Categorie archief: Rome

#selfiemuseum

Het is niet zo dat ik ben gestopt met musea bezoeken. Of dat ik ben gestopt met museumselfies maken, want dat vind ik, behalve de relatieve rust en de mooie dingen die ik in een museum zo enorm waardeer, natuurlijk altijd leuk om te blijven doen. Maar ik had gewoon andere dingen om over te kletsen. Die heb ik nog steeds, maar laat ik toch maar eens een update plegen. We beginnen in Rome, dus dat was april, en eindigen in Amsterdam. Met nog wat steden ertussen.

Zaal 46: Palazzo Barberini, Rome

museumselfie46

Ik was nog nooit in het Palazzo Barberini geweest. Dat komt doordat iedere docent op onze Rome-reis vaste musea heeft, en ik heb een andere. Maar dit jaar was ik niet ingedeeld als museumdocent, dus ik kon met K mee naar Barberini. Een mooi museum, met een tamelijk overzichtelijke collectie, die nog iets overzichtelijker werd doordat een deel niet toegankelijk was. Maar het belangrijkste schilderij, Judith en Holofernes van Caravaggio, konden we wel zien. En dat kwam goed uit, want ik had nieuwe oorbellen gekocht, en dat zijn de oorbellen die Judith ook draait op dit schilderij.

Zaal 47: ‘Warhol’s World’, Museum Jan van der Togt, Amstelveen
museumselfie47Tijdens een quality time-dagje met M bezochten we dit kleine museum in Amstelveen, niet omdat het museum nou per se op een bucket list of wat voor list dan ook stond, maar omdat er een tentoonstelling over Warhol was. En wij houden allebei heel erg van Warhol. Het was een aardige tentoonstelling, met foto’s en beelden van en door Warhol, met een paar dingen die we echt nog nooit gezien hadden (als je Warhol-fan bent, moet je kunnen omgaan met veel herhaling). Ik sta hier op de foto met een foto van Warhol. Ik weet niet of dit een selfie van hem is, maar het is sowieso wel Warhol om je met Warhol te fotograferen op een tentoonstelling over Warhol.

Zaal 48: ‘De Boeddha’, Museum Volkenkunde, Leiden
museumselfie48Ik was ook al de opening van deze tentoonstelling geweest (the perks of being a bobo), maar  daar was het heel erg druk, en bovendien was ik nogal gepreoccupeerd door de boeddhistische monniken uit Waalwijk en had ik een vergadering, dus ik ben in recordtijd over de tentoonstelling heen gerend. Later ben ik nog een keer teruggegaan om rustig te kunnen kijken.  Ik vond het een prachtige tentoonstelling, heel erg informatief en interessant, en dat mag in het licht van het feit dat weinig mensen zo a-spiritueel zijn als ik een serieus compliment zijn. De tentoonstelling wordt binnenkort verplaatst naar het Tropenmuseum in Amsterdam, dus voor iedereen die wil: het kan nog. En anders is er nog altijd de Boeddha-zaal in Museum Volkenkunde, een van de mooiste plekken in Leiden.

Zaal 49: ‘Rhythm & Roots’, Tropenmuseum, Amsterdam

museumselfie49
Ik was uitgenodigd op de opening van deze tentoonstelling (met als extra lokkertje een optreden van Shirma Rouse), over muziek waarvan de oorsprong in Afrika ligt. En ja, dat geldt voor bijna alle muziek, dus er was genoeg te beleven. Daarom heb ik ook een koptelefoon  op, want je kon luisteren naar allerlei muziek – toch tamelijk onontbeerlijk in een tentoonstelling over muziek, en een mooie manier om te voorkomen dat er enorme herrie is in het museum omdat alles door elkaar gespeeld wordt. Omdat het lastig is jezelf te fotograferen met muziek, heb ik gekozen voor het leren jasje van Elvis. Want dat hing er ook.

Zaal 50: ‘Lichte zeden’, Van Gogh Museum, Amsterdam

museumselfie50Vlak voordat deze tentoonstelling over prostitutie in de schilderkunst op haar einde liep, ben ik nog even snel naar het Van Gogh-museum gegaan, want het onderwerp leek me wel wat. En  dat was het ook, want ik heb genoten van deze tentoonstelling: er waren geïdealiseerde  afbeeldingen van prostituees, maar ook hele realistische, ik zag foto’s, filmpjes, muntjes uit bordelen, en een gigantisch beschilderd bed. Van het schilderij waar ik mee op de foto sta heb ik ook een sjaal gekocht, schitterend, want wie wil er nou niet met een naakte hoer om heur hals lopen? Het schilderij heet ‘Rolla’ en is van Henri Gervex, en Rolla is niet de blote vrouw, maar de man die aan de arm (links) vastzit. Alsof het in dit schilderij ooit om hem is gegaan.

