Categorie archief: Hotel

Slapen buiten de deur – Townhouse Design Hotel Maastricht

Ik houd heel erg van hotels. Geen idee hoe het komt, maar het is zo: van de receptie tot het doorgaans witte beddengoed, van de mini-bar waar ik nooit iets uit neem tot het ontbijtbuffet dat ik helemaal leegeet, en van de kussens tot de kleine flesjes wasmaterialen in de badkamer. Heerlijk. En omdat ik ieder excuus aangrijp om in een hotel te gaan slapen, kan ik mijn ervaringen mooi hier kwijt. Vandaag aflevering 10: Townhouse Design Hotel in Maastricht. 

Waarom? Mijn moeder dreigde de leeftijd van 70 jaar te bereiken, zonder dat ze ooit bij Beluga had gegeten. Nou is dat natuurlijk helemaal niet verplicht, en ik vermoed dat meer mensen die leeftijd bereiken zonder de ervaring, maar mijn moeder woont vlakbij. En ze houdt van lekker eten. En vooruit, M en ik wilden er best wel weer eens heen, dus we hebben haar uitgenodigd. Maar als je in Maastricht eet moet je ook in Maastricht slapen, zodat we uit het ruime aanbod aan overnachtingslocaties dit keer weer eens het Townhouse Design Hotel hebben uitgezocht. Daar hebben we wel vaker geslapen, maar ik had er niet eerder over geschreven.
01-exterieur-townhouse-hotel-maastricht-db9be7fc2f
Eerste indrukken Dit hotel ligt aan de St. Maartenslaan, een straat die haaks staat op de straat die parallel loopt aan het spoor. Klinkt vaag, maar ik bedoel: dit hotel ligt heel dichtbij het station. Het is een mooi pand, veel licht, er staan leuke stoelen in de etalage en er staat een bord buiten dat je welkom bent om daar koffie met gebak te komen eten of een biertje te drinken. De lobby is fors van formaat; dat komt doordat je daar moet inchecken, maar het ontbijt wordt daar ook geserveerd en als je er zou willen chillen met een drankje zit je daar ook, op allerlei meubels die op trendy wijze mismatched zijn. We werden welkom geheten met een hand van de receptioniste, en we kregen een kommetje soep en uitleg over het slaapmutsje (een drankje dat na 21.00 voor ons klaar zou staan). 
townhouse1De kamer
 De kamer was best klein – dat blijkt ook uit de foto, die vooral bed is, maar aan weerszijden van het bed waren kastjes aan de muur geschroefd met allerlei boeken, er hingen leuke retro-bordjes aan de muur, er was een televisie, een stoel, een hippe lamp, een tafeltje met een cadeautje, twee flesjes Chaudfontaine met glazen, een föhn en gratis WiFi. Verder geen fratsen. Oh, wel 1 frats: er was in plaats van een ‘niet storen’-bordje een huisvogel, Pieteke, die je aan je deur moest hangen als je niet gestoord wilde worden.

townhouse2Het bed Eindelijk. Een hotel in een bed dat daadwerkelijk een tweepersoonsbed is. Dus met een tweepersoonsmatras en een tweepersoonsdekbed, zodat je eindelijk een keer het gevoel hebt dat je met je partner in bed ligt, in plaats van dat je 2 individuele bedden tegen elkaar hebt geschoven en dan nog steeds je eigen dekbed hebt. Veel beter. Op het bed lagen 2 prima kussens en een soort lange worstkussen, die ik gelijk op de grond heb gelegd (ik vermoed dat iedereen dat doet, dus die dingen kunnen ze net zo goed weglaten volgens mij). Het bed lag ook echt geweldig, en dat mocht ook wel, want we hadden allebei behoorlijk slaap nodig.
townhouse4
De sanitaire voorzieningen 
Er hing een mooi ruime wasbak, met een spiegel en voldoende ruimte om je spullen op te zetten. De WC was prettig en de regendouche had een gebruiksaanwijzing, wat door de niet-technische mens in het gezelschap (M dus) als handig werd ervaren. We kregen een soort eierdoosje met een fijn zeepje, douchegel, shampoo, bodylotion en een ‘vanityset’, met daarin dingen als wattenschijfjes en -staafjes, een douchemuts en een schoenpoetssponsje. Aan de muur bij de wasbak en in de douche hingen overigens ook nog een zeepdispenser. Beter mee verlegen dan om verlegen, is kennelijk de gedachte. Er waren veel handdoeken, die allemaal lekker zacht waren.

townhouse3
Het ontbijt
 Volgens mij was er meer dan je zou verwachten van een ontbijtbuffet in het aanbod van het Townhouse vertegenwoordigd. Er was roerei, worstjes (althans, ik heb ze niet meteen genomen en toen waren ze op en werden ze niet bijgevuld, maar in theorie waren ze er), tomaat met kaas eroverheen, mini-croissants en mini-chocoladebroodjes, sap, zoet beleg, harte beleg, meerdere soorten brood en er werden smoothies aan tafel gebracht. De koffie was ok, maar de prosecco superfeestelijk. Het lekkerst vond ik het Limburgs gehaktbrood en de pâté, want die heb je niet overal. Prima ontbijt dus.

townhouse5Unique selling points Ik heb echt heerlijk geslapen in het bed op deze kamer. Op de site van het Townhouse Hotel staan ook foto’s van bedden van Håstens, en hoewel ik niet weet of er een Håstens op onze kamer stond, lag ons bed in elk geval heerlijk. De ontvangst met soep, het slaapmutsje (een heel zoet mengsel van gin en port, geloof ik) en het cadeautje op de kamer (een lunchbox met chocolaatjes) waren alle persoonlijke touches die je als hotel helemaal niet hoeft te geven, en daarom juist extra gewaardeerd worden. Ik vond het ook heel prettig dat je op zondag tot 12.00 kan ontbijten – uitcheck is dan wel om 11.00, maar daarna heb je echt alle tijd om het ontbijtbuffet te plunderen.

Nog iets te zeuren? Mijn grootste klacht, en dat is niet zo’n heel grote klacht, want die heeft met het concept van het hotel te maken, is dat er zo weinig op de kamer stond. Ik vind allerlei overbodig meubilair meestal overbodig, en als er een broekenpers op de kamer staat word ik sowieso chagrijnig, maar op deze kamer stond wel heel weinig. Ik miste echt een waterkoker bijvoorbeeld. M kon zondagochtend zonder probleem een kopje thee voor ons halen, maar het is toch iets waar je je op zich niet voor zou willen aankleden. Tot slot vond ik de kamer eigenlijk wel een beetje duur (€180 inclusief ontbijt) voor wat we kregen – dat was allemaal voortreffelijk, maar ik had dat voor €130 nog net iets voortreffelijker gevonden.

Wil je terug? Vast wel. We komen vaak in Maastricht en we hebben een vaste set hotels waar we graag overnachten; dit hotel maakt deel uit van de set. Lekker dicht bij het station, aardige mensen, goed ontbijt. Ik vermoed dat we ons over 5 of 6 verblijven in 043 weer bij het Townhouse zullen melden.

Slapen buiten de deur – The Duke Boutique Hotel Den Bosch

Ik houd heel erg van hotels. Geen idee hoe het komt, maar het is zo: van de receptie tot het doorgaans witte beddengoed, van de mini-bar waar ik nooit iets uit neem tot het ontbijtbuffet dat ik helemaal leegeet, en van de kussens tot de kleine flesjes wasmaterialen in de badkamer. Heerlijk. En omdat ik ieder excuus aangrijp om in een hotel te gaan slapen, kan ik mijn ervaringen mooi hier kwijt. Vandaag aflevering 9: The Duke Boutique Hotel in Den Bosch. 

