Categorie archief: Kroketten

Foodhallen

Voor mijn verjaardag heeft N mij een macaronworkshop aangeboden, bij Le Petit Gateau in Amsterdam, maar omdat ik eigenlijk nooit kan, duurde het even voordat we daadwerkelijk aan de slag konden gaan. Gisteren was het eindelijk zover en hebben we macarons gemaakt, waarover binnenkort meer, want ik wil eerst vertellen over het middagprogramma; omdat ik ’s ochtends naar yoga ging, in Amsterdam, en de workshop ’s avonds in Amsterdam was, leek het ons wel een mooie gelegenheid om op ontdekkingsreis te gaan, en wel naar de recentelijk geopende Foodhallen. In een voormalige tramloods zijn verscheidene horeca-aangelegenheden geopend, waar je allerlei lekkere dingen kan kopen en vervolgens aan tafeltjes midden in de hallen kan opeten. En er is heel erg veel heel erg lekker eten te kopen. Toen ik binnenkwam (N was later, dus ik kon het terrein verkennen) werd het me gelijk duidelijk dat ik afscheid moest nemen van het low-carb dieet, want zo’n beetje alles bevatte het verboden ingrediënt. Maar daar kreeg ik een boel voor terug: er was een schitterende tosti, waar ik onmiddellijk verliefd op werd – met een mix van wilde weide kaas en Zwitserse bergkaas, met uitjes en prei. Dus zodra N kwam opdagen heb ik er een besteld.

tostisN had een steak sandwich die er ook heel indrukwekkend uit zag. We zaten zo dicht bij de Gin & Tonic bar (serieus, hebben ze die hallen alleen voor mij ingericht?) dat we niet anders konden dan daar een ISH-gin met Fever Tree en Grapefruit bestellen, voor bij de bitterballen van de Balllenbar (ik koos twee soorten: truffel en chorizo, allebei prachtig). Daarna hebben we het terrein nogmaals verkend, en veel aan ons voorbij laten gaan, want er was gewoon teveel keuze. Zo hebben we geen taartjes gekocht bij Le Petit Gateau, die daar ook een vestiging bleek te hebben, geen Iberico-ham bij Jabugo, geen Australische pie bij Wild Moa Pies, we hebben de Turkse specialiteiten van de dames van Filiz Manti niet geproefd, en ook voor de diverse bereidingen van varken bij The Rough Kitchen zullen we een keer terug moeten gaan. Overigens was niet alles onmiddellijk culinaire lustopwekkend, want ik hou gewoon niet zo van pasta, of frozen yoghurt, en quinoa-sushi gaat zelfs deze hipster te ver. Als laatste snack koos ik de Luxurious Dog bij Bulls and Dogs, een fancy hotdogstand, met truffel, champignons en hazelnoot. En een worstje natuurlijk. Ik kan me niet herinneren wanneer ik ooit zoveel gegeten heb in een middag – ik eet voorlopig niet meer, maar dit was in elk geval een geweldig uitje!

hotdog

De 10 van woensdag

Het is me toch weer gelukt om 10 kroketten te vinden die ik nog niet heb geproefd. En omdat alles bij mij in eenheden van 10 gaat, hier de derde set bijzondere kroketten:

