Categorie archief: Pretpark

Een dagje met vrienden

Ondanks al mijn high-brow culturele uitspattingen vol elitaire en intellectuele avonturen, hou ik stiekem heel erg van pretparken. En dan in het bijzonder van de Efteling – het laatste pretpark dat ik bezocht heb was Walibi (of Six Flags of hoe het nu ook weer heet, ik bedoel het grote park in Flevoland), maar dat viel een beetje tegen. Je loopt daar van achtbaan naar achtbaan, met hier en daar misschien een uitstapje naar een snackbar, en uiteindelijk ben je of misselijk, of klaar. De Efteling is anders: zelfs als je het Sprookjesbos integraal overslaat, krijg je nog heel erg veel storytelling mee, want bij iedere achtbaan wordt een enorm verhaal opgezet. Ik vind zelf de Vliegende Hollander het mooist, omdat je dan door allerlei winkeltjes loopt en uiteindelijk in een boot de straf van een kapitein die is gaan varen ondanks het feit dat het Pasen was en het stormde ontvangt, door eerst snel omhoog te rijden en dan ineens in het daglicht oerend hard naar beneden te knallen, om te eindigen met een grote plons in het water en een rustig vaartochtje, tussen de meerkoeten die het allemaal geen reet kan schelen, terug naar het begin. Dat de meeste bezoekers aan de Efteling zonder aandacht voor het met zorg opgezette verhaal zo snel mogelijk naar de karretjes willen voor die adrenaline-rush van anderhalve minuut (en dan heb ik waarschijnlijk naar boven afgerond, ik time die ritjes niet), boeit me niet: achtbanen zonder verhalen doen me niet zoveel.

efteling-1

Het bezoek aan de Efteling gisteren was met een bonte verzameling oude en nieuwe vrienden: J & P (de constante factoren in mijn pretpark-beleving), B & A en O & P (2 vrienden van A), zodat de verhouding homo – hetero 4:3 was, hetgeen tot gevolg had dat er vooral heel enthousiast werd gekrijst in de achtbanen. Het is sowieso wel interessant om te observeren hoe mensen omgaan met zo’n achtbaan: waar P (die van J) zich van tevoren enorm heeft ingelezen en precies alle informatie over een achtbaan die je zou willen weten en een boel informatie die je niet zou willen weten kan delen, zit B de hele tijd met zijn ogen dicht, heb ik een gigantisch vertrouwen in de technologie, dus ik vind het eigenlijk niet echt eng, maar wel spannend, en zit de P van O van begin tot eind keihard te lachen. Dat laatste vond ik erg aanstekelijk, dus toen we aan het eind van de dag nog een keer in de Baron gingen (een nieuwe achtbaan, waarbij er een uitgebreid verhaal wordt opgezet over kompels die door Witte Wieven beschermd goud proberen te delven, hetgeen tot gevolg heeft dat je een val van 37 meter onder een hoek van 87 graden*, deels onder de grond in allerlei gore damp, maakt, waarna je nog een paar keer in een wokkel over de kop gaat), ben ik bij hem gaan zitten, want lachen is beter dan stressen. Achteraf bleek zondag de laatste echt mooie dag van het jaar, dus ik ben erg blij dat ik op deze manier de zomer uit heb kunnen luiden. En volgend jaar gaan we hopelijk weer!

efteling2

* Dit is dus het soort info dat P heeft. En dat er in 2010 een groep mensen urenlang ondersteboven heeft vastgezeten in de Python. Maar daar luister ik dus niet naar. Het moet wel leuk blijven.