Categorie archief: Pedicure

Pedicure

Dat mijn lichaam zich op allerlei manieren ontwikkeld heeft sinds ik een jaar of 6 was en het me allemaal niks kon schelen, is inmiddels wel ruim gedocumenteerd. Maar dat er een ding is aan mijn lijf dat ik, onafhankelijk van of ik dik ben of dun of iets ertussenin, sowieso het allerlelijkst vind heeft misschien minder aandacht gekregen. Toch is er een zo’n ding. Of eigenlijk zijn het er 2, want mijn voeten vind ik zo verschrikkelijk afschuwelijk dat ik meestal doe alsof ze niet bestaan. Nou is het op zich ook wel zo dat ik alle voeten lelijk vind – blote voeten in Birkenstocks doen mij aan lappen vlees in een etalage denken, en hoewel ik best van vlees houd, hoef ik dat niet permanent on display te zien. Maar mijn eigen voeten vind ik nog net iets lelijker dan de meeste. Ik koop mooie schoenen om ze in te verstoppen, maar daar blijft het dan ook bij. Maar juist door die schoenen hebben ze het best zwaar. Sinds mijn 16de draag ik eigenlijk altijd hoge hakken, met als gevolg dat mijn grote teen naar binnen is gaan staan, en mijn kleine teen zo’n beetje onder de teen ernaast (de ringteen?) is verdwenen, waarbij het dan ook nog de vraag is waar de nagel is gebleven. Hardlopen heeft mijn voeten natuurlijk ook niet veel goed gedaan, en het feit dat ik tijdens de krachttraining regelmatig een schijf van 25 kilo op mijn teen laat vallen ook niet. Op het moment dat ik dit schrijf heb ik maar liefst 3 zwarte nagels. Omdat mijn voeten de laatste tijd zo hard voor me gewerkt hebben leek het me wel een mooi plan om een pedicure te boeken – en dan niet een bij een aardige mevrouw thuis, maar bij een fancy salon.

pedicure1

Na lang vergelijkend warenonderzoek (nou ok, het was een tip van iemand op Instagram die ik geweldig vind) heb ik gekozen voor de Soap Treatment Store in Amsterdam. Omdat mijn voeten zo treurig waren had ik een ‘medi pedi’ aangevraagd, maar dat scheen niet nodig; als ik gewoon de lange reguliere pedicure zou nemen, was dat vast goed. Ik werd ontvangen met een heerlijk kopje thee, en toen zou het echt beginnen. Ik geneerde me een beetje om mijn schoenen uit te doen en mijn voeten aan het arme kind bij wie mijn behandeling in de agenda was verschenen te tonen – het is toch een beetje alsof je na 25 jaar promiscue leven naar een SOA-kliniek gaat – maar goed, het is haar vak, dacht ik, dus ze zal wel iets gewend zijn. Zonder blikken of blozen ging ze aan de slag, en terwijl ik naar Sex And The City 2 keek (dat was geen eigen keuze, hij werd op een enorm scherm tegenover me geprojecteerd; ik heb die film al een keer gezien, en dat vond ik eigenlijk al een keer te veel), probeerde zij nog wat van mijn voeten te maken. Dat lukte wonderwel, en ik heb me zelfs laten overtuigen om mijn teennagels te laten lakken. Normaal vind ik dat een belediging voor nagellak, maar zij zei dat ze met donkergrijze nagellak die 3 zwarte nagels kon wegwerken en dat leek me dan wel een mooi experiment. Het werd ook nog een portie verplicht onthaasten, want de nagellak bleek 45 minuten te moeten drogen voordat ik mijn schoenen weer aan kon trekken. Al met al dus een prima besteding van een vakantiemiddagje en mijn voeten zien er stukken beter uit. Ik zie mezelf voorlopig nog geen open schoenen dragen, maar dat hoeft ook niet – ik kan nu tenminste naar beneden kijken zonder me te schamen, en dat icoon wat waard.

pedicure2