Categorie archief: Oesters

Oestour

Het volgen van een Oestour is voor mij een lang gekoesterde wens. Ik weet eigenlijk niet waarom, want hoewel ik graag oesters eet, vind ik de tocht naar de Leidse markt vaak al hachelijk genoeg, dus de gedachte dat ik naar Wilhelminadorp zou rijden (ik weet geeneens waar dat ligt) is op zich al tamelijk extreem, laat staan dat ik met mijn blote handen nietsvermoedende oesters uit de zee zou trekken. Maar toen M in de krant las dat de Zeeuwse oesters bedreigd worden door een vieze parasiet* die een gaatje in ze boort en ze om zeep helpt, maar dat dat nog niet van toepassing was op de oesters die nu leven, was dat voor mij reden genoeg om snel een stukje van mijn vakantiegeld te investeren. Want er hebben wel meer dingen op de awesome-lijst gestaan die ik niet meer kan doen (ja, Blijdorp, ik heb het tegen jullie, met dat schrappen van een dagje pinguïn-verzorger zijn), en dat wilde ik niet al te vaak meemaken. Ik leende een auto en reed met M naar een buitenwijk van Goes, want daar blijkt Wilhelminadorp te liggen, alwaar we ons mochten melden bij Sonja, de koningin van de Oestour. Op onze meeneemlijst stonden kaplaarzen, emmers, regenjassen, droge kleren, oestermessen, werkhandschoenen en schroevendraaiers, dus we hadden het vermoeden dat het hard werken zou worden. We kregen van Sonja een boel uitleg over oesters en een emmertje, en toen mochten we naar de oesterbank.

oestour1Totaal onverwachts bleken er 2 mensen die we kenden mee te doen aan de Oestour: oud-collega R en zijn zoon Nick**, dus dat was een mooie bonus. Op de oesterbank bleken ontzettend veel oesters te liggen, of eigenlijk bestond de oesterbank volledig uit oesters, dus het was een kwestie van de goeie exemplaren pakken en met de schroevendraaier bruut van hun familie aftikken (oesters groeien op hun voorouders, en dat gaat goed tot de familieband door hongerige mensen of meeuwen wordt verstoord). Het uitzoeken van welke oesters ik wilde meenemen en welke niet was nog wel het lastigste: te kleine oesters zijn, je raadt het al, te klein (al is het wel heel lekker als je er een beetje zeewierjenever bijdoet en ze dan opeet – maar ik moest rijden, dus die grap was er tamelijk snel af), en te grote oesters blijken met geen mogelijkheid open te willen. Die hebben dan ook jaren gehad om te wennen aan de gedachte dat ze lekker dicht liggen te chillen op de oesterbank, maar daar heb ik natuurlijk geen boodschap aan – al moet ik bekennen dat ik meermalen de strijd tegen zo’n grote jongen heb moeten opgeven. Het is volledig legaal, dat oesters rapen op de oesterbank: je mag per persoon 10 kilo per dag rapen. Dat heb ik lang niet gehaald, al zat mijn emmertje behoorlijk vol.

oestour2Toen we teruggekeerd waren op het verzamelpunt begon de schranspartij echt: met onze oestermessen (zelf meegenomen, zoals mijn kekke Opinel, een verjaardagscadeau, of de Russische bajonet die R in zijn auto heeft, of die van Sonja) staken we de zelf gevangen oesters open en aten ze, al dan niet met gebruik van de verschillende dressings of gratineermogelijkheden, op. We mochten per persoon 4 oesters inleveren voor de oestersoep, maar die vond ik dan weer niet zo smakelijk (ik proefde meer aardappel dan oester), en Sonja had nog heerlijk zeewierzout, dat ook heel goed bij de oesters paste. Er waren ook twee heel mooie salades bij – in een salade zat lamsoor, wat qua smaak mooi aansloot bij onze vangst, maar an sich was het ook gewoon heel lekker. Ik kan me niet herinneren wanneer ik ooit zoveel oesters heb gegeten en iets zegt mij dat ik voorlopig ook niet meer zoveel oesters zal eten; wat een luxe-probleem, als je genoeg oesters hebt gegeten, je genoodzaakt ziet om bij terugkomst in Leiden een deel van je oesters bij vrienden langs te brengen en dan nog steeds 3 forse bakken met oesters in de koelkast hebt staan… M en ik hebben een prachtige dag gehad, met mooi weer (de regenjas had ik dus niet nodig gehad), heerlijk eten en goed gezelschap – ik zet met heel veel plezier een vinkje op de awesome-lijst!

oestour3

*M heeft aan Sonja gevraagd hoe het zit met die vieze parasiet, maar die blijkt vooral een probleem voor kweekoesters. Dus onze oesterbank is veilig.

**Ja, ik schrijf namen van vrienden niet voluit, en die van minderjarigen wel. Geen idee waarom – maar zo giet dat hier. Ook Sonja heur naam geef ik volledig, maar zij was aan het werk, dus dat is anders.