Categorie archief: Juice

Een schone lei

Mijn gadgets zijn heel belangrijk voor mij. In de keuken ben ik al snel geneigd om kekke apparaten aan te schaffen omdat ik denk dat ik daar beter van ga koken of gezonder van ga leven, maar in de praktijk gebruik ik eigenlijk vooral een staafmixer met handige opzetstukken, terwijl zowel mijn Magimix als mijn KitchenAid alleen uit de kast gehaald worden als ik iets echt ingewikkelds wil gaan maken en de Versapers waar ik ooit zo blij mee was staat te verstoffen in een hoekje. Maar ja, ik ben te lui om hem op Marktplaats te zetten, dus dat blijft nog wel even zo, vrees ik. Onlangs heb ik een FitBit gekocht, wat me een mooi gadget leek om bij te houden hoeveel stappen ik in een dag zet, want ik heb het gevoel dat ik, zelfs zonder het sporten mee te rekenen, een behoorlijk actief leven leid, en om me te stimuleren om meer te gaan bewegen, want het kan natuurlijk altijd beter. Ik heb veel plezier van mijn iPad, die ik gebruik voor serieuze zaken zoals het raadplegen van Notudoc tijdens raadsvergaderingen en voor minder serieuze zaken zoals het spelen van GummyDrop tijdens raadsvergaderingen. Ook mijn MacBook verdient een eervolle vermelding, want hoewel hij misschien niet per definitie een gadget is, maakt hij mijn leven wel een stuk gemakkelijker met al zijn fijne technische dingetjes. Maar mijn favoriete gadget is toch gewoon mijn iPhone. Het specifieke apparaat maakt me niet eens zo heel veel uit, ik heb een iPhone 2 gehad, een 3s, een 4, een 5s en nu heb ik een 6Plus, maar het belangrijkste is dat mijn hele leven erop staat.

so-annoyed-kim-kardashian-gif-funny-phone-disappointedJammer genoeg stond er ook een software-fout op, bleek, want als de batterij op 20% kwam, vond mijn iPhone het wel welletjes en ging hij uit. Na een half uur kon ik hem wel weer opstarten, maar dan was het vaak een kwestie van tijd voordat de batterij van 20% naar 1% sprong, en dan kon ik alsnog de tiefus krijgen. Dat kon ik namens T-Mobile ook, want er zit weliswaar 2 jaar garantie op het toestel, maar 6 maanden op de telefoon, zodat ik anderhalf jaar aan een defecte telefoon* vast leek te zitten. Gelukkig leverde overleg met Apple op dat ik het beste de telefoon helemaal kon resetten en dan moest kijken of het probleem er nog was. Dus dat heb ik gedaan. En daarmee heb ik ook gelijk een harde reset op mijn leven uitgevoerd, want ik begon weer met een totaal lege telefoon. Eng hoor, zo’n schone lei. Maar misschien ook wel prettig, want ach, wie wil er 5 jaar What’s App-berichten teruglezen? Ik grijp iedere kans aan om een nieuw leven te beginnen, dus misschien moet ik het zo maar zien. Bij iedere app uit mijn aankoopgeschiedenis kan ik me afvragen of de huidige ik die app wel nodig heeft, zodat ik al met al nu voor het eerst in jaren een telefoon heb die past bij wie ik nu ben. Best een fijn gevoel – en de batterij is ook weer hersteld.

*Het leek er op een gegeven moment zelfs op dat ik meer kans had op herstel als ik mijn telefoon beter tegen de muur zou smijten en inleverde voor een vervanging dan dat T-Mobile het huidige toestel zou repareren. Duurzaam hoor, jongens. Echt indrukwekkend.

Een dagje detoxen

Voordat ik overging tot de aanschaf van mijn eigen juicer, ben ik in intensief overleg getreden met de dames van de Cold Pressed Juicery in Amsterdam, omdat het me wel een mooi plan leek om een dagje alleen maar sappen te drinken. Ze bieden daar pakketten aan voor 1, 3 of 5 dagen juice detox, maar ik houd eigenlijk gewoon teveel van vast voedsel om meer dan 24 uur niet te hoeven kauwen, en bovendien is M een man van bier, biefstuk en voetbal, en ik vind het toch wel gezellig om samen te eten. Maar gisteren hadden we ’s avonds ieder ons eigen plan, inclusief zelf voor je eigen eten zorgen, dus ik zag mogelijkheden. Ik haalde 6 flessen sap op, en kocht daar nog 4 shotjes en een zakje thee (waar ik dan de hele dag heet water op kon blijven schenken) voor de stofwisseling bij. Het advies was om de dag te beginnen met een glas warm water met daarin het sap van een hele citroen; klinkt woest, maar was voor mij geen punt, want dat doe ik al, waarna de shotjes geconsumeerd konden worden. Dat was niet eenvoudig. Ik begon met tarwegras (dat zou gelijk staan aan 1 kilo groente – in dat geval eet ik liever 1 kilo groente, ik ben geen koe), toen kwam de E3Live (een superpowermix met vooral algen, die smaakte alsof ik een orka aan zijn kont likte), daarna de gember (heb ik al meer ervaring mee, effectiever dan Red Bull) en tot slot de aloë vera (lief, zoet, rustig, fijn). De stofwisselingsthee bleek een beetje naar stal te smaken, maar goed, daar kon ik mee leven.