Waarom? Ik weet niet meer precies hoe het komt, volgens mij heeft het iets met onze gedeelde liefde voor de LP ‘Picknick’ van Boudewijn de Groot te maken, maar M en ik zijn grote fans van het oeuvre van Jeroen Bosch. Dus toen er in het Noordbrabants Museum een grote tentoonstelling over Bosch werd aangekondigd, hebben we meteen kaartjes gekocht. En daar hoort dan natuurlijk ook een overnachting bij. Ik heb een tijdje gezocht binnen het aanbod in Den Bosch, en hotel The Duke leek mij eigenlijk wel de beste keuze: mooi in het centrum, de kamers zagen er op de foto goed uit, en er was een gym, dus ik hoefde me geen zorgen te maken over mijn sportschema. Heerlijk dus. 
duke1
Eerste indrukken Het hotel ligt midden in een winkelstraat, dus het valt bijna niet op. De receptie is op de tweede verdieping, er is een lift, maar bij de trap stond op de muur geschilderd ‘burn calories, take the stairs’, en dan moet je toch van behoorlijk luien huize komen om dan in de lift te gaan staan. Bovendien bleek op de eerste verdieping met koeienletters ‘keep up the good work – you are almost there’ op de muur te staan, dus met die peptalk lukte het zeker. De ontvangst bij de receptie was precies zo hartelijk als je verwacht in het zuiden van het land en ik kreeg gelijk een voucher mee om gebruik te maken van de gym. 
duke2De kamer
 De kamer was door de layout een beetje lastig te fotograferen, maar ik vond hem prachtig. Er stond een groot bed, een tafel met een uitermate fancy koffiezetapparaat, en achter een urban ruw afgewerkt halfhoog muurtje was nog een mooi zitje. In een kast waren maar liefst 2 föhns te vinden (waarom?), de wifi was gratis, er was een prima televisie en een ruime minibar. De badkamer was min of meer in de slaapkamer, maar dat was op zich wel gezellig. Gelukkig was er geen ruimte geïnvesteerd in een broekenpers, want die blijf ik toch stom vinden.

duke3 Het bed Het bed was dit keer een tweepersoonsmatras, maar dan wel met 2 eenpersoonsdekbedden – op zich natuurlijk wel handig om als je de vrede in bed wilt bewaren, maar aan de andere kant is het ook niet bepaald romantisch, want je gaat niet met zijn tweeën onder 1 klein dekbed (althans, dat heb ik sinds mijn studententijd niet meer gedaan), dus voordat je het weet is het toch weer ieder voor zich in een groot bed. Maar hoe dan ook heb ik heerlijk geslapen, en dat is ook wat waard. Heel veel zelfs.

duke4De sanitaire voorzieningen De badkamer bestond uit een wastafel die min of meer in de kamer stond, met dan om het hoekje een douche. Het toilet was wel in een ander kamertje (sommige dingen hoef je ook niet te delen bij een romantisch nachtje in een hotel). Ik vond de zwarte tegeltjes erg mooi, en de doucheproducten waren prima: grote flessen die in de douche aan de muur zaten met fijne spullen. Er was een klein flesje met bodylotion, maar die was al aangebroken, wat ik een beetje vies vond, maar aan de andere kant gebruik ik ook helemaal geen bodylotion, dus het was niet echt een probleem.

duke5
Het ontbijt
 Het ontbijtbuffet was prima, met allerlei fruit, brood, muesli, beleg en gekookte eieren. Ik was niet enorm onder de indruk van de variatie, en er waren niet echt heel bijzondere dingen, maar ik heb lekker gegeten, dus misschien moet ik ook niet zo’n verwende ontbijtdiva zijn. Maar misschien ook wel, want ontbijtjes in hotels zijn gewoon heel belangrijk.

duke6Unique selling points Wat ik heel fijn vond aan dit hotel was de prachtige gym waar ik gratis gebruik van kon maken, en de kamer zelf vond ik eigenlijk ook wel heel mooi. De locatie midden in de stad was natuurlijk handig, en we zaten dus ook dichtbij allerlei fijne horeca, zodat we niet ver hoefden te lopen om een plek te vinden om lekker te eten. De motivational teksten aan de muren vond ik leuk en de dames van de receptie waren heel aardig. Kortom: prima hotel.

Nog iets te zeuren? Dat aangebroken flesje bodylotion was geloof ik het grootste probleem dat ik had, en ik vond de heel open badkamer wel heel erg open, maar badkamergebruik is op zich niets om je voor te schamen, dus het valt alleszins mee met de klaagonderwerpen.

Wil je terug? Als ik ooit nog in Den Bosch zou moeten slapen zou ik denk ik wel weer naar dit hotel gaan, maar ik heb niet zo heel veel met Den Bosch, waardoor ik denk dat het nog wel even zal duren. Ik zou anderen zeker wel aanraden om naar The Duke te gaan!

Slapen buiten de deur – Hotel New York Rotterdam

Ik houd heel erg van hotels. Geen idee hoe het komt, maar het is zo: van de receptie tot het doorgaans witte beddengoed, van de mini-bar waar ik nooit iets uit neem tot het ontbijtbuffet dat ik helemaal leegeet, en van de kussens tot de kleine flesjes wasmaterialen in de badkamer. Heerlijk. En omdat ik ieder excuus aangrijp om in een hotel te gaan slapen, kan ik mijn ervaringen mooi hier kwijt. Vandaag aflevering 8: Hotel New York in Rotterdam. 

Waarom? Hoewel M liever niet naar 010 gaat, hadden we nu een mooi 2 daags programma opgesteld: eten met vrienden bij de Phoenix Food Factory, dan naar het concert van Joe Jackson in de Nieuwe Luxor, en de volgende dag een kookworkshop bij Herman den Blijker. Althans, bij Las Palmas. En dan wordt het toch wel handig om in Rotterdam te overnachten, waarbij het bijkomende voordeel was dat we bijna de hele tijd op de Kop van Zuid waren (alleen voor de Food Factory moesten we even de zometeen Hoerenloper over), zodat het voor de hand liggende hotel het nooit genoeg geprezen Hotel New York was. We hebben daar al eens eerder geslapen, in het torentje – heel bijzonder, maar voor dit verblijf had ik een ‘gewone kamer’ gereserveerd.
hny1
Eerste indrukken Hotel New York benader je het beste vanuit een watertaxi. Je stapt op in Leuvehaven of Veerhaven en vaart dan als een prinses tussen de enorme boten door naar de overkant, met uitzicht op het prachtige gebouw waarin het hotel (en het restaurant) gevestigd zijn. Dit keer had ik iets minder tijd, dus ik ben gewoon met de metro gegaan. Voordeel daarvan is dat je over de Kop van Zuid kunt lopen, die, als je positief van aard bent, constant in ontwikkeling is, maar als je iets negatiever gestemd bent, een permanente bouwput is. Ik was in een topstemming, dus ik vond het allemaal prima, en de eerste indrukken van HNY zijn altijd goed. De ontvangst bij de receptie was uiterst vriendelijk, ik kreeg een sleutel voor de kamer en ging met een fijn liftje naar boven. M zou later komen, dus ik kon even rustig kwartier maken in de kamer.
hny2De kamer
 Waar ik dacht dat ik deze kamer in vergelijking met het torentje teleurstellend zou vinden, was ik aangenaam verrast: het was een mooie grote kamer, met leuk meubilair, dat past binnen de ouderwetse sfeer van het hotel, zonder oubollig te zijn. Bovendien waren er 2 enorme kluizen in onze kamer, waarvan de onderste dienst deed als inkoopkast. Er was een enorm bed, een fors bureau, met een Nespresso-apparaat, er was een goeie televisie, waar we vanuit bed prima naar konden kijken, aan beide kanten van het bed nachtkastjes, een chaise longue, zodat ik als de drama queen die ik ben achterover kon kwijnen, en in de kluis trof ik nog een föhn en een kleine kluis. Er was geen waterkoker of minibar, maar het was mogelijk om via de receptie thee te laten komen, en met een bar in het gebouw kon iemand die een borrel nodig had die ook op uiterst eenvoudige wijze bemachtigen.

hny3Het bed Het bed bestond uit 2 eenpersoonsbedden, wat op zich natuurlijk niet zo gezellig was, maar de individuele bedden waren zo groot dat je makkelijk gewoon bij elkaar op 1 kant kon gaan liggen. Er lag een kaartje op het bed, waarbij de kussens werden toegelicht: we hadden 3 kussens de man, 2 synthetische en 1 donzen. Nou wil het geval dat ik daar heel erg allergisch voor ben, dus de beide donzen kussens konden gelijk de kluis in (als ik had geweten dat we die zouden krijgen, had ik van tevoren gevraagd of ze ze bij voorbaat uit de kamer hadden verwijderd, maar goed). Het bed lag heerlijk, en de kussens waren ook precies hard genoeg. Ik heb 9 uur zalig geslapen.
hny4De sanitaire voorzieningen 
We hadden een badkuip waarin we ook staand konden douchen, een toilet en twee wastafels, allemaal in een behoorlijk grote badkamer. De doucheproducten waren van eigen makelij, of in elk geval zelf gebotteld. Er was zeep, shampoo, body lotion en badzout. Ze roken allemaal wel ok, maar niet superbijzonder. Ik heb uiteindelijk geen gebruik van het bad gemaakt, want hoewel ik erg hecht aan de aanwezigheid van een bad, ga ik er eigenlijk bijna nooit in liggen. Thuis ook niet, overigens. Maar ik vond het fijn dat het er was, en het ronde raampje van de badkamerdeur leende zich uitstekend voor Titanic-imitaties. Jammer dat M die niet snapt.

