Categorie archief: Kermis

Christmas Countdown

Ik ben een enorme Kerst-junkie. Met de Sint heb ik niks, de zwartepietendiscussie (en ja, dat spel je zo, kijk hier maar) interesseert me hoegenaamd geen reet, maar rond half november begint voor mij het aftellen tot de Kerst. Daarom van nu tot 25 december elke donderdag een Kerstfilmpje.

Laten we eerlijk zijn, een Kerstmis waarop niemand ruzie krijgt, is toch eigenlijk geen echte. En dit is gewoon een heel mooi liedje – de dialoog ‘I could have been someone’ ‘Well, so could anyone’ vind ik prachtig. Er is een cover van, van Ronan Keating en Maire Brennan, waar het woord ‘faggot’ uitgecensureerd is, en die wat mij betreft uit alle muzikale archieven verwijderd zou moeten worden, wegens overbodig. Het origineel daarentegen is volmaakt. Merry Christmas, mensen!

Tradities

Meestal ben ik niet zo’n fan van tradities. Dat komt doordat mensen voor mijn gevoel dingen een traditie noemen als ze geen normale reden kunnen verzinnen als verklaring voor hun gedrag, zodat een beroep doen op het argument ‘we doen het altijd zo dus nu doen we het weer zo’ hun enige optie lijkt te zijn. Ik begrijp het op zich wel, M en ik zetten elk jaar op Sinterklaasavond de kerstboom op, omdat de Sint ons toch overslaat en omdat we dat al jaren doen, zodat we automatisch bij 5 december aan de kerstboom denken, maar het slaat op zich nergens op – we doen het omdat het traditie is, en het is traditie omdat we het doen. Aan de andere kant, soms is het wel een keer leuk om andermans tradities te volgen. Vorig jaar heb ik voor het eerst een poging gewaagd om 3 oktober te vieren als een echte Leidse, maar dit jaar heb ik het allemaal nog wat verder uitgebreid. Waar in 2014 in de rij staan voor mij een onoverkomelijk bezwaar was, heb ik daar in 2015 helemaal geen probleem mee: ik heb zowel in de rij gestaan voor het inschrijven voor haring en wittebrood (en pakte en passant de bonnen voor de hutspotmaaltijd mee) als voor de daadwerkelijke uitreiking van het spul. Het hielp wel dat ik in beide rijen voor de Waag J en P bij me had en in de rij voor de hutspotmaaltijd M, maar los daarvan vond ik het eigenlijk gewoon wel leuk. Tussen de Leienaren staan en Leidse dingen doen op of rond 3 oktober, daar is niks mis mee.

3oktober2Onze traditie om naar de kermis te gaan en in de Pusher Palace geld over de balk te smijten is natuurlijk onaangetast gebleven, net als het traditionele optocht kijken bij vriendin M op de Breestraat (en daar houden de kaarten voor de ere-tribune van de gemeenteraad me van zijn lang zal ze leven niet vanaf). Meestal gaan M en ik ook in het reuzenrad; dit jaar ook, maar het was een nieuwe reuzenrad – achteraf bleek dat het de eerste dag was dat het überhaupt draaide, en als we dat hadden geweten hadden we misschien een dagje gewacht, maar we hoorden het pas toen we eruit kwamen. Dit jaar heb ik op 2 oktober ook een nieuwe attractie getest: de ‘Around the world’, een enorme paal van 65 meter hoog waaromheen zweefkarretjes draaiden. Dat ziet er vanaf de grond heel vredig uit, maar uit ervaring weet ik nu dat het op 65 meter hoogte best hard waait. Samen met P heb ik ook op 3 oktober even de kermis bezocht, want we wilden nog even in de Supermouse, een tamelijk teleurstellende achtbaan, waarin je vooral heen en weer wordt geschud en voor de sensatie volledig afhankelijk bent van de vraag of er een luid gillende nicht naast je zit. Maar sommige mensen zijn zo gezegend dat ze dat mogen meemaken. De optocht was ook weer feestelijk, en traditiegetrouw sprak ik weer de vrienden die ik alleen op 3 oktober spreek. Eigenlijk is het ook wel fijn, een traditie: je hoeft niet echt na te denken over hoe het allemaal moet.

3oktober4De hutspotmaaltijd op de Hooglandsekerkgracht heb ik nu twee keer gedaan, dus dat is al bijna een traditie. Wat mij betreft wordt het haring halen op de ochtend van 3 oktober ook een vaste gewoonte, al vermoed ik dat ik me ook volgend jaar ga verslapen voor het reveille. Dit jaar was ik 5 minuten te laat, en heb ik me toen maar gewoon aangesloten in de haringrij, dat leek me handiger, zeker omdat ik daarna ook nog in de haringschoonmaakrij mocht staan, met J en P dus, en met een heleboel studenten in hun ochtendjas. Kennelijk ook een traditie. Maar iedereen was zo vrolijk en vriendelijk, en iedereen had er zo veel zin in dat het helemaal niet erg was om te moeten wachten. De dames die de haring schoonmaakten bleven lachen, ook al hadden ze voor 8 uur ’s ochtends waarschijnlijk al 200 haringen per persoon de revue zien passeren, niemand deed lelijk als iemand anders voordrong, en het was gewoon eigenlijk heel gezellig. Dat wil ik dus vaker meemaken. Ik hou nog steeds niet zo van hutspot, maar op 2 oktober heb ik het 2 keer gegeten, een keer op de Hooglandsekerkgracht en een keer volkomen overwacht bij fractiegenoot A thuis, die een extreem Leidse gastvrijheid aan de dag legde. Ik heb geen idee welke items ik volgend jaar overneem omdat ik er zin in heb of omdat het traditie is, maar ik heb een mooie 2 en 3 oktober gehad, die als vanouds het brakke gevoel op 4 oktober meer dan waard waren.

3oktober3