Categorie archief: Kunst

#selfiemuseum

Ik loop een beetje achter met de museumselfies. Of op zich niet met de museumselfies als zodanig, die maak ik vol verve als ik een museum bezoek, maar ik heb al een tijdje geen verzameling gemaakt en als blogpost gepubliceerd. Bij dezen dus. Ik ben nu bij tot voor Rome, dus begin april, wat wil zeggen dat ik ieder moment nog een keer kan toeslaan met nog 5 zalen in het Selfiemuseum. Want musea bezoeken is toch een van de mooiste dingen die er zijn, en mijn smoelwerk voor kunstwerken hangen blijf ik leuk vinden.

Zaal 51: ‘Banksy: Laugh Now’ en ‘Warhol: Royals’, Museum Moco, Amsterdam

museumselfie51

Dit was het tweede museum dat ik op een dag bezocht (de eerste staat in het vorige selfiemuseum), en deze kwam tamelijk onverwacht, want ik zag dat er in een museum dat ik niet kende (Museum Moco – zal wel aan mij liggen, maar ik had er nog nooit over gehoord), en waar mijn museumjaarkaart niet geldig was, niet een, maar twee tentoonstellingen waren, van Andy Warhol, die ik altijd leuk vind, en van Banksy, die B altijd leuk vindt, en die ik wel ok vind, dus toen ben ik naar binnen gegaan. Het waren ook twee leuke tentoonstellingen, en ik vond Banksy zelfs meer dan ok. De kans om een selfie te maken met mijn middelvinger omhoog bij deze rebelse politieagent van Banksy kon ik natuurlijk niet laten lopen.

Zaal 52: Kröller-Müller Museum, Otterlo

museumselfie52Ik was op een excursiedag met leerlingen van 5V naar de Hoge Veluwe. We begonnen met een rondleiding door het Kröller-Müller museum en de beeldentuin eromheen, daarna kregen we een wandeling door het bos onder begeleiding van een soort boswachter. Het was een prachtige dag, en behalve dat ik op mijn donder kreeg van de rondleidster omdat ik liep te kletsen, heeft iedereen zich voortreffelijk gedragen. In de beeldentuin stonden allerlei mooie beelden, waaronder de serie Hoofdstukken van Jan Fabre, zelfportretten met dierlijke elementen. En als je de kans krijgt om met de combinatie van een man en een unicorn op de foto te gaan, moet je dat altijd doen. Altijd.

Zaal 53: Norsk Hermetikkmuseum, Stavanger (Noorwegen)

Dit is de eerste van drie musea die M en ik in Noorwegen hebben bezocht: het inblikmuseum in Stavanger. Ik had niet gedacht dat ik een museum dat volledig gewijd is aan het inblikken van sardientjes zo boeiend zou kunnen vinden. En dan zijn het niet eens echte sardientjes – dat weet ik, omdat in het museum de teksten van de rechtszaken over de naam van de visjes die op het blik staan te lezen waren. Verder was er een opstelling van alle verschillende fasen van het inblikproces en een reconstructie van het originele kantoor van de baas van de inblikfabriek. Echt, meer wil een mens niet weten van hoe het is om niet-sardientjes in te blikken.

Zaal 54: Kode 3 Kunstmuseum, Bergen (Noorwegen)

In Bergen zijn meerdere Kode-musea, die ieder een ander soort collectie hebben. Kode 3 was volgens mijn reisgids de beste, want daarin hing de Noorse kunst uit de 19e en 20ste eeuw. Ik vond het een mooie collectie, met niet alleen Noorse kunst, maar ook meubels (waar ik iets minder mee heb). Normaal houd ik niet zo van portretten, maar in dit museum vond ik ze wel mooi. Ik sta hier voor het schilderij Aften på Karl Johan van Munch (dat betekent geloof ik Avond op Karl Johan, en dan is Karl Johan een straat), waarbij ik mijn best heb gedaan om zo weinig mogelijk expressie op mijn gezicht te hebben, Munch-style.

Zaal 55: Rockheim, Trondheim (Noorwegen)

Rockheim is een museum voor popmuziek. Noorse popmuziek om precies te zijn. En gek genoeg weet ik daar niet zoveel van. Na het bezoek aan dit museum weet ik daar meer van dan ik zou willen – want de jaren ’60-trends in muziek in Noorwegen zijn ongeveer zo boeiend voor mij als pak hem beet Boudewijn de Groot voor een gemiddelde Noor. Maar de jaren ’80-trends in muziek in Noorwegen bevatten a-ha, en daar ben ik al sinds de jaren ’80 fan van. Ik heb zelfs bij wijze van voorbereiding op het bezoek aan Noorwegen een a-ha-t-shirt gekocht, zodat ik op de foto kon met de a-ha-display in dit museum. En ik kreeg een compliment van de meneer bij de balie, dus ik was gelukkig.

Het museumselfie-project is nog lang niet afgerond en ik zal van alles wat ik bezoek verslag uitbrengen door een foto van mijn harses voor een kunstwerk van onschatbare waarde te plakken. Waarvoor bij voorbaat excuses.

