Categorie archief: Rommel

Rustig aan

Voor degenen die mijn post van maandag hebben gelezen, kan het niet echt een verrassing zijn dat ik mezelf even een beetje rust heb gegund. Dat betekende in eerste instantie afzien van het strakke blogschema waar ik me aan houd (maandag en vrijdag een post, woensdag een lijstje, donderdag een plaatje of een filmpje en zondag is zindag), en vrijdag gewoon helemaal niets schrijven, en zaterdag ook niet, zodat ik pas vandaag, zondag dus, in alle rust kan schrijven. En dan ga ik geeneens antedateren (ja, dat doe ik soms), want het is wat het is. Ik heb er namelijk voor gekozen om een paar dagen een beetje rustig aan te doen. Een van de redenen dat ik zoveel stress had, was dat ik vermoedde dat er een aantal extreem drukke weken aan zitten te komen, maar ik wist niet precies hoe druk, want ik had zo’n enorme mailachterstand dat ik niet in beeld had wat wie wanneer van me wilde. Ik wist zeker dat ik dubbele afspraken had gemaakt, en daar kan ik gewoon niet zo goed tegen, want ik ben doorgaans heel erg trots op mijn agendabeheer. En als je mijn bureau zag, dan was het al gauw duidelijk dat ik het overzicht kwijt was. En mijn laptop ook trouwens. Van het constante besef achter de feiten aan te lopen, ga ik me heel erg opgejaagd voelen, en dan komt er niets meer uit mijn handen. Tijd om even af te remmen dus.

bureauDus vrijdag ben ik naar yogales gegaan, heb ik de mail en de jaarstukken van de gemeente Leiden aangepakt, de uitgaande post gedaan (dat moest heel dringend), en toen heb ik de middag vrij genomen en ben ik bij The Harbour Club in Rotterdam in de schaduw gaan zitten met mijn ebook en een steak tartare (die is daar heel goed, alleen jammer dat je €5,95 voor een broodplankje moet betalen als je liever brood wil dan friet). De middag beëindigde ik met een voortreffelijke gintonix met B bij Ballroom. ’s Avonds heb ik rustig op de bank nagedacht over alles wat ik nog moest doen, en daar een lijstje van gemaakt – als het probleem in beeld is, is het een stuk minder eng, is mijn ervaring. Gisteren heb ik uitgeslapen, toen ging ik naar de gym, en daarna hoefde ik alleen maar mijn floordrobe op te ruimen en naar de stad te gaan om een fietslampje te kopen, te borrelen met M, en schandalig luxe te dineren met M, B en J&P. Vanochtend heb ik maar liefst 4 Pomodoro’s gestoken in het oplossen van het bureauprobleem, zodat ik nu een opgeruimde werkplek heb, wat er weer toe leidt dat ik een aanzienlijke opgeruimder stemming heb. En gelijk weer energie: want ik ben spontaan een stukje gaan hardlopen, en ik bleek 4 kilometer in een half uur te kunnen rennen. Ik denk niet dat Lornah Kiplagat zich bedreigd hoeft te voelen, maar ik was er zelf wel trots op. En de week die me te wachten staat is nu ik alles weer in beeld heb gelijk een stuk minder eng.

rennen

Gewoon een week vakantie

Ik heb twee weken voorjaarsvakantie. Dat is op zich gek, want er zijn volgende week eindexamens, dus de leerlingen van 6V hebben niet vrij, maar ik wel. Na de Rome-reis had ik het stellige voornemen eens even uitgebreid tijd voor mezelf te nemen. Dat was op zich niet zo moeilijk, want M moet gewoon werken, B is voor de romantiek naar Zuid-Afrika en N moet aan haar scriptie werken, dus ik had alle gelegenheid om zo weinig mogelijk mensen te zien en te proberen zo weinig mogelijk dingen te doen – met uitzondering van het opstarten van het Personal Body Plan en het afwerken van die idiote to do list die ik vorige week had gemaakt natuurlijk, maar dat is gewoon wie ik ben: ik zie een gat in de agenda en vul dat onmiddellijk met zo veel mogelijk dingen waarmee ik dat gat zou kunnen vullen. Leegheid maakt me bang, ik heb altijd wel een aspect van mijn leven waarop ik achter de feiten aanloop (meestal mijn huis en de app) en ik ben gewoon eigenlijk niet iemand die even rustig met een boekje op een terras in haar ereader gaat zitten lezen en Cola Zero gaat zitten drinken.

Vakantie1Daarom had ik het maandag voor elkaar gekregen om al voor 1 uur in de middag een auto te regelen, naar Delft te rijden, lades te kopen voor mijn kast, terug te rijden, de auto zelf uit te laden, alle lege kratten weer in de auto te stoppen, die weg te brengen en nieuw bier voor M te kopen. Want hij moet werken, en hij drinkt bier, en het bier was op. En ik ben lief. ’s Middags heb ik lekker yoga gedaan, en daarna moest ik zorgen dat ik er een beetje normaal uitzag voor de dienst vanwege Dodenherdenking. Ik kon bij veel dingen op de lijst een vinkje zetten, maar bij nietsdoen dus eigenlijk niet. Dinsdag ging beter, maar dat kwam vooral doordat ik na een ochtend in de gym finaal naar de tyfus was en met heel veel moeite ’s middags mijn karkas nog naar een 5 mei-braderie en het Bevrijdingsfestival heb weten te fietsen. Op woensdag hoefde ik alleen maar in de trein te zitten, met mijn ereader, om op bezoek te gaan bij mijn moeder en een tanteselfie met Louis, de knapste man van 043, te maken. Maar op donderdag is het dan toch gelukt: na een bezoek aan de sportschool, een afspraak met Eva Schreuder, de fijnste sieradenontwerpster van Leiden, wat boodschappen en het wegbrengen van de fietsen die al 2 jaar in de tuin staan te verpieteren, heb ik het voor elkaar gekregen om even rustig met een boekje op een terras in mijn ereader te lezen en Cola Zero te drinken. Ik kan het wel – en dat heb ik vandaag (na mijn cultuurdate met M in het Centraal Museum) nog een keer gedemonstreerd. Want als ik eenmaal een skill heb, blijf ik hem toepassen. Dat belooft veel voor het weekend!