  1. De kipkroket van Karel’s Biofriet: het frituren was niet helemaal goed gegaan (het jasje was een beetje gescheurd), maar de ragout had een goede kipsmaak, en dat is best lastig, want kip is niet bepaald van nature iets dat je als een uitgesproken smaak ervaart. Misschien moet ik deze nog een keer proberen, want als hij goed gefrituurd is is hij vast beter.
  2. Een tonijnkroketje bij 149 Bites & Drinks: het was heel zielig voor me, want ik moest nog een keer het trio van kroketjes bestellen, omdat ik het tonijnkroketje de eerste keer niet geproefd had (toen was hij vervangen door een bakkeljauwkroketje). Het zielige viel op zich wel mee natuurlijk, maar als ik eerlijk ben vond ik het bakkeljauwkroketje lekkerder.
  3. Een kalfskroket van de Smulshop: een tijdloze klassieker. Meer spul tussen het kalfsvlees dan daadwerkelijk kalfsvlees, maar op het moment dat ik hem at (een dinsdagavond waarop ik nog niet had gegeten, maar wel geborreld) het mooiste gerecht ter wereld. Ik meen het.
  4. Een gierst nori tofu kroketje bij Spirit in Rotterdam. Tja, wat zal ik zeggen? Spirit is echt een fantastisch restaurant, met allerlei ontzettend lekkere dingen, maar dit kroketje staat niet in de top 10 van die lekkere dingen. Of 20.
  5. De koninklijke croquet van Dungelmann. Het was nationale krokettendag, dus ik ging even terug naar de bron. De koninklijke kroket zou ‘romiger’ zijn dan de burgerlijke, maar ik vond hem vooral een beetje niksig. Verder van de bron is het spannender.
  6. De kroket van de Vegetarische Slager. Eveneens op nationale krokettendag. Ik vreesde het ergste toen het meisje in de winkel in antwoord op mijn vraag wat er in de kroket zat mij vooral vertelde wat er allemaal niet in zat, maar qua smaak viel het alleszins mee. Hij vulde wel heel erg overigens, misschien zat er vegan cement in.
  7. De hutspotkroket van Karel’s Biofriet. Karel heeft een vaste standplaats in Leiden, althans, tot de terrassen er weer staan, en dat vierde hij door voor de maand oktober een hutspotkroket op de markt te brengen. Mij hoor je niet klagen, maar het blijft babyvoer. Of je het lepelt op 3 oktober of met een krokant jasje frituurt, al moet ik eerlijk zijn en zeggen dat frituren er wel iets aan toevoegt.
  8. De pastinaak-blauwekaaskroket van Karel’s Biofriet. Heerlijk. Precies zo’n kroket waarvan je het helemaal niet erg vindt dat hij vegetarisch is. Daar ga ik meer van eten.
  9. De pompoenkroket van Karel’s Biofriet (ja, nu staat hij op de markt in Leiden, dus dan moet ik wel, ik ben een wetenschapper, mensen). In vergelijking met de vorige kroket een beetje gewoontjes. Maar best goed te doen hoor.
  10. De rivierkreeftkroketjes van 149 Bites & Drinks. Nieuwe kaart, nieuwe kroketjes. En rivierkreeftjes zijn heel anders dan garnalen. Ik vond het een mooie kroket.

Eerlijk gezegd lijkt het me onwaarschijnlijk dat ik nog 10 andere kroketten weet te vinden en te consumeren. Maar mocht het lukken, dan staan ze hier.

De 10 van woensdag

Mijn verslaving aan interessante kroketten gaat onverminderd verder. Toen ik een tijdje terug de 10 van woensdag aan deze prachtige gefrituurde waar besteedde, had ik niet durven vermoeden dat ik zo snel alweer een nieuw lijstje zou genereren, maar wat blijkt: als je wilt, kan je alles met paneermeel omhullen en in heel hete olie doen. En dat is maar mooi ook, want ik eet alles. Daarom bij dezen de volgende 10 kroketten.

