Categorie archief: Hipsterfood

Een smoothie in een kom

Een van de dingen die mij werden aangeraden toen ik om advies vroeg over mijn totale gebrek aan conditie en energie, was om mijn koolhydraten-inname te verhogen, in elk geval tot en met de halve marathon. Ik vermoed dat dat voor veel mensen die lijnen aangenaam nieuws is, maar ik kom sowieso heel moeilijk aan mijn carbs; ik hou niet zo heel erg van brood, pasta vind ik oprecht niet lekker, aardappels en reguliere rijst zijn boring, en om nou elke avond zoete aardappels of fancy risotto te gaan zitten maken gaat me ook wat ver. Om veel koolhydraten binnen te krijgen met groente is ook niet te doen, en ik mag niet onbeperkt vet, dus chips zijn jammer genoeg ook niet de weg voorwaarts. Gelukkig is er nog altijd fruit. Bij de lectuur van mijn favoriete fitgirlsblogs kwam ik de açaibowl tegen, een dikke smoothie die je in een kom serveert, met wisselende combinaties van fruit, maar in ieder met açai, een wonderlijk besje dat zo kwetsbaar is dat het alleen als poeder of ingevroren te koop is. Dat wilde ik proberen, dus ik vroor snel alle bruine bananen die ik in de fruitmand had in, kocht blauwe bessen voor in de diepvries, en alvast een pak soja-yoghurt op voorraad (het kan ook met gewone melk, of sojamelk, of andere hipstermelk, maar het recept dat ik wilde volgen is met yoghurt, dus dan doe ik yoghurt). Alleen de açai ontbrak er nog aan.

acai-1Dat bleek niet eenvoudig: online kan je açaipoeder kopen, maar daar zit vaak rotzooi door, het zou bij Albert Heijn te koop moeten zijn, maar in 3 vestigingen heb ik het niet aangetroffen, en bij de biologische winkels in Leiden zat het ook niet in het superfoodschap. Toen ik bij De Tuinen (die bezig waren met een overgang naar een nieuwe bedrijfsnaam) wilde vragen waar de açaipoeder stond, zei de mevrouw achter de kassa: ‘Ik ben even bezig, dus u mag een van mijn collega’s gaan lastig vallen’*, waarop ik prompt verbijsterd de winkel verliet. Bij de Vitaminstore hadden ze het ook niet, en net op het moment dat ik op het punt stond om midden in die winkel te gaan huilen omdat het gewoon niet eerlijk was dat ik nergens kon kopen wat ik wilde, zei een van de medewerksters: ‘Weet u dat ingevroren açai veel lekkerder is?’ Ja, dat wist ik, maar dat kon ik nergens kopen. ‘Hier wel hoor, mevrouw. 5 pakjes van 200 gr voor €10.’ Eindelijk. Met een tas vol koude blokjes açai en gelijk ook maar een smoothie met de hoopgevende naam ‘Immunity’ verliet ik heel tevreden de winkel. In mijn eerste açaibowl zaten  conform plan blauwe bessen, banaan, açai en soja-yoghurt, en ik heb er nog een dadel doorheen gepureerd; erbovenop had ik nog muesli (met rozijnen, maar verder wel lekker), frambozen en bramen. Dat waren een boel koolhydraten, maar het was vooral erg lekker. Dat ga ik vaker maken.

acai2* Dit is dus waarom ik online winkel. Ik vind het oprecht jammer voor al die noodlijdende winkels in de binnenstad, maar ik pas ervoor om me zo door een of andere omhooggevallen troela te laten behandelen.