Eindejaarsdip

Als je docent bent, en dat ben ik, dan is eind juni/begin juli het eind van het jaar. Althans, een van beide eindes, want die in december vieren we natuurlijk ook, maar het eind van het schooljaar is een belangrijk moment in het leven van juffen en meesters. We hebben namelijk die schunnig lange zomervakantie die iedereen ons altijd lijkt te misgunnen voor de boeg en het enige wat we er nog voor hoeven te doen is ons een weg worstelen door een gigantische berg nakijkwerk, een imposante hoeveelheid rapportvergaderingen en andere vormen van van hogerhand opgelegde opdrachten en taken die zich het hele schooljaar niet hebben aangediend maar nu ineens urgent zijn en binnen 48 uur afgerond, ingeleverd of aangepast moeten worden. Doe daar nog bij dat het voor mij ook buiten school een nogal vol jaar geweest is (ik noem de gemeenteraadsverkiezingen, de yoga-opleiding, de hernia, en verwoede pogingen om nog wat van de beide bedrijven te maken) en dan is het misschien wel te verklaren dat ik een eindjaarsdip van jewelste heb.

In mijn geval uit een dergelijke dip zich doordat ik enerzijds allerlei plannen probeer te maken en anderzijds geen energie heb om die plannen daadwerkelijk uit te voeren. Ik schreef gisteren al dat ik mijn werktafel moet opruimen – ik zit nog in dezelfde troep. Mijn bureau op school ziet eruit alsof er een bom is gevallen op een stapel proefwerken (wel nagekeken overigens, ik ben helemaal bij) en schoolboeken, maar sorteren, ho maar. Ik wil heel graag gaan zwemmen, omdat ik denk dat dat goed is voor mijn hernia (of tegen mijn hernia, weet ik veel), maar alle pogingen om het dan ook echt te gaan doen stagneren in het feit dat ik online geen badpak kan vinden waarin ik me in het openbaar durf te vertonen. For the record: ik heb een badpak. Een heel mooi en ook best duur badpak, waar mijn obsceen grote hooters prima in passen en dat me, geloof ik, ook nog wel redelijk staat. Maar daar gaat het dus niet om. Kennelijk wil ik zwelgen, omringd door troep van buiten en reuzel van binnen, puur en alleen omdat ik hem mentaal en fysiek gewoon niet omhoog kan krijgen om verandering in de situatie te brengen. En het misschien ook wel gewoon lekker vind om erover te gaan zitten zeuren.

En ik weet heus wel dat het allemaal wel meevalt; de werktafel is in 2 uur opgeruimd, als ik een beetje mijn best doe, maandag halen de leerlingen hun toetsen op, dus dat scheelt al 75% van de zooi en niemand in de Leidse zwembaden is geïnteresseerd in mijn lichaam, laat staan mijn badpak. Ik zit niet in de gevangenis omdat mijn ex-vriendin me erbij heeft gelapt in haar drugsfraude-zaak en mijn familie is niet in een enorm ingewikkelde strijd om het koningschap verwikkeld (‘Orange is the new black’ kijken en ‘Game of Thrones’ lezen gaat in deze eindejaarsdip namelijk wel heel goed), dus dat scheelt alweer. Ik slaap de laatste tijd meer dan 6 uur per nacht, ik ben volgende week jarig en het is bijna vakantie. Kortom: misschien moet ik mezelf gewoon aan mijn eigen haren het moeras uit slepen en aan de slag gaan. Dat is in elk geval wat de motivational pinguin mij aanraadt, en die zal het wel weten, toch?

Na de verkiezingen

De verkiezingsuitslag in Leiden: 12 zetels voor D66, een geweldig resultaat waar we allemaal heel trots op zijn. We hadden niet verwacht dat er nog zoveel groei mogelijk was. Van 10 naar 12 van de 39 zetels – Leiden is echt een D66-stad! Ik had 310 stemmen, wat ontzettend veel is (ik was in dat opzicht nummer 6 van D66), maar niet genoeg voor een voorkeurszetel. Het komt waarschijnlijk ook voor mij wel goed, want als onze lijsttrekker wethouder wordt (en daar is goede hoop op), schuif ik door. Vooralsnog word ik op 10 april geïnstalleerd als duo-raadslid. Ik ben heel tevreden en dankbaar voor al die mensen die op mij gestemd hebben.

En dan kan een mens over tot de orde van de dag. Woensdag heb ik een lijstje gemaakt van dingen die ik ging doen na de verkiezingen. Tot mijn grote trots kan ik vertellen dat ik nummer 3, het opruimen van de walk-in closet gestyled door Osama Bin Laden, heb voltooid. Hierbij twee foto’s van voor en na de behandeling.

20140321-120835.jpg20140321-120858.jpg

Je kan je afvragen waarom een mens zou willen coquetteren met haar eigen slordigheid, maar wat zal ik zeggen? Zo ben ik.

Ik heb van de weeromstuit ook mijn werktafel opgeruimd:

20140321-120908.jpgEn ja, ik heb ook het plantje water gegeven!