Het museumselfie-project is nog lang niet afgerond en ik zal van alles wat ik bezoek verslag uitbrengen door een foto van mijn harses voor een kunstwerk van onschatbare waarde te plakken. Waarvoor bij voorbaat excuses.

Return from Rome

Vrijdagavond laat zijn we teruggekeerd uit Rome. Er waren in deze Romereis zelfs 2 categorieën laat, namelijk ‘laat’ en ‘superlaat’, want we konden niet met de hele groep (maar liefst 199 pubers en 12 docenten) in 1 vliegtuig, dus de groep werd gesplitst; onze groep vloog relatief vroeg, zodat M en ik rond 22.00 weer lekker op onze eigen bank zaten, maar de mensen van de superlate groep waren geloof ik pas rond 01.00 allemaal thuis. Het was een geslaagde reis; dat zeg ik elk jaar, maar het is ook elk jaar zo. Meestal hebben we een leuke groep leerlingen mee (al was de groep van 2 jaar geleden met de kennis van nu misschien iets minder leuk), meestal is het weer goed (met uitzondering van vorig jaar, toen we meerdere keren drijfnat zijn geregend), meestal eten we lekker (want het is echt niet zo dat iedereen in Rome (even) goed kan koken, en dan is er al met al weinig reden om te klagen. Ik ben ervan overtuigd dat het geheim voor een succesvolle Romereis voor docenten ligt in het streven ervoor te zorgen dat je elk jaar iets nieuws doet, of iets anders, zodat je nooit een hele reis op de automatische piloot doet. En ook dat is dit jaar gelukt. Dit jaar was bijvoorbeeld het eerste jaar dat ik ben gaan sporten tijdens de spaarzame vrije momenten. Voor het eerst in jaren heb ik de Galleria Borghese niet van binnen gezien, want we hadden teveel begeleiders en ik moest nog iets voorbereiden voor de dag erna.

rome1Het was voor mij ook de eerste keer dat ik het Palazzo Barberini bezocht: daar was ik nog nooit geweest, want hij stond niet op het programma voor iedereen, en meestal vervul ik in het keuzeprogramma een rol. Maar dit jaar niet, dus ik kon bij K en R aansluiten en genieten van de rondleiding langs de Caravaggio’s en de Raphaels en nog veel meer moois die door K verzorgd werd. En we hebben met zijn drieën een kunstwerk nagespeeld, volwassen als we zijn, en dat leverde een mooie foto op (gemaakt door Sofie).  Deze week heb ik, anders dan andere jaren, een pizza gegeten, een zalige volkoren pizza tonno, en een aantal uiterst smakelijke borden pasta (gek genoeg een voordeel van Personal Body Plan, want op zich mag ik alles, maar dan met mate). Collega U was voor het eerst aan het team toegevoegd, en hij mag een aanwinst heten, en we hebben voor het eerst een leerling in Rome moeten achterlaten (Peter mocht niet vliegen met een oorontsteking, dus die moest met de trein). Het is ook het eerste jaar dat ik me kan herinneren dat er niemand gerold is, en dat collega S een volledige aflaat heeft geregeld door door alle 4 de Portae Sanctae te gaan. Maar waarschijnlijk zal ik me deze Romereis herinneren als de reis waarop ik bij de vlucht terug naar Nederland in de cockpit mocht zitten bij het opstijgen (de piloot is getrouwd met een van de charmante biologes die we mee hadden). Want zoiets zal ik waarschijnlijk nooit meer meemaken. Hoe dan ook: ik heb vanaf nu ongeveer een jaar om me te verheugen op nog meer nieuwe ervaringen.