  1. De witlof-kaaskroket van Karel’s Biofriet: ik proefde vooral kaas, en weinig witlof, maar het was best een prima kroket, hoor. Geen klachten – en ik ben toch iemand die bij vegetarische producten vaak het gevoel heeft iets te missen.
  2. Een generieke kaaskroket bij La Porte in Antwerpen en een Orval-kaaskroket bij De Groote Witte Arend in Antwerpen. Die van La Porte smaakte gewoon naar kaas, wel lekker, het was een beetje oude kaas, en die van De Arend had een iets bijzonderdere smaak. En bij beide zat gefrituurde peterselie, dat vind ik lekker en een mooie hommage aan de jaren ’70.
  3. De bakkeljauwkroket bij 149 Bites and Drinks. Samen met een garnalen- en krabkroketje in een trio van kroketten. Deze stond op de kaart als tonijnkroket, maar die bleken er niet te zijn – maar een bakkeljauwkroket is ook heel bijzonder, en ik vond deze ook erg lekker. De tonijnkroket is dan voor een andere keer.
  4. De Black Angus-bitterballen, ook bij 149 Bites and Drinks. Ik had de kroketjes, N bestelde de bitterballen, en ik mocht er 2 testen. Mooie stevige rundersmaak, klein beetje kruidnagel erin. Lekker!
  5. Maar niet zo lekker als de halve Wagyu-bitterbal die ik M ontfutselde (in ruil voor een deel van mijn heerlijke steak tartare) bij Bavette. De beste rundvlees bitterbal ooit, wat mij betreft. Ik moet nog zien dat iemand dit nog overtreft. Ik wil graag terug naar Bavette voor een portie bitterballen. Maar die staan niet op de kaart.
  6. De kalfszwezerikkroket bij Tuutsje vaan Teunsje in Maastricht. Als je de ragout proefde zonder de stukjes zwezerik, was het niet zo bijzonder, maar de stukjes zwezerik zelf waren toch wel heel erg lekker. En het is sowieso een mooi gegeven, dat je bij een snackbar een kroket van zwezerik kan eten.
  7. De zes-kazenkroket, ook van Tuutsje vaan Teunsje. Ik kan niet zeggen dat ik ze alle zes heb kunnen onderscheiden, maar het was een mooie kaaskroket, met een goede kaassmaak, en er was duidelijk niet veel meer dan kaas ingegaan. Prima.
  8. De Popeye-bitterbal bij Café Thijssen in Amsterdam. Het was een spinazie en kaasbitterbal, uit een mix van vegabitterballen, en deze was best lekker: hij smaakte meer dan spinazie dan naar kaas, maar dat is helemaal niet erg.
  9. De Coco Thai-bitterbal, ook bij Thijssen. Dit was een Thaise curry-bitterbal, en die vond ik echt zalig, want hij was een beetje pittig (dat zijn bitterballen/kroketten eigenlijk nooit, terwijl ik daar wel heel erg van houd) en smaakte echt naar curry. Ik had niet gedacht dat je van curry een bitterbal kon maken, maar degene die dit verzonnen heeft mag trots op zichzelf zijn.
  10. De Torri Yappi-bitterbal, eveneens bij Thijssen (het was een bordje met 3 soorten bitterballen, vandaar). Met mango en gember. En als de vorige bitterbal een bewijs was dat je ontzettend lekkere dingen kan maken door ze te frituren, toont deze bitterbal aan dat je daarin ook te ver kan gaan. Deze vond ik echt niet lekker. Ik hou van mango, ik hou van gember, zelfs bij elkaar, maar kennelijk niet in een bitterbal.

Weekendje weg

We zijn deze zomer niet op vakantie gegaan. In eerste instantie was dat ook geen ramp, het was hartstikke lekker weer in juli, dus we konden zonder een stampvol Schiphol te trotseren prima in de zon zitten en barbecue-en, en daar kwam nog bij dat er eigenlijk geen plaats was waar we heen wilden op vakantie. Maar inmiddels heb ik het vooral koud de hele tijd, waardoor ik op zich best 2 uur in de rij zou willen staan met ordinaire proleten, als ik daarna maar, desnoods voor een half uur, van dat eeuwige kippenvel af zou zijn. Helaas, het mag niet zo zijn: we kunnen niet meer weg, alle recessen eindigen volgende week, dus we moeten gewoon aan de slag. M bereidt zijn colleges voor, ik schaf nieuwe pennen aan, en zo raken we beiden op ons eigen manier klaar voor het academische en politieke jaar.

