoedelijk afgetrapt) uitzie dan dat ik nou zo’n probleem heb met het getal zelf. Wat ik veel moeilijker te verkroppen vind is dat mijn familie ouder wordt. Mijn ouders zijn inmiddels gepensioneerd, en waar het bij beiden oorspronkelijk een VUT betrof, zijn ze nu gewoon ruim boven de 65 – en dat vind ik een raar gevoel. Toen mijn broertje mij belde om te vertellen dat hij en zijn C een kindje verwachtten, was mijn instinctieve reactie: “Oh jee, een tienerzwangerschap – heb je het ma al verteld?”, maar dat zei meer over mijn perceptie van de werkelijkheid, want ze zijn allebei boven de 30.

20140602-133658-49018828.jpgInmiddels is de baby ook daadwerkelijk geboren, en dat betekent dat ik mijn plannen om een hele gave tante te zijn kon gaan uitvoeren. Als je alleen maar tante bent, heb je wel de lusten en niet de lasten, en ik ben sowieso niet zo moederlijk, dus het is een handige manier om even met een baby te knuffelen en hem na gebruik gewoon weer in te leveren. Dus toog ik naar Maastricht, met een AS Roma-shirt, gekocht in Rome, en een Olli. Mijn broertje is namelijk Feyenoord-supporter, en Olli’s zijn geweldig, dus die keuze was snel gemaakt. Ik kreeg beschuit met muisjes, en ik mocht de kleine Louis Ryo Herman op schoot. Binnen no time was het genre #tanteselfies geboren, gelukkig met toestemming van de trotse vader, en kon ik een uur lang genieten van de kleinheid van het handje dat mijn vinger omklemde en de goorheid van de toch zeer volwassen winden die het gastje al bleek te kunnen laten. En daarna ging ik weer naar huis, met een trots, maar toch licht weemoedig gevoel over het feit dat mijn zo kleine broertje ineens een baan, een eigen huis en een baby heeft.

20140602-133658-49018689.jpg