vliegtuig

Sporten buiten de deur

Er was een tijd dat ik lid was van 4 sportscholen: de gym waar ik train (Fitland Leiden), de sportschool waar ik weleens yogales geef en dus een tijdje geen contributie hoefde betalen (Vlietlijn Leiden), de Changing Life Hub in Amsterdam, waar ik een keer per week probeer heen te gaan, en het Iyengar Yoga Institute in Amsterdam, de school waar ik lessen volg ten behoeve van de lerarenopleiding. Inmiddels ben ik geen lid meer van de Vlietlijn, maar het schamele aantal van 3 sportscholen gaat binnenkort veranderen, want ik overweeg om op kosten van de baas, althans, de contributie wordt van mijn brutosalaris afgetrokken, lid te worden van Sport City (waar inmiddels eerdergenoemde Vlietlijn onder valt), zodat ik de variatie in mijn wekelijkse sportpraktijk is gegarandeerd. Ik heb namelijk ontdekt dat ik het leuk vind om eens in de zoveel tijd ergens anders te trainen. Op het moment vind ik het niet heel gemakkelijk om mezelf te motiveren om weer naar dezelfde gym te gaan, en ik wil wel gemotiveerd blijven om te trainen, want anders heb ik binnen no time weer een gigantische reet. En dat moet natuurlijk vermeden worden, dus als ik mezelf een oppepper kan geven door wat extra sportscholen (Sport City heeft maar liefst 3 vestigingen in Leiden) aan het assortiment kan toevoegen, dan doe ik dat.

gymdenboschOok als ik op reis ben ga ik tegenwoordig op zoek naar een gym. Dat is voor een deel ingegeven door het feit dat ik in de laatste 3 weken van periode 2 van mijn Personal Body Plan zit, wat tot gevolg heeft dat ik 5 keer per week moet trainen, net in een periode waarin ik 2 dagen naar Den Bosch en 8 dagen naar Rome zou gaan. Dus toen bleek dat het hotel dat we in Den Bosch hadden gereserveerd (waarover later meer) een gym had, leek het me een goed plan om mijn sportspullen mee te nemen. De City Gym had alles wat ik nodig had, en een heleboel dingen die ik niet nodig had, in het bijzonder een of andere Milon Circle, waarvan de jongen die in de gym werkte vond dat ik daar maar gewoon vanaf moest blijven. Prima hoor, maar de helft van je gym niet openstellen voor mensen van het hotel vind ik ergens ook een beetje curieus. Desondanks heb ik heerlijk getraind, dus ik heb verder geen klachten. Health City Rome is gevestigd onder station Roma Termini, een van de bouwwerken van Mussolini, dus de hoeveelheid afgetrainde zweterige Italianen die ik daar zag verbaasde me op zich niet, maar ik vond de gym erg duur (€30 per dag of €90 voor een week), temeer daar de helft van de vloerruimte was gevuld met cardioapparaten, en dan vooral loopbanden. Op een van die banden liep 45 minuten lang een Italiaan met een bandplooibroek en een V-halstrui. Uiteindelijk ben ik twee keer geweest, waarvan ik een keer een dubbele training heb gedaan. Ik vond het fijn om te kunnen gaan, want ik begon het sporten een beetje te missen, maar aan de andere kant ben ik blij dat dat niet mijn vaste gym was: veel te vol, en ik snap niet dat er geen losse stangen lagen. Dus voor mijn variatie houd ik het voorlopig lekker bij mijn collectie Nederlandse gyms!

healthcityrome

De 10 van woensdag

De Rome-countdown gaat onverminderd voort. Ik ben nu in de fase aangekomen dat ik me zorgen aan het maken ben over wat ik kan doen om te voorkomen dat ik in een week Rome mijn hele Personal Body Plan-afvalprestatie teniet doe, zonder er daarbij voor te zorgen dat ik helemaal geen plezier heb aan wat ik daar allemaal kan eten. Want het is natuurlijk wel heel lekker allemaal.