IMG_0980Gelukkig hadden we onszelf wel nog een weekend Maastricht gegund. Dat was voor een deel noodzakelijk, want wij gaan daar allebei naar de kapper (in Leiden is natuurlijk veel te praktisch) en bovendien had M nog geen kennis gemaakt met Louis, en voor een deel gewoon leuk, want het is altijd fijn om in Maastricht te zijn: ik kan daar uitstekend geld uitgeven, we hebben daar een stamcafé (Falstaff op het Amorsplein), er is meestal wel een mooi nieuw hotel om te testen, iedereen is er aardig, het is daar meestal een of twee graden warmer dan in Leiden en het eten en drinken gaat in Maastricht vaak heel goed. Dit keer had ik een kamer gereserveerd in hotel Trash Deluxe, we gingen, geïnspireerd door een laaiend enthousiaste recensie in de Volkskrant, eten bij Marres Kitchen, en we hadden op zaterdag een date met Louis (zijn ouders mochten ook mee) en op zondag met mijn moeder, want die schijnt haar dochter ook weleens te willen zien. Bovendien had ik een snackbar, oh nee, in Limburg heet dat een frituur, gevonden waar ze bijzondere kroketten hadden, dus dat moet haast wel een geslaagd verblijf worden.

IMG_0981In de praktijk ging het niet allemaal even goed. Om te beginnen had het de Nederlandse spoorwegen behaagd werkzaamheden aan het spoor uit te voeren (dus moesten we met de bus van Sittard naar Maastricht) en was het ook in Maastricht hartstikke koud, maar dat mocht de pret niet drukken: we aten allebei een kalfszwezerikkroket, ik nog een zes-kazenkroket en M een friet met ‘zure’ mayonaise. Allemaal erg lekker. We hadden een prachtige kamer in het hotel, maar daar bleken we de volgende dag om 10.30 te moeten uitchecken, iets wat ’s avonds natuurlijk geen probleem is, maar de hele ochtend staat in het teken van die idioot vroege tijd. Het restaurant was op zich wel ok, maar niet meer dan dat. Daar staat tegenover dat het ontzettend gezellig was, M en ik vermaken ons samen meestal prima, zondagochtend zaten we zalig op een terras te lezen, en de sessie in de kroeg met Louis was ook heel leuk. Ons beider haar zit weer voortreffelijk, M heeft een nieuw overhemd en ik een nieuwe mascara. En dit weekendje weg voldeed volledig aan de belangrijkste eis die je aan een vakantie kunt stellen: dat je er even helemaal uit bent. Heerlijk!

 

 

Een bijzonder gewone zaterdag

Er waren tijden dat M en ik elke zaterdag precies dezelfde dag meemaakten. Dat was heerlijk: we zetten de wekker niet, maakten als we wakker werden pro forma nog een beetje ruzie over wie er thee ging zetten, lazen de krant in bed, lunchten met minstens een ei, en dan zorgden we dat we om uiterlijk half vijf in de stad waren om vissen te kopen op de markt en dan via de supermarkt naar de kroeg te gaan. Alles stond van tevoren vast: de krant is altijd De Volkskrant, het ei is altijd kort gekookt voor mij en lang voor M, of gebakken met alles wat er nog in de koelkast te vinden was, de visboer is altijd Klaas Hartevelt, de supermarkt tot mijn spijt altijd de Hoogvliet en de kroeg is als de zon schijnt altijd Proeverij De Dames, ook tot mijn spijt want ze hebben Gordon’s Gin, en als de zon niet schijnt altijd Burgerzaken. Dat klinkt saai, maar dat is het helemaal niet – als de randvoorwaarden altijd hetzelfde zijn, kan ik erg genieten van de invulling daarvan. En bovendien, soms sprongen we uit de band en bestelden we bitterballen in plaats van een kaasplankje bij de borrel. Tegenwoordig zijn onze zaterdagen niet meer zo. Ik ben veel te rusteloos, dus ben meestal al op de laptop bezig als M de thee komt halen en in bed de krant gaat lezen. Vaak moeten we allebei nog even werken, soms hebben we geen eieren in huis en het komt ook voor dat we de markt overslaan en boodschappen doen bij de Jumbo. En dan heb ik het niet eens over al die zaterdagen dat ik naar de yoga-opleiding moet, of dat we andere plannen maken met vrienden die ook alleen maar op zaterdag kunnen. We hebben een leuk en afwisselend leven, maar soms verlang je toch ergens wel een beetje naar die zalige zaterdag-sleur.

