Categorie archief: Groningen

#selfiemuseum

Ik loop een beetje achter met de museumselfies. Of op zich niet met de museumselfies als zodanig, die maak ik vol verve als ik een museum bezoek, maar ik heb al een tijdje geen verzameling gemaakt en als blogpost gepubliceerd. Bij dezen dus. Ik ben nu bij tot voor Rome, dus begin april, wat wil zeggen dat ik ieder moment nog een keer kan toeslaan met nog 5 zalen in het Selfiemuseum. Want musea bezoeken is toch een van de mooiste dingen die er zijn, en mijn smoelwerk voor kunstwerken hangen blijf ik leuk vinden.

Zaal 41: ‘Isa Genzken: Mach Dich Hübsch!’, Stedelijk Museum, Amsterdam

museumselfie42

Dit kunstwerk, een verzameling Nofretetes (ja, zo schrijft zij dat, ik ken de mevrouw ook onder een andere naam), was voor mij het hoogtepunt van een verder overigens teleurstellende tentoonstelling. Mevrouw Genzken was getrouwd met Gerhard Richter, wiens werk ik doorgaans zeer kan waarderen, maar wil graag om meer dan dat bekend staan. Daar heb ik begrip voor, maar de rotzooi die ze hier tentoonstelde lijkt me geen aanleiding tot grote roem. Al vond ik de grote sprietachtige objecten op de vloer wel weer mooi – en het was een heel gezellig uitje met M en F & A, en dat is ook wat waard, lijkt me.

Zaal 42: ‘David Bowie is’, Groninger Museum, Groningen

museumselfie41Voor de grote Bowie-tentoonstelling, eerder te zien in het Victoria and Albert in Londen, waren M en ik zeker bereid om naar Groningen te reizen. Dat gold ook voor heel veel andere mensen, want hoewel er van tevoren kaartjes gekocht moesten worden, vermoedelijk ook met het oog op hoeveel mensen er in het museum pasten, waren de rijen disproportioneel groot en was het gewoon veel te druk. Maar aan de andere kant: het was een schitterende tentoonstelling, waar je met een koptelefoon op doorheen moest lopen om naast alle beelden ook van het relevante geluid voorzien te worden. Op die manier werd er helemaal niets aan de verbeelding overgelaten, wat ik ergens ook wel jammer vond, want met mijn verbeelding is niets mis. Er was ook een foto-verbod, dus deze sneaky selfie van mij met het pak waarin Bowie Starman zong bij Top of the Pops was het beste dat ik eruit kon slepen.

Zaal 43: ‘Ode aan de Nederlandse mode’, Gemeentemuseum Den Haag
selfiemuseum 43Ik vind tentoonstellingen altijd leuk, maar tentoonstellingen met dingen die ik zelf ook heb vind ik nog veel leuker. Op deze tentoonstelling zag ik een outfit van Oilily, waarvan ik ooit de trui heb bezeten, en ik had voorkennis dat de Dripping-jurk van Michael Barnaart van Bergen ook op de tentoonstelling te zien was, dus ik had mijn eigen exemplaar ook aan, hetgeen tot nogal wat consternatie leidde in het museum. Deze selfie heb ik gemaakt voor de serie kleren van Viktor en Rolf. Dit was een prachtig vormgegeven tentoonstelling, met heel veel mooie kleren. Zo’n tentoonstelling waarvan ik zin krijg om te gaan winkelen.

Zaal 44: ‘Keith Haring – The political line’, Kunsthal Rotterdam

selfiemuseum44Keith Haring is zo’n kunstenaar van wie ik 1 of 2 werken in een tentoonstelling wel kan waarderen, maar van wie ik nu, door middel van deze overzichtstentoonstelling, heb ontdekt dat ik een tentoonstelling die volledig aan zijn oeuvre gewijd is gewoon te veel vind. Waar volgens de bordjes en de informatie de nadruk werd gelegd op het feit dat het allemaal erg geëngageerd is wat Haring maakte, werd ik een beetje zenuwachtig van al die kriebelpoppetjes overal. Maar als je de kans krijgt om met een gigantische roze piemel op de museumselfie te gaan, moet je die altijd met beide handen aangrijpen. De kans dus. Niet de piemel.

Zaal 45: ‘Jheronimus Bosch – Visioenen van een genie’, Noordbrabants Museum, Den Bosch.

museumselfie45

Ja, dit is echt een superslechte museumselfie. Dat zie ik ook wel. Maar ik mocht van het Noordbrabants Museum geen foto’s maken op de tentoonstelling, dus deze is stiekem gemaakt voor een beeldscherm. Aan de andere kant: ik was er toch maar wel. M en ik zijn enorme fans van Jeroen Bosch, dus het was heel mooi om een aantal werken van hem gezien die we nog niet kenden. Minder mooi vond ik de drukte – je zou denken dat een museum een beperkte hoeveelheid kaartjes verkoopt om ervoor te zorgen dat er niet te veel mensen in een zaal zijn, zodat je gewoon naar de schilderijen kan kijken, maar de zalen waren stampvol luidpratende bejaarden*.