  1. Spullen meenemen voor het ontbijt. Ik heb handige repen besteld bij de Body & Fit-shop, en ik zal zorgen voor fruit.
  2. Dubbele espresso of Americano drinken in plaats van liters cappuccino met volle melk.
  3. We eten 2 warme maaltijden per dag; bij 1 van die maaltijden mag ik pasta eten (of gnocchi), maar wel met reële sauzen, en de andere maaltijd is vlees of vis met groenten.
  4. Ik ga 1 keer pizza eten. Maar dan moet het wel een heel lekkere pizza zijn.
  5. Drie keer fitness. Er is een sportschool bij het hotel en ik wil daar graag heen. Dus dat gaat gebeuren.
  6. Zorgen dat ik elke dag 10.000 stappen klok op mijn fitbit. Lijkt me onwaarschijnlijk dat dat niet vanzelf lukt, maar mocht het niet geregeld zijn voor het avondprogramma begint, dan ga ik dus even een blokje om.
  7. Geen alcohol drinken. De leerlingen mogen het ook niet, dus het is deels solidair, maar het scheelt ook gewoon calorieën. Maar ik ga mezelf misschien wel 1 drankje gunnen. Want ik ben geen leerling.
  8. Het vakantiesportprogramma van PBP meenemen zodat ik in geval van overmatige energie en geen tijd om naar die sportschool te gaan toch even wat kan doen.
  9. Elke dag een eiwitshake drinken en een Quest Bar eten. Goed voor de eiwitten, en dat voorkomt dat ik dan allerlei andere dingen ga zitten eten waar ik spijt van krijg.
  10. Ik ga 3 bolletjes ijs eten. Dus dat is 3x 1 bolletje, 1x 3 bolletjes of 1x 1 en 1x 2 bolletjes. Ik vraag me overigens af of ik dit haal, want ik hou sowieso niet zo van zoet. Maar wel van After Eight-ijs.

De 10 van woensdag

Volgende week vrijdag, heel vroeg, gaan we naar Rome. Dat betekent dat de countdown begonnen is, want ik heb tamelijk veel tijd nodig om me goed voor te bereiden. Volgende week zal ik in het kader van de 10 van woensdag een lijstje maken met voedsel- en trainingsregels die ik voor mezelf verzonnen heb, maar dit is de checklist van dingen die ik nog moet (of moest – ik ben vast begonnen) regelen voordat we weggaan.

  1. Een fitbit aanschaffen zodat ik kan bijhouden hoeveel stappen ik zet in Rome. Hoeft niet, is leuk.
  2. Verzinnen welke kleren ik mee ga nemen en zorgen dat ze schoon zijn.
  3. Ons aardige poezenvrouwtje regelen, zodat Lou en Maus ons niet te veel missen. Zij speelt meer met ze dan wij, dus dat zou goed moeten komen. En ze moet ook een sleutel hebben.
  4. Een nieuwe zonnebril kopen. De zonnebril die ik heb is op sterkte, maar het is de verkeerde sterkte. Omdat mijn ogen beter* worden.
  5. Regelen dat ik bij de sportschool onder Roma Termini kan trainen. Ik geloof dat ik het ook oprecht zou missen als ik 8 dagen niet kan fitnessen. Zo ver ben ik kennelijk heen.
  6. Nieuwe zonnebrandcrème kopen. Ik zet gelijk in op factor 50, ik ga in juni naar Kreta, dus daar zal ik me sowieso met een smeersel met de kracht van een niqaab moeten insmeren. En het weer in Rome schijnt mooi te zijn.
  7. De verschillende battery packs die ik voor mijn telefoon heb opzoeken en opladen. En de laders meenemen. En die van mijn fitbit, want anders is die aanschaf ook voor niks geweest.
  8. Een paar boeken op mijn ereader downloaden die leuk zijn om ter ontspanning te lezen maar die niet superveel concentratie vergen. Want de kans dat ik geconcentreerd met een boek aan de slag kan gaan acht ik nul.
  9. De foto’s maken (of door M laten maken) voor de PBP meting die ik moet invoeren als we in Rome zijn. Ik zorg dat ik de gewicht- en centimeter informatie bij me heb, dan hoef ik ze er alleen maar in te zetten als we daar zijn.
  10. Een afspraak maken voor een massage als we terug zijn. Want dat is de lekkerste massage van het jaar.

* ‘Ja mevrouw, dat gebeurt vaker als je ouder wordt.’ LEKKER JONGENS.

Rome

Zo, dat was weer een Rome-reis. Enkele getallen: 10 docenten, 103 leerlingen op de heenweg, 102 op de terugweg, 2 blaastests, 3 hotels, in totaal 12 bussen van busmaatschappijen, ontelbare bus- en metroritten, 1 blaar, 18 kerken, veel kilometer gelopen (ja, dat is geen getal, maar de meetapp laat het afweten), 5 artisjokken, 12 dubbele espresso’s, 4 huilende leerlingen, 1 paraplu en 1 miljard foto’s. En van dat laatste hier een bescheiden selectie.