Hipsterfood

Gelukkig ben ik niet de enige die profiteert van al dat hipsterfood dat op de markt is, want ik kan het tempo waarin nieuwe superfood-repen met quinoa-kruimels in de schappen komen bijna niet bijhouden met mijn reviews. Immer geïnspireerd door SelfHelpHipster laat ik aan de hand van mijn smoelwerk zien wat ik echt van bepaalde producten vind. En dat is niet altijd even positief…

26. Conscious Organic Raw Chocolate Mint Hint, Organic Food For You

hipsterfood26Dit was een impulsaankoop (ik was in Den Haag voor iets heel anders, na een lange dag op school, en ik had gigantische honger). Na 20 minuten door de eco-supermarkt te hebben gelopen met de mogelijkheden die ik binnen de grenzen van mijn dieet voor me had, kwam ik uit op de helft van deze reep. Ik weet niet of het kwam doordat ik zo’n trek had, maar ik vond hem echt zalig. De tweede helft, die ik een week later opat, overigens ook. En die pukkel op mijn kin zat er al, die heeft niks met de chocola te maken.

27. Superbite Pause, AH To Go

hipsterfood27

Voor zowel dit als het volgende hipsterfoodproduct geldt dat ik ze als impulsaankoop gedaan heb op Amsterdam CS, toen ik met een flinke kater en een nog forser slaapgebrek op weg was naar de yoga-opleiding. Ik had niet ontbeten en vermoedde dat ik nog wel een hongerklop zou krijgen, dus ik heb geïnvesteerd in allerlei eten dat er superheilzaam uitzag. Deze bal was gemaakt van dadels, havermout, rozijnen (maar onherkenbaar vermalen dus dan zit ik er niet mee), noten, citroen, kamille en gember, waarmee ik voor zowel het superfood- als het hipstergehalte geramd zat. De smaak was prima. Ik ging niet echt uit mijn dak ofzo, maar in voorkomende gevallen zou ik er misschien nog wel een kopen. Ze zijn overigens wel behoorlijk aan de prijs.

28. innocent Smoothie Plus – Energise, AH ToGo

hipsterfood28

Toen ik mijn bekaterde en brakke karkas door die yoga-opleidingsdag gesleept had, bleek ik niet al het crisiseten en -drinken dat ik had ingeslagen al geconsumeerd te hebben, dus tijdens de terugreis kon ik nog genieten van deze supergezonde smoothie, met allerlei fruit en zaden en vitamines. Ik vind innocent een leuk bedrijf – ik ontvang hun nieuwsbrieven, en die vind ik grappig, net als de teksten op de flesjes (op de bodem staat altijd een berichtje waar ik om moet lachen, en de mededeling ‘schudden voor gebruik, niet tijdens’ maakt me ook blij), en ik vind hun producten vaak wel lekker. Zo ook deze smoothie – het zal wel suggestie zijn, maar ik merkte bij mezelf dat ik me een stuk energieker voelde nadat ik hem ophad. Jammer dat ik het half uur erna echt kotsmisselijk werd, maar dat zou ook aan de kater kunnen liggen. Lijkt me waarschijnlijker.

29. StickLebke Bio-Gemüseteemischung Rote Bete

hipsterfood29Op de eerste dag na de voorjaarsvakantie lag er een veelbelovend doosje thee in de docentenwerkkamer: het was thee die van groenten getrokken kon worden. Ik kon kiezen uit wortel-curry, spinazie, bieten en tomaten-gember. Na lang twijfelen werd het rode biet, maar ik heb daar zo’n spijt van gekregen dat ik de andere soorten geeneens getest heb. Ik vertelde aan de collega die de thee had meegenomen dat ik er gewoon geen woorden voor had; zij zei ‘kennelijk heb je er wel een gezicht bij’. De eerste live-erkenning van een face review is ook wat waard, dus we kunnen een kleine morele overwinning bijschrijven.

30. Doctor’s Orders Cranberry & Orange wholegrain seeds & oat reep, AH To Go

hipsterfood30

Weer een nieuwe hipsterreep. Ik snap echt werkelijk niet waarom er nog financiers te vinden zijn voor de zoveelste semi-geinige reep met alleen maar gezonde dingen erin, die desondanks behoorlijk calorie-rijk zijn. Ik had deze gekocht omdat ik allerlei ruimte had in mijn schema en dus wel iets lekkers wilde. De reep zag er in de verpakking lekkerder uit dan eruit, want hij leek nog het meest op zo’n Sultana met fruitvulling. Maar dan smaakte hij weer beter dan dat, al ging de claim ‘Eindelijk een reep die van alle kanten klopt’ me wat ver. Hij was ok, maar mijn repenwereld staat nog niet op zijn kop. Sorry.