zaterdag1Ook deze zaterdag moest M werken, althans, hij moest naar Rotterdam (en dat is voor hem altijd afzien), dus ik had de dag helemaal aan mijzelf. Dat leek me een mooie reden om de mensen van D66 Leiden tot wat cultuur op te porren en een tentoonstelling in het Sieboldhuis, over Japanse stripfiguren, te bezoeken. Ik wist zowaar 3 dames te mobiliseren, naast good old N, ook J en A, en we hebben ons erg vermaakt met Monchichi, de pokémonpakken en een enorme Hello Kitty. Daarna lag de hele dag nog voor ons open, en die hebben we (N en ik, en in de eerste fase ook nog A) besteed met op een laag tempo door de stad lopen, en vooral veel pauzeren om dingen te eten en te drinken. We begonnen bij Van de Leur, een nieuwe koffiezaak op de Breestraat, die voortreffelijke koffie en nog veel betere cheesecake bleek te serveren. Daarna aten we een kipkroket bij Karel’s Biofriet en bezocht ik Dille & Kamille. Dat is de lievelingswinkel van N, maar ik heb er een hekel aan: als ik daar ben koop ik altijd dingen die me heel handig lijken, en die doe ik dan in een la, en dan heb ik ze per jaar 364 dagen niet nodig, en die ene dag dat ik er behoefte aan heb kan ik ze niet vinden en blijkt een aardappelschilmesje ook te volstaan. Maar nu had ik haken nodig voor in mijn schuur, dus ik moest wel. Daarna kocht ik artisjokken en theefilters, en toen moesten we natuurlijk weer pauzeren, nu bij Borgman & Borgman, met thee en koffie. In een laatste krachtsinspanning schafte ik nog zalm en roomboter aan, en op weg naar mijn fiets nog een knalroze vulpen. We hadden bijna afscheid genomen, maar toen bleek er nog 1 horeca-instelling die we moesten checken: 149 bites and drinks, en die had voortreffelijke gin & tonics. Ik kwam gelijk met M thuis, zodat we gezellig met zijn tweeën hebben gegeten. Dat was een zaterdag die zowel traditioneel als bijzonder verlopen is – een prima vorm van modernisering!

zaterdag2

Vakantie

M en ik zijn geen van beiden van die reizers. Als we willen, gaan we op vakantie, maar we willen eigenlijk niet zo vaak. Vorig jaar zijn we in IJsland geweest, het jaar ervoor in New York, maar de drie jaren daarvoor zijn we volgens mij de grens niet over geweest. We hoeven gewoon niet zo nodig. Ook dit jaar hadden we niet echt een doel voor ogen, en dan blijven we lekker thuis: de schuur doen, wat dingen schrijven, een heleboel opruimen en ontzettend veel lezen. Maar we vinden het dan wel weer heel leuk om een flink deel van het vakantiegeld te investeren in een paar dagen luxe op mini-vakantie, liefst in combinatie met een diner in een restaurant dat op onze verlanglijst stond. Zo kozen we voor deze zomer voor een driedaags verblijf in Antwerpen, op relatief korte reisafstand vanaf Leiden, met plenty culturele, culinaire en commerciële mogelijkheden.