shotjes

Het was de bedoeling dat ik om de 2 uur een sapje zou drinken, want dan zou ik er keurig de hele dag mee kunnen doen, maar dat was eigenlijk niet haalbaar. Toen ik besloot dat deze dag de beste dag voor een detox zou zijn, had ik er geen rekening mee gehouden dat het dag 3 van een tamelijk intensieve yoga-workshop was, en dat ik daarna raadsvergadering had. Vermoedelijk is het handiger om dit soort fratsen uit te halen op dagen dat je verder niets anders hoeft te doen dan chillen in de zon en je laten masseren, want op een dag als deze kan ik helemaal niet om de 2 uur sap drinken. Het schema werd dus uiteindelijk: 8.00 sap 1, 9.30 de helft van sap 2, yoga van 10.00-13.00, 13.00 de rest van sap 2, 13.30 sap 3 (maar die kreeg ik niet op), 14.30-16.30 yoga, 16.31 sap 4, 19.00 sap 5 en de rest van sap 3, en 21.00 (dus tijdens de raadsvergadering) sap 6. En dan maar hopen dat ik niet enorm hangry (het snijvlak van hungry en angry) zou worden, want dat is niet yoga en al helemaal niet politiek. Het viel allemaal erg mee. De ochtendsessie van de yoga viel me erg zwaar, maar dat kon niet door de sappen komen, want ik had de twee dagen daarvoor ook ontbeten met sappen. Dat lag dus gewoon aan mij. En hangry ben ik niet geweest, al had ik wel de hele dag een beetje hoofdpijn – maar ook dat heb ik wel vaker, dus dat hoeft ook niet per se aan de sappen te liggen.

sappen

Het waren ook wel lekkere sappen. Sappen 1 en 3, The Pro en The Pick Me Up, waar nogal veel appel in zat, deden me weinig, maar The Iron Man, sap 2, die ik al eerder gedronken had, met biet, wortel, kurkuma en citroen vond ik heerlijk. The Reset, sap nummer 5 (sinaasappel, grapefruit, komkommer, citroen, gember en cayenne), was zalig en The Pret A Protein (palmkool, komkommer, peer, appel, limoen en spirulina) ook heel goed te doen. Van tevoren dacht ik eigenlijk dat ik de hele dag honger zou hebben, maar het bleek uiteindelijk vooral moeilijk om de sappen weg te krijgen. Ik zat gewoon de hele dag vol, gek genoeg wel zonder het gevoel dat ik daadwerkelijk gegeten had. Sterker nog, ik kreeg de laatste fles sap met moeite weg – ik geloof dat hij uiteindelijk pas rond 22 uur leeg was. Met het energieniveau viel het ook alleszins mee, en ik heb op de raadsvergadering niemand uitgescholden. Op de spijsverteringsbevorderingsthee heb ik 4 keer kokend water geschonken, en hij bleef de stalsmaak afleveren, dus dat zal wel een succes geweest zijn. En ja, de stofwisseling leek gestimuleerd, maar ik kan niet garanderen dat dat door de thee kwam. Het moeilijkste vond ik nog nee zeggen tegen de grote hoeveelheid chocola die fractiegenoot L bij zich bleek te hebben voor tijdens de vergadering; niet omdat ik er trek in had, maar omdat ik me verveelde en dan is chocola vaak een goed idee. Ik zou dit zomaar vaker kunnen doen, al denk ik wel dat ik de sappen dan zelf maak, want dat lijkt me best een mooi project. Het enige echte nadeel was dat ik na afloop van deze dag geen borrel kon drinken, want dan was ik natuurlijk gelijk apelazarus van mijn fiets gevallen. Dus nog maar een kopje thee…

thee

PS Was er resultaat, Susannah? Ja, 8 ons afgevallen. Maar ik moet nog even zien hoe duurzaam dat gewichtsverlies zal blijken.