Dit project gaat nog wel even verder, denk ik, want ik vind het veel te leuk om nieuwe dingen te eten en te doen alsof het voor een heel belangrijk blogproject is. Oh wacht, dat is het ook. 

Hipsterfood

Ik eet inmiddels zoveel hipsterfood dat ik bijna zover ben dat ik het als normaal eten ga zien. Bijna. Tot die tijd blijf ik in de stijl van de SelfHelpHipster eens in de zoveel tijd een ‘face review’ bieden van mijn avonturen in Hipsterfoodland. Als iemand tips heeft voor een product dat hij/zij graag aan de hand van mijn charmante gelaatsuitdrukkingen gerecenseerd zou zien: ik hou me aanbevolen.

16. Gembershot, Cold Pressed Juicery

hipsterfood16

De Cold Pressed Juicery is een sappenbar in Amsterdam, waar ze sappen maken op een andere manier dan de meeste sappenbarren, want die gebruiken centrifuges, blenders of juicers. Bij de Cold Pressed Juicery wordt het groente en fruit in een pers helemaal aan gort gedrukt, wat (in elk geval volgens hen) nog betere sappen oplevert. Ik laat me daar verder niet over uit, maar hun sappen zijn wel lekker. Ik heb eerder al een dagje gedetoxed met hun sappen, en soms neem ik voor de sport ook een gembershot. En dan kijk ik altijd precies zoals op de foto. Mijn hemel, wat is dat heftig. Lekker, maar heftig.

17. Oathie mueslibol, AH To Go

hipsterfood17

Als ik bij Bagels & Beans lunch, wat ik overigens al een tijdje niet meer heb gedaan en dus nodig weer eens moet doen, eet ik altijd de oathie bagel – aanvankelijk omdat hij prima in mijn semi-zandloperdieet paste, maar inmiddels omdat ik hem gewoon heel lekker vind. Maar die krengen kan je nergens anders kopen, althans dat kon niet, want nu heeft de AH ToGo hem in het assortiment opgenomen, maar dan zonder het onhandige gat in het midden, en hij heet ineens mueslibol. Prima, wat jullie willen: met een plak oude kaas (Milner light oude kaas, want ik lijn nog steeds) is het echt heerlijk. Ik ben tevreden.

18. Propercorn, Albert Heijn en AH ToGo

hipsterfood18

Toen M en ik aan het eind van de zomer een feestje gaven, kocht ik 2 zakken van deze fancy popcorn bij Albert Heijn, en ze waren tamelijk snel leeg. Dat kwam deels doordat ik het spul even wilde proeven en toen een halve zak heb opgekaand, maar voor de rest doordat verder iedereen het ook heel lekker vond. De AH To Go heeft kleinere zakken, met precies 1 portie van 88 kcal, dus die zijn ideaal. En heel erg lekker. Je vraagt je af of het echt nodig is dat ook popcorn gehipsterd wordt, maar goed, het levert lekkere popcorn op, dus mij hoor je niet klagen. Althans, alleen over het feit dat niet alle ToGo’s deze zakken verkopen. Daar kan ik uren over zeuren.

19. Mango Bear Pure Fruit YoYo, Juice & Salad, Amsterdam

hipsterfood19

Ik kocht dit ding omdat ik heel veel trek had in snoep, maar dat natuurlijk niet mag eten vanwege mijn dieet. Een soort drop-yoyo, maar dan van mango, leek me een mooi compromis, want zoet, maar toch min of meer gezond. Er zitten 2 yoyo’s in het zakje, ‘with no added nonsense’, waarmee ze volgens mij geen kleur- en smaakstoffen bedoelen, want er zaten kaartjes in die ik zou kunnen sparen. Als dat geen nonsense is, weet ik niet wat het wel is. Maar ik vermoed ook dat ik niet de doelgroep ben; ik denk dat ik eigenlijk 30 jaar te oud ben. Dit is voor hipsterkindjes, niet voor oude protohipsters. Ik heb geloof ik liever drop.