20140801-171133-61893252.jpgDe eerste dag besteedden we aan winkelen. Althans, we begonnen natuurlijk met inchecken in ons fancy hotel, dat mij met nog 24 uur te gaan ook nog een mooie upgrade had aangesmeerd, zodat we een business class-kamer hadden, en dus naast een mega-ontbijt, een sauna en een zwembad ook nog konden genieten van een ligbad, een bed met schunnig veel kussens en onbeperkt WiFi. De winkels waren prima: ik had een lijstje gemaakt met adresjes die ik wilde bezoeken, en al met al kwam het erop neer dat we een stevige stadswandeling maakten. Dat de Haute Frituur dicht was, was een teleurstelling, die gelukkig al snel werd goedgemaakt door de kaas- en garnalenkroketjes die ik ergens anders op een ‘binnenkoer’ alsnog heb genuttigd. Ook ’s avonds aten we op een mooie binnenplaats, die van De groote witte arend (een restaurant met een eigen kapel), heerlijk, maar het was het voorprogramma voor het hoofditem van de dag: het bezoek aan SIPS cocktailbar, waar ik het hele scala aan Spring Gins in cocktailvorm heb getest (en een fles gekocht heb natuurlijk) – en dat brengt een boel gelukzaligheid met zich mee, kan ik wel zeggen.

20140801-171133-61893614.jpgM begon dag 2 met uitgebreid gebruik maken van de faciliteiten van het hotel, en ik ging nog even de stad in om de ring waarover ik op dag 1 nog twijfelde daadwerkelijk te kopen. Daarna bezochten we een tentoonstelling over de magisch realisten in de Koningin Fabiolazaal, die net groot genoeg was om het gevoel te hebben dat we echt wat gezien hadden, maar niet zo groot dat we voortaan met een enorme boog om schilderijen van Pyke Koch of Carel Willink heen zouden lopen. Daarna hebben we heerlijk zitten lezen op het terras van M zijn stamcafé (hij heeft in iedere stad een stamcafé, vraag niet hoe het kan, maar profiteer ervan). Op de terugweg naar het hotel haalden we nog even de drie flessen gin die ik eerder op de dag gekocht had op bij een voortreffelijke drankhandel, waarna we ons in het hotel gingen klaarmaken voor het bezoek aan The Jane, een redelijk nieuw project van Sergio Herman. En dat was een prachtige avond, waarbij we van gin-tonic tot macarons bij de koffie allerlei heerlijke dingen hebben gegeten en gedronken.

20140801-171133-61893435.jpgDe laatste dag begon een beetje zoals de tweede: uitgebreid ontbijten, waarna ik ging chillen op de hotelkamer en M in de sauna en het zwembad, maar daarna was het programma wel zo’n beetje op. We gingen nog even koffie drinken en chocolade kopen in de stad, en toen wilden we allebei eigenlijk wel naar huis. Dus we zijn niet naar de dierentuin gegaan, niet naar het modemuseum en niet naar het museum van de stad Antwerpen; daar hadden we geen zin in, en het Rubenshuis kenden we al. We zijn gewoon lekker naar het station gelopen met de koffer en de extra stevige tas met al mijn flessen gin, zodat we in alle rust thuis de koffer konden uitpakken en uitrusten van onze enorme vakantie. Want dat hakt erin hoor, zoveel rust, luxe en culinaire hoogtepunten.

De 10 van woensdag

Er is een liedje van de Travelling Wilburys waarin het vers ‘He loves your quest for junk food’ valt. Kennelijk zijn er mannen die het aantrekkelijk vinden als vrouwen een zwak hebben voor de ondergewaardeerde snack – ik hoop maar dat ik er zo een heb, want ik kan intens genieten van een frikandel speciaal. Mijn nieuwe hobby is de bijzondere kroket, en nu ik 10 verschillende heb genoten, kan ik er gelijk een mooi lijstje van maken.