#selfiemuseum

Het is niet zo dat ik ben gestopt met musea bezoeken. Of dat ik ben gestopt met museumselfies maken, want dat vind ik, behalve de relatieve rust en de mooie dingen die ik in een museum zo enorm waardeer, natuurlijk altijd leuk om te blijven doen. Maar ik had gewoon andere dingen om over te kletsen. Die heb ik nog steeds, maar laat ik toch maar eens een update plegen. We beginnen in Rome, dus dat was april, en eindigen in Amsterdam. Met nog wat steden ertussen.

Zaal 46: Palazzo Barberini, Rome

museumselfie46

Ik was nog nooit in het Palazzo Barberini geweest. Dat komt doordat iedere docent op onze Rome-reis vaste musea heeft, en ik heb een andere. Maar dit jaar was ik niet ingedeeld als museumdocent, dus ik kon met K mee naar Barberini. Een mooi museum, met een tamelijk overzichtelijke collectie, die nog iets overzichtelijker werd doordat een deel niet toegankelijk was. Maar het belangrijkste schilderij, Judith en Holofernes van Caravaggio, konden we wel zien. En dat kwam goed uit, want ik had nieuwe oorbellen gekocht, en dat zijn de oorbellen die Judith ook draait op dit schilderij.

Zaal 47: ‘Warhol’s World’, Museum Jan van der Togt, Amstelveen
museumselfie47Tijdens een quality time-dagje met M bezochten we dit kleine museum in Amstelveen, niet omdat het museum nou per se op een bucket list of wat voor list dan ook stond, maar omdat er een tentoonstelling over Warhol was. En wij houden allebei heel erg van Warhol. Het was een aardige tentoonstelling, met foto’s en beelden van en door Warhol, met een paar dingen die we echt nog nooit gezien hadden (als je Warhol-fan bent, moet je kunnen omgaan met veel herhaling). Ik sta hier op de foto met een foto van Warhol. Ik weet niet of dit een selfie van hem is, maar het is sowieso wel Warhol om je met Warhol te fotograferen op een tentoonstelling over Warhol.

Zaal 48: ‘De Boeddha’, Museum Volkenkunde, Leiden
museumselfie48Ik was ook al de opening van deze tentoonstelling geweest (the perks of being a bobo), maar  daar was het heel erg druk, en bovendien was ik nogal gepreoccupeerd door de boeddhistische monniken uit Waalwijk en had ik een vergadering, dus ik ben in recordtijd over de tentoonstelling heen gerend. Later ben ik nog een keer teruggegaan om rustig te kunnen kijken.  Ik vond het een prachtige tentoonstelling, heel erg informatief en interessant, en dat mag in het licht van het feit dat weinig mensen zo a-spiritueel zijn als ik een serieus compliment zijn. De tentoonstelling wordt binnenkort verplaatst naar het Tropenmuseum in Amsterdam, dus voor iedereen die wil: het kan nog. En anders is er nog altijd de Boeddha-zaal in Museum Volkenkunde, een van de mooiste plekken in Leiden.

Zaal 49: ‘Rhythm & Roots’, Tropenmuseum, Amsterdam

museumselfie49
Ik was uitgenodigd op de opening van deze tentoonstelling (met als extra lokkertje een optreden van Shirma Rouse), over muziek waarvan de oorsprong in Afrika ligt. En ja, dat geldt voor bijna alle muziek, dus er was genoeg te beleven. Daarom heb ik ook een koptelefoon  op, want je kon luisteren naar allerlei muziek – toch tamelijk onontbeerlijk in een tentoonstelling over muziek, en een mooie manier om te voorkomen dat er enorme herrie is in het museum omdat alles door elkaar gespeeld wordt. Omdat het lastig is jezelf te fotograferen met muziek, heb ik gekozen voor het leren jasje van Elvis. Want dat hing er ook.

Zaal 50: ‘Lichte zeden’, Van Gogh Museum, Amsterdam

museumselfie50Vlak voordat deze tentoonstelling over prostitutie in de schilderkunst op haar einde liep, ben ik nog even snel naar het Van Gogh-museum gegaan, want het onderwerp leek me wel wat. En  dat was het ook, want ik heb genoten van deze tentoonstelling: er waren geïdealiseerde  afbeeldingen van prostituees, maar ook hele realistische, ik zag foto’s, filmpjes, muntjes uit bordelen, en een gigantisch beschilderd bed. Van het schilderij waar ik mee op de foto sta heb ik ook een sjaal gekocht, schitterend, want wie wil er nou niet met een naakte hoer om heur hals lopen? Het schilderij heet ‘Rolla’ en is van Henri Gervex, en Rolla is niet de blote vrouw, maar de man die aan de arm (links) vastzit. Alsof het in dit schilderij ooit om hem is gegaan.

Het museumselfie-project is nog lang niet afgerond en ik zal van alles wat ik bezoek verslag uitbrengen door een foto van mijn harses voor een kunstwerk van onschatbare waarde te plakken. Waarvoor bij voorbaat excuses.