hny5Het ontbijt Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst zo gelukkig ben geweest met een ontbijtbuffet. Ze hadden werkelijk alles. Pannenkoekjes, roereieren, gekookte eieren, een meneer die eieren voor je bakte, spek, worst, wentelteefjes, baked beans, grote hoeveelheden beleg, yoghurt, muesli-achtigen, een machine om zelf sap mee te maken, en lekkere koffie en thee. Het allerlekkerst vond ik het muesli-brood, waarvan ik tot mijn teleurstelling vernam dat ze het zelf bakken, dus dat ik het nergens kan kopen. En buiten het ontbijt staat het ook niet op het menu bij Hotel New York, dus ik zal daar vaker moeten ontbijten. Hè, wat erg voor me.

hny6Unique selling points De locatie en geschiedenis van Hotel New York zijn allebei indrukwekkend. Ik vond onze kamer ontzettend mooi, de mensen bij de receptie waren heel vriendelijk, de thee die ik ’s ochtends op de kamer liet bezorgen was een mooie touch op een fraai dienblad (en kostte niks). Ik vond alle dingetjes met het logo van HNY erop ook leuk, en ik heb een potloodje gepikt als souvenir. De kluis op de kamer is iets dat ik me natuurlijk zal blijven herinneren, en het ontbijtbuffet… Ik zou eigenlijk niet weten waarom ik in Rotterdam een ander hotel zou willen testen.

Nog iets te zeuren? Op het gebied van First World Problems heb ik een serieuze klacht: toen ik uit de douche kwam moest ik best ver lopen naar het handdoekenrekje. Maar dat is dus gezeur. Ik ben echt niet de enige die allergisch is voor dons, dus ik zou zelf niet zo pontificaal allergenen bij mensen op de kamer neerpleuren, maar aan de andere kant werd het werd wel duidelijk vermeld, dus ik kon er meteen naar handelen. Ik had in het begin een beetje moeite met hoe donker de kamer was, maar dat bleek te komen door de duurzame spaarlampen, die even wat tijd nodig hadden om op gang te komen.

Wil je terug? Ja graag. In elk geval om te ontbijten, maar ik zal mijn uiterste best doen om daar ook weer te overnachten. Sterker nog, ik ga gewoon op zoek naar 2 daagse programma’s op de Kop van Zuid om het weer mogelijk te maken. Of ik ga gewoon in mijn eentje. Of ik ga op zoek naar prijsvragen waarbij ik een nachtje HNY kan winnen. Ja, dat is het. Weet iemand een prijsvraag?

Slapen buiten de deur – Asgard Hotel Groningen

Ik houd heel erg van hotels. Geen idee hoe het komt, maar het is zo: van de receptie tot het doorgaans witte beddengoed, van de mini-bar waar ik nooit iets uit neem tot het ontbijtbuffet dat ik helemaal leegeet, en van de kussens tot de kleine flesjes wasmaterialen in de badkamer. Heerlijk. En omdat ik ieder excuus aangrijp om in een hotel te gaan slapen, kan ik mijn ervaringen mooi hier kwijt. Vandaag aflevering 7: Asgard Hotel in Groningen. 

Waarom? Als leuk uitje in de Kerstvakantie hadden M en ik een bezoek aan de David Bowie-tentoonstelling in het Groninger Museum gepland. We komen graag in Groningen, dus we grijpen al gauw ieder excuus aan om erheen te gaan, maar deze tentoonstelling was zelfs wel reden geweest om een veel minder leuke stad te bezoeken (ja, zelfs Eindhoven). We herinnerden ons nog een fijn hotel waar we eerder geslapen hebben, en na een beetje onderzoek zijn we erachter gekomen dat het het Asgard Hotel was. Alle ingrediënten voor een mooi uitje waren dus aanwezig.

asgard1Eerste indrukken Als we in Groningen lopen we meestal dezelfde route: station uit, rechtdoor langs het Groninger Museum de stad in, en dan op een gegeven moment naar rechts. Voor het Asgard Hotel moet je een andere kant op, maar M wist het blind te vinden. In de lobby stond een uiterst minimalistische kerstboom (van kaal hout), wat gelijk de Scandinavische designtoon zette, en achter de balie zat een vriendelijke mevrouw die ons incheckte en de pasjes voor de kamer gaf. De lift praatte tegen ons (‘doors closing’ – ‘doors opening’) dus we hadden het gevoel dat we zelfs door de niet-levende dingen in het hotel welkom werden geheten. 
asgard2De kamer
 We hadden geluk. De kaartjes voor de Bowie-tentoonstelling waren voor maandag, zodat we de nacht van zondag op maandag in het Asgard doorbrachten, wat tot gevolg had dat we voor heel erg weinig geld een werkelijk prachtige kamer hadden. Er stond een fijn groot bed, een comfortabel zithoekje met lekkere stoelen, een televisie aan de muur, een tafel en een stoel om aan te werken en een enorme badkuip in de kamer. In een kast trof ik een (overigens lege) minibar, een waterkoker met theezakjes en gelukkig een broekenpers. We hadden uitzicht over de hele stad, vanuit de kamer, maar ook vanaf het balkon waar we over konden beschikken. Ik vond, los van de ruimte en de hoeveelheid spullen die we tot onze beschikking hadden, ook de inrichting erg mooi. Als ik het type zou zijn dat minimalistisch kon leven, zou ik mijn huis ook zo inrichten.

asgard3Het bed We hadden een tweepersoonsmatras (hoera, het kan nog), maar wel met 2 eenpersoonsdekbedden, dus konden M en ik gezellig in hetzelfde bed liggen zonder ruzie te hoeven maken over het dekbed. Prima oplossing op zich, maar een tweepersoonsdekbed blijft fijner. Het bed lag heerlijk overigens, en er waren voldoende kussens met de juiste hardheid. Vanuit het bed konden we televisie kijken, wat we ook gedaan hebben, want het was vakantie tenslotte. Ik heb overigens ook gewoon gelezen, hoor.

asgard5De sanitaire voorzieningen Los van het feit dat er een enorme badkuip midden in de kamer stond, was het sanitair mooi geregeld: een prima apart toilet, een fijne regendouche en een forse wasbak. Rituals had de doucheproducten verzorgd (dus altijd goed, maar wel een beetje afgezaagd – ik associeer Rituals inmiddels met alle hotelkamers, en dat is volgens mij niet het effect dat Rituals, of de hotels die die producten inkopen, beoogt) en er waren lekker veel handdoeken. En dan stond r dus een enorme badkuip midden in de kamer. Wat een ontzettende luxe is dat zeg: tv kijken vanuit het bad, terwijl ik gewoon kan kletsen met M, die op bed ligt.

asgard4Het ontbijt Het Asgard Hotel laat zich voorstaan op de biologischheid van hun ontbijtbuffet, en dat kan ik me voorstellen, want het was allemaal erg smaakvol. Er waren lekkere broodjes, croissants, allerlei soorten muesli, veel broodbeleg (zoet en hartig) en eitjes. Er stonden ook nog wat mooie hipsterpotjes in het buffet: chiazaad (met de instructie ‘max 1 eetlepel’ op het potje, geen idee waarom) en gojibessen voor door de kwark. Koffie en thee werd uit grote thermoskannen geserveerd.

asgard6Unique selling points Ik blijf onder de indruk van de lage prijs die we betaald hebben voor deze prachtige kamer (€140 inclusief ontbijt voor 2 personen). Als je niet op zondagavond gaat is de kamer duurder, maar dan is hij nog steeds ontzettend mooi, en wat mij betreft zeker de moeite waard. Het hotel ligt dicht bij het station en je bent zo in de stad, dus ik zie eigenlijk geen reden om dit hotel af te raden. Sterker nog: ik zie vooral redenen om dit hotel aan te raden.

Nog iets te zeuren? Als het moet heb ik altijd wat te zeuren. We kregen een tamelijk karige selectie theezakjes bij de waterkoker (4 stuks) – dat had best wat genereuzer gekund, en ik zou daar ook nog oploskoffie bij gedaan hebben. Maar aan de andere kant denk ik dat we zonder enig probleem wel meer zakjes zouden hebben gekregen. En als je nou moeilijk gaat zitten doen over het aantal theezakjes, dan ben je natuurlijk eigenlijk gewoon tevreden.

