Categorie archief: Noorwegen

#selfiemuseum

Ik loop een beetje achter met de museumselfies. Of op zich niet met de museumselfies als zodanig, die maak ik vol verve als ik een museum bezoek, maar ik heb al een tijdje geen verzameling gemaakt en als blogpost gepubliceerd. Bij dezen dus. Ik ben nu bij tot voor Rome, dus begin april, wat wil zeggen dat ik ieder moment nog een keer kan toeslaan met nog 5 zalen in het Selfiemuseum. Want musea bezoeken is toch een van de mooiste dingen die er zijn, en mijn smoelwerk voor kunstwerken hangen blijf ik leuk vinden.

Zaal 51: ‘Banksy: Laugh Now’ en ‘Warhol: Royals’, Museum Moco, Amsterdam

museumselfie51

Dit was het tweede museum dat ik op een dag bezocht (de eerste staat in het vorige selfiemuseum), en deze kwam tamelijk onverwacht, want ik zag dat er in een museum dat ik niet kende (Museum Moco – zal wel aan mij liggen, maar ik had er nog nooit over gehoord), en waar mijn museumjaarkaart niet geldig was, niet een, maar twee tentoonstellingen waren, van Andy Warhol, die ik altijd leuk vind, en van Banksy, die B altijd leuk vindt, en die ik wel ok vind, dus toen ben ik naar binnen gegaan. Het waren ook twee leuke tentoonstellingen, en ik vond Banksy zelfs meer dan ok. De kans om een selfie te maken met mijn middelvinger omhoog bij deze rebelse politieagent van Banksy kon ik natuurlijk niet laten lopen.

Zaal 52: Kröller-Müller Museum, Otterlo

museumselfie52Ik was op een excursiedag met leerlingen van 5V naar de Hoge Veluwe. We begonnen met een rondleiding door het Kröller-Müller museum en de beeldentuin eromheen, daarna kregen we een wandeling door het bos onder begeleiding van een soort boswachter. Het was een prachtige dag, en behalve dat ik op mijn donder kreeg van de rondleidster omdat ik liep te kletsen, heeft iedereen zich voortreffelijk gedragen. In de beeldentuin stonden allerlei mooie beelden, waaronder de serie Hoofdstukken van Jan Fabre, zelfportretten met dierlijke elementen. En als je de kans krijgt om met de combinatie van een man en een unicorn op de foto te gaan, moet je dat altijd doen. Altijd.

Zaal 53: Norsk Hermetikkmuseum, Stavanger (Noorwegen)

Dit is de eerste van drie musea die M en ik in Noorwegen hebben bezocht: het inblikmuseum in Stavanger. Ik had niet gedacht dat ik een museum dat volledig gewijd is aan het inblikken van sardientjes zo boeiend zou kunnen vinden. En dan zijn het niet eens echte sardientjes – dat weet ik, omdat in het museum de teksten van de rechtszaken over de naam van de visjes die op het blik staan te lezen waren. Verder was er een opstelling van alle verschillende fasen van het inblikproces en een reconstructie van het originele kantoor van de baas van de inblikfabriek. Echt, meer wil een mens niet weten van hoe het is om niet-sardientjes in te blikken.

Zaal 54: Kode 3 Kunstmuseum, Bergen (Noorwegen)

In Bergen zijn meerdere Kode-musea, die ieder een ander soort collectie hebben. Kode 3 was volgens mijn reisgids de beste, want daarin hing de Noorse kunst uit de 19e en 20ste eeuw. Ik vond het een mooie collectie, met niet alleen Noorse kunst, maar ook meubels (waar ik iets minder mee heb). Normaal houd ik niet zo van portretten, maar in dit museum vond ik ze wel mooi. Ik sta hier voor het schilderij Aften på Karl Johan van Munch (dat betekent geloof ik Avond op Karl Johan, en dan is Karl Johan een straat), waarbij ik mijn best heb gedaan om zo weinig mogelijk expressie op mijn gezicht te hebben, Munch-style.