  1. De lamskroket van Karel’s Biofriet. Lekker, smaakte een beetje vettig, maar dat kwam vooral door de hele sterke lamssmaak.
  2. De garnalenkroket van Fritez. Een garnalenkroket is natuurlijk niet heel bijzonder, maar deze smaakte dan weer erg goed.
  3. De rucola-kaaskroket, ook van Fritez. Niet slecht, zeker in het licht van het feit dat ik absoluut geen vegetariër ben, en ik niet echt het gevoel had dat ik iets miste met deze kroket. Misschien alleen een klein beetje power.
  4. De serranoham-kroket, eveneens van Fritez (het was een trio van mini-kroketjes, ik ben niet op een gigantische binge gegaan daar). Ik had hier hoge verwachtingen van, en ik werd daarin zeker niet teleurgesteld. Daar zou ik er wel meer van lusten.
  5. De krokodillen-bitterbal bij Southern Cross in Heemstede. OK, het is geen kroket, maar een bitterbal is wel een soort kroket, en er zijn mensen die een broodje bitterbal prefereren boven een broodje kroket, vanwege de krokant-vullingratio (aan deze discussie is een keer een halve les verloren gegaan). En deze bitterbal was echt heel bijzonder, en heel erg smakelijk, zeker in combinatie met de citroengras-mayonaise die erbij geserveerd werd.
  6. De escargot-kroket van Karel’s Biofriet. Ik had hier grote verwachtingen van: ik wist zeker dat het of heel erg lekker of heel erg vies zou zijn. En ik verheugde me daar ook op. Dus toen viel het een beetje tegen toen hij eigenlijk heel gewoontjes smaakte.
  7. De goulash-kroket van de Smulshop bij ons om de hoek. Nee. Ligt niet aan de Smulshop, die hadden hem voortreffelijk gefrituurd, maar de kroket smaakte niet naar goulash en amper naar kroket.
  8. De krab-bitterbal van Het Crabbetje op Leiden Culinair. Schitterend. Hij zat in een proeverij met allerlei dingen, maar het liefst had ik een portie van deze bitterballen gehad. Of 2 porties.
  9. De mosselkroket van Karel’s Biofriet. Veel lekkerder dan de escargotkroket, smaakte naar zee, en naar mosselen. Het krokante jasje voegt echt wat toe.
  10. De heilbotkroket van Het Crabbetje, een mooie verrassing op mijn verjaardag. Hij smaakte vooral naar vis, maar de daadwerkelijke heilbot kon ik moeilijk proeven. Desondanks erg lekker!

Verrassend weekend

Het was weer een goed weekend om in Leiden te wonen. Of in elk geval om in Leiden te zijn, want al het moois dat de stad te bieden heeft is natuurlijk niet voorbehouden aan de inboorling. Sterker nog, de Cultuurweken bieden voldoende reden om naar 071 af te reizen, en dan was het ook nog Verrassend Winkelweekend. Nou winkel ik zelf eigenlijk alleen maar online, dus met het winkelaspect van het weekend heb ik weinig gedaan, maar het overige aanbod was al verrassend genoeg.

20140525-125543-46543727.jpg

Zo bezochten M en ik de eerste editie van Rrrollend Leiden, een voedselfestival waarbij al het eten dat geserveerd werd uit iets op wielen moest komen. Het aanbod was heel divers, en ik heb de voedselzandloper maar even gelaten voor wat hij was. We begonnen met oesters en scheermessen van Vers uit blik, daarna heb ik mijn krokettencollectie uitgebreid met garnalen-, serranoham- en rucolakaaskroketjes bij de Haute Friture van Fritez (waar M later ook een patatje haalde), we aten Argentijnse worst, Mac & Cheese met een topping met nog meer kaas, en tot slot haalde ik nog wat uiterst bijzondere bonbons voor later. En er was ook lekkere witte wijn in leuke statiegeldglazen uit de kar van Vive Le Vin. De zon scheen, het was gezellig druk met bekenden en onbekenden, en de sfeer was prima. Een aanwinst voor de stad, en ik heb nu al zin in de volgende keer (in september).