Wil je terug? De volgende keer dat ik weer een smoesje verzin om naar Groningen te gaan, wil ik weer in het Asgard slapen. In die kamer. Want dat was gewoon een heel mooie kamer. En als ik mezelf weer trakteer op een weekend met mezelf om te schrijven, zou ik graag ook daar gaan zitten, want de WiFi in het Asgard is heel goed. Dus ja. Graag.

Slapen buiten de deur – Kaboom Hotel Maastricht

Ik houd heel erg van hotels. Geen idee hoe het komt, maar het is zo: van de receptie tot het doorgaans witte beddengoed, van de mini-bar waar ik nooit iets uit neem tot het ontbijtbuffet dat ik helemaal leegeet, en van de kussens tot de kleine flesjes wasmaterialen in de badkamer. Heerlijk. En omdat ik ieder excuus aangrijp om in een hotel te gaan slapen, kan ik mijn ervaringen mooi hier kwijt. Vandaag aflevering 6: Kaboom Hotel in Maastricht. 

Waarom? Het was het weekend voor Kerst, mijn moeder woont in de buurt van Maastricht, mijn broertje (met zijn C en de kleine Louis) in Maastricht, we hadden een tas vol cadeautjes en trek in kalkoen, dus dan zit er niets anders op dan in de trein naar 043 gaan zitten. Niet dat dat erg is, want Maastricht staat heel hoog in mijn lijstje lievelingssteden. Bovendien was er een nieuw hotel, het Kaboom hotel, en wat ik daarvan gezien en gelezen had leek me wel de moeite waard (en ik heb al veel hotels bezocht in Maastricht, dus iets nieuws is ook wel eens leuk).

Kaboom1Eerste indrukken Als je de trein verlaat en station Maastricht uitloopt (in ons geval na een helse heenreis, maar daar hebben we het maar even niet over) loopt je bijna meteen tegen Kaboom aan: ze zitten recht tegenover het station, in een pand waar mijn vader vroeger op zondag zijn Engelse kranten kocht. Je komt binnen in een mooie lobby, met allerlei vrolijke dingetjes (een beeld van een hond, snoep in potten, twee terraria met wandelende takken die je kunt huren – geweldig), en wordt ontvangen door een uiterst vriendelijke dame. Met een pasje kun je de lift activeren die je naar je hotelkamer brengt. De lift was helemaal volgekalkt door tevreden gasten (dat mocht, als je ook wilde, kon je een pen regelen bij de receptie), dus we gingen al met een tevreden gevoel naar de kamer.
Kaboom2De kamer
 Volledig volgens het concept van Kaboom was de kamer spaarzaam ingericht: een bed, een stoel, een kastje met een plant en wat informatie over het bed, een krukje naast het bed bij wijze van nachtkastje, een stok met kleerhangers en een forse televisie, die elke keer als we de kamer binnenkwamen aanging. Meer heb je op zich niet nodig – het is ook wel eens verfrissend om een kamer zonder allerlei onzin te hebben. Er was geen broekenpers, geen minibar (maar je kon bij de receptie allerlei drankjes ophalen, en die waren zelfs heel betaalbaar, dus ik vind het beter) en, en dat vind ik dan op zich wel weer jammer, geen thee- en koffiemogelijkheden. Alle vier de muren en het plafond waren bekleed met prachtig behang met allerlei plaatjes van Maastricht. In plaats van de onvermijdelijke informatiemap stond alles wat we moesten weten op de muur. Oh, en er was een klok zonder wijzers, vermoedelijk om een bijdrage aan de onthaasting te leveren.

Kaboom3Het bed De bedden van Kaboom maken deel uit van het concept, want de gedachte is dat je allerlei onnodige fratsen best kunt missen, maar een goed bed is onmisbaar. Daarom staan er dus in alle kamers Aupings, en die liggen natuurlijk heerlijk. Het bed in onze kamer bestond uit 2 eenpersoonsbedden, met twee eenpersoonsdekbedden. Sleeping apart together dus, maar ik heb de indruk dat dat het nieuwe hotelslapen is – jammer, en ik zal me blijven verzetten, maar ik vermoed dat ik het beter gewoon kan accepteren. De kussens waren lekker zacht en de lakens waren kraakhelder wit, dus ik was op zich tevreden. Vanuit het bed had je perfect uitzicht op de televisie; thuis hebben we geen tv op de slaapkamer, maar in een hotel mag je tv kijken in bed. Dat vind ik.

Kaboom4De sanitaire voorzieningen De badkamer was smal en diagonaal betegeld, dat vond ik wel een mooie touch, met een wasbak, een toilet en een douche met een regendouche en zo’n smalle losse douche voor als je je kont wilt wassen. De doucheproducten waren van Rituals, er was shampoo, crèmespoeling (die ontbreekt vaak), douchegel en bodylotion, dus dat was prima in orde. De föhn deed het goed en er waren meer dan voldoende handdoeken, maar dat bleek ook wel handig, want de glazen douchedeur sloot het hokje niet goed af, waardoor de halve badkamer blank stond na het douchen, en er was geen enkele manier om het waterballet te verhelpen behalve een handdoek opofferen.

Kaboom5 Het ontbijt Als je bij Kaboom slaapt, ontbijt je in het ernaast gelegen restaurant, waar je de rest van de dag, getuige de kaart, ook heel lekkere dingen kunt eten. Het ontbijtbuffet mocht er ook zijn: naast een ruim assortiment aan broodjes (met mini-chocoladecroissants, dus ik was blij), fruit, zuivel en sapjes hadden ze ook interessante belegjes, roerei, spek en worstjes, van die kleine doosjes Cornflakes en aanverwante zaken, en sushi. Ja. Sushi. Ik heb mijzelf getrakteerd op een intercontinental breakfast (mijn eigen term): sushi, eggs and bacon, un croissant et un tout petit pain au chocolat. Heel erg prima dus.

Kaboom6Unique selling points Ik vind Kaboom een prachtig hotel – er is voor mij precies de goede combinatie design-gebruiksgemak. De locatie is natuurlijk ook indrukwekkend, maar 20 meter verder is een ander hotel, waar we 1 keer hebben geslapen, maar sindsdien niet meer zijn geweest, dus kennelijk is zoiets voor mij niet doorslaggevend. De vriendelijke ontvangst, de lekkere bedden, de prosecco in de mini-bar, dat soort dingen vind ik gewoon heel belangrijk. En laten we eerlijk zijn: een hotel waar je wandelende takken kunt huren, dat is toch fantastisch?

Nog iets te zeuren? Ja, tuurlijk: zelfs in een hotel waarvan het concept is dat het overbodige geschrapt wordt, had ik wel een tafeltje aan mijn kant van het bed gewild (M had er wel een). Mijn telefoon en mijn prosecco lagen op de grond, en dat vinden ze niet zo leuk. We kregen bij het inchecken ook maar 1 pas voor de kamer, wat op zich niet erg is, maar wel als je de pas nodig hebt voor elektriciteit op de kamer en om ’s avonds het gebouw binnen te komen, dus toen M nog even wilde gaan roken leek het er even op dat ik in het donker op hem kon gaan wachten. Gelukkig liet de deurman hem weer binnen, maar een tweede pas was misschien handiger geweest. En als laatste zeurpuntje: ik vond de kamer niet goedkoop voor een hotel dat ‘budget’ in de eigen omschrijving zet (via Booking €180 inclusief ontbijt voor een medium-kamer, ook niet duur overigens), maar dat kwam waarschijnlijk door het moment dat we gekozen hebben.

Wil je terug? Graag – ik zou ook de andere kamers willen checken, en dan niet op een moment dat heel Nederland in Maastricht wil, want dan is het misschien een beetje goedkoper. Ik vond het echt een heel prettig hotel, met een goede, ontspannen sfeer, en ik kan de gedachte dat je dingen die je niet nodig hebt op hotelkamers makkelijk kan skippen wel waarderen. Er staat inderdaad vaak een boel zooi. Maar los van wat Kaboom allemaal niet heeft: wat ze wel hebben is een hotel met mooie kamers en heerlijke bedden, en daar kom ik tenslotte voor.