20. Rude Health – The Pumpkin, Marqt

hipsterfood20

De firma Rude Health maakt mooie crackers, dus ik dacht dat ik hun repen ook wel zou kunnen waarderen. Ik ben naïef genoeg om te denken dat een reep altijd een feestje is, maar deze reep was best hard werken. Ik moest er heel erg op kauwen, hij smaakte niet echt naar de pumpkin pie die me in het vooruitzicht was gesteld, en hij was eigenlijk niet zo lekker. Het leukste aan de hele ervaring was de verpakking, want er stonden allerlei grapjes op. Maar voor grapjes hoef ik geen matige repen te eten, lijkt me.

Dit project gaat nog wel even verder, denk ik, want ik vind het veel te leuk om nieuwe dingen te eten en te doen alsof het voor een heel belangrijk blogproject is. Oh wacht, dat is het ook. 

Hipsterfood

Het onderzoek naar eten dat ineens om onduidelijke redenen op de markt komt, maar vooral met het oog op hipsters, gaat onvermoeid voort. Er is overigens geen definitie van hipsterfood – in deze editie gebruik ik het alleen maar om drankjes te omschrijven, maar ja, mijn blog, mijn regels. Ik grijp iedere gelegenheid aan om rare dingen te proeven, en dan in de stijl van de SelfHelpHipster eens in de zoveel tijd een ‘face review’ bieden van mijn avonturen in Hipsterfoodland.

11. Amandelmelk, zelfgemaakt door N

hipsterfood9

N is echt een bikkel in sommige opzichten, en het belangrijkste opzicht is dat ze een hele kudde amandelen op haar balkon heeft staan, die ze regelmatig melkt. En dat is best een boel gedoe, want amandelen hebben hele kleine uiers, dus er komt nogal wat gepriegel bij kijken. Dus je kan je voorstellen dat ze, als ze eenmaal een glaasje amandelmelk bij elkaar heeft georganiseerd, daar zuinig op is. Ik was dus extra vereerd dat ik een heel glas kreeg om te drinken – maar ik vond het eigenlijk niet zo lekker. En al het gedoe niet waard. Maar een mens moet hobby’s hebben, toch?

12. BOS Lime & Ginger Ice-Tea

hipsterfood12

Over dit spul kan ik lang of kort praten, maar ik zie eigenlijk geen reden om een heel verhaal op te hangen, want ondanks de superfancy verpakking, en ondanks dat het vooral verkocht wordt in zaken waar hele mooie mensen en extreme hipsters komen, en ondanks dat de zaak waar ik het gekocht heb werd gerund door twee heel aardige jongens die heel vrolijk waren, is het gewoon ijsthee. Zonder prik en ook zonder al te veel smaak. Niets bijzonders. Dus als je geld over hebt en je wilt aardige mensen steunen door te dure ijsthee te kopen, dan is deze aan te raden. Maar je kan ook zelf ijsthee maken. Of iets anders drinken.

13. Fentiman’s Dandelion & Burdock

hipsterfood13

Toen ik een klein meisje was en regelmatig in Engeland kwam, want toen had ik daar nog levende opa’s en oma’s, dronk ik graag Dandelion & Burdock. Ik heb eigenlijk nooit meer nagedacht over wat dat precies was. Het is frisdrank, zeker, en dandelion is paardebloem, en burdock is een soort wortel, maar ik dronk het alleen als ik daar was, en in Nederland heb ik daar verder geen gedachten over ontwikkeld. Het blijkt een drankje met een middeleeuwse oorsprong te zijn, en nu maakt Fentiman’s het ook, en die maken allerlei hipsterdrankjes (de rose lemonade kan ik aanraden, zeker met gin), dus het kwalificeerde. En het smaakte als vanouds, wat dus betekent dat er in Nederland een zeer beperkte markt voor is: hipsterexpats with cravings.

