Categorie archief: Kreta

Hippieshit

Ik ben nog steeds op Kreta. Het is inmiddels de laatste dag, morgen vlieg ik terug, net op tijd om het laatste stukje zondvloed mee te pakken in Nederland geloof ik, maar tot die tijd geniet ik van ontzettend warm weer, heerlijk koele airco, tijd om te lezen, schrijven en na te denken, en natuurlijk de eerdergenoemde vegetarische maaltijden en yogalessen. Ik schreef gisteren al dat ik heel erg kan genieten van yoga, maar wat moeite heb met al het gedoe eromheen, en juist met dat gedoe zie ik me deze week erg geconfronteerd. Zo was er maandagavond een happening op het strand, met vuur en liedjes, vanwege de volle maan en de zonnewende, dinsdagochtend en vanmorgen vroeg een vroege ochtendmeditatie, zijn we gisteren om 6 uur vertrokken om op een enge uitstekende rots te zitten en naar de zonsopgang te kijken en was er gisteravond mantra’s zingen. En dat alles dus zonder vlees, vis en alcohol. Ik heb de neiging om op het moment dat ik het vage hippieshit vind af te haken, mijn telefoon te pakken en online te gaan shoppen, maar ja, aan de andere kant: ik kies ervoor om naar een yoga-retreat te gaan, dus waarom zou ik niet meedoen? Nou kon ik op zich wel een paar redenen verzinnen om niet mee te doen, maar ergens had ik toch het vermoeden dat ik me meer zou vermaken als ik me gewoon een beetje open zou stellen voor wat nieuwe ervaringen, in plaats van de hele tijd een chagrijnig cynisch aspiritueel wijf te gaan zitten zijn.

maan

Dus ik ging mee naar het strand. Ik heb een beetje gelachen omdat al die mannen met baarden maar zonder shirt om een open vuur heen mij nogal deden denken aan Lord of the Flies, maar ik heb wel de volle maan op spectaculaire wijze achter de bergen vandaan zien komen en lekker op het strand liggen kletsen met aardige mensen terwijl een uiterst getalenteerde Schotse mooie liedjes zong. En ik meldde me 2 keer voor de ochtendmeditatie, toevallig steeds nadat ik was gaan hardlopen, dus stijf van de adrenaline. Niet dat ik daardoor beter of slechter kon mediteren dan anders, want ik kan gewoon niet stilzitten en ik heb rust in mijn geest noch mijn donder, maar ik was er toch mooi wel en ik heb na 5 minuten onsuccesvol met mijn ogen dicht 15 minuten met mijn ogen open gezeten. Met uitzicht op zee. Gisteren was het inderdaad achterlijk vroeg, en de zon ging ook wel op als ik op het resort in een hangmat was gaan liggen, maar het was op de enge, uitstekende rots wel heel erg mooi. Ik wist helemaal niet dat een opgaande zon eruit ziet als een kindertekening van de zon (met van die halve cirkels). Alleen dat mantra’s zingen – daaraan heb ik niet meegedaan*. Maar ik ben er wel bij blijven zitten en ik heb op een afstandje in mijn boek gelezen. Van de taverna hier vlakbij, waar ik ongetwijfeld een gintonix had kunnen drinken en vlees had kunnen eten, maak ik geen gebruik. Want met de anderen meedoen levert me hier best wel veel mooie ervaringen op, zelfs zonder het spirituele aspect te voelen. Soms is meedoen belangrijker.

zon* Voor mijn gevoel pretendeer je dan iets te geloven wat ik niet geloof. Het is niet ‘gewoon een liedje’, zeker niet voor de mensen die het oprecht zingen, en ik ben tegen religieus toerisme. Je kan niet meeliften op de rite als je niet in de god gelooft. Daarom vier ik geen Carnaval. Kerst is zo commercieel, dat heeft toch niks meer met Jezus te maken, dus dat is anders voor mij.