Slapen buiten de deur – Sandton Hotel Pillows Zwolle

Ik houd heel erg van hotels. Geen idee hoe het komt, maar het is zo: van de receptie tot het doorgaans witte beddengoed, van de mini-bar waar ik nooit iets uit neem tot het ontbijtbuffet dat ik helemaal leegeet, en van de kussens tot de kleine flesjes wasmaterialen in de badkamer. Heerlijk. En omdat ik ieder excuus aangrijp om in een hotel te gaan slapen, kan ik mijn ervaringen mooi hier kwijt. Vandaag aflevering 5: Hotel Pillows in Zwolle. 

Waarom? M en ik zijn hier twee keer eerder geweest en toen is het hotel erg goed bevallen. Ik had al tijden een fantasie, die eruit bestond dat ik in de trein naar Zwolle ging zitten, in Pillows in zou checken, en dan zou ik een weekend alleen maar boekjes lezen, rondwandelen door de stad, in bad liggen en vooral veel slapen in de heerlijke bedden die ze bij Pillows hebben. Dat was op zich wel iets dat ik samen met M had kunnen doen, maar in het licht van het feit dat het project nogal egoïstisch was opgezet, leek het me beter om alleen te gaan. Dus toen M voor zakelijk naar Parijs moest, heb ik mijn kans gegrepen en twee nachten bij Pillows geboekt.

pillows8Eerste indrukken Pillows zit in een mooi pand, duidelijk niet als hotel gebouwd (ik kan over de geschiedenis niks vinden, het ziet eruit als iets dat ooit een kantoorpand was en daarvoor een villa voor rijke stinkerds), op heel korte afstand van het station. De ontvangst bij de receptie was uiterst vriendelijk, ik was echt veel te vroeg voor de check in van 14.00, maar mijn kamer was al klaar, en ik mocht er gewoon in. Als je het hotel binnenkomt, zie je aan je rechterzijde het restaurant en links zit de bar. Ik was met de trein, maar voor wie er gebruik van zou willen maken is er veel parkeerruimte. Er is gratis WiFi, een sauna, waar ik geen gebruik van heb gemaakt, en op de website is sprake van een fitnessruimte, waar ik even ben geweest, maar die er eerder uitzag als een opslagruimte van een andere fitnessruimte: iets teveel apparaten in een veel te klein kamertje. Daar ga ik niet lekker sporten.

pillows2De kamer Ik hou wel van de inrichting van de kamers bij Pillows: veel donkere kleuren en behang met prints, zonder dat het tuttig wordt. Ik had op mijn kamer een bureautje, twee comfortabele fauteuils, een gigantisch bed en een flinke zwarte kast, met daarin een minibar met uitsluitend frisdranken (voor wie op zijn kamer een suf feestje wil organiseren, denk ik), de kennelijk onvermijdelijke broekenpers, extra kussens, een badjas met slippers, een kluis, een schoenlepel die eruit zag alsof hij uit 50 Shades of Grey kwam en een paar heel fijne zwarte sokken, die ik heb aangetrokken en eigenlijk niet meer heb uitgedaan, hoewel ik me afvroeg of die wel echt bij de kamer hoorde, of of iemand een paar sokken was vergeten waar ik vervolgens mee aan de haal was gegaan. Wat er niet was op de kamer was een waterkoker, maar toen ik ging vragen aan de receptie of er een manier was waarop ik toch thee zou kunnen drinken op de kamer werd er meteen een voor me gehaald.

pillows3Het bed Het bed was enorm en wit, en bestond uit 2 eenpersoonsbedden. Althans, het waren 2 eenpersoonsboxsprings aan elkaar met een hoes eroverheen en daar dan weer een tweepersoonsdekmatras op, dus dan heb je op zich wel een tweepersoonsbed, maar dan lagen er wel weer 2 eenpersoonsdekbedden op. Ik begin dit een verontrustende trend in het hotelwezen te vinden (Central Park had het ook): als je met zijn tweeën in een hotel bent, wil je toch samen onder de dekens kruipen, en als je alleen bent, wil je graag een keer een groot dekbed voor jezelf. De kussens van Pillows (de naam zegt het al) zijn dan wel weer goed: er lagen er twee op het bed en in de kast lagen er nog twee, van andere stevigheden. Ik nam het stevigste en ik heb heerlijk geslapen.

pillows4

De sanitaire voorzieningen De badkamer was heel ruim, met een flink bad, waarin ik ook kon douchen (en een onduidelijke kraan, waardoor ik een enorme berg water op mijn test kreeg toen ik het bad wilde laten vollopen), een grote wasbak, een toilet, een föhn en behoorlijk veel handdoeken. Er waren geen kekke kleine flesjes badschuim en shampoo, maar 2 grote flessen met een pompje, al had ik de indruk dat die allebei hetzelfde product bevatten. Geen probleem verder, want voor chill-weekends van deze proportie wil ik zeker weten dat ik goeie spullen heb, dus die neem ik zelf mee. En aan de deur van de badkamer hing nog een badjas.

pillows5 Het ontbijt Bij het inchecken moest ik vertellen hoe laat ik wilde ontbijten, wat ik op zich niet heel handig vind, maar in dit geval kon het wel, want ik had voor zaterdag lunchplannen (dus ontbeet ik om 9.00), en op zondag hoefde ik alleen maar uit te checken, dus dat werd 10.00. In de ontbijtzaal mocht ik kiezen uit koffie of thee, een aardige meneer bood mij een glaasje jus (die hij voor me inschonk uit een glazen karaf – maar dat verbloemde verder niet dat die jus gewoon uit een pak kwam), en ik mocht me uitleven op het buffet. Dat was volledig, maar niet heel bijzonder: er was roerei, spek, gekookte eieren, brood, beleg en wat zuivel, maar het meest bijzondere waren de mini-chocoladebroodjes, en laten we eerlijk zijn, die hebben ze ook overal. Op zondag deden ze iets beter hun best, want toen waren er ineens bakjes eiersalade, minimuffins en glazen met vlaflip. Ik had na het ontbijt nog wel trek in koffie, maar toen kon ik die aardige meneer nergens vinden. Dat probleem was makkelijk opgelost, want Starbucks zit op 50 meter van het hotel.

pillows17Unique selling points De rust die ik voel als ik hier ben was precies waar ik me op had verheugd, en ik heb precies gedaan waar ik voor gekomen was: intensief gechilld in een heel mooie kamer met een heerlijk bed. Het hotel is ook gewoon heel erg mooi. De mensen zijn aardig, het ligt dicht bij het station, en Zwolle is een mooie stad, waar ik graag ben. Maar ik denk dat de kussens inderdaad het allerfijnst waren.

Nog iets te zeuren? Dat ik moest vragen om een waterkoker is misschien het allerergste, dus nee, ik heb eigenlijk niks te zeuren, want ik kreeg er gewoon een. En die fitnessruimte vond ik niks, maar als je afhankelijk bent voor je gymkick van een fitnessruimte in een hotel is er sowieso iets mis met je regime. Ik ben bij aankomst in Leiden gewoon lekker in mijn eigen fitness gaan sporten.

Wil je terug? Ik wil altijd terug naar Pillows, als ik moe ben en zin heb om aan de wereld te ontsnappen. En dit is me erg bevallen, een weekend weg met mijn laptop en mijn boeken. Ik vind Pillows ook helemaal niet zo heel duur, dus daar hoef ik me niet door te laten weerhouden (dat ik vervolgens honderden euros in de horeca stuksla, daar hebben we het maar niet over). Dus ja, ik wil terug. Maar mijn batterij is nu weer opgeladen, dus ik kan er weer even tegenaan.