14. Spinazie-avocadoshake van Shakies

hipsterfood14

Ik kocht deze shake op Amsterdam CS na een yoga-opleidingsdag en ik vond hem heerlijk. Na mijn ervaring met de spinazie-selderijsap van Albert Heijn (met als belangrijkste ingrediënt appel) was ik een beetje huiverig voor de charmes van de groentesap, maar ik ben weer helemaal terug, want zo zou ik het ook wel volhouden. Hij was een beetje zoetig, door de sinaasappelsap die erdoorheen zat, maar hij had genoeg groentesmaak om me toch het gevoel te geven dat ik supergoed bezig was met mijn gepureerde avocado en spinazie. En daar gaat het tenslotte uiteindelijk allemaal om. Vind ik.

15. Fritz Kola zuckerfrei

hipsterfood15

Bij Van de Leur, mijn huidige favoriete werkplek in Leiden, hebben ze drie soorten cola, en ze zijn geen van alle de traditionele soorten. Er is Fentiman’s Curiosity Cola en Fritz-Kola, in zowel de gewone als de light versie. Ik drink alleen maar cola light, dus ik had minder te kiezen, maar ik was benieuwd naar deze, want die schijn je bijna nergens te kunnen krijgen. Volgens N smaakt hij naar kinder-cola, maar dat heb ik al 30 jaar niet meer gedronken, dus daar kan ik geen uitspraak over doen – ik vond hem gewoon lekker. Hij bruiste wel heel hard, de bubbels spetterden over de rand van het glas, maar als dat nou het ergste is wat een hipster kan overkomen valt het allemaal heel erg mee. Ik ga het vaker drinken.

Dit project gaat nog wel even verder, denk ik, want ik vind het veel te leuk om nieuwe dingen te eten en te doen alsof het voor een heel belangrijk blogproject is. Oh wacht, dat is het ook. 

Yoga-festival

Gisteren was het eerste Leidse yoga-festival, in de toplocatie Scheltema. Nou zou je denken dat ik al genoeg yoga doen, dat denk ik zelf vaak ook, maar het leek me ook wel gezellig om een dagje een beetje rond te hangen, een paar lesjes volgen en allerlei gezonde theetjes te drinken – en ik was niet de enige, want L, met wie ik ooit een week lang een kamer heb gedeeld op een yoga-retreat op Kreta, en die ongeveer dezelfde zweverigheidsgraad als ik heeft (dat wil zeggen: wel de yoga, deels de lifestyle, maar wel vlees eten en alcohol drinken en geen onzin), wilde ook wel mee. Dus voor €49,95 kochten we een dagkaart, waarmee we onbeperkt toegang hadden tot lessen en lezingen, en we zorgden er ook voor dat we voldoende tijd hadden om naast de yoga serieus te kunnen chillen. De eerste les die we volgden was Sivananda Yoga, een vorm van yoga die we geen van beide kenden, maar die samen te vatten valt als ‘een houding doen, dan op de grond liggen; nog een houding doen, weer op de grond liggen’ en dat herhalen tot het tijd is. Vooral het op de grond liggen vond ik wel ontspannen, maar ik heb geen moment het gevoel gehad dat ik echt aan het werken was. Wel een aardige docente, al was ik niet heel onder de indruk van haar hele ‘go on a journey in your body’-verhaal – als iemand het woord ‘chakra’ laat vallen haak ik tamelijk snel af. Maar dat mocht de pret niet drukken.