Juicen

Toen ik laatst een beetje kansloos op Netflix in het assortiment zat te bladeren, kwam ik de documentaire ‘Fat, sick and nearly dead’ tegen, en dat leek me wel een inspirerende titel. Veel inspirerender dan de titel werd het overigens niet, want de hele doc ging over een Australiër die een rondreis door de VS maakt en dan aan iedereen vertelt dat hij overgewicht had en heel veel groentesappen dronk en daarom goed aan het afvallen was – prima natuurlijk, maar dat is niet echt journalistiek op het scherp van de snede, en ik had het zo ook wel geloofd. En toen gebeurde wat er dan altijd gebeurt bij mij: dingen waar ik me niet of nauwelijks van bewust was beginnen ineens overal op te duiken. In dit geval dus het mirakel van de slow juicer. N heeft er een, een handmatig te bedienen exemplaar, en die had ze al voordat ik de doc zag, maar toen had ik er geen interesse in, dus hij drong niet tot mijn realiteit door (zo’n struisvogelfilter op de werkelijkheid kan ik iedereen aanraden). Maar toen ik er mentaal klaar voor was, begon ik me eens in de materie te verdiepen en allerlei sites te onderzoeken van mensen en bedrijven die zich met het slow juicen bezig houden. Kennelijk is deze manier van sappen maken beter dan met een sapcentrifuge (wat jammer is, want die heb ik), en dat wil ik best voor lief nemen, zeker als het betekent dat er resultaat zal optreden. Want resultaat heb ik nodig: mijn derrière dijt uit als het universum en ik kan ook wel wat vitamines gebruiken.

cpj sapIk begon vorige week vrijdag, de dag van de stroomstoring, toen ik was gestrand in Amsterdam en dus plenty time had om de Cold Pressed Juicery te bezoeken. Ik werd geholpen door een heel aardige jongedame, die me van alles uitlegde, en met een tas vol sappen verliet ik het pand. Die sappen bevielen me zo goed dat ik maandag nog een voorraadje heb gehaald, zodat ik voor dinsdag en woensdag ontbijt en lunch in de vorm van een fles groente- en fruitsap heb gehaald. Ik had rode en groene sapjes, en mijn voorkeur bleek uit te gaan naar het sapje waar ik bij voorbaat het minste trek in had: The Fix, met boerenkool, komkommer, romaine, selderij, gember, spinazie, peterselie en citroen. Waar ik had verwacht dat ik de hele dag in een permanente staat van hangry (hungry/angry) zou doorbrengen, voelde ik me eigenlijk wel goed – maar dan wel met een raar gevoel, want ik had tegelijkertijd geen honger en het gevoel dat ik niks gegeten had. ’s Avonds heb ik gewoon normaal vast voedsel gegeten, want om totaal aan de sappen te gaan is nog even een brug te ver. Omdat mijn sappen op waren heb ik woensdag bij Sajoer in Rotterdam (want toen was ik daar) nog twee sappen gehaald: de Bikkel (bietjes, spinazie, appel en gember) en de Groene Monster (die erg leek op The Fix, maar dan zonder romaine en met appel, en die daardoor eigenlijk nog lekkerder was), en die waren ook erg lekker.

sajoer sapDeze juice business bevalt me dus wel. Ik voel me goed, heb geen honger (in elk geval minder dan als ik ‘gewoon’ eet), en ik krijg wel voldoende verschillende smaken binnen om me niet te vervelen. Er zitten vooralsnog ook wel wat nadelen aan. Om te beginnen kost het ontzettend veel tijd, want ik heb zelf geen juicer en ik moet dus naar een locatie waar ze op de juiste manier geperste sappen verkopen, en er is geen slow juice bar in Leiden, zodat ik mijn aanschaffen zorgvuldig moet plannen, want die krengen zijn niet onbeperkt houdbaar. Bovendien is het op deze manier behoorlijk begrotelijk: als ik geen rekening houd met reiskosten en doe alsof mijn tijd niks waard is, kost een halve liter sap bij de Cold Pressed Juicery €6,75 en 330 ml bij Sajoer €5 (even voor de duidelijkheid: ik vind de sappen zeker het geld waard, maar zelf maken is goedkoper, lijkt me), en als ik twee maaltijden wil vervangen heb ik eigenlijk wel een liter sap nodig. Liefst nog een klein beetje meer, dus dan gaat het hard. Op zich zou ik dit allemaal kunnen oplossen als ik een juicer tot mijn beschikking zou hebben, maar dat heb ik niet. N heeft er dus wel een, maar dan moet ik weer verzinnen wanneer ik het ga doen en dan moet zij ook maar net kunnen. Juicers zijn duur, en het duurt ook even voordat ik de investering eruit zou hebben, maar het lijkt me wel de moeite waard. Op het moment is er op alles 20% korting bij Oldenhof, dus het zou er zomaar eens van kunnen komen. En dan is er denk ik geen houden aan en maal ik alles wat lang genoeg stil staat tot sap. Omdat ik het waard ben – toch?