Een weekend weg met mezelf

Als iemand al mijn activiteiten overziet, zou hij heel goed kunnen denken dat ik graag mensen om me heen heb. Nou heb ik op zich niks tegen mensen, en die mogen best in mijn buurt verkeren, maar eigenlijk ben ik stiekem best graag alleen. Het komt er echter in de praktijk niet zo heel vaak van. De meest extreme me-time die ik heb is in het openbaar vervoer, want dan heb ik mijn koptelefoon op en mijn e-reader bij de hand, dus dan maakt het me verder niet uit dat ik word omringd door andere mensen, want als ik ze niet hoor of zie, zijn ze er niet. Ik ga graag alleen naar de bioscoop en alleen naar musea (ik vind musea zo heerlijk rustig, dat ik daar geen aanspraak hoef te hebben, want dan is de rust weg; althans, zo dacht ik erover, inmiddels praat iedereen de hele tijd keihard in musea, dus de rust is ver te zoeken), maar dat is het wel zo’n beetje. Tot afgelopen weekend. Want M was voor zijn werk naar Parijs, en hoewel ik in het verleden vaak ben meegegaan, had ik nu een ander plan: een romantisch weekend Zwolle met mijzelf. Er schijnt een officiële term voor te zijn: masturdating. Ik heb in een heel oude blog weleens geschreven over een diner voor 1 dat ik genoten heb in Leiden, maar ik wilde het project nu naar het volgende level tillen.

modern-word-combinations-urban-dictionary-9__880Dus ik reserveerde een mooie kamer in een hotel dat ik altijd al fijn gevonden heb, Pillows, waarover volgende week een hotelrecensie zal verschijnen, verzamelde boeken op mijn ereader (want Pillows heeft fijne bedden waarin het heel goed lezen is), laadde mijn koffer vol met badproducten, kocht een mooie nieuwe pyjama en onderzocht leuke winkels en restaurants in Zwolle. En toen werd het pas echt masturdating op hoog niveau, want ik bedacht ineens dat ik misschien wel kon gaan lunchen bij De Librije. Het leek me dat ik weinig kans had op een plekje daar, want naar mijn perceptie is het altijd vol, maar ik kon op zaterdag een tafel voor 1 krijgen. En daarmee had ik wel weer genoeg gepland, want het leek me typisch Susannah om een weekend te claimen om een beetje te ontspannen en het volgens helemaal vol te rammen met allerlei afspraken, zodat ik vervolgens weer totaal opgefokt met de pest in mijn lijf in een hotelkamer zit omdat iedereen, in dit geval vooral ik, altijd alles van me moet. Dat wilde ik dus niet. Ik vertrok vrijdagochtend rustig om 10.30, nam de trein naar Zwolle en kwam ruim voor de toegestane inchecktijd in het hotel aan. Mijn kamer was gelukkig al klaar, dus ik heb mijn territorium even afgebakend, mijn tas uitgepakt, het hotel verkend en toen ben ik de stad ingegaan.

zwolle1

Het eerste doel was Museum de Fundatie, waar ik, ondanks eerdere bezoeken aan Zwolle, nog nooit geweest was. Ik heb 2 fototentoonstellingen, 1 Nick en Simon-tentoonstelling, 1 Turner-tentoonstelling en de vaste collectie gezien, en dat alles in ongeveer anderhalf uur. Fijn, zo’n overzichtelijk museum. Daarna ging ik wreed shoppen, wat vooral bestond uit rondlopen door de binnenstad en als ik een winkel zal die me de moeite waard leek, meteen naar binnen. In Zwolle zijn nogal wat leuke winkeltjes, dus ik had genoeg te zien. De aanschaffen vielen overigens alleszins mee: een fles badschuim, een mok en 3 paar kniekousjes (ja, als ik uit de band spring, ga ik ook helemaal los). En wat Kerstcadeaus voor anderen, maar dat ga ik hier natuurlijk niet vertellen. Ik bezocht Waanders in de Broeren, een boekenwinkel in een kerk, en Blue Sakura, een all you can eat sushirestaurant in een kerk, en ik juich de manier waarop Zwolle omgaat met ontkerkelijking van harte toe. Nadat ik me ongans had gegeten aan sushi ging ik weer naar het hotel, waar ik in bad heb gelegen, heb gelezen, tv gekeken en schandelijk vroeg* ben gaan slapen.

zwolle3

De volgende ochtend heb ik ontbeten, weer wat gelezen en geblogd, waarna ik mezelf mooi heb aangekleed voor mijn hete date bij De Librije. Niemand leek me daar raar of zielig te vinden omdat ik daar in mijn eentje was (of ze zijn daar zo sjiek dat ze je in elk geval niet in je smoel uitlachen omdat je raar of zielig bent, dat kan ook), en ik kreeg een mooi tafeltje in een hoek, zodat ik iedereen kon bekijken in het restaurant, inclusief het stel dat de hele lunch hun respectieve telefoons zat te checken. Dan kan je inderdaad net zo goed alleen gaan lunchen. Ik heb mezelf getrakteerd op een lunch van zeven gangen, met een klein wijnarrangement, en er waren ook nog allerlei amuses en dingetjes tussendoor. Het was heerlijk en precies wat ik me ervan had voorgesteld; een uitgebreider verslag, met foto’s, volgt nog. Na de lunch bleek het inmiddels te hozen, maar ik kreeg van de aardige mevrouw die mij mijn jas gaf ook een enorme paraplu cadeau – zo’n paraplu waar je met zijn tweeën prima onder kan lopen, maar in je eentje is het nog veel fijner. Ik wandelde vrolijk terug naar het hotel en ging weer liggen lezen in bad. Want dat kan dan – ik was niemand verantwoording schuldig, dus waarom zou ik niet twee keer in 24 uur in bad gaan? Ik heb ook nog wat in bed gelezen, en toen ben ik gewoon gaan slapen. Om 23.00.

zwolle2

En toen ik wakker werd, was het alweer bijna tijd om naar huis te gaan. Ik rekende af, laadde mezelf nog even helemaal vol met ontbijt, en stapte in de trein. Thuis had ik ook nog even de tijd voor mezelf, want M kwam pas om 22.00 terug, dus ik kon mijn koffer uitpakken, naar de gym gaan en wat boodschappen doen. En omdat ik toch aan het masturdaten was, ben ik nog even met mezelf naar de film gegaan. Ik vond het heerlijk, zo’n weekend alleen dingen doen waar ik zin in heb. Het waren geen dingen die ik anders niet met M zou kunnen hebben gedaan, maar mezelf op deze manier een weekend cadeau doen, dat zou ik best wel vaker kunnen doen. Ik ben ontspannen teruggekeerd, met heel veel verhalen om aan M te vertellen, en hij had ook veel verhalen over wat hij allemaal in Parijs had beleefd. Ik zou me zomaar kunnen voorstellen dat een weekend apart in de meeste relaties een heilzame werking zou kunnen hebben. Want laten we eerlijk zijn: als je jezelf geen luxe weekend vol verwennerij waard vindt, waarom zou iemand anders dat dan wel moeten vinden?

* Want nergens anders dan in Zwolle gaan ze zo vroeg plat.

Slapen buiten de deur – Central Park Voorburg

Ik houd heel erg van hotels. Geen idee hoe het komt, maar het is zo: van de receptie tot het doorgaans witte beddengoed, van de mini-bar waar ik nooit iets uit neem tot het ontbijtbuffet dat ik helemaal leegeet, en van de kussens tot de kleine flesjes wasmaterialen in de badkamer. Heerlijk. En omdat ik ieder excuus aangrijp om in een hotel te gaan slapen, kan ik mijn ervaringen mooi hier kwijt. Vandaag aflevering 4: Central Park in Voorburg. 

Waarom? De moeder van M werd 80 en dat wilde ze vieren met haar hele gezin, plus aanhang: dus haar man, dochter, zoon, schoonzoon, schoondochter (ik dus) en kleinzoon. Ter gelegenheid van mijn verjaardag hadden we aangenaam gedineerd in het restaurant van Central Park, en toen was de vader van M erg onder de indruk van locatie en sfeer, dus toen heeft hij dit weekend vastgelegd om ons allen te trakteren op een feestje.

centralpark1Eerste indrukken Central Park zit in Vreugd & Rust in Voorburg, waar vroeger Savelberg zat. Nu zwaait Ron Blaauw er de scepter, wat betekend heeft dat het interieur radicaal vernieuwd is (vind ik niet erg – ik vond Savelberg erg tuttig qua uitstraling). Over het algemeen is het natuurlijk nog steeds een behoorlijk poenige zaak. Er wappert een Porsche-vlag buiten, er is een parkeerplaats ‘for sports cars only’ (een mooi voorbeeld van dingen waar ik links van word), en het publiek in het restaurant is, hoe zal ik het zeggen, heel erg Voorburg. Maar goed, ik werk al sinds 1999 in Voorburg, dus ik ben het wel gewend. De ontvangst was buitengewoon vriendelijk, en daar gaat het tenslotte om. Er was een lift naar de tweede verdieping, en daarna mochten we nog een trap af en weer op; dat heb je met verbouwde oude panden, dat is juist pittoresk.