yogafestival1

Na de eerste les gingen we het marktje verkennen. Er was veel te koop: mooie yoga-kleding van Spiritual Gangster en een yogabroek met pauwenprint, maar geen van dat alles in mijn maat (ik heb de indruk dat de yoga-industrie denkt dat we allemaal graatmager zijn – maar dat viel op dit festival alleszins mee), kaarsen, ecologische schoonmaakproducten, thee van Yogi Tea (niet mijn merk, maar L zweert erbij), een supermooie meditatiestoel die helemaal op maat gemaakt wordt voor je, tassen voor je yoga-mat en sieraden. We konden ijsthee van Little Miracles proeven (kende ik al) en kokoswater, waar ik ooit heel lelijk over gedaan heb, maar wat ik inmiddels eigenlijk best lekker vind. Ik raakte in gesprek met een meneer van Frecious, die sappen verkoopt die met een heel fancy slowjuicer gemaakt worden, en die ontzettend lelijk deed over mijn lieve Versapers, dus ik ga met hem geen zaken doen; inderdaad, zo kinderachtig ben ik, al waren zijn sappen wel lekker, dus wellicht dat de pragmaticus in mij het wint van de principes. Bij het standje van Raw Heaven, waar twee heel aardige mensen de spullen verkochten, haalde ik mijn lunch, en gelijk ook allerlei hipsterrepen voor in Rome: raw, vegan, dadels, noten, weet ik het allemaal. Het hart dat ik daar kocht, van kokos, mango en incabessen was echt zalig. Het weer was ook heel goed geregeld: we hebben buiten geluncht, waar Karel’s Biofriet bleek te staan, maar omdat hij geen kroketten bij zich had, heb ik geen zaken met hem gedaan.

yogafestival2

Na het marktje had ik me ingeschreven voor een lezing over anatomie – leek me in het kader van de opleiding wel handig, want ik doe regelmatig opdrachten voor anatomie, maar de informatie blijft slecht hangen. Dus ik heb het nog een keer van een ander gehoord, misschien werkt het. L was niet mee, die is er uiteindelijk in geslaagd een Do In les te gatecrashen, en ook het vervolgprogramma was gescheiden, want zij ging naar Upside Down, waar ik me ook voor had aangemeld, maar wat in het licht van de armblessure niet raadzaam leek. Ik had mijn inschrijving dus aangepast en ging naar Yin Yang Yoga, onder leiding van yoga-ster Skadi van Paasschen. Met Yin Yoga had ik al wat ervaring, dat vind ik best lekker en ontspannend, maar doordat het werd gevolgd door een Yang-deel, was het al met al nog heel actief ook. Het was dan ook wel weer iets te zwaar op mijn arm, maar goed, dan weet ik waar de grens ligt. En toen was het festival alweer afgelopen – althans, voor degenen die geen behoefte hadden aan het mantra-zingconcert (inderdaad, L en ik), dus na het ophalen van de goodiebag had ik nog net genoeg tijd om even een flink stuk vlees voor het diner in huis te halen. Maar dan wel op uiterst ontspannen wijze.

yogafestival3

Hipsterfood

Ik heb een zwak voor raar eten. Ik vind bijzondere smaken gewoon leuk, ook al vind ik het eten in eerste instantie niet per se lekker. Dus ik blijf rare dingen proeven, en dan in de stijl van de SelfHelpHipster eens in de zoveel tijd een ‘face review’ bieden van mijn avonturen in Hipsterfoodland.

6. Albert Heijn Super Juice Spinazie Selderij

hipsterfood6Tja, wat zal ik zeggen? Groentesap is superhip, overal in de Grote Stad duiken juice bars op, maar in Leiden hebben we nog een lange weg te gaan en zijn we dus aangewezen op Albert Heijn, of we moeten afreizen naar 020 om sappen te kopen. Of het zelf maken, maar ik heb een prehistorische sapcentrifuge, en die is natuurlijk totaal verkeerd, want je moet een slow juicer hebben. N heeft er een, maar ik niet. En als ik zo dit sap proef, dat eigenlijk nog het meest naar koude groentesoep met appelsap (volgens het ingrediëntenlijstje: 50% ap­pel, 31% spi­na­zie, 12% kom­kom­mer, 5% selderij, 2% limoen) erdoorheen smaakt, dan ben ik er ook echt niet klaar voor. Dubieuze smaken.