1. Rotterdam Airport

Rome1

We vertrokken voor het gevoel voor de leerlingen extreem vroeg, namelijk 05.00 in de ochtend, en het was ook vroeg, maar voor de docenten een half uur later dan het jaar ervoor, dus wij voelden ons nog relatief uitgeslapen. Op Rotterdam Airport, toch een van de meest deprimerende plaatsen in Nederland, heb ik vooral veel koffie gedronken, zodat ik totaal opgelierd was voor 8 dagen intensief pubercontact. In Rome werden we opgehaald door 2 bussen, die ons naar onze hotels brachten. We hadden namelijk 2 hotels dit jaar, omdat de groep zo groot was dat hij niet in 1 hotel te plaatsen was. Wij hadden het hotel dat iets verder van Termini af lag, met het iets slechtere ontbijt, maar het was verder prima. Niet te veel luis, maar ook niet te weinig.

2. Boog van Constantijn

Rome2Voor de eerste dag hadden we gelijk een boel items op het programma staan: de Santa Prassede (die dicht was – er zijn altijd kerken dicht, maar het is natuurlijk wel een behoorlijke bummer als het gelijk de eerste kerk op dag 1 is), de Santa Maria Maggiore, en na de lunch troffen we de leerlingen bij de boog van Constantijn voor een Elfstenentocht (een speurtocht over het Forum Romanum). Daarna nog een kerk, tijd voor het diner, en met zijn allen terug naar het Forum voor een wandeling over de keizerfora. Dat was een vol programma, zeker voor mensen met weinig slaap, maar dan hadden ze in elk geval al veel gezien, en de kans dat ze nog de hele nacht in het hotel zouden keten was ook minimaal.

3. Melanzane alla parmigiana

Rome3Het eten op een Rome-reis is natuurlijk een van de hoogtepunten. Het is voor iemand die geen koolhydraten eet weleens lastig om in sommige zaken iets te kunnen vinden dat binnen het dieet past – vorig jaar had ik een lunch die bestond uit een bol mozzarella, lekker op zich, maar ik werd er niet bepaald blij van – maar ik heb veel heerlijke dingen gegeten. Deze melanzane, bij restaurant Elettra (een van de vaste adresjes), was zalig. We hebben ook weer bij Orso ’80 gegeten, een adres dat ik nog heb van toen ik met mijn vader in Rome was, en dat was wederom heel fijn. Ik had zelf ontbijt meegenomen (spullen voor overnight oats) en ik had pakken groentesap bij de EkoPlaza gekocht, maar die vond ik niet zo’n succes. Na me een week mijn benen uit mijn reet te hebben gelopen en me zo strikt mogelijk aan het dieet te hebben gehouden, was ik 6 ons aangekomen. Overkomelijk, lijkt me.

4. De leerlingen (en het Colosseum)

Rome4We hadden 103 leerlingen meegenomen, zoals gezegd verspreid over 2 hotels. Dat had tot gevolg dat we met de leerlingen in ons hotel iets meer contact hadden dan met de andere leerlingen, maar gelukkig hadden we geen vaste groep voor het dagprogramma, dus ik geloof dat ik ze allemaal wel gezien heb. Het was een heel leuke groep kinderen, 30 meer dan vorig jaar, maar het voelde als 30 minder: ze waren vrolijk, geïnteresseerd, precies ondeugend genoeg, grappig, gemotiveerd en ze onderwierpen zich gelaten aan de blaastests. Want dit was een alcoholvrije reis, vanwege de wetgeving in Nederland en Italië, en omdat het veel gezeik met kotsende leerlingen voorkomt. We hebben in totaal ongeveer 8 gele kaarten voor alcoholgebruik moeten uitdelen, en er is 1 leerling eerder naar huis gegaan wegens rood, maar op 103 leerlingen is dat niet eens zo’n slechte score. We zijn met 102 teruggekeerd, ook al dreigden we er eerder nog een te verliezen omdat hij in een foute taxi was gestapt.