centralpark2De kamer Onze kamer (#9) was mooi ingericht: een flink bed, een tafeltje om op te schrijven (en om tijdschriften te lezen waarin alleen maar spullen staan die ik nooit zal kunnen betalen), een forse ladekast en een klerenkast. Central Park is voor mijn gevoel meer gericht op zakenmensen dan op mensen die lekker komen chillen in een hotel: we hadden wel een broekenpers (wie gebruikt dat tegenwoordig nog?), maar geen thee- en koffiefaciliteiten. Inmiddels ben ik dat zozeer gewend in een hotel dat ik het nu echt miste.  Er hingen wel mooie foto’s aan de muur, toch aanzienlijk moderner dan de gebruikelijke schilderijen. Wie wil nou niet Bob Dylan minzaam zien kijken als je ’s ochtends wakker wordt? Ik wel.

centralpark3Het bed We hadden gelukkig weer een wit bed, want dat vind ik fijn. Central Park afficheert zich all over the place als een Håstens-hotel, maar dat geldt niet voor alle kamers: wij sliepen in een M-line bed, waarover ik geen klachten had. Behalve dat het geen tweepersoonsbed was, maar 2 aan elkaar geschoven volledig ingerichte eenpersoonsbedden, waardoor er niet zozeer sprake was van een naad waardoor M en ik niet dichtbij elkaar konden slapen, maar van een gescheiden slaapervaring, want als je een eigen bed hebt en een eigen dekbed, heb je elkaar ook niet heel veel meer te zeggen ’s nachts. Best een passion killer dus. Aan de andere kant: ik heb heerlijk geslapen.

centralpark4

De sanitaire voorzieningen We hadden een ruime, witte badkamer, met een heel prettige inloopdouche, een boel handdoeken, een fijne wasbak en een kek vierkant toilet. De producten waren voldoende, maar niet heel bijzonder: zeep, douchegel en shampoo (van alles 2). Er waren wel lekker veel handdoeken. Ik heb ’s ochtends erg lekker gedoucht, dus het was een functionele badkamer, maar ik vond hem al met al niet uitzonderlijk. centralpark5Het ontbijt Toen we ons meldden voor het ontbijt, vertelde de jongen die ons ontving dat ze een ‘traditioneel ontbijt’ serveerden, wat volgens hem neerkwam op broodjes met beleg. We kregen er ook verse jus bij, en een smoothie, en we mochten aangeven of we een hard- of zachtgekookt ei wilden. De broodjes waren lekker, de croissants goed kruimelig, de boter was opgeklopt (bijzonder) en de eitjes waren perfect. Om de een of andere onduidelijke reden kregen we een bordje met 4 bakjes identieke jam (doe dan 1 bakje), maar het was wel goede jam. En de koffie en thee waar ik zo naar verlangde deed het goed.

centralpark6

Unique selling points De bar van het restaurant is prachtig, inclusief opgezette zebra, en ze schenken een mooie gin & tonic. Dat heb je niet in alle hotels. Dat geldt natuurlijk voor het hele restaurant; ik heb niet eerder meegemaakt dat ik zo lekker en uitgebreid heb gegeten en gedronken en dan alleen maar de trap op hoef te rollen om heerlijk te slapen. En het is op zich ook best lekker om een keer een weekendje weg te zijn en toch binnen 40 minuten gewoon weer thuis op de bank te zitten.

Nog iets te zeuren? De kamer was heel erg donker. Dat kwam denk ik doordat we boven in het gebouw zaten, met allerlei authentieke balken, zodat er moeilijk een lamp aan het plafond te bevestigen was, maar we moesten alle kleine lampjes aansteken om iets te kunnen zien toen het eenmaal donker was. Wel sfeervol op zich, maar niet handig als je nog iets zou willen lezen. En dat we geen koffie en thee konden zetten op de kamer dus, maar daar heb ik al over gezeurd.

Wil je terug? Ik vond het geen slechte ervaring, maar ik ben liever in het restaurant van Central Park dan in het hotel. Er is op zich ook geen reden om in Voorburg te slapen, want ik kan zo met bus 45 naar huis, dus ik vermoed dat het zich niet nog een keer voor zal doen. Het was erg gezellig, en ik heb heerlijk geslapen, maar volgende keer wil ik weer iets verder van huis. Oh nee, volgende keer dat ik in een hotel slaap, slaap ik in Katwijk. Nou ja, de keer daarna dan. Ik zou anderen dit hotel overigens wel aanraden, zeker als ze een nette broek bij zich hebben.

Slapen buiten de deur – Slapen in het bos

Ik houd heel erg van hotels. Geen idee hoe het komt, maar het is zo: van de receptie tot het doorgaans witte beddengoed, van de mini-bar waar ik nooit iets uit neem tot het ontbijtbuffet dat ik helemaal leegeet, en van de kussens tot de kleine flesjes wasmaterialen in de badkamer. Heerlijk. En omdat ik ieder excuus aangrijp om in een hotel te gaan slapen, kan ik mijn ervaringen mooi hier kwijt. Vandaag aflevering 3: Slapen in het bos in Apeldoorn. Eigenlijk geen hotel, maar een B&B, maar ik vind dat hij toch meetelt.

Waarom? Op een avond waarop zowel M als ik ons zwaar overbelast voelden, hebben we een gesprek gehad over wat we liever zouden willen doen dan het werk dat we al doen. M wilde of trainer van een profvoetbalelftal worden, of boswachter, en hoewel ik hem met beide hypothetische droomcarrières niet verder kon helpen, kon ik wel op zoek naar een mogelijkheid voor M om een weekendje in het bos door te brengen, zodat hij zich in elk geval even boswachter kon voelen. Slapen in het bos, het gastenverblijf van een boswachterswoning, dat echt vol in het bos bij Apeldoorn ligt, leek me ideaal. Omdat een bos in de herfst toch echt het mooist is, moesten we wachten tot oktober, maar toen hoefden we alleen maar een auto te regelen en we konden erheen.

sleeping-in-the-forest-Guesthouse-Apeldoorn-Michel-and-Mariëlle-Essenstam-01Eerste indrukken Vanaf het moment dat de TomTom helemaal gestrest wordt van de gedachte dat je eindbestemming zich op een onverharde weg bevindt, begin je te vermoeden dat het echt heel rustig gaat worden. Het huisje lag, precies zoals ze op de website beweren, echt pal aan de rand van het bos, en het zag er van de buitenkant prima uit – als een heel klein huisje helemaal voor ons. En dat was het ook. We hoefden niet langs de receptie (dat kon ook niet, want de eigenaren, Michel en Mariëlle, waren zelf een weekend weg), want de deur stond open en de sleutel bevond zich op de afgesproken plek. We hebben vervolgens 10 minuten besteed aan het uitladen van de auto; kennelijk neemt een mens, althans deze mensen in elk geval wel, ontzettend veel mee voor een weekend back to basics.

slapeninhetbos1De kamer Het huisje bestond uit een ruime woonkamer, 2 slaapkamers, een badkamer  en een keuken. Ik kon dus lekker koken, we konden thee en koffie zetten wanneer we wilden (we hadden zelf thee en koffie meegenomen, maar dat het niet gehoeven: er stond heerlijke thee en cupjes voor de Nespresso) en M kon zijn bokbier koelen. Michelle is styliste, en dat was goed te zien: alles in het huisje was mooi afgestemd, er was veel wit en er was overal veel aandacht en zorg aan besteed. M vond het hertvormige kussen zo eng dat hij het op de reserveslaapkamer legde – die kamer hebben we sowieso als opslag gebruikt, want in de echte slaapkamer was echt geen plek om iets anders dan ons vermoeide lijf neer te leggen. 
slapeninhetbos2Het bed 
Gelukkig was het bed weer wit, zodat ik mijn optimale buiten de deur slaap-ervaring kon genieten, en er waren weer veel kussens voor M. Het was een prima bed, niet te hard, niet te zacht, en er waren voldoende dekens. Ook dit bed had geen naad, dus het was gezelliger dan thuis. Verder was er weinig in de slaapkamer, want alle dingen die je anders in een hotel treft, stonden in de woonkamer of in de keuken (de televisie, de chillhoek, de minibar). Maar zo is het ook wel een keertje rustig. Bovendien had dit huisje ook iets dat we in geen enkel hotel hebben ervaren: een eigen open haard in de woonkamer, met onbeperkte hoeveelheden hout. Dus hoewel het eigenlijk heel koud was buiten, konden we zo goed fikkies stoken dat het al met al behoorlijk knus was.