7. Rice Dream Original + Calcium

hipsterfood 7

Dit was ook nog binnen het bonnenboekje voor sloeberhipsters van Albert Heijn, en ik vond dit spul echt intens naar smaken. En ik ben best wel wat gewend hoor, ik drink liever geen melk, want ten eerste ben ik geen kalfje dat moet groeien, en ten tweede kan ik het niet zo goed verteren, dus ik heb het hele assortiment aan soya-, haver-, rijst- en amandelmelk al een keer geprobeerd. Maar dit was gewoon vies: ik kon er sowieso geen cappuccino mee maken, want mijn Nespresso zei dus gelijk nee, en ik heb er nog wat andere dingen mee geprobeerd, maar het smaakt naar niks en die toegevoegde kalk geeft een mondgevoel alsof ik krijtjes heb gegeten.

8. Coca Cola Life

hipsterfood10

Ik heb jaren geen cola gedronken, of zelfs geen frisdrank, met uitzondering van tonic, omdat die onmisbaar schijnt te zijn in een G&T. Maar er was een moment dat ze op Den Haag CS mini-blikjes Cola Life stonden uit te delen, en ik was vatbaar, en ik ben met open ogen in de fuik gestapt. Wat kan dat lekker zijn als je er zin in hebt. En wat is het makkelijk om jezelf ervan te overtuigen dat je er zin in hebt. Hij is gezoet met Stevia, en het blikje is groen, dus hij komt in aanmerking voor het predicaat ‘hipsterfood’, maar ik weet dat het nog steeds eigenlijk gewoon vieze zooi is. Maar soms…

9. Obscure Chili Liquorice Chocolade-ballen van de Sligro

hipsterfood8

Tijdens een bezoek aan de Sligro met N kwam ik deze units tegen, en N, die beter in de materie zit dan ik, vond dat ze ook hipsterfood waren, dus niets belette ons nog om ze te kopen en reeds 2 meter na de kassa al te proeven. N spuugde die van haar gelijk weer uit, want ze bleek niet van spicy en eigenlijk ook niet van drop te houden, en dan houdt het al snel op, maar ik hou daar wel van, en ook van chocola, en ik vond het al met al een verrassende combinatie. Ik heb het potje leeggegeten (niet meteen, in de loop van de week), en ik vond ze prima. Maar ik heb ze sindsdien niet meer gekocht, en dat zegt vast ook wat.

10. Albert Heijn Gerstsalade met sojabonen en oosterse vinaigrette

hipsterfood11Deze heb ik op Amsterdam CS gekocht, en ik heb bij wijze van variatie op mijn gebruikelijke AH quinoa salade geopteerd voor gerst. Interessant. Er zat ook allemaal kool doorheen, en ik lust graag sojabonen, en de dressing was prima. Aan gerst zit een goeie bite, dus al met al was ik eigenlijk wel tevreden. Niet laaiend enthousiast, en als ik eerlijk ben is mijn leven ook verder ongewijzigd gebleven, maar tevreden. Dat is ook weleens een mooie staat om te bereiken.

Dit project gaat nog wel even verder, denk ik, want ik vind het veel te leuk om nieuwe dingen te eten en te doen alsof het voor een heel belangrijk blogproject is. Oh wacht, dat is het ook. 

Hipsterfood

Ik heb een zwak voor raar eten. Ik vind bijzondere smaken gewoon leuk, ook al vind ik het eten in eerste instantie niet per se lekker. Dit is begonnen met cheese onion-chips, want laten we eerlijk zijn, die zijn ook niet lekker, maar sindsdien heb ik me flink ontwikkeld, zodat ik nu een voorloper lijk te zijn op het gebied van hipsterfood. Quinoa eet ik al een tijdje, in mijn cappuccino zit soya-melk en door mijn low-carbdieet neig ik toch al naar het vreemde. In de stijl van de SelfHelpHipster zal ik eens in de zoveel tijd een ‘face review’ bieden van mijn avonturen in Hipsterfoodland.