Zaal 55: Rockheim, Trondheim (Noorwegen)

Rockheim is een museum voor popmuziek. Noorse popmuziek om precies te zijn. En gek genoeg weet ik daar niet zoveel van. Na het bezoek aan dit museum weet ik daar meer van dan ik zou willen – want de jaren ’60-trends in muziek in Noorwegen zijn ongeveer zo boeiend voor mij als pak hem beet Boudewijn de Groot voor een gemiddelde Noor. Maar de jaren ’80-trends in muziek in Noorwegen bevatten a-ha, en daar ben ik al sinds de jaren ’80 fan van. Ik heb zelfs bij wijze van voorbereiding op het bezoek aan Noorwegen een a-ha-t-shirt gekocht, zodat ik op de foto kon met de a-ha-display in dit museum. En ik kreeg een compliment van de meneer bij de balie, dus ik was gelukkig.

Het museumselfie-project is nog lang niet afgerond en ik zal van alles wat ik bezoek verslag uitbrengen door een foto van mijn harses voor een kunstwerk van onschatbare waarde te plakken. Waarvoor bij voorbaat excuses.

Daar gaan we weer

Ik kan het niet langer ontkennen: de zomervakantie is voorbij. De zomer niet, heb ik de indruk, want zoals altijd wordt er een hittegolf aangekondigd voor de eerste dag waarop ik weer aan het werk ga, maar ik zal me moeten neerleggen bij de harde realiteit dat het, in elk geval voor mij, voorlopig even gedaan is met het nietsdoen. Ik ben op 31 juli teruggekeerd uit Noorwegen, waar M en ik hebben genoten van een heerlijke vakantie, 2900 kilometer hebben gereden met een enorme Toyota Auris stationwagon (Auris betekent kennelijk ‘gigantische unit’ in het Japans), gegeten hebben van de meest uitgebreide ontbijtbuffetten, en hebben gekeken naar fjorden, watervallen en sneeuw. Oh ja, en een inblikmuseum bezocht. En een rockmuseum. Ik had de stellige intentie om zodra ik terug was weer te gaan bloggen, maar het wilde maar niet lukken. Ik had geen inspiratie, geen zin om achter de laptop te gaan zitten en geen verplichting om met allerlei teksten over de brug te komen, dus ik ben keurig 3 weken achter elkaar ingelogd om de datum in de ‘ik ben weer terug op…’-tekst nog een weekje op te schuiven. Vorige week begon het al een stuk meer op een normaal leven te lijken, omdat ik me had aangemeld voor de Zomerschool Klassieke Talen aan de VU. Drie dagen lang om half 7 op is een mooie voorbereiding op het jaar, zeker als dat betekent dat ik, naast hernieuwde wekkerdiscipline, ook al bijna alle examenteksten heb gelezen. En met mijn nieuwe pennen heb kunnen schrijven.

cursusMaar vandaag begon het natuurlijk echt. De docenten in mijn regio, ik geloof dat het ‘midden’ is, mochten zich vandaag weer melden. Op sommige scholen werd ook gelijk met de leerlingen aan de slag gegaan, maar die van ons hebben nog een dagje respijt – terwijl wij achtereenvolgens mochten genieten van de programma-onderdelen koffiedrinken en bijkletsen over de vakantie (vind ik vreselijk, ik heb helemaal geen zin om over mijn vakantie te vertellen, laat staan een uitgebreid verhaal te horen over de vakantie van een ander), een Algemene PersoneelsVergadering (altijd mooi, zoals ik me weet te ergeren aan het woord ‘personeel’ als dat op mij van toepassing is), een lezing van de YoungWorks over ruimte bieden voor de talenten van leerlingen (zou ik cynisch over kunnen doen, maar ik vond het eigenlijk wel mooi), een lunch aangeboden door de school (in het kader van ‘wen er maar niet aan, de volgende keer dat je geen eigen zompig pakketje brood uit je tas hoeft te eten is de Kerstlunch’), een sectievergadering (we zijn inmiddels met 6 dames en 1 heer, die allemaal wel ergens iets van vinden, dus dat duurt even) en een vergadering voor alle tutoren (waarbij de eerste collega die boos wegliep en met deuren smeet zich alweer aandiende). Tussendoor heb ik planners gemaakt en me voorbereid op de activiteiten van dinsdag en woensdag: 2 dagen lang een workshop ‘ontspannen’ geven aan leerlingen van de 6de klas. Al met al geen rustige dag, maar ik voelde me gelijk weer aan alle kanten geïnspireerd. Ook om te bloggen. Ik ben er weer!

school