5. Het weer

Rome5

Meestal hebben we als we in Rome zijn schitterend weer, met maximaal 1 dag regen. In dat opzicht hadden we dit jaar pech, want het was prima weer, met 2 dagen gigantische hoosbuien. Tijdens de zogeheten kerkendag (waarop we er ongeveer 11 in een keer doorheen rammen) was het overdag nog wel te doen, want er viel hier en daar een spatje, maar toen collega R en ik uit L’Antica Birreria Peroni kwamen, bleek het echt met bakken uit de lucht te komen. Na het eten hebben we het avondprogramma moeten afblazen, maar de docenten, hier allemaal verenigd op een uitzonderlijk natte selfie, waren wel op tijd op het meldpunt. Als enigen. Ondanks de regenbuien hebben we allemaal wel een beetje een kleurtje gekregen in Rome, en in Pompeii scheen de zon gewoon weer, dus hebben we lekker buiten gepicknickt.

6. De thermen van Caracalla

Rome6

Een van de manieren om te voorkomen dat alle Romereizen in mijn herinnering tot een ondefinieerbare klont samensmelten is ervoor zorgen dat er elk jaar ook iets nieuws op het programma staat. Dit jaar waren dat in het tweede keuzeprogramma (want we hebben veel nieuwe werkvormen ingevoerd: een keuzeprogramma met diverse musea, een keuzeprogramma met gebouwen en 3 speurtochten van verschillende aard) voor mij de thermen van Caracalla, waar ik ooit wel geweest ben, maar die me niet waren bijgebleven, maar die nu onder leiding van collega M heel goed te doen bleken. Anders dan andere jaren hebben we dit jaar veel zelf gepresenteerd, en het niet door de leerlingen laten doen, wat betekende dat de inhoud die we overdroegen van een iets ander niveau was dan gebruikelijk, maar ook dat we veel moesten voorbereiden. Leuk, op zich, maar veel werk.

7. Artisjokken

Rome7Tijdens een van de speurtochten waren R, K en ik de controlepost in het Joodse ghetto van Rome. Door het manier waarop het programma is opgezet, komen we daar elk jaar wel, maar dan drinken we alleen maar koffie, omdat het altijd rond 11 uur in de ochtend is. Ik kijk dan wel mijn ogen uit naar de tafels vol artisjokken die ik daar zie. Omdat we nu een avond in die wijk konden doorbrengen, heb ik eindelijk een keer een carciofo alla giudia gegeten: gefrituurd, zodat je dat hele ding kon consumeren. Superlekker. En daarom heb ik de volgende dag nog een keer hetzelfde besteld, en de dag daarna weer. Ik had al een gewone artisjok gegeten, dus ik zal me deze reis herinneren als de reis met de allerhoogste artisjok-index ooit.

8. De juffenmodus

Rome8

Dit is een actiefoto van mij voor de porticus van Octavia, waar helemaal niks te zien was omdat dat ding in de steigers staat. Maar een docent op Romereis laat zich niet afpoeieren door steigers of gesloten kerken: collega S heeft een presentatie gehouden voor een dichte Sant’Andrea al Quirinale, omdat ze dat gewoon een heel mooie kerk vindt en met haar enthousiaste verhaal de leerlingen prima kan vertellen wat binnen te zien is, en ik wilde heel graag iets vertellen over de steen die is ingemetseld in de porticus, waarop een vis is afgebeeld met de mededeling dat van vissen die langer waren dan die vis de beste delen naar het stadsbestuur moeten, want dat vind ik een leuk weetje. En dat is natuurlijk gelijk het gevaar van de juffenmodus – dat ik het leuk vind om te vertellen betekent natuurlijk geenszins dat de kids het leuk vinden om te horen. Maar dat is niet altijd mijn probleem.

9. Selfies

Rome9Naast de standaard zonnebrillen- en parapluverkopers in Rome zijn er nu ook selfiestickverkopers. Ik heb van hun aanbod geen gebruik gemaakt, want mijn armen zijn lang genoeg, maar er zijn ontzettend veel selfies gemaakt dit jaar. Ik ben door de leerlingen ook toegevoegd aan een Rome-selfie-whatsappgroep, waardoor mijn telefoon nu vol staat met foto’s van hoofden van leerlingen voor monumenten, kunstwerken, of gewoon in de bus, maar deze is mijn favoriet, want dit is tegelijkertijd een museumselfie (in de Vaticaanse musea, voor de Laokoön-groep, een beeld dat ik graag zie), en een zogeheten ‘melfie’, want de fotograaf in kwestie heet Mels en hij maakt heel graag en vooral heel veel selfies. Op zich is het ook heel bijzonder dat ik lachend in het Vaticaan ben gefotografeerd, want ik vind dat een afschuwelijk oord.

