Categorie archief: Scheltema

Nacht van kunst en kennis

Vorig jaar hebben M en ik zo genoten van de Nacht van Kunst en Kennis in Leiden, dat het onvermijdelijk was dat we dit jaar weer zouden gaan. De combinatie cultuur en wetenschap is voor ons gewoon net zo aantrekkelijk als de combinatie gin en tonic, al laat ik even in het midden welk van beide gin is en welk van beide tonic – en dan laat ik me maar helemaal niet uit over de verhouding van het een ten opzichte van het ander. Ik vind zowel kunst als kennis fijn, en de gelegenheid om een avond uitgaan in te vullen met een cultureel programma is een kans die met beide handen aangegrepen moet worden. Voor ons werd het programma dit jaar in eerste instantie bepaald door het feit dat Anton Corbijn een keynote gaf in de Leidse schouwburg, want daar wilden we sowieso heen. M en ik zijn allebei fan van zijn werk (niet zulke grote fans dat we erin geslaagd zijn de tentoonstellingen van zijn oeuvre in Den Haag te zien overigens, maar dat het andere oorzaken), dus we wilden hem graag horen spreken. Dat wilden meer mensen, want het was een drukte van belang voor de schouwburg, maar wij stonden relatief ver vooraan en zijn gelijk naar boven gegaan, zodat we midden op de eerste rij op het balkon zaten en onbelemmerd zicht op het toneel en de spreker hadden.

NKK1De lezing was (afgezien van een klein excurs naar een beschrijving van zijn lenzen en fotopapier) meer kunst dan kennis, maar we hebben mooie foto’s gezien van veel van onze helden (zoals bijvoorbeeld Elvis Costello, Nick Cave en Tom Waits) en ik vond Corbijn een aangenaam bescheiden man, die mooi kon vertellen over hoe zijn foto’s tot stand zijn gekomen. Na Corbijn lag ons programma een beetje open; er was veel mogelijk en we hadden weinig echte voorkeuren. Uiteindelijk besloten we naar Museum Volkenkunde te gaan, voor een ‘filosofisch intermezzo’ met Bas Haring en Herman Brusselmans. Dat viel erg tegen – ik weet niet precies wat ik me ervan had voorgesteld, maar wat we kregen, een semantische discussie over de betekenis ‘contra-intuïtief’, kon me in elk geval niet boeien, dus we hebben het pand verlaten en konden zo nog een paar liedjes van Janne Schra meepikken. Haar optreden zou een uur duren, maar ze hield er alweer tamelijk snel mee op (ik denk vanwege ziekte, maar dat werd mij niet geheel duidelijk). Ik vond het in elk geval een mooi klein optreden; ik ken haar muziek eigenlijk niet, want ik luister graag naar zure oude mannen, dus ik was aangenaam verrast.

NKK2

Bij het verlaten van Volkenkunde, kwamen we B en M (ouders van een leerling van mij) tegen, die op weg waren naar de schouwburg. Wij wilden naar Scheltema voor de laatste 2 activiteiten die we op het programma hadden staan, dus we liepen samen op, en B en M liepen zelfs met ons mee naar binnen bij Scheltema, want bij de Schouwburg was het gigantisch druk. Ik kon nog even praten met de directeur van B Plus C, die een ‘praat mee over de toekomst van de bieb’-sessie had, en toen was het tijd voor wat uiteindelijk voor mij het absolute hoogtepunt van de Nacht van Kunst en Kennis zou zijn: Bas Heijne, die sprak over de volmaakte mens. Doordat ik zo beperkt televisie kijk (wel veel, maar meestal of Netflix, of voetbal, of nieuws, of Pauw) was de serie die hij over dit onderwerp gemaakt heeft mij volledig ontgaan, dus ik kan niet inschatten of er in de lezing veel dubbelingen zaten, maar ik vond het verhaal van Heijne over de maakbaarheid van de mens en de grenzen van de wenselijkheid van dergelijke maakbaarheid in elk geval erg interessant, en dat nog los van de geweldige presentatie: volledig uit zijn hoofd en prettig ontspannen.

NKK3

Een bijkomend voordeel van het volgen van de lezing van Heijne was dat we daarmee al binnen waren bij Scheltema. Het laatste beoogde programmaonderdeel voor ons was namelijk het optreden van Maaike Ouboter, waar nog wel meer mensen heen wilden. Sterker nog, op een gegeven moment bleek dat er 250 man in de steeg stonden die naar binnen wilden, maar daar was dus geen plaats voor, dus wij hebben optimaal geprofiteerd van onze tactische move. Als ik heel eerlijk ben hebben die mensen overigens niet echt iets gemist: bijna alle liedjes die ze zong klonken ongeveer hetzelfde, met uitzondering van ‘Dat ik je mis’, ‘Maarten’ en een liedje van Kommil Foo, en dat resulteerde in dat zowel B als mijn M hier en daar een dutje deden, en dat andere M en ik ons ook wel een beetje verveeld hebben. Ik ben geen expert, maar ik denk dat het zomaar zou kunnen blijken dat mevrouw Ouboter uiteindelijk 1 heel mooi liedje zal blijken te hebben geschreven en dat de rest van haar oeuvre vergetelijk zal blijken te zijn. Hoe dat zij, deze Nacht van Kunst en Kennis vond ik als geheel weer heel leuk, en volgend jaar ben ik er zeker bij!

NKK4