Categorie archief: Pluspride

De ideale spijkerbroek

Soms vind ik mezelf echt een heel erg onaardig mens. Zo ook afgelopen zaterdag. Ik zat in de trein van Amsterdam naar Leiden, na een lange dag op de yoga-opleiding, dus ik zou juist een beetje in een milde stemming moeten zijn geweest, toen bij de stop Schiphol in plaats van de gebruikelijke kuddes toeristen met veel te grote koffers een grote groep dames instapte. Met veel te grote tassen. Van de Huishoudbeurs. Het was gelijk gedaan met de rust die ik echt nodig had, want in het viertje dat ik tot dan toe heerlijk aan mezelf had mocht ik maar liefst drie dames ontvangen. Inclusief al die tassen, maar er was ook een uitgelaten stemming, want kennelijk hadden ze een topdag beleefd op de Huishoudbeurs, waardoor ze de hele tijd net iets te hard aan het praten waren, zodat de muziek op mijn koptelefoon werd overstemd. En ik zal eerlijk zijn: de dames waren ook alledrie aan de zware kant, dus ik voelde me nogal overweldigd in mijn hoekje van de trein. Dat gaat kennelijk snel in je hoofd: waar ik een jaar geleden ongeveer net zo dik was als deze dames, vond ik het nu reden om te veroordelen dat ze zomaar in een trein gingen zitten en zich gingen zitten vermaken. Op een gegeven moment waren de twee dames tegenover me met hun telefoons bezig, en toen stootte de vrouw naast me mij aan, want ze wilde me wat laten zien: een foto van zichzelf in een bevallige pose met een spijkerbroek aan, met de tekst ‘de mooiste billen van de Huishoudbeurs’ en #curvepower erboven.

MS-Mode-Billenbooth

Zij wist natuurlijk ook niet dat ik net allerlei nare gedachtes had gehad over haar en haar vriendinnen (dan had ze me denk ik met die giga-tas folders voor mijn smoel geslagen), dus ze kon zonder enige moeite haar blijdschap over het spijkerbroekenconsult dat ze had gekregen bij M&S-mode, en de egoboost die de foto haar had gegeven met mij delen. En los van het feit dat ik mezelf meteen geconfronteerd zag met mijn eigen inherente naarheid was ik oprecht blij voor haar. Want ik kan me nog heel goed herinneren dat ik geen spijkerbroeken droeg omdat ik het niet aankon om er een te moeten kopen, omdat ik om 1 spijkerbroek te kopen 100 spijkerbroeken moest passen, die me allemaal even beroerd zouden hebben gestaan, met als gevolg dat ik met het gevoel een onkleedbare freak te zijn naar huis ging. Dat ik nu door mijn PersonalBodyPlan-succes gewoon naar een winkel kan gaan en dan kan kiezen uit allerlei spijkerbroeken, die dan allemaal aan de relatief kleine maat-kant van de winkel liggen, ervaar ik als een zegening. Ik weet natuurlijk niet hoe het leven van mijn enthousiaste treinbuurvrouw eruit ziet; als zij zich goed voelt in haar lichaam heb ik het recht helemaal niet om haar te veroordelen (en als ze zich niet goed voelt overigens ook niet). Maar als zij er wel in geslaagd is om een spijkerbroek te vinden waarin ze zich geweldig voelt, dan is het op zich een eer dat ze die vreugde met een wildvreemd rotwijf dat stiekem ook heel trots is op een foto van zichzelf in een spijkerbroek wil delen.

spijkerbroek

#pluspride

Deze documentaire komt ergens dit jaar uit en ik ben erg benieuwd. Ik hoop maar dat er niet al te veel gezeurd wordt over hoe ronde dames gediscrimineerd worden (al ben ik het er wel mee eens dat dikke mensen zo’n beetje nog de enige mensen zijn over wie het acceptabel is om lelijk te doen), en dat er lekker veel pluspride uitstraalt. Kan ik wel gebruiken namelijk!