1. Little Miracles Green Tea natural energy drink 

hipsterfood3

Aangeschaft met het Albert Heijn kortingsbonnenboekje voor heel duur eten en drinken (15% – bijna alles in deze editie heb ik aan dat boekje te danken). Behalve groene thee zit er ook ginseng, granaatappel, açai en agave in dit flesje, dat belooft niet alleen de dorst te lessen, maar mij ook te vullen met energie. Alsof ik Red Bull drink, zeg maar. Nou lust ik geen Red Bull (dat stinkt namelijk, dus dan drink ik het niet), dus de werking kan ik niet vergelijken, maar dit drankje heeft helemaal niets toegevoegd aan mijn energieniveau. Ik heb het wel opgedronken, hoor, maar je ziet aan mijn gezicht dat ik het niet zo lekker vind. Voor een flesje vocht vond ik het vooral droog smaken. Koop ik niet meer.

2. The Rawlicious Food Co. Boerenkool Chips (Thai Chili)

hipsterfood2

Boerenkoolchips zijn supertrendy. Er zijn zelfs recepten voor hoe je ze zelf moet maken, maar dat is mij vooralsnog een brug te ver, zeker als ik ze gewoon kan kopen. Dan ga ik voor mijn gemak wel even voorbij aan het feit dat ze echt schreeuwend duur zijn (€3,49 per zak – dan verwacht ik eigenlijk minstens een orgasme, maar goed) en dat ik ervoor naar Albert Heijn moet in het schap waar ook de maden liggen (ik meen dit), maar ik vind ze ontzettend lekker. Bijkomend voordeel is dat M ze smerig vindt, dus als de zak open gaat, is de inhoud helemaal voor mij.

3. Vita Coco Natural Coconut Water

hipsterfood1

Op het gebied van het kokoswater ben ik echt een late adapter, want iedereen die ik ken die ook maar een keer op een yogamat heeft gelegen drinkt dit spul alsof het ranja is. Het was er bij mij nooit van gekomen, dus ik nam een pakje mee naar een surveillance van 1,5 uur. Dat had ik niet moeten doen: na 5 minuten nam ik mijn eerste slok, en ik vond het zo smerig dat ik die hele slok niet wegkreeg. Althans, ik heb er 10 minuten over gedaan. Het pakje is leeg gegaan, maar wel met heel veel moeite, en het voornemen het NOOIT MEER te drinken. Behalve dan dat ik nog een pakje had – en dat heb ik twee dagen later na het hardlopen in een keer weggetankt. Dat was op zich wel te doen, maar voor zonder ook maar te proeven in je kanaal gieten kan ik ook water nemen.

4. Albert Heijn Boerenkool Quinoasalade met kaneel-citrusdressing

hipsterfood4

 

Dit had zo mooi kunnen zijn. Ik lust quinoa, ik heb niets tegen boerenkool, ik vind kaneel ok en citrus lekker, en het ingrediënt waarover op de verpakking stelselmatig gezwegen wordt, grote hompen pompoen, maakt me meestal heel erg blij. Ik kocht dit om in de trein te eten, en ik moet zeggen dat ik me niet kan herinneren wanneer ik voor het laatst zoiets smerigs heb gegeten. Het was zoet en wee en het smaakte naar kots. Of niet echt naar kots, maar naar het gevoel dat je hebt als je quinoa, bloemkool, pompoen, kaneel en citrus eet, en dan kotst. Wat een ongelooflijke afknapper was dat zeg. Volgende keer neem ik weer de fijne quinoa-salade van Appie (die met broccoli en bonen).

5. Bio Today Seaweed Tapenade

hipsterfood5Ik weet eigenlijk niet waarom ik dit gekocht heb, want als je geen brood eet is tapenade kopen op zich best een kansloze actie, maar ik ben blij dat ik het gedaan heb, want ik vond het verrassend lekker. Ik heb het op boekweitwafels gesmeerd (I know) en het smaakte een beetje muffig, maar niet op de verkeerde manier – een beetje zoals echte tapenade, maar dan meer naar zee. Ik denk niet dat ik ervoor zou omrijden, maar ik ben al met al best tevreden over dit spul. Ik zal eens kijken of ik het iemand op brood kan aansmeren, en dan kijken hoe de reacties zijn.

Dit project gaat nog wel even verder, denk ik, want ik vind het veel te leuk om nieuwe dingen te eten en te doen alsof het voor een heel belangrijk blogproject is. Oh wacht, dat is het ook.