Het museumselfie-project is nog lang niet afgerond en ik zal van alles wat ik bezoek verslag uitbrengen door een foto van mijn harses voor een kunstwerk van onschatbare waarde te plakken. Waarvoor bij voorbaat excuses.

Slapen buiten de deur – Asgard Hotel Groningen

Ik houd heel erg van hotels. Geen idee hoe het komt, maar het is zo: van de receptie tot het doorgaans witte beddengoed, van de mini-bar waar ik nooit iets uit neem tot het ontbijtbuffet dat ik helemaal leegeet, en van de kussens tot de kleine flesjes wasmaterialen in de badkamer. Heerlijk. En omdat ik ieder excuus aangrijp om in een hotel te gaan slapen, kan ik mijn ervaringen mooi hier kwijt. Vandaag aflevering 7: Asgard Hotel in Groningen. 

Waarom? Als leuk uitje in de Kerstvakantie hadden M en ik een bezoek aan de David Bowie-tentoonstelling in het Groninger Museum gepland. We komen graag in Groningen, dus we grijpen al gauw ieder excuus aan om erheen te gaan, maar deze tentoonstelling was zelfs wel reden geweest om een veel minder leuke stad te bezoeken (ja, zelfs Eindhoven). We herinnerden ons nog een fijn hotel waar we eerder geslapen hebben, en na een beetje onderzoek zijn we erachter gekomen dat het het Asgard Hotel was. Alle ingrediënten voor een mooi uitje waren dus aanwezig.

asgard1Eerste indrukken Als we in Groningen lopen we meestal dezelfde route: station uit, rechtdoor langs het Groninger Museum de stad in, en dan op een gegeven moment naar rechts. Voor het Asgard Hotel moet je een andere kant op, maar M wist het blind te vinden. In de lobby stond een uiterst minimalistische kerstboom (van kaal hout), wat gelijk de Scandinavische designtoon zette, en achter de balie zat een vriendelijke mevrouw die ons incheckte en de pasjes voor de kamer gaf. De lift praatte tegen ons (‘doors closing’ – ‘doors opening’) dus we hadden het gevoel dat we zelfs door de niet-levende dingen in het hotel welkom werden geheten. 
asgard2De kamer
 We hadden geluk. De kaartjes voor de Bowie-tentoonstelling waren voor maandag, zodat we de nacht van zondag op maandag in het Asgard doorbrachten, wat tot gevolg had dat we voor heel erg weinig geld een werkelijk prachtige kamer hadden. Er stond een fijn groot bed, een comfortabel zithoekje met lekkere stoelen, een televisie aan de muur, een tafel en een stoel om aan te werken en een enorme badkuip in de kamer. In een kast trof ik een (overigens lege) minibar, een waterkoker met theezakjes en gelukkig een broekenpers. We hadden uitzicht over de hele stad, vanuit de kamer, maar ook vanaf het balkon waar we over konden beschikken. Ik vond, los van de ruimte en de hoeveelheid spullen die we tot onze beschikking hadden, ook de inrichting erg mooi. Als ik het type zou zijn dat minimalistisch kon leven, zou ik mijn huis ook zo inrichten.

asgard3Het bed We hadden een tweepersoonsmatras (hoera, het kan nog), maar wel met 2 eenpersoonsdekbedden, dus konden M en ik gezellig in hetzelfde bed liggen zonder ruzie te hoeven maken over het dekbed. Prima oplossing op zich, maar een tweepersoonsdekbed blijft fijner. Het bed lag heerlijk overigens, en er waren voldoende kussens met de juiste hardheid. Vanuit het bed konden we televisie kijken, wat we ook gedaan hebben, want het was vakantie tenslotte. Ik heb overigens ook gewoon gelezen, hoor.

asgard5De sanitaire voorzieningen Los van het feit dat er een enorme badkuip midden in de kamer stond, was het sanitair mooi geregeld: een prima apart toilet, een fijne regendouche en een forse wasbak. Rituals had de doucheproducten verzorgd (dus altijd goed, maar wel een beetje afgezaagd – ik associeer Rituals inmiddels met alle hotelkamers, en dat is volgens mij niet het effect dat Rituals, of de hotels die die producten inkopen, beoogt) en er waren lekker veel handdoeken. En dan stond r dus een enorme badkuip midden in de kamer. Wat een ontzettende luxe is dat zeg: tv kijken vanuit het bad, terwijl ik gewoon kan kletsen met M, die op bed ligt.

asgard4Het ontbijt Het Asgard Hotel laat zich voorstaan op de biologischheid van hun ontbijtbuffet, en dat kan ik me voorstellen, want het was allemaal erg smaakvol. Er waren lekkere broodjes, croissants, allerlei soorten muesli, veel broodbeleg (zoet en hartig) en eitjes. Er stonden ook nog wat mooie hipsterpotjes in het buffet: chiazaad (met de instructie ‘max 1 eetlepel’ op het potje, geen idee waarom) en gojibessen voor door de kwark. Koffie en thee werd uit grote thermoskannen geserveerd.