20140525-125543-46543508.jpg

Toen we klaar waren met ons helemaal ongans eten konden we gelijk door naar het volgende programma-onderdeel: het bezoek aan Schemerstad, een echt theaterevenement. We werden in een grote boot (wij waren ingedeeld op de Watdanjûh) rondgevaren door de Leidse grachten en zagen op 5 locaties kleine theatervoorstellingen. lk vond het een prachtig avontuur – de stad is vanaf het water al prachtig, en ’s avonds nog net iets mooier, en als ik dan ook nog toneel te zien krijg, ben ik helemaal gelukkig. Vooral ‘In ons: Oorlog’ op de Oude Rijn was erg indrukwekkend, en de door de stomme film geïnspireerde slapstickvoorstelling op een terras van de oude haven vond ik leuk. De sfeer aan boord was zeer gemoedelijk en het bleef gelukkig droog. Om kwart voor 12 gingen we weer aan wal, met een heel tevreden gevoel over wat we allemaal gezien hadden.

20140526-073859-27539451.jpgZondag was er Japanmarkt bij het Sieboldhuis, een jaarlijks event, waar ik veel enthousiaste verhalen over gehoord heb, maar waar ik nooit eerder heen was gegaan. Er was ontzettend veel te zien. Om te beginnen natuurlijk de kraampjes met zo’n beetje alles wat je aan Japanse producten zou kunnen verwachten: saké, Ikebana, bonsai, prenten en allerlei eten. En dan nog een heleboel dingen waar ik geen weet van had: de knuffelalpaca’s, kennelijk heel trendy, Pokemon-pakken en Japanse poffertjes (met inktvis). Het publiek vond ik even fascinerend als wat er te koop was, want veel mensen hadden erg hun best gedaan om zich mooi aan te kleden. Ik zag meisjes (en jongens) verkleed in een soort Lolita-stijl, met pruiken, grote rokken en spannende kousen, er waren Samurai en mensen in kimono. Als ik volgend jaar terugga, en dat ga ik zeker, zorg ik dat ik niet van tevoren heb gegeten, want dan kan ik echt optimaal genieten van alles wat er werd aangeboden!

 

Zondag zindag

Even de week evalueren – en omdat ik van categoriseren houd, doe ik het nu op basis van zintuigen!

Proeven: ik at tijdens de museumnacht met M een lamskroket bij de kraam van Karel’s Biofriet, waar ik, als hij op de markt staat, altijd verlangend naar kijk, maar nooit iets koop. Ik vond dit wel een avond om te zondigen, en de lamskroket is zeer zeker de moeite waard. Beste kroket ooit, wat mij betreft.

Horen: op Spotify de grootste hits van Billy Joel, op shuffle, zodat ik eerst ‘Goodnight Saigon’ had, en toen ‘Uptown Girl’. From the sublime to the ridiculous dus.

Ruiken: toen ik woensdag een deel van mijn uitrustdag gebruikte om mijn wenkbrauwen weer wenkbrauw-vormig te laten maken, kwam de professionele epileerster net terug van haar pauze. Ik gun haar graag een pauze, daar niet van, maar om nou 20 minuten recht onder iemands peukenlucht te hangen, dat vind ik dan weer minder. Aan de andere kant, mijn bagel-met-tonijnsalade-adem zal ook geen genoegen geweest zijn.

Zien: Ik heb ter gelegenheid van mijn installatie in de gemeenteraad maar liefst 4 mooie bossen bloemen gekregen, en die staan in mijn huis: een prachtig rood boeket van N, een heel bizar, maar echt schitterende bloemencreatie van de fractie, een bos gerbera’s (denk ik, die dingen die eruit zien als bloemen zoals kinderen bloemen tekenen) van BW, en pioenrozen van R, die een voor een ontploffen in een bal roze suikerspin. Leuk om naar te kijken!

Voelen: de Rome-vermoeidheid heb ik er bijna uitgeslapen, maar daar is een boel spierpijn voor teruggekomen, want ik heb nog wat yoga in te halen. En zondag was lerarenopleidingweekend (zaterdag heb ik moeten skippen), dus dat betekende 5 uur les. Au.

De zindag is geïnspireerd op de Friday Roundups op de blog van Rosie Molinary, die die weer geïnspireerd heeft op die van Teacher Goes Back to School, die die ook weer op iemand geïnspireerd heeft. Maar op het internet is uiteindelijk niemand origineel.