10. De laatste avond

Rome10

Nou vooruit, nog 1 selfie, omdat het kan. En omdat het wel mooi is om hem te vergelijken met de selfie van het vliegveld op de heenweg, want dit is een foto gemaakt tijdens het diner in Hotel Victoria in Pompeii, op de laatste avond. Het is de enige avond dat we met de leerlingen eten, en dat is altijd wel gezellig. We eten elk jaar hetzelfde (pasta met rooie saus, vlees met wat groenten en aardappeltjes, en ijs), maar dit jaar hadden ze iets beter hun best gedaan en was het zowaar lekker. Dat heb ik gehoord althans, want collega S, die uitstekend Italiaans spreekt, had voor mij een salade en prosciutto con melone geregeld, dus ik was sowieso heel tevreden. Na dit diner is er door de leerlingen nog een spelletje gedaan, en toen ging iedereen slapen. Denk ik, want ik sliep zo hard dat ik het niet gemerkt zou hebben als ze voor mijn deur een volledige musicalproductie zouden hebben opgezet.

En dat was het. Weer een Romereis verder. Ik vond het een zeer geslaagde reis, door de leerlingen, de collega’s, de stad en de sfeer in de groep, en ik neem me nu, net als elk jaar, weer voor om de reis van volgend jaar beter voor te bereiden. Maar ook als dat niet lukt heb ik inmiddels wel zo veel ervaring dat ik overal wel iets over weet te vertellen. En dat ook met verve doe.

De 10 van woensdag

Ik ben weer thuis. De was is gedaan, de blaren kunnen herstellen. En voor de mensen die willen weten of het leuk is, met 76 pubers in Rome, hier de 10 hoogtepunten van een week met koters en collega’s.

  1. Dat we het volledige programma, met uitzondering van een fontein, een kerk en een kansloze bouwput (ook wel bekend als de Largo Argentina), hebben kunnen uitvoeren. Daar hebben we volgens mijn stappenteller-app 91,9 kilometer voor mogen wandelen, maar dan heb je ook wat.
  2. Het volledige vertrouwen dat leerlingen in de begeleiders hebben. Ze denken namelijk dat wij de volledige wijsheid in pacht hebben. ‘Mevrouw, weet u toevallig of de leerlingen van het St.-Maartenscollege wifi hebben in hun hotel?’ Dat zou wel heel toevallig zijn geweest, denk ik.
  3. De Santa Croce in Jerusalemme. Dat is een van de miljoenen kerken die we van binnen gezien hebben (nou ok, ergens tussen de 25 en de 30), maar deze heeft een relikwieënkapel uit de tijd van Mussolini, en dat vind ik heel bijzonder. Bovendien is Ruben daar een contactlens verloren, dus nu hebben ze een extra relikwie.
  4. De middag die ik als parallelprogramma met Heleen doorbracht. We bezochten een onbelangrijke kerk, 2 musea (de Galleria Spada en de Galleria Corsini), we aten een bijzonder ijsje (een bolletje zoute karamel en een bolletje banketbakkersroom met sesam), we bekeken de Campo dei Fiori bij daglicht en we zaten een uurtje bij de fontein in Trastevere te lezen. Heerlijk. En dat terwijl mijn collega’s alle cirkels van de hel in de Vaticaanse Musea en de St. Pieter moesten doorlopen.
  5. Dat ik voor het eerst de Capitolijnse Musea heb bezocht zonder tegen een suppoost te schreeuwen, of spugend boos te worden op een leerling omdat hij in zijn rolstoel wheelies maakte in de appartementen van de Conservatori, of tegen een zuil te schoppen omdat ik mijn agressie jegens het museum niet meer kon onderdrukken. En ja, dat is allemaal gebeurd. Maar niet dit jaar – dit jaar was het eigenlijk gewoon heel erg leuk.
  6. AS Roma – Juventus. Het werd 0-1, in de allerlaatste minuut, wat natuurlijk vreselijk is als je voor AS Roma bent, en geweldig als je voor Juventus bent, maar als je voor geen van beide bent en alleen maar voor het spektakel gaat, dan heb je 90 minuten een geweldige show gezien. Ik vond het publiek even interessant als het voetbal overigens.
  7. Yoga-les geven in het park bij de Galleria Borghese. Een deel van de leerlingen ging voetballen, een deel deed levend Stratego en ik had 12 meisjes die enorm hun best deden om met al die rare houdingen mee te doen. Eentje kreeg zelfs het voor elkaar om yogaselfies te maken.
  8. De Galleria Borghese zelve. Er zijn niet heel veel musea waar ik zonder enig bezwaar jaar na jaar heen ga, zeker niet als de collectie eigenlijk totaal ongewijzigd blijft, maar de Galleria Borghese is gewoon prachtig.
  9. De aankopen op het vliegveld: 500 gram gerookte mozzarella, 500 gram buffelmozzarella en een rare 2-dimensionale tas. Van die dingen waar ik heel erg blij van word.
  10. Rome zelf natuurlijk. We hadden prachtig weer, we hebben lekker gegeten (niet altijd, want het is een misvatting dat iedereen daar kan koken) en het was heerlijk om daar zes dagen rond te lopen. En die ene dag Herculaneum en Pompeii was natuurlijk ook helemaal niet erg.