asgard6Unique selling points Ik blijf onder de indruk van de lage prijs die we betaald hebben voor deze prachtige kamer (€140 inclusief ontbijt voor 2 personen). Als je niet op zondagavond gaat is de kamer duurder, maar dan is hij nog steeds ontzettend mooi, en wat mij betreft zeker de moeite waard. Het hotel ligt dicht bij het station en je bent zo in de stad, dus ik zie eigenlijk geen reden om dit hotel af te raden. Sterker nog: ik zie vooral redenen om dit hotel aan te raden.

Nog iets te zeuren? Als het moet heb ik altijd wat te zeuren. We kregen een tamelijk karige selectie theezakjes bij de waterkoker (4 stuks) – dat had best wat genereuzer gekund, en ik zou daar ook nog oploskoffie bij gedaan hebben. Maar aan de andere kant denk ik dat we zonder enig probleem wel meer zakjes zouden hebben gekregen. En als je nou moeilijk gaat zitten doen over het aantal theezakjes, dan ben je natuurlijk eigenlijk gewoon tevreden.

Wil je terug? De volgende keer dat ik weer een smoesje verzin om naar Groningen te gaan, wil ik weer in het Asgard slapen. In die kamer. Want dat was gewoon een heel mooie kamer. En als ik mezelf weer trakteer op een weekend met mezelf om te schrijven, zou ik graag ook daar gaan zitten, want de WiFi in het Asgard is heel goed. Dus ja. Graag.

Kerstvakantie

Het is eindelijk weer Kerstvakantie. Dat is mijn lievelingsvakantie: ik vind alle vakanties fijn als er niet gewerkt hoeft te worden (en laat dat nou net de definitie van vakantie zijn), maar deze vakantie bevat Kerstmis, dubbel geweldig want ik mag cadeaus krijgen en voor iedereen die mij dier is kopen, en Oud en Nieuw, een avond gezellig met vrienden en oliebollen, gevolgd door een pyjamadag met Weense walsen en schansspringen. Dat zijn de vaste elementen, maar ik heb ook wat extra onderdelen ingepland. Om te beginnen hebben we een weekend Maastricht, we slapen in een nieuw hotel, dineren bij een restaurant dat M en ik nog niet kennen, en voor het eerst in tijden eten we turkey bij mijn moeder, met mijn broertje en zijn gezin. Ik heb een excursie naar 020 met M en F & A, nog voor mijn verjaardag, met cultuur en lekker eten en drinken. We gaan op eerste Kerstdag ook uit eten: ik heb alle menu’s van de restaurants in Leiden vergeleken en ik vond het aanbod van Dartel het mooiste, dus daar zal ik in mijn nog nader te bepalen feestoutfit zijn. En er staat nog een uitje op de rol, want we gaan naar Groningen, om de Bowie-tentoonstelling te bezoeken en te slapen in een hotel waar M en ik warme herinneringen aan hebben. Ik zou mezelf niet zijn als ik niet ook nog allerlei dingen van mezelf moest: bovenaan het lijstje staat de yogafilosofiecursus die ik cadeau heb gekregen, want als ik een certificaat van Oxford University wil (en laten we eerlijk zijn, daar was het me natuurlijk om te doen), moet ik uiterlijk 4 januari mijn essay inleveren. En dan moet ik nog opruimen, heb ik een cateringclus en ik wil graag veel boeken lezen en naar de gym gaan. Ik hoef me niet te vervelen.

kerstmarktVandaag ben ik vast begonnen om mezelf in de Kerstsfeer te brengen. Ik heb een yogales gegeven, wat op zich niet heel Christmas is, maar de Kerstbrunch voor yoga-dames die erop volgde was dat natuurlijk wel. In de gym draaiden ze sfeervolle muziek (Last Christmas van Wham! met een dikke vette beat eronder), dus dat hielp een boel. Maar het bezoek met N aan de Kerstmarkt in de binnenstad van Leiden was wat ik nodig had om de knop definitief op Kerstmis te zetten: als je een uurtje rondloopt tussen de kraampjes met allerlei artikelen die bij uitstek in december passen (schapenvellen, Hello Fresh-boxen, snijplanken, je kent het wel), met een paar pauzes voor warme chocolademelk, broodjes worst en soep, dan voel je je vanzelf een soort Kerstfee. En dan hebben we ook nog een ijsbaan, waar het prima toeven is, zelfs voor mensen die niet schaatsen. Vanavond ga ik alle cadeaus die ik gekocht heb inpakken, en dan ben ik helemaal klaar voor de Kerstvakantie. Vol met plannen, maar met genoeg ruimte om te lanterfanten. Zo zie ik het graag.