slapeninhetbos3

De sanitaire voorzieningen De badkamer was het minst spectaculaire deel van het huisje. Het zag er mooi ontworpen uit en het was schoon, we hadden een douche, toilet en wastafel, maar het was wel klein. Er stonden lekker ruikende spullen van Savon de Marseille, die ik met veel plezier gebruikt heb, en er waren ook veel handdoeken. De badkamer was eigenlijk vooral functioneel, maar we waren er ook niet om te badderen (we hadden op zondag een middag in de sauna in Bussloo geboekt, dus met het water kwam het wel goed, wisten we). 
slapeninhetbos4Het ontbijtbuffet 
We hadden geen ontbijtbuffet, maar het ontbijt werd ’s ochtends in het huisje afgeleverd; op zaterdag door de zoon van de eigenaren en op zondag door de eigenaar zelf (dan konden we ook gelijk afrekenen). Het was een flink ontbijt, met poffertjes, brownies, brood, vleeswaren, kaas, eitjes, munt voor in de thee, yoghurt en verse jus. Koffie en thee konden we zelf zetten. We kregen zo veel dat we een deel van de spullen gewoon nog als lunch hebben kunnen inzetten – dat kan in een hotel meestal niet, want je gaat niet allerlei broodjes in je tas stoppen voor later. Ook anders dan in een hotel was dat we zelf de spullen moesten afwassen, maar we hadden ook nog een forse vaat van de avond ervoor staan, dus dat was eigenlijk geen probleem.

slapeninhetbos5

Unique selling points Het is een huisje in het bos – dat is al heel uniek. Als het zo stil is dat je alleen maar het geluid hoort van eikels die op het dak van je leenauto vallen, dan heb je niets te klagen. De vriendelijke contacten met Michel en Mariëlle, het ontbijt dat in het huisje geserveerd werd en dat ik de hele dag in mijn pyjama en dikke sokken kon rondlopen: allemaal heel prettige dingen.

Nog iets te zeuren? Dat er geen WiFi was. Of eigenlijk dat er wel WiFi leek te zijn (er lag een briefje met de code, maar er was geen netwerk) – ik had me erop voorbereid dat er geen WiFi zou zijn, maar toen ik dacht dat het er wel was en het er niet bleek te zijn was ik teleurgestelder dan ik was toen ik niet dacht dat het er was. Maar dat is een klein grief, want ik heb me uitstekend vermaakt. Ook zonder WiFi.

Wil je terug? Graag. Dat in het bos slapen is ons zeer bevallen en dit was een heel fijn huisje. M en ik zijn wel van die mensen die graag nieuwe tradities maken, dus de traditie om in de herfst in een huisje te gaan zitten zou zomaar een kandidaat kunnen zijn. En dan is dit huisje zeker nog een bezoek waard.

Slapen buiten de deur – nhow Rotterdam

Ik houd heel erg van hotels. Geen idee hoe het komt, maar het is zo: van de receptie tot het doorgaans witte beddengoed, van de mini-bar waar ik nooit iets uit neem tot het ontbijtbuffet dat ik helemaal leegeet, en van de kussens tot de kleine flesjes wasmaterialen in de badkamer. Heerlijk. En omdat ik ieder excuus aangrijp om in een hotel te gaan slapen, kan ik mijn ervaringen mooi hier kwijt. Vandaag aflevering 2: nhow Rotterdam in 010.

Waarom? Net als het vorige hotelbezoek maakte de overnachting bij nhow deel uit van de grote verjaardagstour van 2015: nadat M en ik in Maastricht wakker werden, zijn we op pad gegaan naar Rotterdam, omdat we daar gingen dineren en ik daar een mooi feest had gepland. Omdat we in stijl wilden reizen, hadden we overigens een upgrade naar de eerste klasse genomen. Dit hotel had een aantal zeer aantrekkelijke kanten: het was zowel dicht bij het restaurant (Las Palmas) als bij de cocktailbar, het ligt op de Kop van Zuid (zo’n beetje het enige deel van Rotterdam waar M vrijwillig komt) en het is een prachtgebouw van Rem Koolhaas, dus dat wilden we wel een keer van binnen zien.

rotterdamEerste indrukken Als je voor de Rotterdam staat (want zo heet het gebouw), ben je al gauw onder de indruk van hoe groot het is, en hoe hoog, en hoe nieuw, en hoe indrukwekkend. Er staan nogal wat flinke units op de Kop van Zuid, maar deze is het grootst. Ik was al eerder binnen geweest, voor meerdere bezoeken aan de cocktailbar op de 7de verdieping, en een keer om helemaal tot de 44ste verdieping te gaan, dus ik wist de weg. De ontvangst bij de receptie was hoogst vriendelijk, al was de late checkout die ik had gereserveerd niet doorgekomen – gelukkig kon het alsnog. In de lobby was een winkeltje ingericht met Rotterdams design (bijvoorbeeld boeken over de bouw van het hotel en tassen van Susan Bijl).

NHOW3De kamer Ik had een sunrise kamer gereserveerd, waarbij de gedachte was dat we met onze late checkout optimaal konden genieten van het uitzicht. Dat bleek tegen te vallen; ik had er geen rekening mee gehouden dat M, een doorgewinterde Ajacied, een vrij uitzicht zou hebben over de Kuip, en daar niet echt gelukkig van zou worden. Het gordijn ging dus tamelijk snel dicht. In de kamer stond een bed, een enorme spiegelende televisie, een comfortabele grijze fauteuil met een grappig kaartje over roken, een bureau met een mooi boek erop en een kast, die op zich heel handig was, want alles zat erin (tot en met een Nespresso-apparaat en een waterkoker), maar eerst kregen we hem niet open en later kregen we hem niet dicht – misschien iets teveel design en iets te weinig pragmatiek. Kan gebeuren.
NHOW2Het bed 
Ook dit bed was groot en wit, met een boel kussens, maar dat was alleen maar fijn. Het was ook echt een tweepersoonsbed, dus niet eens met het vermoeden van een naad, en het lag ook erg lekker. De televisie stond recht tegenover het bed, zodat we mooi nog even op bed konden liggen en naar de Tour de France konden kijken – dat was op zich dan weer lastig, want het meubel waarin en waarachter de tv was ingebouwd was zo glanzend dat ik vooral mezelf heb gezien, met hier en daar een wielrenner. Maar dat had niets met het comfort van het bed te maken; daarover was ik heel gelukkig.

NHOW1

De sanitaire voorzieningen De badkamer was min of meer in de kamer, dus je moest elkaar eigenlijk wel goed kennen om samen in deze kamer te kunnen slapen. Dat je vanuit het bed recht de douche in kon kijken was niet zo heel erg, maar er was ook weinig privacy op het toilet. Ik vond de badkamer overigens wel heel fraai: we hadden een prettige regendouche en een miljard handdoeken. We waren ook ruim voorzien van producten – er was een scheerset, shampoo, crèmespoeling, body lotion, zeep, een scrubhandschoen, een nagelset en een tandenborsteltje met een mini-tube tandpasta. We hebben voor het eerst niks meegenomen overigens, maar dat kwam doordat M niets wilde hebben waar ‘Rotterdam’ op stond.
NHOW4Het ontbijtbuffet 
Het ontbijt werd geserveerd in een ruimte achter de mij zo geliefde cocktailbar. Ik was alleen (M vond het een beetje stom dat we moesten opstaan om te ontbijten terwijl we een late checkout hadden, dus die bleef lekker liggen), maar dat was ook wel fijn, want dan kon ik veel eten zonder dat iemand het zag. Het was een goed ontbijtbuffet, met alle klassieke dingen en een paar bijzonderheden: churro’s en pannenkoekjes, en een aantal gebak-achtigen. Andere gasten hadden koffie of thee, maar dat is mij niet aangeboden; op een gegeven moment ben ik het gaan vragen aan de gastvrouw, die me in eerste instantie aankeek alsof ik haar een onzedig voorstel had gedaan, maar me wel koffie bracht.

NHOW6

Unique selling points Het gebouw zelf is natuurlijk echt een USP, de locatie en het uitzicht ook, de mensen achter de balie waren heel aardig, de mogelijkheid tot late checkout.

Nog iets te zeuren? Dat ik dus met moeite koffie kreeg bij het ontbijt, dat ik mezelf zag in de televisie en dat de kast niet dicht ging. En voor M was er iets te veel Rotterdam-verheerlijking, maar dat hoort erbij, lijkt me, dus dat is niet echt een bezwaar.

Wil je terug? Als ik ooit weer in Rotterdam zou moeten slapen, zou ik het zeker overwegen – de kamer was zeer betaalbaar en de locatie was dus handig. Maar aan de andere kant: 400 meter ligt Hotel New York, en daar slapen is misschien net iets sfeervoller.