De 10 van woensdag

Ik ben nu in Rome. En omdat resultaten uit het verleden soms wel garantie voor de toekomst bieden, hier 10 wijze lessen die ik heb geleerd van eerdere Rome-reizen.

  1. Iedereen moet een maillot meenemen. In elk geval als je een vrouw bent. Soms regent het en dan regent het ook hard, en dan krijg je het koud. Koude benen = koud lijf. Een maillot neemt weinig ruimte in en in het ergste geval heb je er voor niks een meegenomen. Dat betekent wel dat het lekker weer is geweest, dus dan moet je ook niet zeuren.
  2. Ik hoef niet te zorgen voor maandverband, tampons, paracetamol en blarenpleisters voor de leerlingen, wat ze ook van me lijken te verwachten. Ze komen zich op school ook niet bij mij melden als ze ineens gaan menstrueren, dus op reis hoeft het ook niet.
  3. Leerlingen zijn niet geïnteresseerd in jaartallen. Of ik ze belangrijk vind of niet, ze gaan het toch niet onthouden. Ik kan me dus in mijn presentaties beter beperken tot chronologische volgorde en vette anekdotes, want die blijven wel hangen.
  4. Pauzes zijn belangrijk. Als ik de kids eens in de zoveel tijd even 10 minuten laat zitten, zijn ze daarna veel minder hangerig. En als ze mee mogen om cappuccino te drinken, zijn ze blij.
  5. Als ik het gevoel wil houden dat ik een mens ben en geen reisleider, moet ik minstens een maaltijd per dag zonder leerlingen kunnen nuttigen. Dan kan ik stoom afblazen en foute grappen maken, zodat ik daarna weer mijn onkreukbare zelf ben. En ja, ik weet dat er niets onkreukbaars aan mij is, maar me-time-deprivatie maakt het nog veel erger.
  6. De investering in het weekabonnement voor bus en metro is zeer de moeite waard. Dit kan ik met zekerheid zeggen sinds we vorig jaar 2 keer meer dan 17 kilometer per dag door Rome hebben gelopen. Zoveel is dat niet, maar op sloom leerlingensjoktempo is het bijna niet te doen.
  7. Ook ik kan gerold worden. Zeker als ik, zoals vorig jaar, mijn afsluitbare tas niet afsluit. Gelukkig bewaar ik mijn passen niet in mijn portemonnee, dus het heeft me alleen de portemonnee en €50 gekost. Maar dit jaar gaat het niet gebeuren.
  8. Als je niet eens in de zoveel tijd iets van fruit eet, ga je je echt klote voelen. Dat geldt voor mij en voor de kids, maar die zijn zich daar niet altijd van bewust. Ik zal dit jaar minstens een keer een rondje appels geven.
  9. Het is niet erg om te verdwalen. Zoals Loesje al zei: ‘Op een zijspoor kom je vaak de leukste dingen tegen’. En de leerlingen weten toch niet waar we echt heen hadden gemoeten.
  10. De leerlingen hebben maar een doel voor ogen: een leuke tijd. Ik kan daar tegenin gaan, een onaardige politiebitch gevonden worden en een rotweek hebben of proberen wat ik wil dat ze meemaken in Rome als deel van die leuke tijd te laten tellen en dan zelf ook een goeie week hebben. Ik zet in op het laatste.